متن سخنان رییس جمهوری در ضیافت افطار با اساتید و پزشکان

رییس جمهوری در ضیافت افطار با اساتید و پزشکان، تقویت پیوند دانشگاه و دولت را ضروری دانست و با تاکید بر اینکه حل و فصل مسایل اساسی کشور در گرو بهره گیری از تخصص دانشگاهیان است، اظهارداشت: نباید به دانشگاه و دانشجو با عینک امنیتی نگریست.

شناسه خبر: 94050 -

چهارشنبه 2 تير 1395 - 10:15

متن سخنان حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی به این شرح است:

 

 بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین

میلاد با سعادت امام حسن مجتبی (ع)، امام صلح و مهربانی و کریم اهل بیت را به محضر همه اساتید، پزشکان دلسوز و مسئولین محترم تبریک و تهنیت عرض می‌کنم. از زندگی امام مجتبی(ع) جمله‌ای را می‌خواهم بهره بجویم و بعد وارد بحث کوتاهی شوم که فرصت این جلسه اقتضا می کند.

ما معمولاً شهامت، شجاعت و ایستادگی را در میدان جنگ و نبرد می‌بینیم که البته این چنین است. چرا که  حضور در میدان نبرد و ایستادگی در برابر دشمن، شجاعت و شهامت نیاز دارد، اما گاهی شجاعت بالاتر از جنگ مورد نیاز است و آن شجاعت صلح است. شهامت و شجاعت صلح بالاتر از میدان نبرد و جنگ است. شما می‌بینید که خود رسول خدا(ص) در میدان بدر و احد چگونه ایستادگی کردند؟ همه یاران و اصحاب پیامبر یار و یاور ایشان بودند، اما در صلح حدیبیه که قرآن آن را فتح المبین و بالاترین پیروزی می نامد، هنگامی که پیامبر با کفار قرارداد صلح امضاء کرد، بعضی از یاران به ظاهر نزدیک پیامبر زبان به اعتراض گشودند و گفتند چرا پیامبر در این قرارداد برخی از خواستهای کفار را پذیرفت و قبول کرد.

آن نکته‌ای که ما در زبان فارسی مثال می‌زنیم و می‌گوییم، کاسه داغ‌تر از آش شده و در قرآن می گوید کسی که خودش را بر رسول خدا و گاهی بر خدا هم مقدم می داند. بعضی‌ها که یک روز هم در مسیر انقلاب و در میدان انقلاب نبودند و یا دید ما ضعیف بود که آنها را در دوران انقلاب  و یا یک روز در میدان هشت سال دفاع مقدس ندیدیم، آنچنان دو آتشه از انقلاب، کشور و نظام حرف می‌زنند و سخن می‌گویند که انسان دچار شگفتی می‌شود. وقتی امام حسن مجتبی(ع) در شرایط آن روز، صلح را پذیرفت، یکی از یاران نزدیک ایشان آمد و گفت: ای کاش من مرده بودم و این روز را ندیده بودم. امام مجتبی(ع) درسی که به ما می‌دهد درس مصلحت جامعه، امت اسلامی و کشور است.

شعار دادن، سخن گفتن و فریاد زدن کار مشکلی نیست و خیلی هم آسان است. حل مسأله مهم است و اینکه چگونه مساله و معضلی را حل کنیم که از باری که بر دوش مردم است، بکاهیم و گرنه اضافه کردن بار روی دوش مردم که هنر نیست.

