چهارشنبه 1 آذر 1396 - 23:49
فارسی | العربية | English

فیلم مرتبط




<%title%>

متن کامل سخنرانی در دیدار با خانواده شهدا و ایثارگران سیستان و بلوچستان

-

شناسه خبر: 82275 - 

سه شنبه 26 فروردين 1393 - 21:22

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین

سخن گفتن در جمع فرهیختگان، شعرا، نویسندگان، صاحب‌نظران، اساتید، علما و به ویژه ایثارگران و خاندان معظم شهیدان، جانبازان، آزادگان، آن هم در فرصتی کوتاه، کار ساده‌ای نیست. این خادم ملت افتخار می‌کند که در آغاز سال جدید، خداوند این توفیق را به من و هیئت همراه داد، تا درسرزمین غیور مردان، مرزداران با کفایت و مردم عزیز سیستان و بلوچستان باشیم.
سخن را از ایثارگران شروع می‌کنم و بعد به رسالت بلند نخبگان می‌پردازم. به راستی اگر ایثار و مقاومت و ایستادگی و آمادگی برای جانبازی و شهادت نبود، آیا ما می‌توانستیم انقلابمان را در برابر آن همه دشمن، شرق و غرب، با دستی خالی از نظر ابزار مادی و با روحی متکی به خدای آسمان و زمین به پیروزی برسانیم.
اگر ما در همان فروردین 1342 و کشتار مدرسه فیضیه عقب‌نشینی می‌کردیم - می‌گفتند: مشت و درفش، دست خالی و توپ تانک کاری نمی‌توان کرد - اگر آن روزی که طلبه‌های جوان را از طبقة دوم مدرسة فیضیه به حیاط مدرسه پرتاب کردند و عده‌ای را کشتند و مجروح کردند، عقب‌نشینی می‌کردیم و ایثار، ایستادگی، شهامت و شهادت ادامه نمی‌یافت، آیا انقلاب به پیروزی می‌رسید؟ اگر بعد از پیروزی انقلاب در برابر آن همه توطئه‌ای که علیه انقلاب، در شرق و غرب و شمال و جنوب و مرکز این سرزمین، طراحی شد، [ایستادگی نمی‌کردیم] می‌توانستیم در برابر توطئه قدرت‌های بزرگ و به ویژه امریکا پیروز شویم؟
آن که ما را پیروز ساخت، روح مقاومت و ایستادگی بود. در رأس غیور مردان این سرزمین ایثارگران هستند؛ آنها که در فیضیه کشته دادند، در پانزده خرداد به خون غلطیدند و در 17 شهریور و 21 و 22 بهمن وهمة حوادث سال‌های 58 و 59 و به ویژه هشت سال دفاع مقدس، در برابر توطئة همة جهان [ایستادگی کردند] ؛ که جنگ ما در برابر صدامیان و حزب بعث و یک کشور و مزدوران یک کشور نبود، جنگ ما در برابر همة شیاطین مختلف بود که پشت به پشت هم دادند تا این ملت را در برابر زور و فشار تسلیم کنند. اما این ملت روز به روز مقاوم‌تر شد، ایستادگی کرد و در همة صحنه‌ها پیروز شد.
افتخار از آنِ خاندانِ عزیز و بزرگ ایثارگران، به ویژه شهیدان، جانبازان و آزادگان و همة آنهایی است که امروز دلاورانه ایستاده‌اند، همة آنهایی که امروز مرزداران این سرزمین و به تعبیر متون اسلامی مرابط‌اند. «مرابطون» مرزدارانی‌اند که در صف مرابط ایستاده‌اند، همانند جهاد فی سبیل‌الله است. که در روایات فراوان آمده است که «چهل روز مرابطه، به معنای حضور در میدان جنگ و شهادت است» و سلام و درود ما بر همة مرزداران سراسر این سرزمین بلند و عزیزمان ایران و به ویژه استان قهرمان سیستان و بلوچستان.
