چون شرایط ما در کشور به گونهای نیست که واکسن برای همه در اختیار ما باشد. اگر امروز در داخل کشور ما مثلاً 60 میلیون نفر که باید واکسن بزنند 120 میلیون دوز واکسن امروز در اختیار ما بود، خیلی خیالمان راحت بود روزانه هم میتوانستیم 400، 500 هزار نفر را واکسن بزنیم و این را در یک زمان کوتاه چند ماهه تمام کنیم اما واکسنی که در اختیار ما است، محدود است، چون محدود است ناچار شدیم برویم سراغ آن گروههای سنیای که آنها بیشتر در خطر هستند.
اینکه بعضیها به شوخی و جدی در فضای مجازی، خطاب به دولت و دیگران با یک تعبیراتی که تعبیرات درستی نیست می نوسند، یکسری افرادی که پایان عمرشان است دارید واکسن میزنید و یکسری جوان که آغاز زندگیشان است واکسن نمیزنید. این حرف، حرف نادرستی است. بله آن جوان هم به واکسن نیاز دارد. آن کهنسال هم نیاز دارد به واکسن، اما آن کهنسال بیشتر در معرض خطر است. این جوان کمتر در معرض خطر است.
مثل یک آب محدودی است که در اختیار ماست. یکی فوقالعاده تشنه است و دارد جان میدهد، یکی هم تشنه است میتواند صبر کند. ما داریم به آنی میدهیم که در خطر است. ناچاریم آنهایی که بیماریهای زمینهای دارند و سنشان بالاست. یعنی آنی که سند ملی واکسیناسیون پیشبینی کرده، راه صحیح و درستی بوده، پیشبینی کرده نسبت به آنهایی که اگر آنها واکسن را بزنند مرگ و میر به صورت محسوس کاهش پیدا میکند.
اگر بتوانیم انشاء الله تا پایان این دولت، این 12، 13 میلیون نفری که حتماً باید واکسن بگیرند و جزو گروههای پرخطر هستند، انشاء الله تزریق واکسن بشود تا مردادماه که پایان این دولت است، کار بزرگی انجام داده ایم، مرگ و میر هم آن وقت به صورت محسوس کاهش پیدا میکند و یک مرتبه افت پیدا میکند
Loading the player...