در جلساتی که به طور منظم برای  نظارت بر اجرای برجام داریم و در آن مسئولین سیاسی و اقتصادی حضور دارند، گزارشی داده شد که نشان می داد ما قبل از برجام برای نقل و انتقال پول به برخی کشورها باید تا 20 درصد اضافه پرداخت می کردیم. آیا برای این پول اضافه ای که از جیب مردم می دادید، از مردم پرسیدید و به آنان اطلاع دادید که چقدر شما دارید هزینه می‌کنید؟

در یکی از سخنرانی‌های استانی گفتم اگر ما می‌خواهیم شعار بدهیم، لطفاً از جیب مردم شعار ندهیم، از جیب خودمان شعار دهیم. اساس قانون اساسی ما بر این است که حکومت و اداره کشور، از آن مردم و با رأی مردم است و هیچ مقام ارشدی نیست که بدون رأی مستقیم و غیرمستقیم مردم به آن مسوولیت دست یافته باشد. اگر این چنین است پس در اداره کشور باید رأی، نظر و خواست مردم مورد توجه ما باشد.

همه تلاش دولت یازدهم بر این بوده که محیط دانشگاه‌های ما محیط آزادتر و امن‌تر باشد. دانشجویی که آگاهانه و آزادانه به سمت انقلاب، مصالح کشور و اسلام و اخلاق می رود، راه را باور می کند. باور را مگر می‌شود با اجبار بوجود آورد، باور باید با آگاهی و آزادی بوجود بیاید.

آیا یادمان رفته که این دانشگاه‌ها در متن انقلاب بودند و یادمان رفته که اساتید بزرگی داشتیم که همپای شروع انقلاب یعنی سال 41 و 42 بخاطر انقلاب به زندان رفتند. چطور شده امروز ما با نگاه دیگری به دانشگاه و اساتید نگاه می‌کنیم، مگر با عینک امنیتی می‌شود به دانشگاه و دانشجو نگاه کرد؟

دانشگاه و اساتید و اعضای هیأت علمی و دانشجویان ما در خط مقدم تعالی این کشور و خدمت به جامعه هستند. اگر ما می‌گوییم انقلاب، انقلاب یعنی استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی. انقلاب به معنی داد کشیدن و سر و صدا نیست. انقلاب همان استقلال، آزادی و نظام جمهوری اسلامی است، چیز دیگری نیست. اگر ما دنبال استقلال کشور و در مقطع فعلی دنبال اجرای اقتصاد مقاومتی هستیم بدون علم، دانش و دانشگاه امکان‌پذیر است؟ آیا راه دیگری ما داریم؟ چرا به دانشگاه اعتماد نمی‌کنیم بعد می‌خواهیم دانشگاه به ما اعتماد کند؟

اگر بناست دانشگاه به ما اعتماد کند، ما باید به دانشگاه اعتماد کنیم. دانشگاه امروز بار سنگینی را بر دوش دارد و آن دولتی می‌تواند موفق باشد که در تمام زمینه‌ها از دانشگاه و دانشگاهیان استمداد بطلبد.

ما می‌گوییم دانشگاه‌های ما باید به صنعت و تولید متصل شوند. قبل از همه چیز باید دانشگاه به دولت و دولت به دانشگاه متصل شود. مگر امکان پذیر است دولتی بخواهد مسایل اقتصادی را حل و فصل کند و از نظرات علمی اساتید دانشگاه استفاده و بهره نگیرد؟ در سیاست موفق باشد و از اساتید استفاده نکند؟ البته اساتید ما سیاست را خوب می‌فهمند و خوب دنبال می‌کنند. در مسایل سیاسی در مقام عمل هم خوب مشارکت می‌کنند اما خیلی‌ها دلشان نمی‌خواهد فعال و کنش‌گر سیاسی باشند و اشکالی هم ندارد.

اما در عین حال بدون استفاده از دانشگاه موفق به حل و فصل مسایل کشور نخواهیم شد و از اساتید خواهش می‌کنم با همه سختی‌ها و گرفتاری‌ها، برای حل معضلات و مشکلات این کشور فعال‌تر عمل کنند.

