متن کامل سخنرانی‌ در همایش استفاده از ظرفیت‏های توسعة استان خوزستان

-

شناسه خبر: 83068 -

چهارشنبه 25 دی 1392 - 18:41

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی‌الله علی محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین
با تبریک ایام میلاد باسعادت پیامبر عظیم‌الشأن اسلام و امام صادق علیه‌السلام و آغاز امامت حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف.
جلسۀ بسیار مغتنمی است، منتها این جلسه نیاز به فرصت بازتری داشت. چون من می‌خواستم در این جلسه، شنوندۀ بحث‌ها باشم نه اینکه صحبتی کنم.
اساس بحث این است که ما باید بین وظیفۀ دولت و وظیفۀ کارآفرینان و بخش‌های مردمی تقسیم بندی کنیم.
اساس فعالیت اقتصادی برعهدۀ مردم است. کشاورزی مال مردم است، صنعت هم مال مردم است. خدمات هم برعهدۀ مردم است. دولت‌ها اساساً وظیفه دارند امنیت ملی را تأمین کنند، امنیت سرمایه‌گذاری را تأمین کنند، شرایط را برای واردات ضروری و صادرات حداکثری آماده کنند، محیط سیاسی اجتماعی را آماده کنند، بازار پول و سرمایه را تنظیم کنند، اقدامات زیربنایی اقتصادی را انجام دهند و بر کلیت اقتصاد، نوعی نظارت و هدایت داشته باشند. در بقیۀ کارها، مردم هستند که باید به صحنه بیایند و فعالیت را شروع کنند.
خداوند، امروز شرایطی را برای این مردم عزیز فراهم کرده که در نزد ملت و خداوند دیگر بهانه‌ای برای ما باقی نیست. یک وقتی شرایط جنگ بود، می‌گفتند جنگ است و نمی‌شود کار کرد. شرایط جنگ، شرایط ویژه‌ای است و خیلی از فعالیت‌ها محدود می‌شود و این درست است. یک وقتی می‌گفتند در داخل، تنش‌های داخلی و بی‌ثباتی فراوان وجود دارد. البته نمی‌خواهم بگویم که ما در زمینه‌های سیاسی، بازار پول، بازار سرمایه و سایر بازارها، توانسته‌ایم آرامش و ثبات کامل به وجود آوریم، اما در عین حال شرایط به طور نسبی، مساعد و مناسب است.
اولین کار مهم این بود که جامعۀ ما احساس آرامش کند و دعواهای سیاسی فروکش کند. رقابت و نشاط سیاسی ضروری است. اما تنش‌ها، برخوردها و نزاع‌های سیاسی که جامعه را به تنش بکشاند، می‌تواند بر فعالیت‌های جامعه و از جمله فعالیت‌های اقتصادی بسیار تأثیرگذار باشد.
خدا را شاکریم که امروز تنش‌های سیاسی جامعه بسیار کاهش پیدا کرده است. انتقاد و نقد باید باشد و نباید نگران نقد، انتقاد و نظرات مختلف باشیم. اینها جزو لوازم نشاط سیاسی و مردم‌سالاری دینی است. مردم باید نظرات، آراء و عقایدشان را بگویند. ما می‌خواهیم همۀ نهادهای کشور و همۀ بخش‌های جامعه، پرنشاط، فعال، منتقد سازنده باشند و نقد کنند.
در این زمینه، دولت مصمم است به این راه ادامه دهد تا یک آرامش سیاسی در جامعه حاکم شود. در این راه همه باید کمک کنند. نه تنها قوای دیگر، بلکه همۀ مردم، فعالان بخش‌ها و تشکل‌های سیاسی، همه باید کمک کنند.
ما باید هم‌زیستی مسالمت آمیز سیاسی را بیاموزیم. باید یاد بگیریم از همدیگر انتقاد کنیم. با هم زندگی کنیم. دوست باشیم. خدا رحمت کند امام راحل را، همیشه می‌فرمود: دعواهای و بحث‌های طلبگی؛ در حوزه‌ها، دو نفر، سه نفر، پنج نفر با هم مباحثه می‌کنند. در ظاهر به گونه‌ای است که گویا با هم جنگ و دعوا دارند، اما وقتی مباحثه تمام می‌شود، همه با هم رفیق، صمیمی و برادرند امام (ره) این‌گونه تشبیه و تعبیر می‌فرمود.
