رئيس جمهور:

بسم الله الرّحمن الرّحيم

اللهم عجل لوليك الفرج والعافية والنصر واجعلنا من خيرانصاره و اعوانه و المستشهدين بين يديه

عرض ارادت و سلام دارم خدمت ملت بزرگ ايران و همة كساني كه اين گفتگو را مي بينند و مي شنوند و همين طور شما عزيزان اصحاب رسانه و خداي بزرگ را سپاسگزارم گرچه با يك فاصله زماني اين فرصت مجدد را عنايت كرد تا در حضور شما باشيم و مسائل مهم داخلي و بين المللي را مورد گفتگو قرار بدهيم.

اما لازم است به شرايط امروز جهان و ايران اشارة كوتاهي داشته باشيم. مي بينيم كه جهان در آستانه تحولات بزرگ است. جامعة بشري از يك دوره اي آمادة ورود به دورة جديدي مي شود. همه مناسبات سياسي، اقتصادي و اجتماعي به سرعت دستخوش تحولات اساسي است و ما به سمت نظم جديدي در حال حركت هستيم.

نقش ملت بزرگ ايران در مديريت اين تحولات و در برقراري نظم انساني آينده نقش بسيار مؤثر و ارزشمندي است. در طول چند هزار سال راه و آرمان ملت ايران پاكي و تكيه بر عدالت، عشق، محبت و دوستي بين انسان ها بوده و ملت ما همواره بر اين اصول تأكيد داشته و به دنبال عزت و پيشرفت براي همة ملت ها بوده است. البته براي رسيدن به آن آرزوي بزرگ بايد گام هاي بلندي برداشته شود. معلوم است وقتي عدالت برپا شود همة فاصله ها، فقرها و بسياري از كينه ها برطرف خواهد شد و فضايل اخلاقي و انساني به كمال خواهد رسيد.

ما براي پيشرفت بايد بر ارزش هاي ذاتي ملتمان تكيه كنيم. خوشبختانه سرعت حركت ملت ايران به سمت قله ها سرعت بسيار بالايي است و هر روز اخباري از پيشرفت هاي علمي، فناوري، صنعتي و اجتماعي منتشر مي شود. بايد به سمتي برويم كه خبري از محروميت ها، فقر، عقب ماندگي ها، تبعيض ها و تحقيرها نباشد.

در روزهاي اخير دو اتفاق مهم افتاد: يكي برگزاري اجلاس عدم متعهد در تهران بود كه در نوع خودش بي سابقه بود. صد و بيست كشور حضور پيدا كردند. براي تغيير نظم جهان به نظم عادلانه و انساني از طريق مشاركت همگاني در مديريت يك وفاق به وجود آمد و ادبيات جديدي توليد شد كه از اين به بعد يار و ياور همة ملت ها براي استقرار نظم جديد است.

حادثة دوم اجلاس مجمع عمومي است كه نمايندگان ملت ايران با سرافرازي و هوشمندي در اين اجلاس حضور پيدا كردند و با تشريح ديدگاه ها، آرمان ها و انديشه هاي ملت ايران در اين اجلاس پيام ملت ايران را به گوش جهان رساندند و به روند تحولات جهاني براي استقرار نظم انساني كمك كردند.

معلوم است كه بايد تعريف جديدي از انسان، آرزوها و ضوابط انساني و ارتباطات بين الملل ارائه شود كه ملت ايران امروز پيشگام است. البته مشكلاتي هم داريم. بدخواهان و شياطين نه امروز بلكه 33 سال نه 33 سال قريب شصت سال است كه به طور مستقيم در برابر ملت ايران قرار گرفته اند و در هر مقطعي از زمان به بهانه هاي گوناگون تضييقات و فشارهايي را به ملت ايران وارد مي كنند تا علاوه بر تسلط بر ملت ايران و چپاول منابع ملت ايران از پيشرفت سريع اين ملت جلوگيري كنند.

اين حوادث مقطعي است. من مطمئنم كه ملت بزرگ ايران با عزت و سرافرازي از همه اين چالش ها و موانع عبور خواهد كرد و راه تعالي و پيشرفت خودش و جامعه بشري را با قدرت، هوشمندي و سرعت ادامه خواهد داد.

من علاقه مند هستم وقت بيشتري را در اختيار شما قرار دهم و بخشي از مطالبم را در قالب پاسخ به سؤالات شما ارائه كنم.

خانم احقاقي از خبرگزاري ايسنا:

آقاي رئيس جمهور سؤال اول من دربارة نوسانات قيمت ارز است. همان طور كه در جريان هستيد در روزهاي اخير ما شاهد نوساناتي در قيمت ارز بوديم. دولت در راستاي كنترل اين نوسانات اقدام به راه اندازي اتاق مبادلات ارزي كرد كه اين اقدام مورد استقبال بخش صنعت و بازرگاني قرار گرفت، ولي همچنان اين نوسانات ادامه دارد. مي خواستم بدانم كه به نظر شما منشأ اين نوسانات چيست و آخرين اقدامات دولت در راستاي كنترل بازار چه بوده است؟

رئيس جمهور:

سؤال خوبي را مطرح كرديد. البته نوسانات متعلق به امروز نيست. مدتي است كه بازار ما دچار نوسانات است و اين روزها تشديد شده است. اصلاً مسئله از كجاست؟ چرا پارسال اين موقع اين حرف ها نبود؟ روشن است. دو عامل دست به دست هم دادند تا به ملت ايران فشار بياورند: يك عامل از بيرون و يك عامل هم از درون. دشمن اعلام تحريم كرده است. در واقع خريد نفت از ايران را تحريم كرده است. بخش قابل توجهي از درآمد ارزي ايران از ناحيه فروش نفت است و دوم و بدتر از آن، مبادلات بانكي را تحريم كرده، يعني اگر نفتي هم فروخته شد درآمد آن قابل هزينه كردن و جابه جايي نباشد. همة توانشان را براي اعمال اين تصميم بسيج كرده اند و دارند تلاش مي كنند. در واقع، يك جنگ پنهان، بسيار گسترده و سنگين و پراكنده در سطح جهان است. بالاخره همكاران ما در بانك مركزي و نهادهاي مربوطه تلاش مي كنند و راه هايي را پيدا مي كنند. يك نبرد است. آنها موفق شده اند مقداري از فروش نفت ما را كاهش دهند كه البته ان شاءالله جبران خواهيم كرد. باز توجه داشته باشيد كه يك نبرد است. بالاخره دشمن در اين عرصه آمده و تصور مي كند كه با اين فشارها مي تواند ملت ايران را درهم بشكند. مي نشينند، تصميم مي گيرند، ممكن است تصميمات جديدي هم بگيرند اما از اين طرف هم تلاش مي كنند. البته من ان شاءالله وقتي شرايط مساعد شد، راجع به ابعاد نبرد اقتصادي دشمن توضيحاتي را به ملت عزيز خواهم داد که بعضي عددها و رقم ها چقدر است و ما از چه شرايطي عبور كرده ايم.

دوم، اقداماتي است كه بعضي در داخل انجام مي دهند؛ چه اقدامات عملي در بازار ارز و چه جنگ رواني - تبليغاتي كه به همراه دشمن عليه ملت سازماندهي شده است. البته همه مي دانند سهم تجارت خارجي در اقتصاد ايران بالا نيست، اما دستماية يك جنگ رواني گسترده است و آثار رواني آن در بازار بالاست وگرنه در اقتصاد 1200 ميليارد توماني ايران، صد ميليارد دلار مبادلات ارزي رقم بالايي نيست، اما هميشه به نوعي عده اي بازار داخلي را به قيمت هاي بيروني و واردات گره مي زدند و اين هم مربوط به امروز نيست و بيش از پنجاه سال است كه اين گونه است.

آيا واقعاً امسال ارزي كه بانك مركزي به بازار تزريق كرده تكافوي نيازهاي كشور را نمي كرده؟ اين گونه نيست. آمار واردات را در شش ماه دقت كنيد و بعد توضيحات ارزي را مي دهم. يك مقدار جزئي واردات ما كم شده است. سال گذشته در شش ماهة اول، ميزان واردات كشور 17 ميليون و 840 هزارتن بوده است، شش ماهة نخست امسال 19 ميليون و 121 هزار تن. پس به لحاظ وزني بيشتر شده است، اما به لحاظ ارزش مقداري كاهش دارد. پارسال تا الان بيست و دو و نيم ميليارد دلار كالا وارد شده بوده و الان بيست و شش و نيم ميليارد دلار، همان حدود دوازده درصد، كه ده درصد كالا كم شده است كه ان شاءالله نيمه دوم جبران خواهد شد و بانك مركزي تا به امروز ارز همة اينها را با آن شرايطي كه گفتم تأمين كرده است. بالاخره يك نبرد است. سؤال اين است كه آيا اين نوسانات به خاطر مشكلات اقتصادي است؟ خير. به خاطر سياست هاي دولت است كه بعضي ها اين را علم كرده اند و به دولت حمله مي كنند و همة برنامه هاي دولت را زير سؤال مي برند كه من عرض خواهم كرد. پاسخ روشن است. هرگز اين گونه نيست. در يك روز صبح تا بعدازظهر چه اتفاق اقتصادي مي افتد؟ كدام شرايط اقتصادي عوض مي شود كه چند نفر 500 تومان روي قيمت مي گذارند؟

بانك مركزي و ستاد تنظيم، كل نيازهاي كشور را به ده اولويت تقسيم كرده اند: اولويت اول و دوم، موادغذايي، دارو و نيازهاي اين گونه است كه اينها را با ارز 1226 تومان مي دهند و بقيه را هم از ارز ساير دارندگان ارز تنظيم كرده اند و از آنها تأمين مي كنند. يك مركز مبادلات هم درست كرده اند، هركس هم ارز مي خواهد گفته اند بيا اينجا. مقداري ارز براي مسافرت ها مي ماند كه بانك مركزي آن را هم اعلام كرده كه چگونه تأمين كنيم. چطور دو نفر سر چهار راه دويست دلار مبادله مي كنند، اين قيمت ارز مي شود و يك عده اي اين را سر دست مي گيرند و به بازار حمله مي كنند و جنگ رواني ايجاد مي كنند. من شنيده ام شبكه هاي خارجي فقط روي اين مسئله مانور مي دهند.

يك بار ديگر واردات را مي گويم. از نظر وزني واردات ما اضافه شده است. يك علت آن اين است كه پارسال علوفه و نهال هاي دامي وارد نشد و امسال مقداري بيشتر وارد شد كه بايستي هم وارد مي شد. اما به لحاظ ارزشي در شش ماه واردات ما 5/29 ميليارد دلار بوده و الان 5/26 ميليارد دلار شده كه تفاوت چنداني ندارد. به جاي آن پارسال وارادت انواع كالاها حتي کالاهاي غير ضروري آزاد بود. الان هم آزاد است. منتهي بانك مركزي فعلاً به آن ارز نمي دهد. مشخص است كه يك جنگ رواني است. باز من تأكيد مي كنم، معناي آن اين نيست كه مشكلات نداريم، اما بخش عمده اي از مشكلات را بانك مركزي، وزارت نفت و اقتصاد تحمل مي كنند. اما من فكر مي كنم حلقه هاي يك برنامه است. از آن طرف فشار مي آورند و از اين طرف هم به دولت حمله مي كنند. مصاحبه مي كنند، تمام برنامه هاي دولت را زير سؤال مي برند كه دولت باعث اين نوسان است؟ چگونه وقتي يك جا موفقيتي پيدا مي شود، همه شريك اند و اسمي از دولت نيست. حتي وقتي در مسابقة ورزشي برنده مي شويم همه هستند، اما وقتي مشكلي پيدا مي شود، هيچ كس جز دولت نيست. من در جلسه اي گفتم در صورت رخ دادن مشکلي اگر قرار باشد همه بروند سمت دشمن بايستند و به دولت هجوم بياورند اشكالي ندارد. بالاخره ما فدايي ملت ايران هستيم. اما بالاخره بايد كمك بدهند. اينجا جاي تصفيه حساب هاي سياسي نيست. آن كسي كه مي داند چقدر نفت فروش مي رود، مي داند چقدر پول ها جا به جا مي شود. خبر دارد و در جلسات شركت مي كند. بعد بيرون مي رود و دولت را متهم مي كند و تمام برنامه هاي اصلي دولت [را زير سؤال مي برد]. خب چطور تا دي ماه و بهمن ماه پارسال مشكلي وجود نداشت و دولت به خوبي كشور را اداره كرد؟ خيلي ها هم زمان تصميم گيري حضور دارند، اما وقتي تبعات تصميم بيرون مي آيد، حضور ندارند. تصميمي كه خودشان گرفته اند و بر دولت تحميل شده است. وقتي آثار آن پيدا مي شود مي روند آن طرف مي ايستند و دولت را مورد هجوم قرار مي دهند.

من فكر مي كنم كه ملت ايران بر اين شرايط غلبه خواهد كرد. اين طولاني مدت نيست. گرچه دشمن همة فشارهايش را مي آورد و مي خواهد از ملت ايران انتقام بگيرد. دروغ مي گويند كه تحريم فشار بر دولت است. كجا تحريم فشار بر دولت هاست؛ تحريم فشار بر ملت هاست. به هر حال بانك مركزي به هر سختي اي كه شده بالاخره تأمين مي كند. هيچ دليل اقتصادي براي اين نوسانات تند وجود ندارد. يك جنگ رواني است. البته يك كارهايي شده و تصميماتي گرفته شده كه اميدوارم شرايط را بهتر كند.

همين جا از مردم عزيز هم مي خواهم كه [آرام باشند]. البته مردم كه آرام هستند. عدة قليلي كه فكر مي كنند الان بايد با مراجعه به بازار فشار مضاعفي به بازار بياورند. يك مقدار آرامش داشته باشند. خبري نشده است. ما يك ملت بزرگ هستيم. دشمن يك سنگي انداخته، ما بايد چه كار كنيم؟ بايد اين سنگ را برداريم و به سمت خودش پرت كنيم. همة دستگاه ها، نهادها و قوا بايد كمك بدهند و پشتيباني كنند.