دولت با همة افتخار و آنچه در توان دارد در خدمت ایثارگران و خانوادة بزرگ آنها خواهد بود. گرچه هر کاری کنیم در برابر کاری که عزیزان شما کردند بسیار بسیار اندک است. آنها جان خود را در راه اسلام، انقلاب و کشور تقدیم کردند و شما سالیان دراز صبر و استقامت و مقاومت را پیشه کردید. اجر شما با آن کسی که اجر بی‌حساب می‌دهد! «بغیر حساب»؛ فقط لطف و نگاه او می‌تواند جبران ایثار ایثارگران شما را بنماید. یک عنایت از سوی حق برای همة ما بس است! و اگر ما امروز ایستاده‌ایم و اگر دنیا از مقابلة با این سرزمین، و در برابر این ملت پشیمان است یا پشیمان خواهد شد، به خاطر ایثار ایثارگران و شما خانواده‌های عزیز است.
اما استان سیستان و بلوچستان که گویند استان محروم، پر از رنج و محنت و ناامن است، که من هیچ‌کدام را نمی‌پذیرم. این سرزمین سرزمینی است که اقوام دلاوری چون بلوچ و سیستانی دارد. سرزمینی است که جوانان غیور و با استعداد دارد. شما یک نمونه‌اش را در این جمع دیدید؛ جوانی که آن همه مدال و افتخار برای استانتان و سرزمین‌مان ایران به ارمغان آورده و شاعر شیرین زبانی که گوشه‌ای از هنر استان شما بود و همة شما از شیرین زبانی و شعر پارسی‌اش لذت بردید؛ همچنین قهرمانان دلاور ورزشی، که من در اینجا به آقای استاندار برای توجه ویژه به ورزش استان - به ویژه در زمینة والیبال که مهارت، تلاش و افتخار بیشتری در این استان وجود دارد - تأکید می‌کنم. حتماً شما برنامه‌ریزی کنید و دولت کمک خواهد کرد برای اینکه نشاط بیشتری به ورزش این سرزمین برگردد.
من یک جمله را اینجا داخل پرانتز بگویم: ما همه می‌گوییم وحدت و همه ما می‌دانیم که شما در این استان قرن‌ها و قرن‌ها با وحدت و اتحاد اقوام و مذاهب مختلف در کنار هم زندگی کرده‌اید. ما به وحدت و اتحاد شما افتخار می‌کنیم. امیدوارم صمیمیت، برادری و اتحاد شما سرمشق و درسی برای همة کشورهای منطقه و اسلامی باشد؛ چرا که همة آنهایی که در برابر خداوند تسلیم هستند و اسلام را برگزیده‌اند و انتخاب کرده‌اند، همة آنهایی که افتخارشان آن است که در دنیا و آخرت جزء امت محمد (ص) هستند و همة آنهایی که به خاندان پیامبر و رسالت و اهل بیت (ع) و قرآن خود می‌بالند و به نماز، عبادت، روزه، حج و همه دستورات دینی‌شان افتخار می‌کنند، همه زیر یک پرچم‌اند.
چرا با هم نباشیم؟ مگر همة ما انتظار لطف و محبت و شفاعت رسول اکرم و پیامبر عظیم‌الشأن محمد بن عبدالله (ص) نداریم. اما برای اینکه این وحدت بیشتر و مستحکم‌تر شود، باید در مقام عمل، اقوام مختلف شیعه و سنی در کنار هم باشند. در اداره، استاندار و معاون فرماندار و معاون، مدیرکل و معاون، کارمند و کارمند در کنار هم [هستند].
یکی از جاهایی که وحدت برای ما می‌آفریند، ورزش است. میدان ورزش، دلاوری‌های میدان ورزش را می‌طلبد. آنجاست که شما می‌بینید اقوام و مذاهب مختلف در کنار هم قرار می‌گیرند، توپ را به هم پاس می‌دهند، دیگر نمی‌گوید اول بپرسم مذهبش چیست و مال کدام قومیت است؟ این حرف‌ها وجود ندارد. میدان ورزش، میدان وحدت و اتحاد است.