موضوع دوم اینکه در جامعه آرامش وجود دارد؛ هم آرامش نسبت به روند سیاست خارجی و هم آرامش در بخش اقتصادی. تنش‌های بالا و پایین اقتصادی، سرمایه‌گذار را نگران می‌کند. گفته‌اند سرمایه مانند آهوست. هم خیلی ناز دارد و هم خیلی زود فرار می‌کند. ما باید شرایطی را فراهم کنیم که همه نوعی ثبات را هم احساس کنند.
چرا با دنیا در حال مذاکره هستیم؟ چرا می‌گوییم این مذاکره ضروری است؟ چرا می‌گوییم تعامل سازنده؟ برخی می‌گویند: درون نگر باشید. به مردم خودتان نگاه کنید. البته که باید درون نگر بوده و به مردم خودمان نگاه کنیم. مردم هم از ما همین را می‌خواهند. مردم می‌گویند که با دنیا تنش را کاهش دهید. مردم از ما می‌خواهند.
ایستادگی بر سر اصول، غیر از تنش است. ما بر سر اصول‌مان محکم و قاطع ایستاده‌ایم. این دولت، ذره‌ای از مواضع اصولی‌‌ این ملت و کشور کوتاه نخواهد آمد. اما لازمۀ ایستادگی، درشت حرف زدن، داد زدن و درگیر شدن با این و آن نیست.
البته کاهش تنش، بسیار سخت و مشکل است. دعوا را زود می‌شود درست کرد. تنش را خیلی زود می‌شود درست کرد. اما وقتی می‌خواهید این تنش‌ را کاهش دهید، باید به نوعی و در حدی اعتمادسازی کنید. اعتمادسازی کار بسیار سخت و پیچیده‌ای است.
ما با دنیا در حال ستیز نیستیم. ما با دنیا در حال جنگ نیستیم. ما بر منافع و مصالح ملی محکم ایستاده‌ایم. اما ارادۀ ما این است که با دنیا تعامل سالم سازندۀ مؤثر داشته باشیم. بعضی‌ها فکر می‌کنند ما دوست داریم با خارجی‌ها بنشینیم، لبخند بزنیم و قهوه بخوریم! لبخند برای چیست؟ رفت و آمدها برای چیست؟ بحث‌ها برای چیست؟ اصلاً اعتمادسازی برای چیست؟ تعامل سازنده برای چیست؟ برای این است که کشور خودمان پیشرفت کند.
تمام این تلاش‌ها، برای این است که شما کارآفرینان و همۀ مردم ایران، اگر چیزی از دنیا بخرند، راحت‌تر و ارزان‌تر و در شرایط رقابتی بخرند. نه اینکه مجبور باشند فقط از یک کشور بخرند و گفته شود که شما باید از این کشور و با این پول خرید کنید. هم پول و هم کشور را برای ما تعیین کنند. خود به خود نوع جنس را هم طرف معامله برای شما تعیین می‌کند. به تدریج، شرایط را هم او تعیین می‌کند.
همۀ ما می‌گوییم عزت. عزت به چیست؟ هر وقت شما هنگام خرید توانستید رقابتی خرید کنید، یعنی عزت. اگر شما را مجبور کنند که فقط از این مغازه، این رنگ یخچال و با این مارک باید بخرید، آیا این عزت است؟ اگر به شما بگویند از بیست مغازه، یکصد نوع یخچال، می‌توانید آزادانه انتخاب کنید، آیا غیر از عزت است؟
ما می‌خواهیم به جایی برسیم که برای خرید و تأمین نیازمان با دنیا – البته تنها بحث خرید و تأمین نیاز نیست، بلکه در همۀ مسائل در دنیا - عزت‌مندانه عمل کنیم. این که بگویند شما فقط با یک بانک و ارز خاص معامله کنید، خیلی عزت است؟ می‌گویند محکم ایستاده‌ایم؟ چگونه محکم ایستاده‌اید، در صورتی که مجبورید با یک کشور، با یک بانک و با ارز مشخص معامله کنید، این عزت است؟ همۀ تلاش بر این است که ما بتوانیم شرایطی آزادتر، آرام‌تر، رقابتی‌تر و پرمنفعت تر را برای مردم و کارآفرینان خودمان [ایجاد کنیم]. ما عزت را در این می‌بینیم.
