متن سخنان رییس جمهوری در مراسم بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه تهران

رییس جمهوری با بیان اینکه در موضوع هسته‌ای مبنای دولت اجرای دستورات رهبر ‏انقلاب بوده است، تصریح کرد: تخلف اخیر آمریکا اگر اجرایی شود با عکس العمل تند مواجه ‏خواهد شد و هر ‏دولتی در آمریکا باشد، نمی تواند بر اراده ملت و یا برجام تأثیر بگذارد.

سه شنبه 16 آذر 1395 - 19:48

متن سخنان حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی در مراسم بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه تهران به این شرح است:

 

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین

وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ

بسیار خوشحالم که برای چهارمین بار خداوند به من توفیق داد تا در روز شانزدهم آذر، روز دانشجو، روز دانشگاه و روز حرکت عظیم ضداستبدادی و ضداستعماری که توسط عزیزترین دانشجویان؛ شریعت رضوی، قندچی و بزرگ‌نیا رقم خورد و توانست پرچم ایستادگی و مقاومت را در دانشگاه تهران به اهتزاز در آورد، در جمع شما حضور یابم. البته این پرچم تعلق به همه جوانان، دانشجویان و به همه عزیزانی داشت و دارد که حاضرند خود را فدای کشور، استقلال و فدای آزادی بنمایند.

درود و سلام بر آن پیر روشن‌ضمیر و هادی ما، امام عزیز و بزرگوار، درود و سلام بر مرحوم آیت‌الله طالقانی. بر شهید عزیزمان شهید مطهری، شهید بهشتی، مرحوم مهندس بازرگان، دکتر علی شریعتی و همه بزرگانی چون شهید باهنر، مفتح و آنانی که از همین دانشگاه‌ها به جبهه مبارزه در برابر متجاوزین شتافتند. شهید همت‌ها و باکری‌ها و همه عزیزان ما شهید باکری‌ها، شهید زین‌الدین‌ها، ستاری ها، بابایی‌ها و صیاد شیرازی‌ها و همه شهیدانی که از دانشگاه در جبهه‌ها ایستادگی و مقاومت کردند.

و درود و سلام من بر همه دانشگاهیان، دانشجویان و اساتیدی که در این 3.5 سال ، از دولت تدبیر و امید حمایت کردند.از همه ملت بزرگ ایران، از مقام معظم رهبری، حوزه‌های علمیه و همه مردم، آنچه دستاورد ما بوده جایی بوده که همه با هم بودیم، دست به دست هم دادیم. اجماع همواره کارساز بود و گره‌ها را از پیش روی ما باز کرد. همه سخنان امروز که طیف‌های مختلف دانشجویی بیان کردند و من استفاده کردم با لحن‌های مختلف همه‌اش زیبا بود. از دانشگاه همین توقع وجود دارد. زیبایی دانشگاه به زبان باز و گویا و زبان نقاد است. روزی مثل شما دانشجوی همین دانشگاه بودیم. معمولاً حرکت انقلابی از دانشکده فنی دانشگاه تهران شروع می‌شد، در مرحله بعد دانشکده حقوق بود و بعد بقیه دانشکده‌ها این مسیر را ادامه می‌دادند. آن روزی که سراسر دانشگاه تهران به شعار علیه استبداد و استعمار تبدیل می‌شد چقدر زیبا و با عظمت بود، دانشگاه پیشران و پیشتاز بوده هماننده حوزه های علمیه. هم فیضیه و هم دانشگاه و هم همه مردم حق بزرگی به گردن ما دارند. انقلاب عظیم و بزرگ ما به سادگی به دست نیامده است. هیچ کس فکر نمی‌کنم پشیمان باشد و به یاد ندارم... من انقلابی پشیمان را نمی‌شناسم.

انقلاب اسلامی، فخر و افتخار ما است. همانطور که به ایران عزیز و سربلندمان افتخار می‌کنیم. می‌خواهم از این نکته بحثم را آغاز کنم و به برخی  از مسایلی که شما دانشجویان عزیز بیان فرمودید، اشاره‌ای داشته باشم.

هیچ ضرورتی در عصر حاضر و مقطع فعلی برای ما مهم‌تر از امید در میان مردم و اعتماد نیست. شما بدانید اگر امید به آینده از بین رفت، ما دیگر سرمایه‌ای نخواهیم داشت، ‌هر چه کشور ما خوب باشد و هر چه موفقیت به دست آورده باشیم تا نقطه مطلوب فاصله داریم.