امروز بحمدالله ما در شرایط برجام، فضای بهتری برای همکاری با دنیا داریم. پیشرفت علم بدون ارتباط با جهان، کند و حتی بسیار کند خواهد بود. آیا باید بخاطر اینکه در یک جایی پشه مالاریا دارد سفر به آنجا را قطع کنیم و یا باید در عین مراقبت به آن کشور سفر کنیم؟ می گویند که اگر اساتید ما با اساتید خارج کشور، اگر فناوری کشور با فناوری خارج کشور و اگر صاحبنظران ما با صاحبنظران خارج کشور در تماس باشند، ممکن است پشه مالاریا هم یافت شود. ممکن است در هر جامعه‌ای یک جاسوسی هم باشد، آیا باید کلا رابطه‌مان را با دنیا قطع کنیم و رابطه دانشگاه‌های خود را با دانشگاه‌های دنیا قطع کنیم؟

در همین علوم هسته‌ای، نانو، بیو، پزشکی، جراحی و داروسازی و هوافضا  که امروز به آنها فخر و افتخار می‌کنیم، آیا بدون تماس با بیرون و بدون بهره بردن از رابطه با علم و دانش بیرون،  به این نقطه می رسیدیم؟ مگر می شود یک کشوری دروازه های خود را با بیرون و ارتباط بیرونی ها را با داخل ببندد و به رشد علمی و اقتصادی برسد؟ این چطور امکان‌پذیر است؟

امروز فضایی ایجاد شده و ما از این فضا باید استفاده کنیم. چرا هر روز یک مشکلی را در فضای رسانه‌ها برای دولت بوجود می‌آورند؟ ممکن است بعضی ها خیلی ناراحت و عصبانی باشند و البته که ما پاسخ خواهیم داد و به موقع و برای مردم آشکار خواهیم ساخت اینها چه کسانی و به دنبال چه چیزی هستند؟ بعضی ها از اینکه دارد راه برای کشور باز می‌شود، خیلی عصبانی هستند. بعد از برجام، روزی نیست که مشاهده نکنیم یک قدم پیشرفت جدیدی داشته ایم. حاضریم به مردم بگوییم در این 5 ماه و 5 روز که از برجام گذشته، روزانه چقدر برای حرکت ملی به سمت اقتصاد مقاومتی پیشرفت حاصل شده است.

ما اقتصاد مقاومتی را در مقام عمل در سال گذشته که سال بسیار سختی بود اجرا کردیم. اینکه صادرات غیرنفتی ما از واردات غیر نفتی پیشی گرفت، اینکه هیچ تلاطمی در بازار کالا و ارز با وجود کاهش شدید بهای نفت ایجاد نشد و اینکه تورم یک رقمی شد که آرزویی از قبل تا بعد از انقلاب بود، بدان معنا است که اقتصاد مقاومتی اجرا شده است. این دولت مجری اقتصاد مقاومتی است.

ما برای اینکه به نقطه مطلوب در اهداف ملی‌ خود برسیم باید شجاعت امام مجتبی(ع) را داشته باشیم و از حرف و ناسزا و فشارها نهراسیم.

مردم ما خوب می‌فهمند. مردم ما پای صندوق رأی در هفتم اسفند نشان دادند که این تبلیغات بی‌اساس، در ذهنیت آنها تأثیری ندارد. امروز خواست دولت، رابطه نزدیک‌تر همه اساتید و دانشگاه‌ها با دولت است و تلاش دولت ایجاد فضای بازتر در دانشگاه‌ها است. وزرای آموزش و پرورش، ورزش و جوانان و بهداشت و درمان و علوم که در این جلسه حضور دارند در جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی هم هستند و شاهدند که همواره تلاشم این بوده که همه اختیارات را قدم به قدم  به خود اساتید و دانشگاه‌ها واگذار کنیم.

شکی ندارم که اساتید انقلابی، متدین و دلسوز کشور ما بهتر می‌توانند راجع به مصالح دانشگاه، دانشجو، آینده علم و دانش، بهترین تصمیم ها را اتخاذ کنند.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

شناسه خبر: 94050

- رئیس‌جمهوری

- دیدارهای داخلی

- سخنراني ها

- متن کامل مصاحبه ها

اخبار مرتبط

فیلم مرتبط



اخبار برگزیده