بعضی‌ها می‌گفتند چرا اینقدر به سیاست خارجی اهمیت می‌دهید؟ ما به سیاست خارجی اهمیت نمی‌دهیم. ما به منافع ملی خودمان اهمیت می‌دهیم. منافع ملی ایران، گاهی درگرو فعال شدن در سیاست خارجی، گاهی فعال شدن در سیاست اقتصادی و گاهی فعال شدن در سیاست فرهنگی است.
توسعۀ یک جانبه امکان‌پذیر نیست. ما باید در همۀ بخش‌ها، متوازن و حساب شده، توسعه پیدا کنیم. همان‌طور که دیدید در سال‌هایی محیط زیست را مراعات نکردیم. امروز به چه مصیبتی گرفتار شده‌ایم؟ برویم سد بزنیم. سد چیز بدی است؟ مهار آب بد است؟ کانال‌کشی بد است؟ نه، اما وقتی به فاجعه زیست محیطی تبدیل شود، تمام آثار سرمایه‌گذاری شما را نابود می‌کند.
امروز شرایط ویژه‌ای داریم. مشکل دریاچۀ ارومیه، زاینده رود و کارون را نمی‌شود تحمل کرد. مگر می‌شود به محیط زیست بی‌توجه بود. اصلاً شما همه چیز دارید؛ صنعت دارید، کشاورزی هم دارید، وقتی هوای سالم ندارید، می‌خواهید چه کنید؟ مگر می‌شود زندگی کرد؟
اگر نتوانیم مشکلات زیست محیطی مردم را حل کنیم، آخر امر دنبال چه هستیم؟ بهبود کیفیت زندگی مردم از لحاظ مادی و معنوی، آخرین هدف است. صنعت، کشاورزی، خدمات، پول، سرمایه، بانک، سیاست خارجی و داخلی، آخرش این است که می‌خواهیم مردم جامعۀ ما از نظر کیفیت، زندگی‌شان بهبود پیدا کند، هم مادی و هم معنوی. برای این کار باید به همۀ اطراف و جوانب مسئله نگاه کنیم.
در این راستا، در آن بخش‌هایی که برعهدۀ دولت است، کارمان را شروع کرده‌ایم. معتقدیم در حد این پنج ماه، قدم‌های مهمی را برداشته‌ایم. البته قضاوت با مردم است. مردم باید بگویند. تصور ما این است.
در سیاست خارجی قدم اول را برداشته‌ایم و شرایط را مناسب‌تر کرده‌ایم. چند روز دیگر توافق ژنو اجرایی و عملیاتی خواهدشد. این قدم اول در سیاست خارجی ماست. به اعتقاد من، این قدم، هم در سیاست خارجی، هم در امنیت ملی، هم در اقتصاد و هم در جایگاه جمهوری اسلامی ایران در سطح منطقه و جهان است.
چه کسانی علیه این توافق داد زدند؟ چه کسانی ناراحت شدند؟ دیدید که در منطقه، چه کسانی ناراحت شدند. در دنیا هم دیدید چه کسانی ناراحت شدند. چرا رژیم صهیونیستی این همه داد زد، فریاد زد، عصبانی شد، ناراحت شد؟ هنوز هم دست بردار نیست.
البته اگر بعضی‌ها نقد و انتقاد می‌کنند اشکال ندارد. نقد سالم اشکال ندارد، اما اهمیت این مسئله را باید مورد توجه قرار دهیم. تمام دوستان ما در منطقه و جهان - که بسیاری از آنها با من صحبت کردند و برخی نیز پیام دادند- بر این نکته تأکید دارند که این توافق تا چه حد برای منطقه‌، دوستان ما و دنیا اهمیت داشته است.
کار بسیار بزرگی انجام گرفته است. البته دولت هر کاری انجام می‌دهد، با حمایت و پشتیبانی مردم، هدایت رهبری نظام و عنایت خداوند است. همه چیز از جانب حق است. خدا یاری و کمک فرمود، مردم هم حمایت کردند و دولت هم قدم‌هایی را برداشته است.