نمايندگان سه قوه در جلسة مشتركي در مركز مبادلات ارزي بحث كرده اند و به اين راهكار رسيده اند كه به بازار ارز نظمي بدهند. اين طور نباشد كه بانك مركزي هرچه ارز مي دهد، معلوم نباشد كجا مي رود. معلوم باشد چه كسي مي گيرد، كجا مي رود، چه وارد مي كند و ثبت و ضبط شود و به اندازة نيازهاي كشور هم ارز هست. منتها به ترتيب اولويت اينها را مي پردازند. معلوم است تا زماني كه دارو مورد نياز است حتماً نبايد بانك مركزي براي واردات مبل ارز دهد. به آن هم خواهد داد، ولي در نوبت خودش يا برود از ارز صادراتي تأمين كند. اشكالي ندارد. جنگ رواني است و واقعاً فشار رواني وجود دارد؛ البته گفتم فشار دشمن هم هست. دشمن بيش از آن كه توانسته باشد در ميدان عمل موفق شود، در جنگ رواني جلو آمده است. اصلاً فرض كنيم كه مبادلات خارجي ما قطع شود. مگر سهم آن در اقتصاد ايران چقدراست؟ اقتصاد ايران مي تواند به حيات خودش ادامه بدهد و پيشرفت خودش را داشته باشند. آنچه مربوط به هزينه هاي دولت است، ما تأثير آن را ديده ايم. ما بلافاصله كاهش درآمدهاي نفتي را در بودجه اعمال كرده ايم. يك مقدار بايد بيش از قبل از صنعت و توليد حمايت كنيم. ان شاءالله اين هم اتفاق خواهد افتاد.

گزارشگر:

آقاي احمدي نژاد، امريكايي ها ادعا كرده اند كه فشارهاي سياسي و تحريمي خودشان را عليه ملت ايران تشديد خواهند كرد. واكنش شما در مقابل دشمني هاي روزافزون امريكايي ها نسبت به ملت ايران چيست؟

رئيس جمهور:

واكنش ما معلوم است. ما كنار ملت ايران هستيم و از همة حقوق و تماميت ملت ايران با تمام قوا دفاع مي كنيم. منتها تحريم روشي شكست خورده و تكر اري است. قبلاً تجربه كرده اند و الان هم علاقه مند هستند دوباره تجربه كنند. اشكالي ندارد تجربه كنند.

گزارشگر:

با توجه به تهديدات آقاي نتانياهو در سازمان ملل، آيا ايران خود را در خطر جنگ با امريكا يا اسرائيل احساس مي كند و تشديد تحريم ها در منطقه به جنگ ايران با اسرائيل منتهي خواهد شد يا خير؟

رئيس جمهور:

بله، اين نظمي كه دنيا فعلاً در آن قرار دارد و مديريتي كه دنيا را اداره مي كند، به همين ترتيب است. ما مثلي در فارسي داريم که مي گويد «سگ ها را رها مي كنند سنگ ها را مي بندند». يك مشت صهيونيست بي فرهنگ را آورده اند با اشغالگري حاكم كرده اند و اجازه مي دهند كه تهديد كنند. در نيويورك اين سؤال را زياد از من پرسيدند. گفتم مهم تر از تهديد آنها اين مديريتي است كه چنين اجازه اي مي دهد و هيچ واكنشي نشان نمي دهد. اين مديريت بايد اصلاح شود، وگرنه تا اين مديريت باشد، چهار صهيونيست بي فرهنگ هم پيدا مي شوند كه از اين كارها بكنند!

تكليف ملت ايران كه روشن است. اين ملت هيچ گاه مهاجم نبوده و به ديگران حمله نكرده است، اما مدافع خيلي خوبي بوده است. مدافعي بوده كه تمام متجاوزان را پشيمان كرده و پاسخ هاي دفاعي ملت ايران پشيمان كننده بوده است. صدام كجا و ملت ايران كجاست؟ ما خيلي نگران آن نيستيم. بالاخره ايران كشوري نيست كه با چهار تا ترقه و تير و تركش تكان بخورد. ايران كشوري بزرگ و عظيم و ريشه در تاريخ دارد. اما اين چه مديريتي در دنياست؟ جالب است ما آمديم اين مديريت را ترسيم كرديم، اشكالات آن را گفته ايم، آنها دارند با رفتارشان حرف هاي ما را مستند مي كنند و از اين جهت چيز بدي نيست. من فكر مي كنم بيش از اينكه قصد حمله موضعي داشته باشند، هنوز در وضعيت جنگ رواني هستند. بعضي ها در داخل كشور مطلع نيستند و موج جنگ رواني دشمن را اينجا رله مي كنند.

ما ملت بزرگي هستيم و داريم زندگي مي كنيم و معناي اين حرف اين نيست كه احمدي نژاد، دولت و بخش هاي حكومت اشتباهي ندارند. نه، اين طور نيست كه اشكال و ضعفي نداشته باشيم، هرگز. من هيچ وقت چنين ادعايي نكرده ام. اما ايران عظيم چيزي نيست كه آن را با حرف چهار آدم كه خودشان را در آستانة رفتن مي بينند [مقايسه كنيم]. تحليل دقيق من اين است كه حاكميت امريكا به اين نتيجه رسيده كه دست و پاي اين صهيونيست هاي تندرو را جمع كند و اينكه ديگر خرج اينها بيش از درآمدشان شده و مي خواهند اينها را به گونه اي مهار و كنترل كنند و به تعادل برسند. اينها هم فهميده اند. دنبال ماجراجويي هستند كه براي خودشان فرصت ايجاد كنند. خيال مي كنند تهديد ايران يا ماجراجويي در رابطه با ايران فرصت لازم را به آنها مي دهد، اما حتماً اشتباه مي كنند. دورة آنها تمام شده بايد بروند. اگر خودشان مثل بچة آدم سرشان را پايين بيندازند و بروند، ممكن است در نظم آينده جايگاهي داشته باشند،اما هرچه بيشتر ماجراجويي كنند، آيندة خودشان را بدتر خواهند كرد و در اين كسي نبايد ترديد كند.

گزارشگر:

اين واكنش شما به تهديدات آقاي نتانياهو است؟

رئيس جمهور:

نوبت نفر بعدي است.

گزارشگر:

با توجه به اينكه خودتان هم فرموديد كه التهاب بازار تنها دليل اقتصادي ندارد. بر اساس اعلام نهادهاي امنيتي، برخي از دستگاه هاي داخلي در اين التهاب دخيل هستند و خلل وارد مي كنند. انتظار دولت از دستگاه هاي امنيتي و انتظامي براي كنترل بازار ارز چيست؟

رئيس جمهور:

من فكر مي كنم اولاً بايد با تصميمات همراهي كنند و ثانياً به مسئولين مربوطه در كنترل كمك كنند. بالاخره يكي از نهادهاي اطلاعاتي گزارش آورده كه 22 نفر سرحلقه هستند و تمام آشفتگي ها را آنها ايجاد مي كنند. خب، من بايد چه كار كنم؟ مشخص است چه نهادهايي بايد وارد عمل شوند. آنجا ايستاده اند با موبايل در تماس هستند و يك دفعه مي گويد 500 تا بالا بينداز.

اينها هيچ ربطي به اقتصاد ايران ندارد. فقط يك التهاب درست كرده اند كه بعضي ها عجله كنند كه كالاي بيشتري بخرند يا پول هايشان را به طلا يا چيزهاي ديگري تبديل كنند. اينكه مشخص است كار غلطي است. اميدوارم كه وظيفه شان را خوب انجام دهند و بخشي از اين نابساماني را حل كنند.

گزارشگر:

آقاي لاريحاني رئيس مجلس در يكي از مصاحبه هاي اخيرشان با يكي از خبرگزاري ها گفته بودند كه تحريم تأثير چنداني در وضعيت فعلي اقتصاد ندارد. نظر شما در اين باره چيست؟

رئيس جمهور:

لابد تصميمات ايشان اثر دارد، اگر تحريم اثر ندارد. گفتم بعضي ها فقط موقع خوشي هستند. من احترام زيادي براي ايشان قائل هستم، ولي ايشان مي داند كه وضعيت چگونه است و چقدر فروش نفت داريم و چگونه بانك مركزي براي جابه جايي ارز و تأمين نيازهاي كشور تلاش مي كند. اتفاقاً مصاحبه ايشان اينجا هست و ديديم و متأسفم كه با خبرگزاري وابسته به يك نهاد نظامي عليه دولت صحبت كرده اند. خبرگزاري اي كه وابسته به نهاد امنيتي است، نبايد وارد مسائل سياسي شود.

بگذاريد يك خاطره برايتان بگويم. رئيس بانك مركزي مي گفت در يكي از روزهاي وفات كه تعطيل عمومي بود و در مراسم عزاداري نشسته بوديم، يك دفعه ديديم از خبرگزاري پيامك آمد كه سكه اين قدر و ارز اين قدر. در روز تعطيل؟! رئيس كل بانك مركزي در جلسه اي كه همة مسئولين كشور بودند، گفت من شك كردم. خواستم ببينم كجاست؟ بالاخره ممكن است اتفاقي افتاده باشد. سوار شدم رفتم به خيابان فردوسي و اطراف و هرجايي كه محل صراف ها و خريد و فروش طلاست. ديدم همه جا تعطيل است. امروز نيز همين حرف ها دوباره در همين خبرگزاري گفته مي شود.

دو سه نكته را مي گويند: اولاً مي گويند سياست هاي دولت است. سياست هاي دولت كه هميشه به نفع مردم بوده است. آخر دولت چرا بايد نقطه مقابل مردم باشد؟ خودشان مي گويند و خودشان هم پاسخ مي دهند. عده اي مي گويند دولت دنبال اين است كه دولت بعدي را دستش بگيرد و خودش را براي انتخابات تجهيز مي كند و همين افراد جاي ديگري مي گويند كه دوست دارد بازار را به هم بزند كه دولت بعدي دچار مشكل شود. اين حرف ها خيلي سبك است يا مي گويند هدفمندي يارانه ها باعث اين اتفاقات شده است. از اول با هدفمندي و اينكه دو ريال در جيب ملت ايران برود و قدمي براي عدالت برداشته شود، مخالف بودند. پنجاه سال ده درصد جمعيت 70-80 درصد يارانه را به خودش اختصاص داد، بگذاريد يك چند سال هم هركس سهم خودش را بگيرد. هدفمندي يارانه ها چيست؟ دو كلمه بيشتر نيست؛ داريم از جيب آنهايي كه بيشتر مصرف مي كنند مي گيريم و به كساني مي دهيم كه كمتر مصرف مي كنند که پول جديدي وارد بازار نمي شود يا مي گويند نقدينگي در اين دولت خيلي بالا رفته و اين باعث آن است.

من جدول نقدينگي را براي شما مي خوانم. در برنامة سوم حدود 29 درصد رشد نقدينگي سالانه است. اول برنامه تا آخر برنامه يعني اول دولت قبل تا آخردولت قبل نقدينگي هشت برابر شده و در اين دولت تا الان چهار برابر شده است: خب كي بيشتر نقدينگي تزريق كرده است؟ آدم تأسف مي خورد. بعضي ها در بالاترين سطوح مي خواهند در تصميم گيري ها دخالت كنند و نمي دانند نقدينگي نسبت است نه مطلق. نقدينگي اي وجود دارد كه يك درصدي بالا مي رود، آن درصد در اقتصاد اثر دارد وگرنه در اقتصاد بزرگي مثل چين كه اقتصادش پنج شش برابر ماست، معلوم است كه درآن اقتصاد اگر پنج درصد نقدينگي اضافه شد بايد 30 درصد مشكلات پيدا شود؟ اين را نمي دانند، بعد اظهارنظر مي كنند و همراه با بيروني ها فرياد مي زنند و مي خواهند بگويند دولت ناتوان است يا دولت نمي تواند اداره كند و اينها را مدام تكرار مي كنند. مي گويند هدفمندي يا نقدينگي علت است، در صورتي كه هيچ يک از اينها علت نيست.

جالب است آن كساني كه مي گويند نقدينگي است خودشان امسال بدون هيچ منطق اقتصادي اي در بودجه تصويب كردند كه معوقات بانكي پنج سال عقب بيفتد و سيستم بانكي را دچار ركود كردند. نمي خواهم رقم معوقات را بگويم، رقم بالايي است. خب معوقه يعني چه؟ يعني كسي پولي را از بانك گرفته و برنمي گرداند؛ يعني با اين پول در بازار كار مي كند و پول را از مديريت بانك خارج كرده است. الزام كرده اند پنج سال عقب بيفتد. ما منطق آن را نفهميديم. اما همان كسي كه اين كار را كرده مي گويد دولت نقدينگي را بالا برده است. نقدينگي همين است. خب بگذار دولت و بانك مركزي كارشان را بكنند. جالب است تصميم را مي گيرند، وقتي مشكل پيدا مي شود، مي گويند دولت. خب دولت چه كار كند؟ مقداري به دولت كمك کنيد. دولت شبانه روز مشغول كار است. بايد مقداري هم با دولت همراهي كنند.

گزارشگر:

در پي نوسانات ارز سخنگوي كاخ سفيد اعلام كرده كه اين نوسانات نشان مي دهد كه تحريم ها اثر خودش را بر اقتصاد ايران گذاشته و بحث هسته اي را مطرح مي كند. به نظر شما آيا با كاهش ارزش پول ملي مي توانيم تصور كنيم كه در بحث برنامه هسته اي نوعي بازنگري يا مذاكره صورت بگيرد؟

رئيس جمهور:

مذاكره كه مي شود. گفتگوهاي 1+5 همين مذاكرة هسته اي است.

گزارشگر:

مذاكرة مستقيم با امريكا؟

رئيس جمهور:

ممكن است ولي بايد شرايط آن فراهم شود. در اين شرايط فكر نمي كنم. بالاخره در روابط بين الملل اصل بر رابطه، گفتگو و تفاهم است. اما رابطه، گفتگو و تفاهم بايد در شرايط عادلانه و احترام آميز انجام شود. اگر كساني خيال مي كنند با بداخلاقي و فشار مي توانند ملت ايران را پاي رابطه و گفتگو بياورند، حتماً اشتباه مي كنند. اگر هم انتظاردارند چنين اتفاقي بيفتد حتماً بايد رفتارشان را اصلاح كنند و طور ديگري عمل كنند.

گزارشگر:

در مورد بحث هسته اي چطور؟ آياممكن است ايران بر اثر اين فشارها در اين زمينه عقب نشيني كند؟

رئيس جمهور:

منظورتان از ايران اگر ملت و احمدي نژاد است كه عقب نشيني نمي كنند و كس ديگري هم فكر نمي كنم باشد كه عقب نشيني كند.

