برنامهریزی کشور به عنوان پساکرونا، باید برای امنیت غذایی یک کار عظیم و بزرگی انجام دهیم
ما چرا میگویم این بحث، بحث پساکروناست؟ در کرونا، وقتی با آن آخر در سال 98 و اوایل سال 99، مواجه شدیم. هر جا که مواد غذایی از جمله ذرت، کنجاله، گندم و جو سفارش داده بودیم، همه اینها قطع شد. گفتند ما نمیدهیم، خریده بودیم، بخشی از پولش را هم داده بودیم گفتند نه شرایط عوض شده است.
ذخایرشان را در برخی از کشورها چند برابر کردند، نمیخواهم اسم ببرم، کشورهای همسایه برخی بودند که چیزی خریده بودیم گفتند به شما نمیدهیم ذخیره را چند برابر کردند گفتند ما نمیدانیم چه وضعی پیش میآید.
در بحث کرونا، در اپیدمی اینجوری است یک زمانی ممکن است همه مردم را ببرید در قرنطینه کامل یعنی بگویید الزاماً هیچ کس از خانه خارج نشود، ممکن است در یک شرایطی اینجوری بشود. دیگر کشاورز و باغذار نمیتواند سرزمین و باغش برود. خیلی مشکلات پیش میآید و یک ترس و وحشتی همه را فرا گرفت. لذا اینجا، جایی است که بر مبنای برنامهریزی کشور به عنوان پساکرونا، باید برای امنیت غذایی یک کار عظیم و بزرگی انجام دهیم.
دولت توجه ویژهای به مسأله امنیت غذایی و دنیای پس از کرونا کرده است ، البته غیر از بحث، جایزه هزار تومانی برای گندم، دیروز تصمیمات خوبی هم گرفتیم برای کالاهایی که در گمرک است