در همة انجمن‌ها و سازمان‌های مردم نهاد (سمن‌ها)، همه کنار هم باشیم. وحدت را در مقام عمل تقویت کنیم. وحدت با زبان درست نمی‌شود. فقط شعار وحدت ندهیم و بگوییم متحدیم، نه! در مقام عمل در کنار هم قرار بگیریم. در انجمن‌ها، انجمن شعرا و ادبا، در جمع ایثارگران، همه کنار هم قرار بگیریم. وقتی دو خانوادة شهید، یکی از شیعه و یکی از اهل سنت، یکی از این قوم و دیگری از آن قوم کنار هم می‌نشینند و زیر یک سقف قرار می‌گیرند، آنجا وحدت عملی بیشتر می‌شود. ورزش یکی از آن نمادهاست؛ همچنین جمع ایثاگران، انجمن‌ها، NGOها، دانشگاه‌ها، کلاس‌ها، دبستان‌ها، دبیرستان‌ها، مراکز تحقیقات و همة آن شرکت‌های دانش بنیانی که از آن نام برده شد. من در اینجا به آقای دکتر ستاری تأکید می‌کنم که برای شرکت‌های دانش بنیان در استان سیستان و بلوچستان، طرح و برنامه و کمک ویژه مد نظر قرار دهند. حتماً در دولت دنبال می‌کنیم، حتماً معاونت فناوری این مسئله را دنبال می‌کند و این شرکت‌ها را تقویت می‌کنیم، برای اینکه هم توسعة استان و هم افتخار کشور ما خواهد بود.
اما نخبگان که خطاب من به آنهاست، چه آن جمعی که الان در خدمت و محضرشان هستیم و چه آنهایی که صدای مرا می‌شنوید و خواهند شنید. نخبگان رسالت سنگینی را بر دوش دارند. نخبه کسی است که واقعیت‌ها را بیشتر لمس می‌کند، نخبه کسی است که بیشتر دنبال راه حل می‌رود و راه حل را بهتر و زودتر دریافت می‌کند. نخبه کسی است که بهتر می‌تواند صدای مردم را به مسئولین برساند و نخبه کسی است که می‌تواند برای مشکلات محل زیست و استانش سریع‌تر راه حل پیدا کند. البته خیلی روشن است که یک دست تنهایی صدا ندارد، چه برسد به یک نخبه. هرچه نخبگان دور هم جمع شوند، اجتماع و هم‌فکری کنند و انجمن‌ها را تشکیل داده و بهتر می‌توانند به استان‌شان و ایران عزیز کمک و خدمت کنند.
استان سیستان و بلوچستان هم ظرفیت‌های خوبی دارد. ما در تهران جلسات متعددی را قبل از این سفر تشکیل دادیم، بنای من این است که در هر استانی اگر قولی به مردم می‌دهم، بر مبنای همان جلسات کارشناسی و بحث‌هایی باشد که انجام دادیم یا در اینجا می‌کنیم. ممکن است بعضی از مطالب اینجا مطرح شود، بعد در موردش بحث کنیم و به تصمیم برسیم. یکسری تصمیمات برای این استان را در جمع کارشناسان و بعد وزرا گرفتیم. برخی از آنها را امروز اعلام کردم و برخی دیگر را فردا در جمع‌هایی که با آنها مواجه خواهم شد، اعلام می‌کنم. ان‌شاءالله آنهایی را که من گفتم و فردا خواهم گفت به حول و قوة الهی و با کمک و حمایت شما مردم عملی می‌کنیم.
در بخش کشاورزی قدم‌هایی هم برای منطقة سیستان و هم برای کل استان ان‌شاءالله برداشته خواهد شد. قدم اصلی در بخش کشاورزی، مسئله آب است. اصولاً کشور ما با بی‌آبی، کم آبی و خشکسالی مواجه است. شرایط استان‌هایی مثل سیستان و بلوچستان هم شرایط ویژه است. ما باید از آب موجود حداکثر استفاده را کرده در بهترین شرایط بتوانیم از این آب استفاده کنیم. راه حل دیگری نداریم. البته برای تولید و دریافت آب هم باید تلاش کنیم؛ یعنی هم باید از طریق آب شیرین کن‌ها در برخی مناطق، مخصوصاً سواحل، برای دریافت آب اقدام کنیم و هم برای گرفتن حقابه‌مان طبق قرارداد، که حالا این استان عمدتاً در تعامل با کشور دوست و برادرمان افغانستان است. من در همین سفر هفتم فروردین که به کابل رفتم در بحث دو جانبه با آقای کرزای و وزرای مربوطه، تقریباً عمده جلسه ما به بحث آب، رودخانة هیرمند، حقابه دریاچة هامون و تالاب‌ها اختصاص داشت. البته راجع به هریرود هم بحث کردیم، اما عمده بحث ما راجع به هیرمند و نحوة اجرای دقیق قراردادی بود که در این زمینه داریم و ایشان هم قول داد که در هفته‌های آتی هیئتی از افغانستان خواهد آمد و ما می‌توانیم بر اجرای همة قراردادها تأکید کنیم.