ما از یک فرهنگ استبدادی و استعماری گذر کردیم و می‌خواهیم به یک فرهنگ محمدی(ص) و علوی برسیم. بخش بزرگی از مسیر و راه را پیموده‌ایم و بخشی هم باقی مانده، اینکه رهبر معظم انقلاب بر انقلابی ماندن و بودن تأکید می‌کنند، معنایش این است که کار تمام نشده است. اگر این طور بود ما به هدف و مقصود رسیده‌ایم.

انقلاب، یعنی تحولِ بزرگ در جامعه، برای آرمان‌های بزرگ و بلند یک ملتِ ‌عزت‌خواه و عدالت‌جو. آیا به همه اهداف انقلاب رسیده‌ایم؟ به همه نرسیدیم، اما به خیلی از اهداف انقلاب دست یافته‌ایم. همین که شما در دانشگاه تهران می‌آیید و نظرات‌تان را در پشت بلندگو می‌گویید، این آثار انقلاب اسلامی است.

چه زمانی آزادی اینگونه بود که یک دانشجو بیاید در برابر رییس اجرایی کشور، آنچه را که می‌فهمد، مصلحت و لازم می‌داند با صراحت لهجه و بیان همان که امیر المؤمنین فرمود که آدم بتواند سخنش را بدون متعتع و اینکه دغدغه‌ای و لکنت زبان داشته باشد قشنگ، صریح و آزاد بیان کند. پس ما به اهدافی دست یافته‌ایم. من فکر نمی‌کنم، استقلال سیاسی که امروز ایران دارد، شما نظیرش را نه تنها در منطقه، بلکه در کل دنیا بیابید.

 شما ببینید در انتخابات آمریکا آقایی انتخاب شده، چه سر و صدا و چه تزلزلی در ذهن سیاستمداران در اروپا، شرق دنیا، آسیا و در بخش‌هایی از قاره آمریکا پدید آمده است.

تنها کشوری که می‌گوید نه من خوشحال هستم و به بیانی که مقام معظم رهبری فرمود «نه خوشحالیم و نه غم‌زده‌ایم»، ایران است.

یک آقایی در آمریکا آمده و هر برنامه‌ای هم دارد بعدها معلوم خواهد شد، ما راه و مسیر خودمان را خواهیم رفت. او خیلی چیزها ممکن است دلش بخواهد؛ برجام را تضعیف و یا پاره ‌کند، مگر ملت ما می‌گذارد.

آمریکا نمی‌تواند تأثیری در اراده، استقامت و ایستادگی ملت ما داشته باشد. مگر در جنگ تحمیلی توانستند؟ در جنگ تحمیلی همه از شرق و غرب، اروپا، آمریکا، شوروی سابق تا کشورهای مرتجع منطقه پشت سر افلقی‌ها، آمده بودند.

مگر وسط جنگ، به صدام افلقی میگ 25 و هواپیماهای مختلف غربی و شرقی ندادند؟ مگر سوپراتاندارد به صدام اجاره ندادند؟ مگر میراژ اف1، موشک زمین به زمین و تمام ابزار سلاح شیمیایی از همین اروپا در اختیار صدام قرار نگرفت؟ دنیایی در برابر ما ایستاد، چطور موفق شدیم؟ دست به دست هم دادیم.

در اجماع و اتفاق است که ما در برابر توطئه‌های عظیم و بزرگ به پیروزی می‌رسیم.

اینها هواپیماهای سوخو و میراژ را به موشک‌های ضدتشعشع راداری مجهز و دو سال ما را گرفتار کرده بودند. تا سیستم‌ را روشن می‌کردیم، با موشک از 60 کیلومتری به رادار ما می‌زدند و کاری نمی‌توانستیم انجام دهیم. سیستم دفاع موشکی ما با رادار هدایت می‌شد.

ما با همین متخصصین دانشگاه شریف، تهران و افسران لایق همانند شهید ستاری‌ها، بابایی‌ها -  که نوارهایش موجود است و در آینده می‌شود اینها را پیاده و پخش کرد -  حدود 2 تا 3 ماه، مداوم جلسه داشتیم که در برابر این موشک‌های ضدتشعشع راداری باید چه کار کنیم؟

3 ماه کار کردیم، همه به یک نتیجه‌ای رسیدیم و این راهکار را در عملیات والفجر 8، امتحان کردیم و توانستیم در همان عملیات که در بهمن‌ماه انجام شد، ، بیشترین هواپیمای عراقی را ساقط کنیم و تا فرودین سال بعد، 73 فروند هواپیمای عراقی را زدیم و هیچ‌یک از موشک‌های ضدتشعشع راداری کارگر نشد. تا جایی که کارشناسان آمریکایی‌ و شوروی سابق اعلام کردند که یک کشور خارجی به کمک ایران آمده است. آن وقت شایع کرده بودند که چینی‌ها به ایران سیستمی آورده‌اند، در حالی که هیچ کشوری به ما کمک نکرد.

