این کار را ما کردیم و الحمدالله قحطی در کشور پیش نیامد.
آنها این تحریم بزرگ را انجام دادند که کشور دچار قحطی شود و اصلا به هم بریزد. شما یک روز قحطی در این کشور ندیدید. البته جنس گران شد، برای مردم زندگی سخت شد، این درست است ولی در عین حال مردم نان و برنج و روغن و لبنیاتشان، همه مواد غذایی که مورد نیاز مردم هست، اینها در اختیارشان قرار گرفت. به هر حال یک چیزی گران شد، یک چیزی زیادی گران شد و مردم در فشار قرار گرفتند اما قحطی نشد و مردم توانستند زندگی کنند. آن حوادث سال 1296و 1298 را نگذاشتیم در کشور تکرار شود.
از این طرف وقتی با این تحریم و این فشار، گرفتار این بیماری و ویروس خطرناک شدیم، کار عظیم و بزرگی انجام گرفت. اول از لحاظ ساختاری تصمیم گرفتیم، گفتیم یک مرکزی درست شود، این مرکز حرف آخر را بزند. ممکن است عدهای ایراد بگیرند و عدهای هم بالا و پایین کنند. خلاصه یک مرکز باشد و این تصمیم را بگیرد، این مهمترین کار ما در کووید-19 بود.
در شورای عالی امنیت ملی روزهای اول اسفند سال 98 تصمیم گرفتیم یک ستاد ملی مقابله با کرونا درست شود با عین اختیارات شورای عالی امنیت ملی، یعنی بتواند قانون بگذراند، یعنی دستورش باید برای همه مطاع باشد. یعنی به هر وزارتخانهای، به هر دستگاهی اگر امر کرد مثل قانون است. مصوباتش در حد مصوبات شورای عالی امنیت ملی است. به نظرم یک تصمیم بسیار مهمی بود که اتخاذ شد در آن روزهای اولیه، اگر این تصمیم نبود، پیش نمیرفتیم. اینکه امروز میبینید برای کمک به مردم، در همین سال 99 یک سری یارانهها و حمایتهای معیشتی کردیم با همین مصوبات این ستاد، ستاد آمد تصمیم گرفت، والا قانون باید به مجلس برود، شور اول، شور دوم تصویب بشود یا نشود! ما تصمیم آنی میگرفتیم، در یک جلسه تصمیم کارشناسی میگرفتیم در جلسه بعدی هم در صحن ستاد ملی کرونا تصمیم میگرفتیم که این یارانه را به هر نفر 100 هزار تومان برای 60 میلیون نفر. تصمیم گرفتیم 100 هزار تومان برای هر نفر یارانه برای 4ماه، 5 ماه. این کار بزرگی بود باید به مردم کمک میکردیم، نمیشد که بگوییم هم در مغازه بسته باشد هم هیچ کاری برای مردم نکنیم. بایستی یک کاری در کنار آن انجام میدادیم.
Loading the player...