گزارشگر:

آقاي دكتر همان طوركه اطلاع داريد، در هفتة گذشته دولت امريكا نام گروهك منافقين را از ليست گروهک هاي تروريستي خارج كرد. علت اصلي اين اقدام در اين برهة زماني با توجه به اينكه جمهوري اسلامي از سوي دولت هاي استكباري تحت فشار است، چه مي تواند باشد و اقدام مؤثر ما چه خواهد بود؟

رئيس جمهور:

من فكر مي كنم كه دامنة حلقه هاي طراحي آنها خيلي وسيع تر از اين حرف هايي است كه راجع به ارز و دلار و… مي زنند و دنبال كارهاي ديگري هم هستند و به همين دليل اين گروه را از ليست تروريسم خارج كردند. اما اين سؤال را آنجا از من پرسيدند، من يك پاسخي دادم كه به شما نيز همان پاسخ را مي دهم. گفتند واكنش شما چيست؟ گفتم راستش را بخواهيد ما خوشحال هستيم. گفتند چطور خوشحال هستيد؟ گفتم اگر قرار بود ما تبليغات و خرج كنيم و به دنيا بگوييم كه دولت امريكا حامي اصلي تروريسم است و با استاندارد دوگانه برخورد مي كند، بايد 500-600 ميليون دلار خرج مي كرديم، حالا مفت و مجاني خودتان اين كار را براي ما كرديد. اما رسماً حتماً محكوم مي كنيم و به نهادهاي گوناگون اطلاعيه مي دهيم، اما اينكه تصور كنيد با ابزار اين گروهي كه منفور ملت ايران است، محبوب ترين نخست وزير و رئيس جمهور اين كشور را در همين ساختمان به آتش كشيديد اشتباه مي كنيد. از تنور اينها آبي گرم نمي شود و از اين كار چيزي جز ضرر نصيبتان نمي شود. منتها آنها هم مثل بعضي از دوستان ما قدرت تحليل شان را از دست داده اند و عرصه را طور ديگري مي بينند.

گزارشگر:

بعد از پيشنهاد مذاكره با امريكا كه از سوي شما مطرح شد واكنش هايي را در داخل و خارج كشور مشاهده كرديم. برخي مقامات و روزنامه ها ضمن انتقاد از شما اين را در حدود اختيارات شما ندانستند. لطفاً بفرماييد چه تغييرات و شرايطي را احساس كرديد كه چنين موضوعي مطرح شد و موضع شما در قبال منتقدان چيست؟

رئيس جمهور:

از جنابعالي خيلي متشكرم. بالاخره هر اتفاقي مي افتد در فضاي رسانه اي مي افتد. يك جمله اي صادر مي شود تا به آن طرف دنيا برسد صدمرتبه اين جمله بالا و پايين مي شود. اولاًَ بنده هيچ وقت پيشنهاد مذاكره نداده ام. سؤال خبرنگار اين بود كه آيا شما با امريكا گفتگو مي كنيد؟ من بايد چه بگويم؟ اصلاً كسي در عرصة بين المللي مي تواند بگويد كه من اهل گفتگو نيستم؟ كدام عاقلي مي تواند بگويد من اهل گفتگو نيستم. اصلاً بين الملل يعني گفتگو و اصل بر گفتگو و رابطه است، مگر استثنايي اتفاق بيفتد. مثل رژيم صهيونيستي كه ما به رسميت نمي شناسيم و رابطه نداريم وگرنه اصل بر رابطه است. سؤال او هم دربارة افغانستان بود كه من گفتم بله، ما گفتگو مي كنيم، اما در شرايط عادلانه و احترام آميز. حقوق ملت ايران را بپذيرند و به ملت ايران احترام بگذارند و از موضعي كه دارند پايين بياند و بنشينند حرف بزنند. فكر نمي كنم كسي در ايران مخالف اين باشد. ملت ايران نمي تواند مخالف گفتگو باشد. اما شرايط گفتگو مهم است. عين همين را مطرح كردم و هميشه اين را گفته ام، رفتارشان را اصلاح كنند و حقوق ملت ايران را به رسميت بشناسند.

تاريخ روابط ما معلوم است. چه كسي بايد روابطش را اصلاح كند؟ بالاخره اصلاح كنند و در شرايط برابر بدون توسعه طلبي و زورگويي بيايند. معلوم است كسي چماق بالاي سر ملت ايران بلند كرده مي گويد بيا داوطلبانه با من گفتگو كن. اينكه زشت است. به هر ملتي بگويند زشت است، به خصوص ملت ايران. ملت ايران هزاران سال بوده و اينها نبوده اند. اينها تازه در تاريخ پيدا شده اند. ملت ايران صاحب فرهنگ و تمدن است. نه قطع گفتگو اصالت دارد و نه درگيري. در مناسبات جهاني اصل بر تفاهم، گفتگو و همدلي است. مگر استثنا كه به رفتارها برمي گردد. رفتارشان را اصلاح كنند تا پاسخ مثبت دريافت كنند.

گزارشگر:

شما در هفتة قبل كه در نيويورك تشريف داشتيد در پاسخ به برخي از خبرنگاران خارجي گفتيد كه اقدامات قوۀ قضائيه در ايران مستقل است و طبق قوانين ما دخالتي در تصميمات آنها نداريم. در مرداد ماه گذشته، روز خبرنگار صحبت هايي دربارۀ آزادي مطبوعات در ايران داشتيد كه اگر اجازه دهيد من چند جمله از آن را خدمت شما مي خوانم. گفته ايد كه اين شيوۀ درستي نيست كه با فعالان رسانه اي برخورد شود يا پايگاه هاي اينترنتي مسدود شود. به خودم، همكارانم و همة كارگزاران ساير قوا توصيه مي كنم كه عرصة رسانه عرصة نمايش اعتقاد به آزادي بيان نيست، بلكه عرصة حقيقي و واقعي پايبندي به آزادي بيان است. اگر اشتباهي از سوي فردي در عرصة فعاليت رسانه اي رخ داد، نبايد با او به تندي برخورد شود. اگر بستن رسانه ها مؤثر واقع مي شد، امروز شرايط به گونة ديگري بود. گفته ايد اين خيلي بد است كه كسي هم در جايگاه شاكي و هم در جايگاه قاضي و تصميم گير قرار بگيرد و از ديد دولت روزنامة ايران كه روزنامه خودش است، با ديگر رسانه ها تفاوتي ندارد، اما هفتة گذشته كه شما در ايران تشريف نداشتيد، سه تن از وزراي شما آقاي حسيني وزير ارشاد، آقاي دانشجو وزير علوم و آقاي بختياري وزير دادگستري به شدت عليه روزنامة شرق موضع گرفتند. آقاي حسيني ظهر روز چهارشنبه اعلام كردند كه ما امشب جلسة هيئت نظارت را تشكيل خواهيم داد و اين روزنامه را توقيف خواهيم كرد و هم در جايگاه شاكي هم در جايگاه تصميم گير قرار گرفتند. مي خواستم ببينم همان طور كه قوۀ قضائيه مستقل از شماست، وزرا هم مستقل عمل مي كنند يا در اين زمينه از نظر وزرا حمايت مي كنيد؟

رئيس جمهور:

خيلي متشكرم. سؤال مهمي را مطرح كرديد. بالاخره مشي دولت در هفت سال گذشته مشي روشني است. دولت حداكثر تحمل ممكن را داشته يعني ما آنها را آزاد گذاشتيم، آزادي نزديك به مطلق، نظر من نيز همان چيزهايي است كه خوانديد. ما به آن پايبند هستيم و به نظرم كار وزير ارشاد قطعاً اشتباه بود و من هيچ وجه تأييد نمي كنم، منتها با توضيحاتي. بالاخره ارزش هاي دفاع مقدس براي همة ملت ايران مقدس است و همه بايد به آن احترام بگذارند. البته ملت ايران احترام مي گذارند. دفاع مقدس براي ملت ايران است. اتهامي به روزنامه اي وارد شده، اما هنوز اثبات نشده است. اين بايد در دادگاه صالح و در حضور هيئت منصفه رسيدگي شود. كسي نمي تواند برداشت شخصي خودش را تحميل كند. مي دانيد هيئت نظارت بيش از سه قوه در آنجا حضور دارند. بالاخره قواي گوناگون آنجا هستند و حضور دارند، اشكالي هم ندارد، تركيب متنوعي است. نظر شخصي من اين است كه قطعاً اشتباه كرده اند، تصميم گرفته اند بايد اصلاح كنند. اين بايد دستور نيست، چون من نمي توانم به آنها دستور دهم. اميدوارم دستگاه قضايي وارد و رسيدگي شود و يادت باشد كه در غياب ما اين تصميم را گرفته اند.

گزارشگر:

گفته بـودم چو بيايي غـم دل با تو بگويـم

چه بگويم كه غم از دل برود چون تو بيايي

آقاي رئيس جمهور، زماني كه شما در جبهة مبارزه با استكبار و صهيونيسم بين الملل در نيويورك بوديد، اتفاقات خاصي در كشور افتاد. هنگامي كه شما عبارات افتخار آميز اللهم عجل لوليك الفرج را بر زبان جاري مي كرديد، همزمان مشاور مطبوعاتي شما را بازداشت كردند. همة اينها برما گذشت و قبول كرديم، اما از يك اتهام نمي توانيم بگذريم و آن هم اتهام توهين به مولا و مقتدايمان حضرت امام خامنه اي است.

آقاي دكتر شما و همه مي دانند كه چه بر ما گذشت. از مجلة خاتون بگيريد كه ما در واقع از نظريات علما استفاده كرده بوديم و از هفت هزار سال نجابت زن ايراني سخن گفته بوديم و از ديدگاه هاي مقام معظم رهبري استفاده كرده بوديم، اما ما را محارب و بي دين ناميدند و ما سكوت كرديم. بعد از آن به روزنامة ايران حمله شد، دوستان ما را كتك زدند و گاز اشك آور زدند، باز هم سكوت كرديم، چون مصلحت بالاتري را مي ديديم. اما امروز به مشاور مطبوعاتي شما كه به ولايت مداري مشهور است، اتهام توهين به ولايت فقيه مي زنند. ما اين را نمي توانيم بپذيريم. هر چند ما حكم ساختارهاي قانوني نظام مقدس جمهوري اسلام را بر چشم مي گذاريم و بر همة اغيار ترجيح مي دهيم، اما از شما به عنوان رئيس جمهور محترم جمهوري اسلامي ايران كه به ولايت مداري مشهور هستيد، اين سؤال را داريم كه با چه هدفي به شما و دولت شما انگ اهانت و توهين به ولايت فقيه و ضد ولايت فقيه مي زنند؟ آقاي دكتر محمود احمدي نژاد اي نويد بخش بهار، ما در زمستان سختي به سر مي بريم.

رئيس جمهور:

چرا از من مي پرسيد؟ از آنهايي كه اين كار را كردند بپرسيد. البته اگر گيرشان آورديد. بالاخره ما متأسفيم كه اين اتفاق افتاد. لابد ضرورت خيلي مهمي بوده كه ده دقيقه به سخنراني رئيس جمهور در مجمع عمومي مانده، ايشان دستگير شده است. حتماً اتفاق بزرگي بايستي مي افتاده است. به نظرم كار خوبي نبود؛ يعني حتماً خودشان هم متوجه شده اند كه اين كار فايده اي نداشته و خبر اول هم شد. ما آنجا به جاي اينكه جنايات صهيونيست ها و مستكبرين را بيان و افشا كنيم، بايستي پاسخ مي داديم كه در ايران چه خبر است. بعضي مي گفتند آقا در ايران چه خبر است؟ به طوري که اينجا همه چيز به هم ريخته است. شايد اگر حوصله مي كردند، آن اتهام هم كه اشاره كرديد به آقاي جوانفكر نمي چسبيد. فكر مي كنم اين روش درستي نيست؛ يعني اگر قرار باشد ما اين را در كشور باب بكنيم، خيلي بد مي شود. بالاخره اتهام توهين به رهبري را در ايران هيچ كس نمي پذيرد. مرزهايي هست كه ملت ايران به خاطر ادب تاريخي، ايمان و فرهنگش هميشه محترم مي شمارد. ولي اگر قرار باشد با اين عنوان اتهام بزنند، همه را مي توانند از دم رديف كنند. منتها من دارم پيگيري مي كنم و حتماً هم با كساني كه بايد صحبت كنم، صحبت مي كنم.

گزارشگر:

آقاي دكتر در خلال صحبت هايتان اشاره كرديد كه دولت هر كاري را که براي مصلحت و به نفع مردم است، انجام مي دهد. شما بهتر از بنده مطلع هستيد كه افزايش قيمت كالاهاي اساسي در سطح كشور فشارهاي بسيار زيادي را به مردم به ويژه قشرهاي كم درآمد وارد كرده است. مي خواستم بفرماييد كه مشخصاً برنامه دولت براي كنترل قيمت كالاها چيست؟

رئيس جمهور:

دولت با همة توان و ابعادش درگير مسئله است؛ يعني ما دائماً پيگيري مي كنيم، اما بايد توجه داشته باشيم كه بالاخره يك جنگ اقتصادي و رواني است. ديگران هم بايد كمك کنند؛ يعني بايد بيايند كنار دولت بايستند و پشتيباني كنند. خود صدا و سيما واقعاً بايد پشتيباني كند. اينكه انگشت اتهام را به سمت يك نفر يا دولت ببريم، اين مشكلي را حل نمي كند. همه بايد دست به دست هم بدهيم و از اين مقطع عبور كنيم. من يقين دارم ملت ايران با سرافرازي اين مقطع را پشت سرمي گذارد و هيچ ترديدي وجود ندارد كه عبور مي كنيم. حوادث سنگين تر از اين بود كه عبور كرديم، اينكه اصلاً چيزي نيست. منتها همه بايد كمك کنند. من خواهش مي كنم و از همه دعوت مي كنم، بالاخره ما جلسه مشترك سه قوه را گذاشتيم. كارشناسان و مديران اقتصادي آمده اند بحث و مشورت مي كنند و متناسب با شرايط تصميم لازم را مي گيرند و من به عنوان رئيس دولت از تصميمات آنها به طور كامل حمايت و پشتيباني مي كنم، بقيه هم پشتيباني كنند. بالاخره دشمن هم تلاش خواهد كرد، ولي اين چيزي نيست كه ايران را بشكند. بايد به بازار آرامش دهيم. فعلاً مردم مراجعه نكنند، آقا «ست لوازم آشپزخانه مثلاً ساخت فلان كشور». حالا اين خيلي فوريت دارد كه الان بخريد؟ مقداري صبر كنيد اتفاقي نمي افتد. هر چه شد همه در يك كشتي هستيم. ما يك ملت بزرگ و با هم هستيم. من ترديد ندارم كه به شرايط عادي برمي گرديم و خيلي ها ضرر مي كنند. مقداري به يكديگر آرامش دهيم و با هم همكاري كنيم. مقداري اين تصميمات تبيين شود. براي تمام كساني كه مي خواهند واردات صحيح كالا داشته باشند، پيش بيني و اعلام كردند. اگر كسي هست كه وارداتي دارد و معلوم نيست چه چيزي است، بيايد آن را شفاف كند. منتها همه بايد كمك كنند. وقتي جنگ به معناي واقعي كلمه كه البته پنهان است و جنگ اقتصادي است و دشمن مي خواهد همراه با جنگ رواني تحميل كند، از اين طرف هم بايد همه مجهز شويم و در برابر آنها بايستيم. دولت با همة وجود تلاش و پيگيري مي كند. بانك مركزي، وزارت اقتصاد، وزارت بازرگاني، معاون اول و خود بنده در خدمت شما هستيم و واقعاً تلاش مي كنيم. منتها فراز و نشيب دارد كه ان شاءالله از اين فراز و نشيب عبور مي كنيم.