دولت در زمینۀ این که بازار آرام باشد، همۀ تلاش خود را انجام می‌دهد. البته بیش از ما، مردم خوب ما هستند که این بازار نسبتاً باثبات را ایجاد کردند. این امیدی که در سراسر کشور به وجود آمده- ما که چیزی نیستیم. ما امید را از شما می‌گیریم. - شما منبع این امید هستید: ملت ما منبع امید است. ما تدبیر را هم از شما می‌گیریم. تدبیر از مردم، امید به مردم. امیدمان به مردم است،تدبیر را هم از مردمی می‌گیریم.
از ابتدا گفته‌ام همۀ مقامات دولتی، وزرا، دیگران، رئیس جمهور و همه باید از انجمن‌های تخصصی، صنفی، مردمی و مردم نهاد بگیریم. صنعت را مردم بهتر بلد هستند. صادرات را هم مردم بهتر واردند. واردات را هم مردم بهتر بلدند. کشاورزی هم دست مردم است. خدمات را هم مردم بهتر بلدند. هرچه تصدی دولت کم شود به نفع همه است.
هیچ کارمند اداری، زودتر از ساعت هشت صبح نمی‌آید. این مغازه‌دار است که گاهی ساعت دو صبح برمی‌خیزد جهت خرید بار میوه به بازار می‌رود، خرید کرده و برمی‌گردد و ساعت پنج صبح هم مغازه‌اش را باز می‌کند. هیچ کارمند اداری هم نیست که بعد از ساعت چهار بعدازظهر کار کند. همه می‌روند. آن کسی که تا ده یازده شب می‌ماند. از مردم عادی است. از این ساعت کار، انرژی و تلاش معلوم است.
مگر می‌شود کارها را دولت انجام دهد؟ دولت باید زمینه‌سازی کند. باید تسهیلات لازم را فراهم آورد. البته تصدی‌هایی وجود دارد، که کار دولت است. سیاست خارجی کار دولت است. در این کشور سیاست خارجی برعهدۀ دولت است. این دولت است که در سیاست خارجی تصمیم می‌گیرد؛ در چارچوب سیاست‌های کلی مقام معظم رهبری و هیچ کسی نمی‌تواند در این مسئله مداخله کند؛ شدنی نیست. رئیس‌جمهور، وزیر امور خارجه و هیئت وزیران تصمیم گرفته و عمل می‌کنند. ما آن به آن در سیاست خارجی تصمیم می‌گیریم. شب، ساعت یک، دو و هر ساعتی، مسائل مهمی وجود دارد که باید تصمیم گیری شود. این وظیفۀ دولت است.
امنیت برعهدۀ دولت است. نیروهای مسلح تحت فرمان مقام معظم رهبری هستند و نقش بسیار بزرگی را در این امر دارند. اما رئیس شورای عالی امنیت ملی در کشور، رئیس جمهور است. امنیت جزو وظایف - به معنی عام کلمه و نه به معنی قوۀ اجرایی- دولت و حکومت است.
برخی از امور، وظایف خاص دولت است. به جز وظایفی که ضرورت و لزوم ایجاب می‌کند دولت تصدی داشته باشد، بقیه امور به عهدۀ مردم است و مردم باید آنها را برعهده بگیرند.
در زمینۀ تسهیلات لازم برای فعالیت اقتصادی، در بخش سیاست خارجی در زمان پنج ماه قدم‌های مؤثری را برداشتیم. در زمینۀ آرامش داخلی قدم‌های مهمی را برداشتیم. در زمینۀ ثبات اقتصادی، قدم‌هایی را برداشتیم. در زمینۀ مسائل زیربنایی، قدم‌هایی را هم برداشته‌ایم و هم مصمم هستیم که برداریم. امور زیربنایی برعهدۀ ماست.
با برنامه‌ریزی‌ای که در شورای عالی فضای مجازی کردیم و این تصمیم را اتخاذ کردیم، ان‌شاءالله یک شبکۀ اطلاعات داخلی بسیار قوی، با پهنای باند بسیار مطلوب ، تا آخر سال آینده یا حداکثر در یکی دو سال آینده ایجاد شود.