در آن زمان این دانشجویان، اساتید و متخصصین و صاحبنظران و تلاش، استقامت، ایستادگی و امید ما به آینده بود که به ما کمک کرد. همه دست به دست هم دادیم، توانستیم در جنگ موفقیت بدست بیاوریم و متحدان صدام در دنیا را به شکست بکشانیم.

بسیج قهرمان، سپاه دلاور، ارتش قدرتمند، نیروی انتظامی، عشایر و همه مردم از دانش‌‌آموز گرفته تا دانشجو و  کارگر به صحنه آمدند و توانستیم آن پیروزی را به دست آوریم و امروز نیز با «امید»، از همه مشکلات‌مان به حول و قوه الهی عبور خواهیم کرد.

روزهای بسیار سختی را در این سه سال گذراندیم و ملت با هدایت رهبری و با وحدت و اجماع‌نظر، بقیه مشکلات را پشت سر خواهد گذاشت.

می‌خواهم به افتخاری که برای ملت ما است، همه توجه داشته باشیم به اعتراف همه کشورها و حتی آنهایی که دشمن سر سخت ما هستند، هیچ کشوری نبوده که بتواند در عرض 20  الی 30 ماه در برابر قدرت‌های بزرگ جهانی از حقوق ملت خودش به خوبی دفاع و پرونده را از شورای امنیت سازمان ملل متحد خارج کند. این موفقیت یک جناح و حزب نیست. بعضی از امور مسایل جناحی و حزبی است و حتی ممکن است برای دولت خاص باشد، اما موفقیت‌های ما، برای ملت و رهبر ایران است.

هیچ قدمی در مسأله برجام برنداشتیم، مگر آنکه با مقام معظم رهبری مشورت کردیم و جلسه گذاشتیم. نامه‌های مکتوب ایشان و دستوری که روی نامه‌های ایشان دادم، هست. هیچ نامه‌ای نبوده که ایشان بنویسند و دستور قاطع ندهم، مبنی براینکه عین آنچه ایشان گفته‌اند، باید اجرا شود - ممکن است صدی که مورد نظر بوده، در مقام عمل جایی کم و کسر آوردیم - اما مبنا بر این بوده که دستورات ایشان اجرا شود.

خدا را گواه می‌گیرم، روزی شد که ایشان در موردی دستوری داد و من هم خدمت ایشان گفتم این خیلی مشکل است، ایشان گفت نه توکل کنید به خدا و جلو بروید.

اعضای تیم مذاکره‌کننده را خواستم. آن زمان تیم در خارج از کشور بود. آقای ظریف‌، دکتر عراقچی و تخت روانچی را خواستم و آنها به تهران آمدند. برایشان موضوع را توضیح دادم و گفتم باید اینگونه عمل کنیم و اینها نیز نظر مقام معظم رهبری است. به من گفتند خوب اگر اینطور است و اینها دستور است، دیگر مذاکره تمام می‌شود. می‌رویم آنجا و اینها را منتقل می‌کنیم و مذاکره هم تمام می‌شود.

مدتی صحبت کردیم، وقتی بلند شدم به آنان گفتم به یاری خداوند مطمئن باشید. آقا هم به من گفت توکل کنید به خدا. توکلتان به خدا باشد ما از این مشکل عبور خواهیم کرد و شما تردید نکنید با این ایمان قوی بروید و ادامه دهید. آن نکاتی را که ایشان در آن نامه فرموده بود به حول و قوه الهی اجرا و عمل کردیم.

چه چیزی باعث شد، این اتفاق بیافتد؟ امید به آینده و اجماع در کنار هم. شما می‌دانید تصمیماتی که در مورد مسایل مذاکراتی ما اتخاذ می‌شد، برخی از موارد ساعت‌ها در خدمت مقام معظم رهبری جلسه تشکیل می‌شد و این را می‌گویم برای اینکه شما از تاریخ کشور و روند کار مطلع باشید. البته همه اینها به طور طبیعی یک روزی و در زمان خودش منتشر خواهد شد.

ما چه چیزی می‌خواستیم؟ ببینید آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها در رأس و دیگران هم بودند و می‌خواستند ایران‌هراسی را در دنیا جا بیندازند و به همه دنیا بگویند ایران خطری برای امنیت و ثبات منطقه، کشورهای همسایه، اروپا و صلح جهانی است.