گزارشگر:

جناب آقاي رئيس جمهور، نتانياهو، نخست وزير رژيم صهيونيستي در سخنراني خود در مجمع عمومي سازمان ملل خطوط قرمزي را در مورد ايران ترسيم كرد. از جنابعالي مي پرسيم خطوط قرمز جمهوري اسلامي ايران کدامند؟

همچنين وزير خارجة رژيم صهيونيستي اعلام كرد كه ديري نخواهد پاييد كه انقلابي به سبك بهار عربي در ايران همسان كشورهاي عربي اتفاق مي افتد، نظر شما را در اين مورد هم مي خواستم بدانم.



رئيس جمهور:

از اين اظهار نظر هايي كه كردند متشكرم. چرا صهيونيست ها عصباني اند؟ يك علت آن را گفتم. چرا بعد از اينكه ما در سازمان ملل صحبت كرديم، آن آقا آمد آن رفتار توهين آميز را داشت. يك نقاشي ابتدايي كشيده بود كه بيشتر توهين به مخاطبين بود و اين نشان دهندة نوع نگاه اينهاست. اينها خودشان را خيلي بالا مي دانند و بقية ملت ها را هيچ. اين رفتار خيلي زشت بود. چرا تند شده اند و شدت تندي را بالا برده اند؟ براي اينكه اينها طراحي كرده بودند ما را در سفر نيويورك وارد دام و طرح خودشان كنند. طرح آنها چيست؟ طرح آنها افزايش تنش ها در منطقه است. گفتم به چه دليل آنها به دنبال تنش هستند؟ حسابي در رسانه ها، ميزگردها و تبليغات فضا را شعله ور كرده، طوري هم منعكس كرده بودند كه ما هم برويم آنجا بگوييم بله ما هم مي زنيم داغان مي كنيم، پدر درمي آوريم، موشك مي زنيم و.... اين بهترين هديه به آنها بود. آنها مي خواهند به ما فشار بياورند و مسئول فشار را خود ما معرفي كنند. مي خواهند ماجراجويي درست كنند و مسئوليت ماجراجويي را گردن ملت ايران بيندازند. ما اين فريب را نخورديم. ما گفتيم اصلاً اين حرف ها نيست. جنگ براي چه؟ هر كس حرف از جنگ مي زند عقب افتاده و محكوم است. يكدفعه پشت برنامه تبليغاتي و جنگ رواني آنها خالي شد و الان عصباني اند. خط قرمز و خط سفيد و خط مشكي، اينها براي بچه ها خوب است. ولي نقاشي اش زياد خوب نبود، مقداري تمرين كند كه نقاشي اش بهتر شود.

بالاخره اينجا ايران است و33 سال هم هست كه از طرف كساني كه مدعي انسانيت، آزادي، حقوق بشر و دموكراسي هستند، تهديد مي شويم. من اينجا بارها گفته ام خيلي از مردم امريكا طرفدار ايران و نگران بروز جنگ هستند. وقتي به شما مي گويند در امريكا جو جنگي است و به سمت جنگ مي رود، نه اينكه مردم طرفدار جنگ هستند بلكه دولتمردان امريكايي طوري رفتار مي كنند كه اكثر مردم بگويند جنگ حتمي است، که مردم وجود جنگ را باور كنند نه اينكه از جنگ حمايت كنند. ما رفتيم آنجا با مردم امريكا حرف زديم. گفتيم جنگ براي چيست؟ مي گفتند به خاطر رابطه با امريكا، مي گفتيم ما مشكل نداريم، مشكل از امريكاست. دولت امريكا از خشن ترين ديكتاتوري در كشور ما حمايت كرد. در سال 1342 كشتار شد حمايت كرد، هفده شهريور كشتار شد حمايت كرد. ما انتخابات، آزادي و حيثيتي در دنيا نداشتيم. شش ميليون بشكه نفت فروخته مي شد، ولي 90 درصد مردم ما فقير بودند. ملت قيام كرد آزادي و انتخاب را به دست آورد. نمي گويم همة آرزوهاي ملت محقق شده است، خير، مشكلات زياد داريم و بايد اصلاحات زيادي انجام شود. ما وقتي مي گوييم اصلاحات در دنيا ايران را استثنا نمي كنيم، ولي نه اصلاحاتي كه مثل خيلي جاهاي ديگر است. ما هم بايد اصلاحات انجام دهيم، اما از روزي كه ما آزاد شديم دولت امريكا تا الان مقابل ملت ايران ايستاده است، چرا؟ اين سؤال در امريكا سؤال اساسي است يا اينكه من سؤال كردم بالاخره ما نفهميديم رژيم صهيونيستي حاكم برامريكاست و دولت امريكا زير مجموعه اوست يا دولت امريكا حاكم بر رژيم صهيونيستي است و او زير مجموعه اين است؟ بالاخره روشن شود. چه كسي به كسي دستور مي دهد؟ نخست وزير اين رژيم جعلي به دولت هاي امريكا دستور مي دهد يا دولت هاي امريكا دستور مي دهند؟ اين حرف ها اصلاً همة نقشه را در آنجا افشا كرد.

حالا عصباني شدند و سطح تهديدات و شعارها را بالا بردند. خيلي هم مهم نيست. كساني هم كه در داخل حرف مي زنند مواظب باشند خواستة دشمن را تأمين نكنند. هر روز ممكن است دشمن ماجراجويي كند، اما اينكه ما مي گوييم قطعي و حتمي است. چرا بايد با اين حرف را بزنيم؟ اين به نفع دشمن است. ما آماده ايم، مهم هم همين است. نبايد نگران باشيم، بايد آماده باشيم و هميشه هم آماده هستيم. بالاخره من احتمال مي دهم چهار نفر عاقل آنجا پيدا مي شوند كه گوش اين جاهل ها را بگيرند و بگويند بنشين سرجايت و حرف هاي بي ربط نزن. به فرض كه پيدا نشد، حالا ما مي خواهيم مستقل باشيم و جلو مي رويم و از گردنه ها عبور خواهيم كرد. من نگران نيستم.

گزارشگر:

رهبر انقلاب در آخرين ديدار با هيئت دولت در خصوص مسائل فرهنگي صحبت هايي داشتند. ايشان ضمن انتقادها و رهنمودهايي كه بيان كردند، صحبتي داشتند منوط بر اينكه من زماني نسخه اي از كارهاي عميق فرهنگي لازم را به رئيس جمهور داده ام. همان چيزهايي كه بايد دنبال شود و دنبال مي شد.

سؤال من اين است كه اگر ممكن است بفرماييد آن نسخه چه بوده؟ يا مهم ترين سرفصل و كارهايي كه بايد انجام مي شد و به دست شما سپرده شد. دوم اينكه دليل انتقادهاي رهبري در حوزۀ فرهنگي چيست و اينكه دولت چه برنامه اي دارد و چه كارهايي مي خواهد در اين حوزه انجام دهد تا پاسخگوي دغدغه هاي رهبري باشد؟

رئيس جمهور:

خيلي متشكرم. يادداشتي به من دادند كه خبرگزاري مهر الان پيامكي فرستاده «هجمة احمدي نژاد به نهادهاي امنيتي!» من چنين كاري كردم؟ گفتم يك خبرگزاري وابسته به نهاد امنيتي بايد خيلي بهتر عمل كند و اين قدر سياسي نباشد. اين هم يك تذكر درست است؛ البته هم دوستانه و هم از موضع رئيس جمهور است. اين را قاطع مي گويم، خبرگزاري وابسته به نهادهاي امنيتي يا دستگاه ها تبليغاتي از دولت پول مي گيرند. اينها نبايد سياسي كار باشند، آن هم عليه دولت. اشكالي ندارد. ما اين را هم بخشيديم.

اما بحث فرهنگ، ما هم نگران فرهنگ هستيم. اصلاً انقلاب ما انقلاب فرهنگي است. بالاتر از مسائل اقتصادي هميشه نگراني هاي فرهنگي است. يادداشتي كه مقام معظم رهبري دادند، همان چيزهايي است كه ما در كارگروه هاي فرهنگي استان ها به عنوان برنامة فرهنگي تصويب و ابلاغ كرديم و همان را دنبال مي كنيم. من فكر مي كنم در بحث فرهنگي مهم ترين مسئله رويكرد فرهنگي و نوع نگاه به فرهنگ است. آيا ملت ايران ملت بي فرهنگي است؟ همة تاريخ ثبت كرده كه با فرهنگ ترين ملت تاريخ ملت ايران است. عناصر اصلي ممتاز و درخشان فرهنگي ملت ايران را تا الان چه كسي حفظ كرده است؟ حكومت ها يا مردم؟ پاسخ آن روشن است؛ ملت ايران حفظ كرده است. ملت ايران اسلام، توحيد، پاكي، انسانيت و سنت هاي عالي را آزادانه پذيرفته و تا الان هم حفظ كرده و پاي آن ايستاده است. بعضي ها وقتي مي گويند بحث فرهنگ طوري مي گويند كه انگار ملت متهم اصلي است. در حالي كه من فكر مي كنم ملت مدعي اصلي است نه متهم اصلي. ما وقتي مي خواهيم از فرهنگ بحث كنيم، از چه كسي بايد سؤال كنيم؟ بايد از نهادهاي فرهنگي، ارشاد، سازمان تبليغات، صدا وسيما، حوزه هاي علميه و دانشگاه ها سؤال كنيم. آن امري كه براي دولت مهم است، اين است كه اولاً رويكردهاي فرهنگي صحيح را معرفي كنند كه در شوراي انقلاب فرهنگي ما بهترين مصوبات فرهنگي را در زمينه هاي گوناگون از جمله كتاب، نقشة جامع علمي، مهندسي فرهنگي كشور، بازي هاي يارانه اي، بنياد سعدي و بنياد شهيد مطهري داشتيم. نهادهاي گوناگوني را با رويكردهاي فرهنگي اصيل و ايراني - اسلامي تأسيس كرديم، و بعد هم حمايت از نهادهاي فرهنگي است. من فكر مي كنم حمايتي كه در اين دولت از نهادهاي فرهنگي شده است، در تاريخ كشور بي سابقه است. يك بخش آن بودجه هاست، اما باز تأكيد مي كنم خلاصه كردن فرهنگ در يك امر فرعيِ شخصيِ كوچك، ظلم به فرهنگ است يا تلاش براي تحميل ظلم به فرهنگ است. خيلي وقت ها نهادهاي فرهنگي اگر كاري نكنند، حرفي نزنند و اقدامي نكنند، مفيدتر و بهترند، چرا كه متوجه نيستند با كدام ملت دارند حرف مي زنند. خيلي از مسائلي كه امروزه بعضي ها حساسيت نشان مي دهند، من فكر مي كنم اگر رها كنند ملت خودش آنجا را بهتر اداره مي كند. هيچ كس در طول تاريخ نتوانسته چيزي به ملت ايران تحميل كند. اين ملت خودش انتخاب كرده و پاي آن ايستاده است. بزرگترين كار فرهنگي همراهي كردن با ملت و حفظ عزت، كرامت، احترام، اعتماد و باور كردن عظمت هاي ملت ايران است. مشي دولت اين است و باور من اين است كه مشي رهبري است و امام عزيز هم همين طور بوده و همين را دنبال مي كنيم. البته دولت عامل مستقيم در عرصة فرهنگ نيست. عوامل زيادي دست اندركارند. نگاه همه به عرصة فرهنگ بايد نگاه فرهنگي باشد، نه فيزيكي. اعتماد به ملت ايران باشد، نه بي اعتمادي. اعتماد به جوان ها باشد. همين جوان ها در مقاطع گوناگون حساس كشور، كشور را نجات دادند، ارزش هاي الهي را حفظ كردند و الان هم من معتقدم جوان هاي ايران زمين پاك ترين جوان هاي دنيا هستد. زن هاي ايران زمين بهترين زن هاي دنيا هستند. بايد به آنها بگوييم اين مسئوليت خودتان، خودتان هم بايد انجام دهيد، ما هم در خدمتتان هستيم. البته يك عدۀ اقليت محض سازمان يافته عمل مي كنند كه حساب آنها جداست. اما توده هاي مردم بزرگترين سرمايه فرهنگي كشور هستند و من فكر مي كنم عصارة فرهنگ انقلاب، عصارة خط امام و رهنمودهاي رهبري همين است و ما همين را دنبال مي كنيم.

گزارشگر:

شما مي فرماييد آنچه دغدغۀ رهبري بوده همان چيزي است كه دولت دنبال مي كند و بعد از نسخه اي كه به شما داده شد، هيچ موردي به دستور كار شما در حوزۀ فرهنگ اضافه نشد؟ باعث نشد كه مورد جديدي را اضافه كنيد يا برنامه جديدي داشته باشيد؟

رئيس جمهور:

خب همان ها را دنبال مي كنيم.

گزارشگر:

پس انتقادات به چه بوده؟

رئيس جمهور:

انتقادات به دولت است؟

گزارشگر:

انتقاداتي كه در حوزۀ فرهنگي مطرح شد.

رئيس جمهور:

خيلي ها انتقاد مي كنند و نظرهاي شخصي خودشان را مي گويند. ما ملزم به تبعيت نيستيم.

گزارشگر:

انتقاداتي كه رهبر داشتند، مد نظر من است.

رئيس جمهور:

حتماً دارند. ما هم به عرصة فرهنگ منتقد هستيم. ما به طور جدي به صدا وسيما، سازمان تبليغات و خبرگزاري ها انتقاد داريم. سالي 150 ميليارد تومان مي دهيم، خب سازمان تبليغات بگويد در عرصة فرهنگ چه كار مي كند. ولي معناي انتقاد تقابل و درگيري نيست. ما بودجه هاي فرهنگي حوزه ها، پايگاه ها و قرآن را ده ها برابر كرديم و در اختيار آنها گذاشتيم. بايد توضيح بدهند كه چه كار كرده اند. منتها معناي انتقاد تقابل و نفي نيست. انتقادي كه من مي گويم و رهبري هم مي گويند، براي تعالي است نه براي تكفير. براي تكامل و بهتر شدن است نه اينكه يك عده چماق كنند و بر سر دولت بزنند. چماق نيست، بلكه دلسوزانه و از روي محبت است. خود اين كاري فرهنگي است. رهبري بايد اشكالات را بگويند، نبايد بگويند؟ معناي اين نفي افراد است؟ خب، جايگاه رهبري اين است كه مي نشينند، جامعه را نگاه مي كنند و مي گويند اينجا اشكال دارد برويد درست كنيد. اينجا را اصلاح كنيد.