البته این بدین معنی نیست که دست ما به سوی آسمان نباشد. همه چیز از اوست؛ و فی السماء رزقکم، همه را ما از خدا می‌خواهیم. اما در عین حال حقابه، حق ماست. باید به قراردادهایی که در زمینة آب‌های مرزی داریم، عمل شود. باید از آب شیرین‌کن استفاده کنیم، که ان‌شاءالله این کار را خواهیم کرد. اما در عین حال یک کار اساسی ما، بهره‌وری و درست استفاده کردن از آب موجود است که انجام این کار برای سیستان و بلوچستان جزو برنامه ماست و این اقدام را خواهیم کرد. برای استفادة درست از آب فکر و برنامه‌ریزی کردیم که ان‌شاءالله یک بخش از آن را فردا در زابل اعلام می‌کنم، یک بخش از آن را هم امروز اعلام کردم. ان‌شاءالله آبیاری تحت فشار را برای کل استان انجام می‌دهیم.
البته در کنار بحث آب، بحث برق و اضافه کردن آن اعم از صادرات و نیز برنامه‌ای که برای گاز داریم مطرح است. البته گاز تا ایرانشهر آمده، زمینه‌هایش را هم آماده کردیم برای اینکه بخش خصوصی در ایرانشهر در زمینة پتروشیمی سرمایه‌گذاری کند، که در صورت انجام این کار در کل استان تحولی بزرگ ایجاد خواهد کرد. گاز به سمت زاهدان ادامه پیدا می‌کند. البته بنابر قول اولیه وزارت نفت این کار تا سال 95 انجام می‌شود، اما تأکید ما این بوده که ان‌شاءالله تا پایان سال 94 گاز به زاهدان برسد. البته برای خاش هم هست که شعری هم راجع به خاش خواندند. ان‌شاءالله گاز در این مدت زمانی برای خاش هم خواهد بود. زابل جزو برنامه نبود اما در جلسة تهران در مجموعه بحث‌هایی که شد، اضافه کردیم. البته یک مقدار با تأخیر اما انجام شود. گاز چابهار هم که البته قبلش به خاطر این که صادرات گاز به پاکستان که جزو برنامه بود، هم کمی به تأخیر افتاده است، از برنامه حذف شده بود، ما این را هم اضافه کردیم، و ان‌شاءالله گازرسانی به چابهار هم اجرا خواهد شد.
تلاش ما این است که همة اینهایی که می‌گویم در همین دولت یازدهم ان‌شاءالله انجام بگیرد و بودجه‌هایش هم پیش‌بینی شده است. برخی از آنها را خود شرکت نفت و گاز انجام می‌دهد و برخی دیگر را - آقای صفدر حسینی اینجا هست - از صندوق استفاده خواهیم کرد برای اینکه این پروژه‌ها اجرایی شود، و در این استان عملیاتی شود.
در بحث میحط زیست برای مهار شن‌ها باید کار بزرگی انجام بگیرد. امسال در این زمینه بودجه‌ای گذاشتیم، تلاش بر این است که حدود 1000 هکتار را در مرحلة اول بتوانیم مهار کنیم. البته کار عظیمی است که باید در همة سال‌ها ادامه پیدا کند و این کار ان‌شاءالله به شیوه‌های مختلف انجام می‌گیرد، چون من می‌دانم مردم این استان در رنج و مشکلات فراوانی هستند.
این استان باید در نهایت به یک استان ترانزیتی تبدیل شود. یعنی ان‌شاءالله به حول و قوة الهی چابهار در آینده جزء یکی از بنادر مهم کشور خواهد شد. آنجا هم بحث اسکله‌ها مطرح است که بخشی از برنامه‌ها در همین سال جاری و سال آینده اجرایی و عملیاتی می‌شود، مراحل بعد را هم دنبال می‌کنیم. بحث راه‌آهن هم هست، البته راه آهن شروع شده، دنبال خواهیم کرد تا ان‌شاءالله به نزدیکی‌های زاهدان برسیم؛ طرحی است که راه‌آهن از زاهدان - فهرج عبور کند، و این راه‌آهن را به راه‌آهن سراسری متصل می‌کنیم.