این یک کار زیربنایی است. تجارت، صنعت، کشاورزی بدون این شبکه امکان‌پذیر نیست. شبکه‌ای پرسرعت مورد نیاز است که بتوان ارتباطات بین بخش‌های مختلف دولت و بخش‌های مختلف خصوصی را برقرار ساخت. این کار زیربنایی است که توسط ما انجام می‌پذیرد.
در شبکۀ راه‌آهن ما مصمم هستیم این شبکه را فعال‌تر کنیم. بخش بزرگی از حمل و نقل باید بر دوش شبکۀ ریلی قرار گیرد. اول کشتیرانی – در بخش‌هایی که امکان‌پذیر است- بعد ریلی و سپس جاده‌ای ودر موارد خاص هم هوایی.در نتیجه شبکۀ ریلی بسیار مهم است. یکی از سرمایه‌گذاری دولت در این چهار سال، در بخش شبکۀ ریلی است. در این زمینه تصمیماتی را اتخاذ کرده و خواهد کرد و ان‌شاءالله در این بخش فعال خواهیم شد. اینها کارهای زیربنایی است که دولت باید انجام دهد.
در بخش بانکی، اقدامات فراوانی باید صورت بگیرد. بانک‌ها امروز مقداری از وظیفۀ اصلی خود فاصله گرفته‌اند. البته این کار را هنوز آغاز نکرده‌ایم، هرچند اصلاحات بانکی ضروری است برای اینکه فعالیت‌های اقتصادی ما به خوبی انجام گیرد. یک سری سرمایه‌گذاری استانی هم هست و ما باید انجام دهیم که انجام این موارد را شروع کرده‌ایم.
استان خوزستان امروز کاملاً آمادۀ فعالیت است. به بخش آبزیان و کشاورزی اشاره کردند. در کدام سرزمین شما می‌توانید دو بار سه بار در طول سال محصول داشته باشید؟ آب و هوا، سرزمین و شرایط اینجا [این امکان را به ما می‌دهد]. کدام استان به راحتی می‌تواند به دریا اتصال داشته باشد؟ اتصال استان به آب‌های بین‌المللی نعمت و امتیاز بسیار بزرگی است.
در بحث اروندرود، ما در حال پیگیری هستیم و جزو وظایف دولت است که بتوانیم با دولت عراق برای پاک‌سازی و لایروبی اروندرود توافق کنیم که برای استان و کل کشور بسیار مؤثر خواهد بود.
بخش تجارت با شماست. ما هم تسهیلاتی را فراهم کرده‌ایم که کل آبادان و کل خرمشهر منطقه آزاد باشد. اینکه شما بتوانید در بخشتجارت داخلی و خارجی فعال شوید برعهدۀ شماست و باید در این زمینه فعال شوید. خوزستان با این عظمت و این مردم بزرگ و این عشایر و با این جایگاه در دنیا، این شما هستید که باید سرمایۀ خارجی را جذب کنید. سرمایۀ خارجی را بیاورید. ایرانیانی را که در خارج از کشور دارید دعوت کنید، بیاورید. غیرایرانی را بیاورید.
شما در استان شرایط ویژه‌ای دارید. کنار شما کشور عراق است. خدا را شکر! ما امروز با دولت عراق روابط صمیمی، برادرانه و خوب داریم. این نعمت بزرگی است. نیروهای مسلح، امنیت استان و کشور را برقرار و مرزها را امن کرده‌اند. ما باید از این شرایط قدردانی کنیم.
در این شرایط، هرکسی بگوید در این استان بیکاری وجود دارد، دیگر نمی‌دانم چه کسی را به عنوان مقصر عنوان کنیم. دولت مقصر! مردم مقصر! همه مقصر! ولی نه از دولت و نه از کارآفرینان این استان زرخیز و با این عظمت، پذیرفته نیست. باید از استان‌های دیگر جذب کار کند، نه اینکه این استان بیکار باشد. فرمود: من وجد ماء و ترابا ثم افتقر فا بعده الله. کسی آب و زمین داشته باشد و بگوید کار ندارم و فقیر هستم؟ این زمین آباد و این‌همه صنایع بزرگ در این استان؛ نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد و صنعت‌های دیگر. صنایع عظیمی در این استان وجود دارد.