نبايد خود عنصر فرهنگ هم يك چماق سياسي براي كوبيدن اين و آن شود. اين خيلي بد است. بعضي ها متأسفانه اين گونه رفتار مي كنند و به محض اينكه تريبون دستشان مي افتد شروع مي كنند به تكفير كردن اين و آن. اين گونه نيست، بالاخره حوزۀ فرهنگ بسيار وسيع است، سلايق نظرها، و تحليل ها مختلف است. هيچ كس نبايد كسي را متهم كند كه تو ضد فرهنگ، كافر، يا ضدانقلابي هستي. يكي از كارهاي خيلي بد توسط باندهاي قدرت در كشور ما رايج شد. از اولي كه اين جناح بندي در كشور درست شد من نگران اين روزها بودم که ارزش هاي انساني و تعهدات اخلاقي جاي خودش را به مطالبات باندي و حزبي دهد و آن اصل شود و و سبب تکفير و تقسيم مردم[گردد]. هر کس يک کلمه حرف مي زند که با ما نمي خواند، زود يک انگ ضد انقلاب به پيشاني اش بچسباني. حتي اگر آن فرد احمدي نژاد باشد که همة زندگي اش براي ملت و انقلاب بوده است. اين روش، روش غلطي است. متأسفانه بعضي رسانه هاي ما اين روش را ترويج مي کنند. ما ملتي بزرگ با سلايق، انديشه ها و افکار گوناگون هستيم. قريب به اتفاق ملت ما عاشق ايران، فرهنگ ايران و اسلام و موحد، مؤمن و دلسوز هستند و از روي دلسوزي بايد نظر بدهند. بايد بگذاريم حرف ها زده شود. آن جدولي كه رهبري دادند، اصلاً معناي آن بستن جامعه و بگير و ببند و تكفير يك عده هم نبود، بلكه راهنمايي اي بود براي اينكه كار فرهنگي بهتر و غني تر انجام شود. ما هم داريم همان را دنبال مي كنيم.

گزارشگر:

آيا پيش بيني مي كنيد بعد از انتخابات ماه آتي امريكا تغيير منفي يا مثبتي در خصوص روابط دو كشور ايجاد شود؟

رئيس جمهور:

در امريكا دربارة انتخابات امريكا و آثار انتخابات آن زياد پرسيدند و به طور واقع، اظهار نظر نكرد. دليل آن هم اين است كه نمي خواهم حرفي بزنم كه به نوعي تلاش براي تأثيرگذاري در انتخابات امريكا محسوب شود. اما فكر مي كنم حتماً اين شرايط بين ايران و امريكا نمي تواند ادامه پيدا كند. براي اينكه دولت هاي متوالي امريكا دارند از اين شرايط ضرر مي كنند و مجبورند تجديد نظر كنند و راهي جز تجديد نظر وجود ندارد. معلوم است كه درگيري با ايران سودي نداشته است. نمي گويم ما سود كرديم، ما هم اگر شرايطي باشد و دنيا آرام و عدالت برقرار باشد و هر كس بتواند حق خودش را دنبال كند، پيشرفت ما هم حتماً سريع تر مي شود. اما آن كسي كه بيشتر ضرر كرده، طرف امريكايي است. الان هم در بين روشنفكران، صاحب نظران و بسياري از سياستمداران امريكا به طور جدي اين مسئله مطرح است. 33 سال عليه ايران بودند چه چيزي گيرشان آمده؟ 33 سال صهيونيست ها عليه ايران بوده ‌اند. چه چيزي نصيبشان شده؟ اين سؤال الان به طور جدي مطرح است.

گزارشگر:

با توجه به اينكه ما به انتخابات سال آينده نزديك مي شويم، در اين راستا هم مشاور مطبوعاتي حضرت عالي هم بازداشت مي شود. آيا اين به نوعي فشار و سنگ اندازي به دولت شما نيست و اگر هست از چه جناحي است؟

رئيس جمهور:

ما هفت سال است كه در فشاريم. در اين دو سال اخير كه ديگر از زمين و هوا و دريا و...

گزارشگر:

آيا اين فشار از جناح خاصي است؟

رئيس جمهور:

من چنين برداشتي ندارم. بالاخره بايد آن را حل كنيم ما فكر مي كنيم حق آقاي جوانفكر نيست و فكر نمي كنيم اين دستگيري به نفع كشور باشد. نه اينكه مساوات افراد را در برابر قانون را نقض مي كنيم، هرگز. ولي ما مي گوييم حرف جوانفكر هرگز توهين به رهبري نبوده است. مجلة خاتون مجلة خلاف شرعي نيست. نظرها در اين زمينه متفاوت است. دستگاه قضايي موظف است نظريات رهبري را در احكام شرعي بگيرد. اما بالاخره يك كشور هستيم و از اين مسائل هم وجود دارد. در ژاپن كسي دستگير نمي شود؟

گزارشگر:

به دليل مشكلات اقتصادي كشور متأسفانه برخي از كارخانه ها با مشكلاتي مواجه شده اند از جمله به تعويق افتادن حقوق برخي از كارگران و حتي اخراج بعضي از آنان. دولت چه برنامه هايي براي تقويت بخش صنعت و جلوگيري از فشار بيشتر بر اقشار آسيب پذير دارد؟ چون بسياري از اينها با حداقل حقوق زندگي مي كنند.

رئيس جمهور:

سؤال خوبي پرسيديد. بالاخره در اين فشارها و تلاطم ها و سروصداهايي كه مي شود، بخش هاي واقعي اقتصاد با جنگ رواني بالاخره تحت فشار قرار مي گيرند. بعضي ها در تهية مواد اوليه و بعضي ها در برگرداندن بدهي هاي بانكي مشكل دارند و بعضي ها نقدينگي براي سرمايه در گردش شان كم دارند كه دولت كارگروهي را براي حمايت از صنعت تشكيل داده و تمام وقت است و حال كلينيك دارد. صنايعي كه دچار مشكل مي شوند، مراجعه مي كنند تلاش مي كنيم كه آنها را كمك كنيم. بسياري از كارگاه ها هم تا الان مراجعه كرده اند و اين كارگروه كمك هاي خوبي ارائه داده است. كمك هاي خوب نه اينكه در حد انتظار اما كمك كرده كه آنها بتوانند كارشان را ادامه دهند. اين كارگروه وجود دارد و هر كارگاهي دچار مشكل مي شود، بايد به استانداري محل مراجعه كنند و در محل اگر مسائلش حل نشد، به كارگروه ملي ارجاع مي شود و حتماً كمك هاي لازم خواهد شد.

گزارشگر:

بعد از نتايج ورزش ايران در المپيك لندن. دو واقعة نه چندان خوشايند در ورزش ايران رخ داد: يكي نامه نگاري هاي نهادهاي بين المللي كه مشكلاتي را مبني بر تعليق ورزش ايران مطرح كردند كه به نظر مي رسد جدي هم هست و نكتة دوم بحثي بود كه نمايندگان محترم مجلس نامة [استيضاح] آقاي دكتر عباسي را امضا كردند و با توجه به اينكه شرايط ورزش كشور شرايط خوبي است، تحليل شما از اين موضوع چيست؟

رئيس جمهور:

استيضاح حق قانوني مجلس است و در اين هيچ خدشه اي نبايد وارد شود. اين قانون اساسي ماست. اكثريت قاطع نمايندگان هم دلسوزند و كمك دولت هستند. اين قضيه هم فكر نمي كنم متعلق به اكثريت مجلس باشد.

بالاخره دو سال قبل وقتي در المپيك آسيايي چين و هم پارالمپيك ورزشكاران ايراني مقام خيلي بالايي آوردند و موفقيت بي سابقه اي به وجود آمد، همان موقع عده اي جلو افتادند كه اصلاً سازمان ورزش را به هم بريزند و الان هم بالاخره پيروزي هاي المپيك است و وزير استيضاح مي شود. البته حق مجلس است، ما هم حاضر مي شويم و پاسخ هاي لازم را مي دهيم و تصميم گيري هم با مجلس خواهد بود هر تصميمي بگيرد، ما به مجلس احترام مي گذاريم.

اما فكر مي كنم ورزش امروز كشور بيش از اينكه مورد سؤال قرار بگيرد، نيازمند پشتيباني است. ما بايد كمك کنيم. جوان هاي خودمان هم همين طور. بالاخره اين مربي نه آن يكي مربي، اين سرپرست نه آن يكي سرپرست، اين كميته فلان نه آن يكي كميته. ما به عنوان حكومت و بنده به عنوان رئيس جمهور هيچ وقت نمي گويم چه كسي رئيس فدراسيون باشد و چه كسي مربي باشد و چه كسي دستيار باشد. خودشان بايد اينها را انجام دهند و من بايد پشتيباني كنم. الان تيم فوتبال ما در آستانة مسابقات جهاني است و ميدان ها بازي هاي سختي پيش رو دارد، بايد همه كمكش كنيم. من معمولاً اين قدر ريز وارد نمي شدم، مجبور شدم ورود كنم. ديدم يك جو سنگين عليه فوتبال ايجاد شده و همه دارند مي كوبند. جوان 25 ساله ما وقتي با اين هجمه مواجه مي شود، با چه رويي بايد وارد زمين شود؟ اين مي خواهد پيراهن ملي را بپوشد. از طرفي يك ملت مي خواهد برود در يك ورزش سنگين آنجا تلاش كند.

در همة بخش ها اشكالات هست. اينکه اشكال يك بخش را بگيريم، برجسته كنيم، و حمله كنيم چيز خوبي نيست. همه بايد كمك کنند. در اقتصاد نيز همين طور است. ما امروز براي روشن شدن قضايا توضيحاتي داديم، واقعاً نبايد دعوايي باشد. همه بايد كمك كنيم؛ دولت، مجلس و قوة قضاييه. الان جلسات خوبي تشكيل مي شود. داريم كمك مي كنيم. بايد با هم كشور را اداره كنيم. تفاهم و دوستي لازمة موفقيت و عبور است، به خصوص در ورزش. متأسفانه، ورزش ما بيشتر از حاشيه هاي ساختگي رنج مي برد. مسابقه اي هم كه برگزار مي شود و در آن هيچ مشكلي نيست، مي چرخيم كه مشكلي پيدا كنيم تا دو ساعت براي آن برنامه بگذاريم كه بگوييم مشكل هست. بالاخره جوان هستند، اين طرف و آن طرف دارد، همه بايد كمك کنند. وزير ورزش هر كسي هست، همه بايد كمك کنند، البته من به طور قاطع از وزير ورزش دفاع مي كنم. بالاخره اين وزارتخانه تازه يك سال است كه تأسيس شده. اي كاش به جاي استيضاح به وزير مي گفتند كه آقا چه كمكي مي خواهي؟ معلوم است ديگران هم در بيرون از اين فضا استفاده و نامه نگاري مي كنند و فشار مي آورند. همه بايد با هم باشيم. هم پاسخ حقوقي و منطقي به آنها بدهيم هم كمك كنيم كه جوان هاي ورزشكار پيشرفت كنند. تازه ورزش ايران در آستانة شكوفايي است. همه بايد كمك کنند؛ دولت، مجلس، قوة قضاييه، مردم و به خصوص رسانه ها، روزنامة ايران و غيرايران و همة ورزشي نويس ها. من خواهش مي كنم، نقد خوب است، اما مسئله سازي نه. كمك کنيد تا اين كاروان ورزش بتواند افتخار بيافريند.

گزارشگر:

مهدي پورصفا خبرنگار حوزة دولت (خبرگزاري فارس) هستم كه شما در صحبت هايتان فكر مي كنم بيش از دو بار به آن اشاره كرديد. لازم است توضيح دهم كه در روز تعطيل و آن پيامكي كه شما اشاره كرديد، به هيچ عنوان ارسال نشده بود و اين حرف درستي نيست. ما همان زمان در خبرگزاري مستندات اين مسئله را ارائه كرديم. سؤال من اين است كه بر فرض محال هم اگر پيامكي در كار بوده باشد، اين چه اقتصادي است كه با يك پيامك به سادگي زيرورو مي شود؟ من به عنوان خبرنگار حوزة دولت يادم مي آيد شما در استان همدان به اين اشاره كرديدكه قيمت دلار كاغذي است كه بيشتر از 900 تومان نمي ارزد، ولي همين الان چند خيابان بالاتر و در خيابان فردوسي دلار به قيمتي نزديك چهار هزار تومان خريد و فروش مي شود و همه احساس مي كنند كه با بحران روبه رو هستند. خواهش ما از شما اين است كه به اين مسئله به درستي پاسخ دهيد.

رئيس جمهور:

خيلي متشكرم. بالاخره شما آن حرفي را كه من قبلاً زدم تأييد كرديد. اولاً اقتصاد با يك پيامك زير و رو نمي شود. شش ماه عملكرد خودتان و همكارانتان را روي ميز بگذاريد. يك جنگ رواني شش ماهه است. من مثال زدم كه در روز تعطيل به طور وسيع پيامك منتشر شده است. اين گزارش رسمي وزارت اطلاعات و مخابرات است.

گزارشگر:

آيا پيامك از خبرگزاري فارس بوده؟

رئيس جمهور:

بله، اين انتقاد من دلسوزانه است نه از روي دشمني. كسي نبايد روي شاخه بنشيند و بُن را ببرد. شما در خبرگزاري يك خبرنگار هستي و كارت را هم خوب انجام مي دهي. خطاب من به جنابعالي نيست. همين حرفي كه شما الان عدد چهارهزار تومان را مطرح مي كني، بدون اينكه توجه كنيد. جنگ رواني همين است. جنگ رواني شاخ و دم ندارد. بله، عده اي با دولت مخالف اند. بسيار خب، آيا قوه قضائيه انتقاد ندارد؟ نقش قوة قضاييه در امنيت اقتصادي كشور كم است؟ اگر هيچ نقشي ندارد چطور يك قوة مستقل هم طراز رئيس جمهور و بعضي جاها بالاتر از رئيس جمهور است؛ يعني مي تواند بر رئيس جمهور نظارت كند و او را مورد سؤال قرار دهد. مجلس هيچ نقشي ندارد؟ در شهرداري تهران هيچ اشكالي وجود ندارد؟ بالاخره من در اين كشور در همين تهران شهردار بودم. اگر در يك خيابان چاله اي پيدا مي شد، صدها مقاله دربارة آن مي نوشتيد.

