اگر از فردای بعد از ماه مبارک رمضان، نگاه، زبان، قلم، قدم، اقدام و تلاش ما با قبل تفاوت نکرده باشد، یعنی ما از این ماه پربرکت استفاده نکرده ایم و فقط تشنگی و گرسنگی بوده است/ مگر یک انتخابات و بالا و پایین شدن قدرت چقدر می ارزد که بخاطر آن دروغ بگوییم و تهمت بزنیم و آبروی کسی را ببریم

اینکه از ماه رمضان استفاده کردیم یا نکردیم، امتحانش بسیار آسان است. اگر از فردای بعد ماه رمضان نگاه، زبان، قلم و قدم و اقدام و تلاش ما با قبل فرق نکرده، پس معلوم است از این ماه استفاده نکردیم و بهره‌مند نشدیم. فقط به تعبیر روایت گرسنگی و تشنگی بوده، چیز دیگری نبوده است. اما اگر بعد از ماه رمضان می‌بینیم گویی یک قفل خاصی روی زبان ما ایجاد شده است، حالا که حرف می‌زنیم حساب شده و دقیق می‌زنیم، وقتی احساس می‌کنیم دروغ و تهمت و بدگمانی است، آنها را کنار می‌گذاریم، در دست و زبان و تلاش‌مان در کارمان همه جا مراعات رضای حق و حق‌الناس و حقوق مردم، حقوق خداوند، خداوند اینقدر بزرگ است و رحمت‌اش آنقدر واسعه است که شاید راحت در حق‌الله، خداوند از ما بگذرد، اما حق الناس خیلی سخت است. در حق الناس خداوند هم گویی اراده‌اش این است که دخالت نکند. آنطوری که از روایات برمی‌آید. خداوند هم نمی‌آید دخالت کند. خود آنی که صاحب حق است باید بگذرد. مگر چقدر می‌ارزد انتخابات و بالا و پایین شدن قدرت، مگر یک مقام و یک حقوق و جایگاه و یک میز و صندلی چقدر می‌ارزد که آدم بخاطر آن دروغ و تهمت بزند و حیثیت آدم‌ها را و آبروی مردم را ببرد.