ما چه کار باید کنیم؟ باید بهره‌وری را بالا ببریم.در کشاورزی هم همین‌طور است. مصرف آب را باید درست کنیم. مشکل ما، مشکل بهره‌وری است. مشکل ما شدت انرژی است. این همه گاز و انواع سوختی که مصرف می‌شود. در آمار اخیر که به دستم رسید، دیدم که مصرف گاز در ایران از مصرف کل اتحادیۀ اروپا بیشتر است. آیا این قابل قبول است؟ اتحادیۀ اروپا با آن همه کشور، عظمت، تولید و زندگی؛ مصرف گاز ایران از مصرف کل اتحادیۀ اروپا بیشتر است.
باید بهره‌وری را بالا ببریم. باید تمام صنایع، کشاورزی و همه فکر کنند که چگونه می‌شود ضمن ارتقاء کیفیت، ارزان تر تولید کرد. تمام هنر کارآفرینان این است که جنس بهتر، مرغوب‌تر، با قیمت پایین‌تر و قابل رقابت تولید کرد. امروز هم میزان و معیاری برای ما درست شده و آن بازار منطقه و جهان است. وقتی نتوانیم با بازار رقابت کنیم، یعنی ایراد و اشکال داریم.
در کشور ما افراد با استعداد و نخبه زیاد است. یکی از تلاش‌های ما این است که بنیاد نخبگان را فعال کنیم. این کار را شروع کردیم. معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در این زمینه بسیار فعال است. دلخواه ما این است که بخش نخبگان ما با بخش تولید ما، صنعت، کشاورزی و حتی خدمات، کنار هم قرار بگیرند و ما از این فناوری استفاده و بهره‌برداری کنیم. آنها را فعال کنیم. صنعت خودمان را اصلاح کنیم. در بخش‌هایی شاید نیاز باشد ما این فناوری را از جای دیگر خریداری کنیم. اشکال ندارد. به هر حال ما باید کیفیت‌ها را بالا ببریم.
در مورد استان خوزستان گزارشی که هم اکنون آقای دکتر نوبخت به من دادند، رقم‌ها، هم در بودجه و هم در کل، قابل قبول است – علی‌رغم اینکه قرار بود یادداشت خوانده نشود ولی استثنائاً این را می‌خوانم- ایشان نوشته‌اند: بودجه استانی خوزستان در سال 1393 حدود 800 میلیارد تومان است؛ از این 800 میلیارد تومان، 334 میلیارد تومان از داخل استان و حدود 500 میلیارد تومان از بودجه عمومی تأمین می‌شود. 129 طرح عمرانی با اعتباری حدود 539 میلیارد تومان اجرا خواهد شد، که رقم قابل ملاحظه‌ای است. برای این سفر هم تصمیمات بسیار مهمی را از قبل در تهران اتخاذ کردیم – وقتی تصمیم به سفر استانی گرفتیم- که ان‌شاءالله و به حول و قوۀ الهی به آنها عمل خواهیم کرد. در دولت یازدهم، به قولی که برای طرح آبرسانی دادیم و اینکه کانال‌های سه و چهار را کنار زمین‌های کشاورزی برسانیم و 550 هزار هکتار زمین را آماده کنیم [عمل خواهیم کرد] که یک تحول بسیار بزرگ در این استان خواهد بود. مسئلۀ منطقۀ آزاد آبادان و خرمشهر یک تحول خواهد بود.تصمیماتی که برای کارون اتخاذ شده، تصمیمات بسیار مهمی است که در شورای عالی آب اتخاذ کردیم برای اینکه کارون احیا شود و شرایط مطلوب را پیدا کند که تنها حیات خوزستان هم نیست و همان‌طور که گفته شد، برای کل ایران بسیار مهم است.
در بقیه طرح‌ها، طرح فاضلاب اهواز برای ما مهم است؛ هم به خاطر زندگی مردم و هم به خاطر آلودگی‌ای که ایجاد می‌کند- کمبودهایی هم که سؤال کردم و مشخص هستند؛ هم کمبود ارزی و هم ریالی - این را انجام خواهیم داد که در سال 1393 این فاضلاب در اهواز تمام شود و اجرایی شود.