امروز من صحنه اي را ديدم كه خيلي تأسف خوردم. يادم هست قاضي حكمي را براي قلع و قمع تعدادي درخت در خيابان هاي مقابل صداوسيما در يكي از خيابان هاي فرعي داده بود كه آن زمين هم براي يكي از نهادهاي غيردولتي بود. خواست درخت ها را بردارد و برج بسازد، ولي شهرداري اجازه نمي داد. رفت حكم قضايي گرفت و درخت ها را كند. در همين كشور سامانه ها عليه شهردار وقت (من) عزاي عمومي اعلام كردند. يکي گفت: آقا تو كه مي گويي عدالت، عدالت كجاست؟ [ديگري گفت:] محيط زيست نابود شد. همين امروز ما از بلواري رد مي شديم كه پر از درخت هاي قديمي بود. همة درخت ها را براي خيابان كشي برداشته اند. يك خبر منتشر نمي شود. اصلاً آيا راجع به هزينه كردها يك خبر يا سؤال هست؟ چرا اين حرف را مي زنيد؟ معلوم است يك طرفه است. هيچ كس ديگري در اين كشور ايراد ندارد، فقط دولت است؟ من به آقاي ضرغامي گفتم كه كدام قانون گفته كه صدا وسيما ناظر بر دولت است. بعد يك نفر از كارمندان را به عنوان منشي مي گذارد و به طور زنده مي گويد آقاي رئيس جمهور و آقاي وزير جوابگو باش. ما جوابگو هستيم. ما كه درخيابان خاك زير پاي مردم هستيم. تنها كسي كه در اين كشور جواب مي دهد، ما هستيم. بعد به ايشان گفتم هيچ دستگاه ديگري در اين كشور هيچ اشكالي ندارد و واقعاً در اين كشور همه چز مرتب است و فقط دولت ضعف دارد؟ واقعاً اين گونه است؟ چرا يك انتقاد به بقيه نيست؟ ان شاءالله كه آنها هيچ اشكالي ندارند، ولي يك نفر پيدا شود، بنده راحت هستم. من كه در دل مردم مي روم هيچ نگراني اي ندارم. شايد تنها مسئولي هستم كه از اينكه بروم در خيابان در دل مردم هيچ نگراني ندارم. به خاطر اينكه دلم پر از عشق به مردم است و هيچ وقت در ذهنم يك سر سوزن نبوده كه به مردم فشار بياورم يا براي خودم كاري كنم. نگراني اي هم ندارم. اما شما به عنوان يك مسلمان برويد ببينيد يك خبر بوده كه يك نقدي از ديگران بكنند؟ نه، همه اش تعريف است. حالا اينها را مي گويم كه بخنديم. نمي خواهم كسي ناراحت شود. پنج كيلومتر در تهران بزرگراه افتتاح مي كنند، اولين خبر سراسري است. اشكالي ندارد، دستتان درد نكند، ما هم از شما تشكر مي كنيم. بالاخره همه در اين كشور كار كرده اند، اما بلافاصله بعد مي گويد كه بقيه اش را دولت بايد بكشد. چشم، ما مي كشيم. ديوار ما كه از همه كوتاه تر است. اين روش كه درست نيست. اين دولت نه، هر دولت ديگري. به خود من دليل حملات به دولت را گفتند، ملت هم مي داند.

الان دشمن آمده مي خواهد با بازي با عدد در خيابان ها نگراني درست كند و بعد هم بگويد ما اقتصاد ايران را مضمحل كرده ايم. وظيفة ما چيست؟ همه جمع شويم بگوييم دولت اشتباه كرده است. اصلاً قبول، حالا چه كار بايد كرد؟ هر سياستي كه دولت مي گذارد كه نقض مي كنيد. خب شما يك پيشنهاد بدهيد و بگوييد چه كار بايد كرد؟ تازگي ها خط را به شخص رئيس جمهور داده اند، بعضي ها مي گويند رئيس جمهور نمي خواهد عمل کند، رها کرده است. شما با دشمن همراهي کرديد، مشکل پيدا شد، باز هم فحش آن را به رئيس جمهور مي دهيد؟ چه کار بايد بکنيم، ما که داريم کار مي کنيم و به لطف خدا هم از اين عرصه عبور خواهيم کرد. من ترديد ندارم که دشمن به جايي نخواهد رسيد. ولي با اين روش کجا را مي شود اداره کرد؟ آيا با اين روش يک مدرسة دو کلاسه را مي شود اداره کرد چه رسد به کشور بزرگي مثل ايران؟ شش ماه بازار را به هم ريختند حالا مي گويند رئيس جمهور چرا نمي آيد درست کند؟ طوري مي گويند که انگار دولت نشسته به مردم فشار بيايد، خيلي بد است. به خدا مردم بي جهت در فشارند. بخشي از آن دشمن و جنگ است، اما يک بخش زيادي از آن تحميل به مردم است. الان خيلي ها نمي توانند معامله کنند، اصلاً نمي توانند اگر خريد و فروش نشود. خريد و فروش نشد کارگاه نمي چرخد، کارگاه نچرخد حقوق نيست و کشور آسيب مي بيند. همه بايد کمک کنند. رئيس محترم مجلس به جاي اينکه برود پنج صفحه مصاحبه کند و دولت را متهم کند، کمک کند. آقا معوقات بانکي را جمع کنيم، بازار را تنظيم کنيم، بعضي قوانين نقص دارد، درستش کنيم. ما با يک سوم اين ارز هم مي توانيم کشور را اداره کنيم، منتها شرطش اين است که همه کمک کنند و فکر هم مي کنم اين اتفاق بيفتد؛ يعني ما چاره اي جز اين نداريم که به همديگر کمک کنيم و من متواضعانه، عاجزانه و برادرانه خواهش مي کنم الان وقت اين نيست که کسي بخواهد حساب هايش را تصفيه کند. ما کوچک تر از شما، بالاخره من در جاي ديگر هم گفته ام که اگر خيلي حضور ما برايتان سخت است، ما يک خط مي نويسيم و خداحافظ و اگر نه دولت تا زماني که هست بايد کار را با قدرت انجام دهد و ملت بدانند ما به فضل الهي کار را دنبال مي کنيم و در دفاع از حقوق ملت کم نمي گذاريم و براي همين آمده ايم، همه به هم کمک کنيد. ما دستتان را مي بوسيم. بنشينيد با هم حرف بزنيم. اينکه مرتباً دولت را متهم کنيد، مسئله اي حل نمي شود، بايد کمک کنيد. يک نفر مي گويد درآمد ارزي دولت در تاريخ بي نظير است، اينها حرف هاي سطحي است و عالمانه نيست. عدد بالاست. ولي وقتي قيمت نفت بالا مي رود آيا قيمت کالاي خارجي بالا نمي رود؟ قدرت خريد ارز کاهش پيدا نمي کند؟ کاهش پيدا مي کند. يعني غربي ها نفت را گران تر مي خرند و کالا را با همان قيمت قبلي به ما مي فروشند؟ معلوم است قيمت کالا هم به همان نسبت بالا مي رود و قدرت خريد تفاوتي نمي کند.

ضمن اينکه در اين دورۀ هفت ساله در اکثر بخش ها معادل کل تاريخ کشور کار شده است. در توليد اساسي کشور معادل تاريخ کشور ظرفيت توليد ايجاد شده، در علم و فناوري کشور به اندازۀ تاريخ پنجاه ساله کار و پيشرفت علمي شده است؛ در عمران و آبادي، در برق و نيرو نيز همين طور است. در اين هفت سال 150 ميليارد دلار در بخش نفت سرمايه گذاري شده و اين را براي آينده است، 80 ميليارد دلار در بخش نيرو و سدسازي. براي اولين بار در تاريخ کشور يک صندوق توسعه درست کرديم 40 ميليارد دلار ذخيره کرديم. بعد از انقلاب تمام دولت ها همة درآمد ارزي را خرج کردند، ما هم مي توانستيم خرج کنيم. من خودم پيشنهاد دادم که صندوق توسعه ملي تأسيس شود. تا الآن 40 ميليارد دلار براي آيندۀ کشور ذخيره کرده ايم؛ ضمن اينکه ما هر چه خرج کرده ايم در بودجه بوده، خارج از بودجه که چيزي دست دولت نيست که خرج کند. همه بايد کمک کنيم. ببينيم دشمنان چنگ و دندان نشان مي دهند و آشکارا تهديد مي کنند. ما بايد با هم باشيم. بنده دست همه را مي بوسم، کوچک همه هستم و از اينها هم گذشتم. هر چقدر دلتان مي خواهد بد و بيراه به شخص من بگوييد، اما در عمل کمک کنيد.

خانم کياني که معاون ارزي بانک مرکزي است، الان بگويد چقدر کار مي کند، چگونه کار مي کند و با چه مشکلاتي. واقعاً در حال يک نبرد تمام عيار است. بعضي ها متوجه نيستند، وقتي سوئيچ قطع مي شود، بانک مرکزي تحريم مي شود و شبکة بانکي خارج مي شود يعني چه؟ شما در داخل کشور فرض کنيد يک تاجري پول دارد، اما هيچ بانکي پولش را جابه جا نمي کند. اين شخص چطور مي تواند فعاليت اقتصادي کند. با اين حال من به شما آمار دادم. ارز را تأمين کرده اند و الان هم تأمين کي کنند و ان شاءالله در آينده هم تأمين مي کنند. به لطف خدا دشمن از اين عرصه چيزي گيرش نمي آيد. من يقين دارم از اين کاري که کرده اند پشيمان مي شوند، اما همه کمک بدهند. کمک هم ندهند ما چاره و راهي جز اينکه در اين عرصه بايستيم بلد نيستيم. ما کاري جز خدمت به مردم بلد نيستيم، اما همه بايد بيايند. بالاخره جنگ اقتصادي است. در جنگ بايد همه به آن شخصي که در خط مقدم مي ايستد کمک کنند. دولت و بانک مرکزي در خط مقدم هستند. من نمي خواهم بگويم که براي رئيس کل بانک مرکزي چند پرونده درست شده و بايد جواب بدهد. همه اينها را کنار مي گذاريم. همکاران من در شرايط سختي در حال کار هستند بياييد کمک دهيد و پشتيباني کنيد تا هر چه زودتر بار از دوش مردم برداشته شود وگرنه مي شود همه کنار بروند بگويند شد چهارهزار تومان. چرا شما گفتيد چهار هزار تومان، مي گفتيد پنج هزار تومان. چه کسي اين را درست مي کند. شما مقابل او هستيد يا من؟ من مقابل او هستم و کنار ملت هستم. شما هم موضعتان را معلوم کنيد.

گزارشگر:

من دو سؤال دارم: يکي در حيطۀ بازرگاني و ديگري در بخش مسکن. اينکه آقاي لاريجاني فرمودند مسکن مهرهايي که توسط دولت ساخته شده، چندان مورد استفاده قرار نمي گيرد و کارآيي ندارد، مي ‌خواستم در اين مورد توضيح دهيد.

عملکرد اتاق بازرگاني و بخش خصوصي کشور را چگونه ارزيابي مي کنيد، آن هم در اين مقطع حساس و با توجه به اينکه شوراي گفتگو را راه اندازي کرديد ظاهراً پارادوکس هايي ايجاد شده و وزراي شما در اين شورا نيستند. دليل آن را توضيح دهيد و ارزيابي اي هم از عملکرد بخش خصوصي داشته باشيد.

رئيس جمهور:

بالاخره ما فکر مي کنيم مسکن مهر براي ملت ايران شناخته شده است. به سال 1386 برگرديم، اگر مسکن مهر نبود الان وضع مسکن در کشور چگونه بود؟ يک عقب افتادگي تاريخي داشتيم بايد جبران شود. من نمي گويم به مسئولين مسکن مهر جايزه بدهيم، اما تخطئه نشود. بالاخره يکي از بهترين کارهايي بوده که هم توليد را فعال کرده وهم مهم ترين نياز ضروري مردم يعني مسکن را پاسخ داده است. البته هنوز حلقه هاي آن کامل نشده و بايد کامل شود.

اما دربارة نهادهايي که اسم برديد، من در مورد نهاد خاصي اظهارنظر نمي کنم، اما به هشت ماه پيش و پارسال برگرديم، خيلي ها در کشور ما به دنبال کاهش ارزش پول ملي بوده اند و اين را يک ضرورت مي دانستند، تأکيد مي کردند و فشار مي آورند. ما داريم که يک نهاد نظارتي به بانک مرکزي نامه نوشته و سؤال کرده که به چه حقي شما قيمت ارز را بالا نمي بريد؟ همان افراد الان سؤالاتي مي کنند که چرا بالا رفت؟ همة کساني که الان در عرصة اقتصاد فعال هستند بايد کمک دهند. من فکر مي کنم الان بخش خصوصي بايد هنرنمايي کند. وقتي که راه بانک دولتي بسته مي شود؛ يعني فرصت براي بخش خصوصي[ايجاد شده] ما هم فرصت را آن طرف داده ايم. قبلاً هم همين طور بوده در اصل 44 هم ما اين را دنبال کرده ايم. بيشترين واگذاري را به بخش خصوصي انجام داده ايم و الان هم دعوت مي کنم همه بيايند کمک کنند. اصلاً عرصه براي آنهاست. فرصتي پيدا شده که توليد و تجارت به طور کامل توسط بخش خصوصي انجام شود. فکر مي کنم اتاق بازرگاني مي تواند کارهاي بزرگ تري انجام دهد.

گزارشگر روزنامه اي مصري:

اين فرصت مغتنمي است که ما دربارۀ مسائل کلان کشور از شما سؤال کنيم. اما به دليل رسالت برنامه در شهر تهران كه فكر مي كنم پيگيري معضلات و مشكلات شهرنشيني شهروندان خوب تهراني است و از طرفي هم با توجه به اينكه شما اين شهر را خوب مي شناسيد و با معضلات شهرنشيني آن دست و پنجه نرم كرده ايد، اگر اجازه بدهيد من بپرسم در شهري كه هشت برابر ظرفيت معابرش تردد خودرو را تحمل مي كند، براي آلودگي هوا و معضلات شهرنشيني دولت چه حمايت ها و اقداماتي را در نظر دارد؟

رئيس جمهور:

متشكرم. در اين هفت سال دولت چندين برابر سي سال گذشته به شهر تهران كمك كرده و ان شاءالله اين كمك ها را ادامه خواهيم داد. به طور مستقيم هم دولت براي تونل ده كيلومتري سرمايه گذاري كرده كه ان شاءالله به زودي افتتاح مي شود و در اختيار شهر تهران و مترو و ترددهاي راه آهن قرار مي گيرد. مردم تهران حق زيادي برگردن ايران دارند، در انقلاب، بعد از انقلاب، در دفاع مقدس و امروز هم همين طور است و ما هر مقدار بتوانيم به مديريت شهري براي پيشبرد برنامه هاي آن حتماً كوتاهي نخواهيم کرد. نمونة آن اين است كه در اين هفت سال بيش از 4 هزار و 500 ميليارد تومان كمك نقدي به شهر تهران كرده ايم.