البته طرح دیگری وجود دارد که در جلسة بیشکک با مسئولین صحبت کردیم؛ راه‌آهنی از چین به قرقیزستان می‌آید و بعد به تاجیکستان و افغانستان می‌رسد و بعد به راه‌‌آهن ایران از طریق چابهار متصل می‌شود. طرحی است که آن کشورها تصویب کرده‌اند، سران همة این کشورها در اجلاس بیشکک بودند، ما با هم بحث کردیم. البته اینها تا اجرا شود چند سال طول می‌کشد، اما جزء برنامه است. قبل از اینکه آن برنامه اجرا شود، ما برنامه‌مان را برای توسعة بندر انجام می‌دهیم. به دلیل اینکه یکی از راه‌های پیشرفت این استان از طریق ترانزیت و تحول راه آهن است و تحول خوبی برای استان خواهد بود.
مسئله بازارچه‌های مرزی هم مطرح است که ان‌شاءالله بازارچه‌ها را فعال‌تر خواهیم کرد. با وزیر کشور در این زمینه صحبت شده که این کار انجام بگیرد.
بحث امنیت، بحث شماست. نظر من به عنوان کسی که سالیان دراز در مسئله امنیت کار کرده‌ام و هم امنیت ملی، امنیت استانی و مرزی را می‌دانم چیست؟ اگر کسی فکر کند امنیت تنها با دولت درست می‌شود، نمی‌شود. طوایف، قبایل، مردم خودشان باید به صحنه بیایند. امنیت به دست آنها برقرار می‌شود. دولت هم کمک می‌کند. نه اینکه دولت شانه از زیر بار خالی کند. دولت وظایفی دارد که وظایف خودش را انجام می‌دهد، نیروهای مسلح وظایف خودشان را انجام می‌دهند، سپاه، ارتش، نیروی انتظامی و بسیج همة آنها وظایفشان را انجام می‌دهند. اما امنیت مال شماست. باید همة طوایف و قبایل و همة مردم به صحنه بیایند.
توسعة این استان به امنیت وصل است. امنیت استان هم به توسعه وصل است. این مثل مرغ و تخم مرغ است. تا امنیت نیاید توسعه نمی‌آید، تا توسعه نیاید، امنیت پایدار درست نمی‌شود. هر دو در کنار هم هستند. مردم باید به صحنه بیایند. روابط تمام دستگاه‌های دولتی هم باید با طوایف و قبایل صمیمی‌تر شود. صمیمی بوده، باید صمیمی‌تر شود و همة طوایف و قبایل باید به صحنه بیایند و امنیت را بهتر از گذشته برقرار کنند.
اینجا استان بسیار مهمی است. شما با پاکستان و افغانستان همسایه هستید. در آن کشورها مشکلات بسیار زیاد است. مشکلات امنیتی دارند و معلوم است وقتی کشور همسایه امن نباشد، این نا امنی که مثل بیماری است، سرایت می‌کند. اما در عین حال امیدواریم آن کشورها هم در ایجاد امنیت‌شان موفق باشند. ما به آنها هم کمک می‌کنیم. امنیت منطقه همه به هم وصل است. همسایة ما ناامن باشد، ما ناامن می‌شویم؛ ما ناامن باشیم، همسایه را ناامن می‌کنیم. ان‌شاءالله باید به آنها هم کمک کنیم، آنها هم باید تلاش کنند. اما امنیت به دست شما انجام می‌گیرد، باید به صحنه بیایید. ان‌شاءالله اینNGOها سازمان‌های مردم نهاد، در بحث امنیت هم به صحنه بیایند. این نخبگانی که ما می‌گوییم، فقط در بحث پتروشیمی و فولاد و معادن و... نیست؛ در زمینة مسائل اجتماعی، فرهنگی و امنیتی هم مردم باید به صحنه بیایند.