پرونده ما را در ذیل فصل 7 منشور سازمان ملل و با این عنوان که ایران صلح و امنیت جهانی را به خطر انداخته است، به شورای امنیت برده بودند و بر این مبنا داشتند حرکت می‌کردند. هدف ما هم این بود که به دنیا بگوییم آمریکا و صهیونیسم دروغ می‌گویند، ایران خطری برای دنیا نیست و اگر خطری امروز برای دنیا وجود دارد از طرف خود اینها، یعنی آمریکا، صهیونیسم و آنهایی است که از این دو دنباله روی می‌کنند. ایران برای کسی خطر نیست، ما خطر برای چه کسی بودیم؟ آن روزی که شوروی بهم ریخت و تجزیه شد، کسی می‌خواست منفعت‌جویانه فکر کند، آیا فرصت نبود که ما برویم و بر این کشورهای کوچکی که تازه ایجاد شده بودند، مسلط شویم، آیا ما دنبال این کار رفتیم؟

آن روز که عراق بهم ریخت و به اصطلاح ائتلاف 30 کشور حمله کردند برای آزادی کویت، عراق آن همه با ما دشمنی کرده بود فرصت نبود که به عراق برویم، به اصطلاح سوء استفاده کنیم، آیا ما سوء استفاده کردیم؟ ملت و کشور و حکومت ما یک حکومت متجاوز نیست. البته از حق خودش دفاع می‌کند و در برابر کسی که چشم طمع به کشور ما داشته باشد، کل ملت با قاطعیت می‌ایستد.

اگر یک روز خطر باشد همه مردم ما بسیجی هستند و بسیج یک گروه خاص نیست. بسیج برمبنای اصل 151 قانون اساسی است. اصل 151 قانون اساسی می‌گوید دولت موظف است همه افراد ملت را آموزش نظامی بدهد و آنها را آماده کند برای دفاع از کشور.

تمام ملت ما بسیجی‌اند، اگر روزی خطر بخواهد این کشور را تهدید بکند، همه جوان‌های ما بسیجی هستند. آن وقت که دیگر جناح، حزب ، این دانشگاه و آن دانشگاه، این طایفه و آن طایفه، این قوم و آن قوم ندارد. بحث ملی است؛ بحث جناحی دیگر نیست و همه از کشورمان دفاع خواهیم کرد.

تمام افتخارات، پیروزی و موفقیت ما در سایه یکپارچگی بدست آمد و هر جا انشقاق پیدا کنیم و از هم جدا شویم و رو در روی هم بایستیم، قدرت‌مان را تضعیف کرده‌ایم. ما باید تحمل‌مان را بالا ببریم از اینجانب که به عنوان خادم شما و منتخب مردم هستم تا همه حضار این جلسه، تا همه دانشجویان و همه جوانان، افکار و سلیقه‌های ما یکی نیست، اما آرمان‌های بلند‌ ما یکی است، در اهداف بلند ملی، اهداف‌مان یکی است. در حفظ انقلاب، حفظ نظام، در تبعیت از رهبری، حفظ  کشور و دفاع از تمامیت ارضی همه نظر واحد داریم.

مگر می‌شود کسی ایرانی و انقلابی باشد، انقلاب را و این همه خون شهدا  و خون بزرگان و این همه فداکاری را دیده باشد و از کشورش دفاع نکند؟ ما از کشور و انقلاب‌مان باید دفاع کنیم و باید همه ما انقلابی‌ باشیم.

انقلابی به این معناست که مسیری را که از سال 41  شروع  و انتخاب کردیم و در 22 بهمن سال 57 به موفقیت رسید و در 12 فروردین سال 58 همه به آن به عنوان نظام جمهوری اسلامی رأی دادیم، ادامه ‌دهیم.

البته اخلاق، استقامت و ایستادگی، یکپارچه بودن و انسجام جزو انقلاب ماست و همه باید بایستیم و امید به آینده داشته باشیم.

ما چه کردیم؟ ما گفتیم ایران‌هراسی دروغ است و قطعنامه‌های سازمان ملل، ظلم به ملت و کشور ماست. این قطعنامه‌ها غیرقانونی و برخلاف حتی منشور سازمان ملل است. آمدیم ثابت کردیم، ایران تهدید نیست و در خود سازمان ملل همان شورای امنیتی که گفته بود ایران تهدید است اعلام کرد همه کشورها باید در زمینه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای به ایران