گزارشگر:

ان شاءالله تا چند ماه آينده هم ادامه خواهد داشت؟

رئيس جمهور:

حتماً اين طور خواهد بود.

گزارشگر:

اين برنامه به طور مستقيم از طريق راديو ايران پخش مي شود و دورافتاده ترين نقاط كشور هم صداي ما را مي شنوند و من از همين جا خدمت همة شنوندگان خوب راديو ايران سلام عرض مي كنم.

با توجه به اينكه شاخص هاي اقتصادي هدف گذاري شده نظير نرخ تورم، حجم و رشد نقدينگي درآمد سرانه و نرخ بيكاري در پايان برنامه پنج ساله توسعة چهارم كشور طبق آمارهاي مراكز رسمي نظام محقق نشده و با توجه به اينكه دولت يكي از بازوهاي اصلي نظام است، چه تدابيري براي دستيابي به اهداف سندچشم انداز اتخاذ شده و در اين خصوص بحث كمك هزينه ها و يارانه هايي كه پرداخت مي شود، به كجا خواهد انجاميد؟

رئيس جمهور:

خيلي متشكرم. تا الان چهار برنامه در كشور اجرا شده است. متوسط تحقق اهداف در سه برنامه اول زير 65 درصد بوده؛ يعني در هيچ برنامه اي اهداف به طور كامل محقق نشده است. در برنامه چهارم بيش از 80 درصد است. بنابراين، برنامة چهارم نسبت برسد. برنامه موفق تري بوده است. همة تلاش ما اين است كه تمام اهداف برنامه پنجم محقق شود و بحث هايي برنامة اول، هم كه اخيراً پيدا شده بحث موقتي است.

گزارشگر:

با توجه به تحريم ها اين اتفاق افتاده؟ آيا در اين يكسال باقي مانده از دولت مي شود كه ما به آن مرحله اي كه بايد برسيم دست پيدا كنيم؟

رئيس جمهور:

بالاخره همه دورۀ برنامه منطبق بر برنامه دولت نيست. بخشي از آن به عهدۀ ماست. در سال اول برنامه پيشرفتمان خيلي خوب بود و رشد نزديك به شش درصد داشتيم. اصلاح ساختارها شروع شده و در حال نتيجه دهي است. منتها اين برنامه اي كه اخيراً پيدا شده، فشار ارزي و اينها موقتي است. اين را جدا كنيم و كنار بگذاريم، روند روند خوبي است.

گزارشگر:

با توجه به اينكه حضرتعالي نمايندۀ 75 ميليون ايراني و همچنين به عنوان رئيس جنبش عدم تعهد نمايندۀ بيش از دو سوم كشورهاي جهان هستيد مي خواستم خدمتتان عرض كنم كه وجه تمايز مديريت جهاني مد نظر شما با مديريت كنوني جهان چيست و چرا راه كارهاي عملي را براي مقابله با حق وتو و انحصار قدرت در شوراي امنيت داريد؟

رئيس جمهور:

راه حل اصلي تلاش براي استقرار عدالت و مديريت مشترك است و اين چيزي است كه به تصويب اجلاس رسيده و ما آن را دنبال مي كنيم. در همين سفر من با دبير كل هم صحبت كردم كه تلاش مشتركي را براي اصلاح ساختار سازمان ملل سازماندهي كنيم كه ايشان هم استقبال كرد.

اما براي پيشبرد برنامه هاي نم نيازمند ساختار هستيم. نم تنها جنبش در دنياست كه فاقد ساختار ثابت است. طراحي كرديم و با اعضاي نم گفتگو كرديم. در نيويورك جلساتي برگزار شد براي اينكه آن حداقل هاي پايه را ما ايجاد كنيم و بتوانيم براساس آن برنامه هاي نم را پيگيري كنيم.

گزارشگر:

سال گذشته با توجه به توليد اورانيوم با غناي 20 درصد تعداد زيادي از كشورها گفته بودند حاضرند كه اگر ايران توليد اين اورانيوم را قطع كند، فراهم كند. موضع رسمي ايران در اين رابطه چيست؟

رئيس جمهور:

توليد 20 درصد براي ساخت راديو داروهاست و به هيچ كار ديگري نمي آيد. ما طبق مقررات آژانس از كشورهاي عضو درخواست كرده ايم كه سوخت مورد نياز را در اختيار ما قرار دهند. متأسفانه انجام ندادند. اصرار كرديم انجام ندادند. حاضر شديم سوخت سه و نيم درصد بدهيم به 20 درصد تبديل كنند و به ما برگردانند ولي باز هم اين كار را انجام ندادند. مجبور شديم خودمان توليد كنيم و توليد سوخت 20 درصد هزينه اش بالاست. باز هم اعلام كرديم كه اگر سوخت را در اختيار ما قرار دهيد اين توليد را متوقف مي كنيم، ولي تا الان كسي حاضر نشده يا اعلام نكرده سوخت را در اختيار ما قرار مي دهد. هر موقعي سوخت را در اختيار قرار دادند ما هم نيازي به توليد پرهزينه نداريم.

گزارشگر:

با توجه به كاهش درآمدهاي نفتي كه الان خودتان هم فرموديد، متأسفانه آمار و ارقامي براي صادرات نفت نداديد، آيا قيمت كنوني نفت اپك كه حدود 110 دلار براي هر شبكه است، فكر مي كنيد كه درآمدهاي مقرر بودجه را براي امسال محقق مي كند يا اينكه قيمت ها پايين است؟

رئيس جمهور:

ما براي بودجه تصميم گرفتيم با همين درآمد فعلي كار را جلو ببريم. تنظيم هم كرديم، ان شاءالله بدون كسر بودجه كار را ادامه مي دهيم؛ يعني هزينه ها را كاهش داديم، اولويت بندي كرديم و داريم جلو مي بريم. از جهت بودجه ان شاءالله مشكلي پيش نخواهد آمد. اميدواريم بتوانيم به زودي فضاي عمومي بازار ارز هم تحت كنترل درآوريم كه ديگر مشكلي نباشد.

گزارشگر:

پس قيمت ها براي تحقق بودجه مناسب است؟

رئيس جمهور:

منظورتان 110 دلار است؟

گزارشگر:

بله.

رئيس جمهور:

قيمت نفت بحث پيچيده اي است. فرض كنيد نفت 200 دلار شد. چه كسي سود مي برد و چه كسي ضرر مي كند؟ معلوم نيست و بايد تحليل كنيم، چون وقتي تلاطم در بازار جهاني پيدا مي شود، همة قيمت ها دچار نوسان مي شود. ما هم درآمد نفت را فقط براي خريد از بازارهاي بين الملل نياز داريم وگرنه مصرف ديگري ندارد. درآمد ارزي مصرف ارزي دارد. بنابراين بايد بررسي شود. به حسب ظاهر ما دوست داريم قيمت بالا رود، ولي لزوماً به نفع اقتصاد ما نيست. زماني بالا رفتن قيمت نفت به نفع ما است كه به طور مستقيم اين افزايش قيمت ضربدر چند نشود و در كالاهاي وارداتي اعمال شود. نفت از سلطة سياسي خارج شود و قيمت واقعي آن با توجه به واقعيت اقتصاد جهان تعيين شود. الان قيمت نفت را مصرف كننده هاي عمده به صورت سياسي تعيين مي كنند؛ يعني به نفع خودشان تعيين مي كنند. اگر يك نظام عرضه و تقاضاي واقعي و آزاد باشد، آن وقت به نفع ما خواهد بود.

گزارشگر:

در بحث اقتصادي ما با چالش هايي مواجه هستيم كه شما هم اشاراتي به آنها فرموديد. دو موضوع اساسي كه الان در واقع حس مي شود كه براي رفع اين فضا ضروري است، يكي بي ثباتي براي فعالان اقتصادي است كه اين احساس را دارند و ديگري هم گراني است كه مردم را خيلي اذيت مي كند. جنابعالي براي مهار فضاي فعلي چه برنامه اي داريد و چه پيش بيني هايي كرده ايد؟

رئيس جمهور:

آن كاري كه بايستي در بودجه انجام مي شد، صورت گرفته است؛ يعني تبعات اين تحولات در بودجه ديده شد كه كار خيلي بزرگي بود كه شايد در آينده تشريح شود كه اين يعني چه؟ اينکه يك بودجة 157 هزار ميليارد توماني روي 95 هزار ميليارد تومان بيايد، كار بزرگي است. ضمن اينكه پروژه هاي عمراني كشور همه فعال است. هزينه هاي آموزش، دفاع و درمان و حقوق كاركنان دولت هم دارد پرداخت مي شود. يك مقدار فشار روي توليد است كه كارگروه توليد تشكيل شده و با كمك خود اهالي توليد كار مي كند كه ان شاءالله اينها را مهار كنيم و يك مقدار هم بازار عمومي است، نه بازار تجارت. چون الان هركس بخواهد تجارت قانونمند انجام دهد ارز مورد نيازش را در نوبت مي گيرد. اين فضاي عمومي اي كه ايجاد شده بعضي ها دو هزار دلار، سه هزار دلار يا پنج هزار دلار نياز دارند يا مي خواهند مسافرت بروند، فعلاً اين است كه تلاطم ايجاد مي كند. الان نمايندگان سه قوه نشسته ‌اند، طراحي كرده اند و به هم كمك مي كنند و تدابيري انديشيده اند.

اخلال گران و نيز بخش هايي را که بايد به فهرست ارز اضافه شوند، شناسايي کرده اند. ان شاءالله به مرور اين را عملياتي مي کنيم. گراني هاي ما گراني هاي اقتصادي نيست، بلکه تبع قيمت ارز است. البته ما تورم بين المللي و وارداتي هم داريم. با اين تورم وارداتي نمي شود کاري کرد. آن را کنار بگذاريد، اما اين قسمت مصنوعي که الان ايجاد شده، خيلي از کالاها نيازي به ارز ندارند و اصلاً ارزبري ندارند، ولي خودشان را با عدد کاذبي که بي جهت اعلام مي شود، مقايسه مي کند و تغيير قيمت مي دهد. اميدوارم که بتوانند اين را بردارند. ضمن اينکه کالاهاي اساسي مردم دارد با ارز پايه داده مي شود و تا آخر هم داده مي شود، و هرچه درآمدهاي ارزي بالاتر برود، ارز پايه به دايرة گسترده تري از کالاها اختصاص خواهد يافت.

گزارشگر:

از آنجا که خبرگزاري پانا يک خبرگزاري دانش آموزي ايران است، سؤالي در حوزة آموزش و پرورش دارم. با توجه به اينکه بعد از انقلاب اسلامي سند تحول بنيادين آموزش و پرورش در بيست و يکم آذرماه سال گذشته رونمايي شد، و اينکه 12 ميليون دانش آموز در کشور وجود دارند و با احتساب والدين آنها بيش از نيمي از جمعيت کشور را تشکيل مي دهند، فکر مي کنم وزارت آموزش و پرورش براي اجراي اين سند به حمايت دستگاه ها و سازمان هايي در دولت نياز دارد. پيشنهاد شما براي اجراي بهتر اين سند چيست؟

رئيس جمهور:

درست اشاره کرديد. اين سند، سند بسيار مهمي است و دولت از اجراي آن پشتيباني مي کند. اما اصل اجراي سند بر عهدة خانوادة بزرگ آموزش و پرورش است. من فکر مي کنم فرهنگيان، توانايي، استعداد و ظرفيت اجراي کامل اين سند را دارند. خوب هم برنامه ريزي و شروع کردند و ما هم حمايت مي کنيم. ان شاءالله همه حمايت کنند تا اين سند به خوبي اجرا بشود.

گزارشگر:

وزارتخانه ها و سازمان هاي دولتي مي توانند ملزم به کمک به وزارت آموزش و پرورش بشوند؟

رئيس جمهور:

حتماً ملزم هستند. همه در دولت پشتيبان آموزش و پرورش هستند.

گزارشگر:

در سفر شما به نيويورک، دربارة روابط ايران و امريکا مواضعي را اعلام کرده بوديد. آقاي ولايتي در واکنش به اين موضع اعلام کردند که بحث رابطه با امريکا توسط رهبر انقلاب تعيين مي شود. نظر شما دربارة اين واکنش چيست؟

رئيس جمهور:

من چه نظري بايد بدهم؟ بالاخره من نظرهايم را در خصوص رابطه دادم. فکر مي کنم که هم امام (ره) و هم رهبري اين نظر را قبول دارند. من نخوانده ام که ايشان چه گفته اند. بايد آزاد باشند. بگذاريد همه حرف بزنند. اشکالي هم ندارد.

گزارشگر:

من مشاور فرهنگي – مطبوعاتي دولت در راهيان نور هستم. ديشب در جشن مهرگان زرتشتيان عزيز بوديم. در آنجا نمايندة شما حامل پيام تبريک شما در اين خصوص بودند. وقتي پيام شما قرائت شد، مي گفتند سابقه نداشته که در 33 سال گذشته رئيس جمهور براي مراسم خاص اديان الهي پيغامي بفرستد. در اين خصوص خواستم تشکر کنم و نقد من دربارة فرهنگ است. وزراي شما داعيه‌دار فعاليت‌هاي فرهنگي هستند، ولي وقتي به مرحلة اجرا مي رسد، کارهاي موازي انجام مي دهند. متأسفانه وزير شما در عرصة فرهنگ و هنر نتوانسته اند آن چنان قوي عمل کنند. وزارت فرهنگ و ارشاد نسبت به اصحاب رسانه خيلي بي توجه هستند. خواهشمندم توجه ويژه اي در اين خصوص داشته باشيد.

رئيس جمهور:

خيلي ممنون و متشکرم.