در یک جمله بگویم: فرهنگ و اقتصاد - که امسال، سال اقتصاد و فرهنگ است - و امنیت، حتی با آن که در همة دنیا می‌گویند امنیت جزو وظایف دولت است. به دست مردم انجام می‌گیرد. دولت می‌تواند زمینه را فراهم کند. دولت می‌تواند حمایت و کمک کند، بعضی جاها می‌تواند خط‌مشی لازم را تعیین کند. مردم باید به صحنه بیایند. ان‌شاءالله با حضور مردم به حول و قوة الهی شاهد یک شادابی بزرگ در این استان در آینده نزدیک خواهیم بود.
هفتة قبل یک جلسة مفصل برای معادن، به ویژه معادن این استان برگزار کردیم. در این استان ظرفیت‌های بسیار زیادی وجود دارد. امسال هم در بودجه پیش‌بینی کردیم و کمک بیشتری در زمینة اکتشاف خواهیم کرد. در زمینة اکتشاف باید سرمایه‌گذاری بزرگی انجام بگیرد؛ مخصوصاً در بخش‌های شرقی استان که معادن زیاد است. فعلاً مطالعات اولیه این را می‌گوید. معادن بسیار غنی در این استان وجود دارد و هشت گروه فعالیت را در این استان شروع کردند. ما این گروه‌ها را تقویت خواهیم کرد و گروه‌های جدید را هم اعزام خواهیم کرد و امیدواریم در این استان به معادن بسیار ارزشمند برسیم. آن معادن، هم خودش و هم صنایع معدنی که در کنارش به وجود خواهد آمد، می‌تواند این استان را متحول کند. آنچه من می‌گویم، چیزی نیست که شما بگویید امروز ما داریم قول می‌دهیم، امروز و فردا مهمان شما هستیم، بعد از خدمت شما مرخص می‌شویم و فراموش می‌کنیم. این‌طور نیست. همة اینهایی که گفتم جزو برنامه‌های مطالعه شده و مصوب ماست و شما ان‌شاءالله قدم به قدم پیشرفت آنها را هم در سال جاری و هم سال آینده خواهید دید.
البته برای تمام شهرستان‌ها پروژه‌هایی وجود دارد که ان‌شاءالله در شورای اداری بحث و توضیح داده خواهد شد. پروژه‌های زیادی برای استان است که ان‌شاءالله اعلام می‌شود؛ پروژه‌هایی که در سال 93 و برخی هم در 6 ماهه اول سال 94 اجرایی و عملیاتی می‌شود.
سخن آخر هم اینکه من به توسعة آیندة کشور و توسعة این استان بسیار امیدوارم. با آشتی همه چیز درست می‌شود. ما باید آشتی کنیم. اول با خودمان آشتی کنیم. ان‌شاءالله با خدا، با خاندان رسالت و با قرآن که آشتی کردیم - آنها اصل است - ان‌شاءالله آن انجام شده است. باید با خودمان آشتی بکنیم، اقوام، مذاهب، گروه‌ها، تفرقه را کنار بگذاریم. دلگیری‌ها را کنار بگذاریم. فکر نکنیم این مذهب یا آن مذهب یا این قوم بالا برود، آن قوم بالا برود. همه مسلمانیم، همه ایرانی هستیم. باید به اسلام و ایرانمان افتخار کنیم و بعد هم با منطقه و جهان آشتی کنیم.
برنامه این دولت این است. هر دولت و کشوری که به حقوق این مردم احترام بگذارد، به کرامت مردم احترام بگذارد، به منافع ملی ما احترام بگذارد، ما هم دست دوستی به سمت او دراز می‌کنیم. هر دولت یا هر قدرتی بخواهد بر علیه منافع، حقوق، ملت و مصالح ما قدمی بردارد، ما قاطع و محکم مثل گذشته تاریخ در برابر او ایستاده‌ایم.
ایران همواره در برابر متجاوزین ایستاده، به ویژه بعد از انقلاب اسلامی، با شکوه بیشتر، با قدرت بیشتر و با توانمندی بیشتر ایستاده و خواهد ایستاد. ان‌شاءالله شاهد شکوه، طراوت، سرزندگی و توسعة بیشتر ایران به حول و قوة الهی و با وحدت بیشتر و با کمک همدیگر و راهنمایی‌های مقام معظم رهبری خواهیم بود.
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته

شناسه خبر: 82275

- سفرهای کاروان تدبیر و امید

- متن کامل سخنرانی

- رئیس‌جمهوری