در مسئلۀ آب هم که مسئلۀ اصلی ما است، ان‌شاءالله سرمایه‌گذاری خواهیم کرد. آب اهواز ان‌شاءالله آقای وزیر چه زمانی؟
وزیر نیرو: هفتۀ آینده
رئیس جمهور:
در هفتۀ آینده نگویید هفتۀ بعد و گردن ما بیاندازید؟
خیلی خوب است. اشکالی ندارد. ان‌شاءالله تا پایان هفتۀ آینده، آب متصل شده و مردم اهواز استفاده خواهند کرد. کل طرح‌های آب در کل استان، یکی از اولویت‌های ماست که پیگیری خواهیم کرد. برای آبادان، خرمشهر و همۀ شهرها پیگیر خواهیم بود.
در زمینۀ ریزگردها، بحث مفصلی با آقای نخست وزیر عراق کردیم که چه اقدامات مشترکی انجام دهیم که بتوانیم جلوی این کار را بگیریم. چون یک کار، کار داخلی ما و یک کار، کار منطقه‌ای ماست.
در یک کلمه می‌خواهم این را بگویم آنهایی که وظایف دولت بوده قدم‌هایی را برداشته و برمی‌داریم. اما کار اصلی بر دوش شماست. شما باید با سرمایۀ خودتان، ایرانیان خارج از کشور و افراد خارجی فعال شوید. طرح بدهید و اجرا کنید. این استان، ضمن اینکه استانی صنعتی است، استانی کشاورزی نیز هست. شما در تولید گندم، ذرت، نیشکر و آبزیان و خرما توانمند هستید. آقای استاندار در تولید خرما رتبۀ چندم هستید؟ دوم هستید؟ به هر حال شما باید در تولید خرما اول باشید. اگر خوزستان در تولید خرما در رتبۀ دوم و سوم باشد قابل قبول نیست.
مقصود اینکه؛ این استان، استانی لایق، آماده و مستعد است و دولت و مردم، همه باید دست به دست هم دهیم. کار اصلی را شما مردم باید انجام دهید. تسهیلات و کمک‌ها به عهدۀ دولت خواهد بود. همین تصمیماتی که در این سفر و قبل از این سفر گرفته شده. ایشان نوشته‌اند مبلغ 593 میلیون یورو برای سی و سه طرح استان تصمیم گرفتیم.
ایشان می‌گوید 522 میلیارد تومان معادل 5/1 میلیارد دلار، 593 میلیون یورو برای سی و سه طرح عمرانی و شانزده طرح عمران روستائی و شانزده طرح عمران شهری هزینه خواهدشد که قدم‌های بسیار مهمی است. آنچه ما اینجا می‌گوییم، باید همه در دولت یازدهم عمل شود و ان‌شاءالله عمل خواهیم کرد.پول از ما و کار از وزرا، مسئولین و مردم.
ان‌شاءالله و به حول و قوۀ الهی بتوانیم به کمک هم خوزستان را آباد کنیم. ایران را آباد کنیم. ملت ما بیشتر از گذشته، سرفرازتر. کشور ما بیشتر از گذشته، آبادتر. وحدت، انسجام، برادری و یکپارچگی ما [بیش از پیش باشد.] همه باید یکپارچه باشیم. تفاوت بین فارس، عرب و لر، اصلاً قابل قبول نیست. این حزب و آن حزب، این جناح و آن جناح، زن و مرد و ... این تبعیض‌ها را باید کنار گذاشت. باید با آشتی، انسجام و برادری ان‌شاءالله مسیر را پیش ببریم.
اگر ما دست به دست هم دهیم، یدالله مع الجماعه، حتماً بدانید که دست خدا هم در کنار ما خواهد بود و ان‌شاءالله موفق و پیروز خواهیم شد.
والسلام علیکم و رحمةالله

شناسه خبر: 83068

- سفرهای کاروان تدبیر و امید

- متن کامل سخنرانی

- رئیس‌جمهوری

فیلم مرتبط



اخبار برگزیده