گزارشگر:

سؤال من دربارة مناسبات ايران و آرژانتين و نيز مذاکرات اخير در اين رابطه است. آيا اين مذاکرات چارچوب خاصي دارد؟ از کشور سومي نيز براي بررسي پرونده مورد نظر صحبت شده بود. اين کشور کدام است؟

رئيس جمهور:

دو وزير خارجه ملاقات کردند و قرار شد در خصوص ادامة راه هماهنگ کنند. ما فکر مي کنيم بررسي اين موضوع حتماً بايد به شفافيت و کشف حقيقت بينجامد و مطمئنم وقتي بررسي دقيق و بي طرفانه باشد، آن وقت زمينه براي توسعة روابط بيشتر و بهتر بين ما و آرژانتين فراهم خواهد شد.

گزارشگر:

جناب آقاي رئيس جمهور! به عنوان يک شهروند نه به عنوان کسي که در جنگ و جبهه بوده است، امروز براي دومين بار دلم خيلي شکست. فکر مي کنم دو سال پيش سر در پادگان حشمتيه اين شعار را ديدم که «اگر نمي رفتيم جنگ چه مي شد؟» امروز هم دلم براي شما خيلي شکست. با تمام وجود داريد کار مي کنيد و اين همه هجمه است. اينها را براي خودشيريني نگفتم اينها واقعيت است. اما درد روزنامه نگاران به خصوص بخش خصوصي و ورزشي را عنوان مي‌کنم. هشت نه روزنامة ورزشي بيشتر نداريم. من امروز خيلي راحت به اينجا آمدم، اما معاون هفتم شما را چهار ماه است که نتوانسته ام ببينم. ولي شما را خيلي راحت ديدم. غذاي روح انسان کاغذ و کتاب است و ما در بدترين دورانيم و داريم بدترين مبارزه را مي کنيم. من ديروز کاغذ را 3460 تومان خريدم، يعني 320 برابر گران شده است. خواهش مي کنم يک فکر اساسي براي اين هشت نه روزنامه کنيد. زيردستاني که الان در وزارت ارشادند، مثل برده با ما رفتار مي کنند.

رئيس جمهور:

بالاخره دولت متعلق به مردم و در کنار مردم است و ما هم با تمام احساس مردم داريم حرکت مي کنيم. يعني هر بخشي مشکل پيدا مي کند، مشکل دولت است. دربارة همة اينها بحث مي شود. عده اي رفته اند و کاغذ خريده اند و ان شاءالله وارد مي کنند. اميدوارم که بازار کاغذ به تعادل برسد. دولت کمک کرده، ارز آن را تأمين کرده و رفته اند آن را بياورند.

گزارشگر:

دربارة روابط ايران و مصر خيلي از کارشناسان و انديشمندان مصري بر اين باورند که دولت کنوني مصر و شخص رئيس جمهور، آقاي محمد مرسي دربارة روابط با ايران، افراطي‌تر و تندتر از رئيس جمهور سابق مصر، آقاي حسني مبارک، عمل مي کند. آيا فکر نمي کنيد که ديپلماسي جمهوري اسلامي ايران در خصوص مصر بيش از اندازه اي که لازم باشد، به دولت محمد مرسي، قبل و بعد از انتخابات رياست جمهوري مصر کمک کرد؟

رئيس جمهور:

من فکر مي کنم در ارزيابي دولتي که در مصر هست، نبايد عجله کرد. بايد حوصله کنيم و فرصت بدهيم. بالاخره در اين کشور تحولاتي رخ داده، بايد به يک ثبات در سياستگذاري و تصميم گيري برسند. ما عجله نداريم. روابط دو ملت ايران و مصر گسترده و تاريخي است و ادامه خواهد يافت.

گزارشگر:

با توجه به اينکه دوران رياست جمهوري شما رو به پايان است، برخي منتقدين دوران رياست جمهوري شما از شما انتقاد مي کنند و مي گويند نحوة مديريت شما بر کشور باعث يک سري مشکلات اقتصادي در داخل کشور شده است و تنش هاي سياسي بين ايران و کشورهاي غربي ايجاد کرده است. نظر شما چيست؟

به نظر شما مهم ترين و افتخارآميزترين دستاورد دوران رياست جمهوري شما کدام است؟

رئيس جمهور:

با توجه به اينکه دوران رياست جمهوري من رو به پايان است، قبلاً به اينها جواب داده ام.

ما فکر مي کنيم که دستاوردها متعلق به ملت ايران است؛ يعني دولت قطره اي در اقيانوس ملت است. دستاوردها خيلي زياد است. در همين گزارش اخيري که مسئولين کشور در جلسة افطار مهمان رهبري بودند، من گزارش ارائه دادم و باز هم ارائه خواهم داد.

ايران در حال پيشرفت است. حالا دورة کوتاهي است که تلاطمي بر بازار ارز تحميل شده است که اگر اين را برداريم، پيشرفت ايران بسيار سريع است و شما هر روز خبر پيشرفت را مي شنويد. منتقدين هم بگذاريد انتقاد بکنند و اشکال ندارد و من هم نبايد به همة منتقدين جواب بدهم.

گزارشگر:

بيشترين بحران منطقه که الان همة نگاه ها متوجه آن است، مسئله سوريه است که ما ديروز و پريروز شاهد کنگرة حزب عدالت در ترکيه بوديم و در سخنراني‌هاي تندي اردوغان، نخست وزير ترکيه و آقاي مرسي، رئيس جمهور مصر ايراد شد که طي آن آقاي اردوغان از ايران و روسيه و چين براي تجديد نظر در مواضع شان در خصوص سوريه دعوت کردند. هر چند ايران چندين بار تأکيد کرد که بحث دخالت نظامي منتفي است و خيلي از کشورها در اين مسئله قانع شده اند.

الان تلاش هاي ايران براي حل بحران سوريه به کجا رسيده است؟

رئيس جمهور:

همان طور که اشاره کرديد، مسئله سوريه مسئلة بسيار مهمي است و الان هم خيلي پيچيده شده است. بافت اجتماعي سوريه هم يک بافت طايفه اي است و آن هم بر پيچيدگي مسئله مي افزايد.

موضع ما روشن است. ما بارها گفته ايم عدالت، آزادي، احترام و نحوة ادارة کشور حق همة ملت هاست، اما اختلاف نظري با اين دوستان داريم و آن هم شيوة احقاق اين حق است.

ما مي گوييم بايد بنشينند تفاهم ملي کنند. بعضي دوستان قائل به جنگ اند. دو روش در صحنة سوريه مطرح است؛ يکي جنگ. بعضي به دولت و برخي به معارضين کمک مي کنند که با هم بجنگند.

ممکن است در آينده يک عنصر سومي هم وارد شود يا در کنار دولت قرار بگيرد و دولت حاکم بشود يا در کنار معارضين قرار بگيرد و معارضين حاکم بشوند. ما اين را قبول نداريم و مي گوييم اين به ضرر سوريه است. هر گروهي با جنگ به قدرت برسد يا فدرت را تثبيت کند، معنايش جنگ دائمي در سوريه است. راه، راه تفاهم ملي است. البته اصل انتخابات آزاد است و حق مردم است و مردم بايد تعيين کنند. اما اين مسئله بايد با تفاهم ملي اتفاق بيفتد. حالا دوستاني که آنجا بودند شايد طرفدار روش جنگ هستند، ما نمي‌توانيم به آنها بگوييم چه روشي را انتخاب کنيد، اما کاري که ما مي کنيم و دنبال کرده ايم، يک) گروه تماسي تشکيل بشود و بتوانيم با دو طرف صحبت کنيم و پاي تفاهيم بياوريم که دربارة انتخابات آزاد و اعمال رأي و ارادة مردم با هم تفاهم کنند. فکر مي کنيم که اين بهترين راه است و فکر مي‌کنيم راه جنگ راه خوبي نيست. هر يک نفر که کشته مي‌شود، ما ناراحتيم. چرا بايد کشته بشود؟ چرا سوريه بايد خراب بشود؟ دو طرف مال سوريه و سرماية آن هستند. بايد با هم باشند، تفاهم کنند و کشورشان را با کمک هم اداره کنند. اين جنگ حاصلي جز خسارت براي اصل سوريه ندارد.

گزارشگر:

مشکل آنها حضور شخص بشار اسد در رياست جمهوري است.

رئيس جمهور:

ما نمي‌گوييم چه کنند. ما تعيين تکليف نمي‌کنيم. ما کمک مي‌کنيم که اينها با هم تفاهم کنند. قطعاً بايد انتخابات آزاد در آنجا برگزار بشود، اما با تفاهم. هر که را ملت انتخاب کرد. ما نمي گوييم چه کسي بماند و چه کسي برود. اين دخالت در امور ديگران است. اما مي‌گوييم حق مردم است که انتخاب کنند. هر که را ملت انتخاب کرد، مردم احترام بگذارند. فکر مي‌کنيم اين يک روش انساني است.

گزارشگر:

شما بيش از اين اعلام کرده بوديد که قيمت واقعي دلار هفتصد تومان است. الان در بازار مي‌بينيم که قيمت دلار 3500 تومان است. به نظر شما قيمت واقعي ارز در کشور ايران چقدر است؟

رئيس جمهور:

شرايط اقتصادي ما که الان شرايط اقتصادي معمولي نيست. هجمه شده و چيزي تحميل شده و شرايط غيرواقعي است. بنابراين، همة اين اعداد غيرواقعي است. در شرايط واقعي اقتصاد با يک تحليل درست اقتصادي ما مي‌توانيم آن قيمت‌ها را به دست بياوريم و قبلاً هم اعلام کرده‌ام. آن مبتني بر تجليل دقيقي است. بايد قيمت‌هاي سال‌هاي 1357 و 1360 تا امروز را بگيريم. کاهش قدرت ارز را در صحنة بين‌الملل، کاهش قدرت پول ملي را بگيريم و مقايسه کنيم. مطمئناً همان اعدادي است که من قبلاً اعلام کرده‌ام.

گزارشگر:

شما گفتيد که ما الان در شرايط جنگ اقتصادي هستيم. اين جنگ هم اقتصادي، سياسي، رواني و تبليغاتي است و ما هم اين را قبول داريم. فرموديد که سرشاخه‌هاي آن هم شناسايي شده‌اند. در اين مدت متأسفانه هر بار که وزرا يا مديران اقتصادي دولت صحبت کرده‌اند، خصوصاً دربارة وضعيت بازار ارز گفتند که ارز پايين مي‌آيد و همين جمعيت ده بيست نفره نشانة دهن کجي، دويست سيصد تومان روي قيمت قبلي گذاشتند و قيمت ارز را بالا بردند. از آن طرف، عده‌اي از مديران کشور مدعي‌اند که توان مديريت از دست دولت خارج شده، بعضي صراحتاً گفته‌اند که دولت بگويد ما نمي‌توانيم يا اگر نمي‌تواند رها کند و بگذارد تا خود بازار قيمت را تعيين کند. اين هم بر افکار عمومي مردم تأثير گذاشته و مردم را نگران کرده است. اميد است که دولت با اعلام برنامه‌هايي که براي رفع اين وضعيت دارد، کمي خاطر مردم را جمع کند.

امروز سؤالات متعددي از شما شد دربارة اينکه برنامة دولت براي غلبه بر اين وضعيت اقتصادي چيست، اما در نهايت چيزي دستگير ما نشد. شما گفتيد که موقتي است، رفع مي‌شود. مديران دست‌اندرکار دارند کار و برنامه‌ريزي مي‌کنند. اگر امکان آن هست، مشخصاً بفرماييد چه برنامه‌هايي داريد؟

رئيس جمهور:

من فکر مي‌کنم گفتم، براي تمام نيازهاي واقعي و واردات ثبت سفارش شدة واقعي، برنامه‌ريزي کرده‌اند که بروند و بگيرند. مي‌ماند مسافرت‌ها و خدمات که آن را هم اعلام کرده‌اند و به زودي آن را تأمين مي‌کنند. ديگر غير از اين شما مي‌خواهيد چه چيزي را بشنويد؟ فکر مي‌کنم اين بهترين خبر است. منتها همه بايد مراعات کنيم. معلوم است اگر 200 ميليارد دلار تقاضاي ارزي بيايد، هيچ وقت کسي نمي‌تواند اين را تأمين کند. تقاضاي کاذب بايد کنار برود و تقاضاي واقعي بيايد. اين هم کمک مردم و رسانه‌ها را مي‌خواهد که همه دست به دست هم بدهيم. آن تقاضاي واقعي که کشور با آن اداره مي‌شود را تنظيم و اعلام کرده‌اند و از هر سه قوه هم آنجا هستند و همان را ولو با سختي بسيار دارند تأمين مي‌کنند. همه کمک و مراعات کنند و تقاضاهاي بي جهت کنار برود.

ده ميليون دلار براي واردات کاغذ مي‌خواسته، صد ميليون دلار نوشته است. اين تقاضاهاي اضافي است. بعضي‌ها هم اين وسط کارهاي خوبي نکردند. يک مؤسسة مالي و اعتباري در سال گذشته از بانک مرکزي پول گرفته و اين را به امريکا برده و اوراق قرضة راه‌آهن امريکا را خريده است.

البته بانک مرکزي با آن برخورد کرده است. اين کارها، کارهاي غلطي است و همه بايد احساس تعهد ملي داشته باشند و به بانک مرکزي کمک کنند.

بالاخره ما فکر مي‌کنيم که اينها در اقتصاد اخلال ايجاد مي‌کنند.

گزارشگر:

عملکرد بانوان کابينه خود را در اين چند سال چگونه ارزيابي مي‌کنيد؟

رئيس جمهور:

بيست. با شرايط و محدوديت‌هايي که خانم‌ها دارند، کارهايشان خيلي خوب است. همة چهار خانمي که در دولت‌اند، خوب کار کرده‌‌اند.

گزارشگر:

به دولت‌هاي بعدي هم پيشنهاد مي‌کنيد که باز هم در کابينه‌شان خانم داشته باشند؟

رئيس جمهور:

حالا آقايان نشنوند، اگر مجلس موافقت مي‌کرد، من هفت هشت وزير زن به کابينه مي‌بردم، ولي موافقت نکردند. خانم‌ها نشان دادند که خيلي جدي‌تر و مصمم‌ترند. نه اينکه آقايان نيستند، آقايان هم واقعاً همين طورند. ولي وقتي خانم‌ها مي‌آيند، تلاش آقايان هم دو برابر مي‌شود و سر غيرت مي‌آيند.

اگر در اين جلسه بحث، گفتگو و گله‌اي شد، اينها نه نشانة دشمني و نه نشانة دعواست. ما همه با هم و در کنار هم هستيم و ان‌شاءالله به لطف خدا ملت ايران اين صحنه‌هاي سخت را به خوبي پشت سر خواهد گذاشت.

موفق باشيد.