بسم‌الله الرحمن الرحيم

اللهم عجل لوليك الفرج و العافيه و النصر واجعلنا من خير انصاره و اعوانه والمستشهدين بين يديه

بالاخره ماه رمضان است و نزديك افطار و سخنراني پنجم. چند دقيقه‌اي هم بيشتر وقت نيست. آقاي لاريجاني مطالب بسيار خوبي را گفتند يك لحظه گفتيم مثل اينكه يا خاصيت اين صندلي است يا خاصيت وراثتي است كه ايشان وارد مباحث علمايي شد و خوب هم بود، در ماه رمضان استفاده كرديم. توصيه و خدمت به مردم يك توصيه هميشگي است. واقعاً فرصت استثنايي در اختيار من و شماست. خيال نكنيم چهار سال خيلي طولاني است، طولاني هست اما در يك چشم به هم زدن خواهد گذشت. خدمت همان خدمتي است كه عالمانه و هوشمندانه و اساسي و خالصانه باشد تا بماند. كه الحمدلله شما اهلش هستيد.

مطالبي را كه آقاي لاريجاني گفتند از طرف هر دو گفتند. بالاخره شرايط طوري است كه بايد يك همدلي بيشتر از گذشته اتفاق بيفتد. همه بايد با هم كار بكنيم و كار را جلو ببريم. آن شب هم كه خدمت مقام رهبري بوديم عرض كردم كه همه بايد كمك كنند. نمي‌شود بگوييم دولت تو برو ما هستيم. همه بايد بيايند، پاي كار بايستيم و پشتيباني كنيم؛ هر كسي در هر جايگاهي كه هست. قطعاً ما از قوۀ قضائيه انتظار نداريم شوراي اقتصاد را اداره كند. اما آنجايي كه بايد وارد شود، وارد بشود و كنترل‌ها و نظارت‌ها و اقداماتي كه براي كنترل بازار دارد انجام مي‌شود را پشتيباني كند.

از نمايندگان هم انتظار نداريم ريز شوند و مسئله گندم را در اجرا حل كنند. بايد در خطوط كلي، قانوني و پشتيباني با هم به تفاهمي برسيم. اما اجرا بايد دست كسي باشد كه مسئول اجراست و بگوييم تدبير و ابتكار كن و كار را به انجام برسان و بيار. اما مهم اين است كه همه در يك راستا قرار بگيريم. همه هم‌افزا و پشتيبان هم باشيم.

مي‌دانيد چه خبر است. من نمي‌خواهم تكرار كنم. دوست عزيز آقاي حاجي گفت، مردم مي‌خواهند احمدي‌نژاد مثل سال فلان باشد و... ما كه همان‌طوري داريم كار مي‌كنيم. هفته قبل اينقدر جلسه پيوسته راجع به همين مسايل داشتيم كه پنجر شديم. در ماه رمضان جلسات 4-5 ساعت‌ جدي عملياتي كه شما هم تجربه كرده‌ايد. بعضي دوستان مي‌گفتند اجازه بده سراغ كار خودمان برويم.

دولت امروز با همه توان بسيج است. پاي همه چيز تا آخر هستيم آقاي حاجي و همه دوستان بدانند و ملت هم مي‌داند اين دولت تا روزي كه هست تا ثانيه آخر با همه توان هست و دارد كار و پشتيباني مي‌كند.

اما شرايط مقداري سخت است.

اجازه بدهيد يك مورد آن را به شما بگويم فشارهاي دشمن را كه حتماً گفته‌اند وضع نفت و كشتي و... هست ديگر، ما از دشمن انتظاري جز دشمني نداريم. آنها تصور مي‌كنند گلوگاهي را پيدا كرده‌اند و مي‌توانند فشار بدهند. همه‌شان هم آنجا جمع هستند و دارند فشار مي‌آورند. ما هم فكر مي‌كنيم كه در همين جا بايد دشمن را مأيوس كنيم. يعني بايد تمام فشارهاي دشمن را به يك اهرم مثبت تبديل كنيم و تمام مشكلات ساختاري اقتصادي خود را زيربنايي حل كنيم.

به جايي برسيم كه ديگر اصلاً نتوانند وارد اين عرصه شوند. اگر هم شوند اثر نداشته باشد. ضمن اينكه يك قدرت اقتصادي درونزاي بسيار مستحكم ريشه در خاك اين سرزمين داشته باشد، بشود. اين ديگر شكست ناپذير مي‌شود. اين هم نيازمند تدبير، همدلي و همراهي و هم‌افزايي است.

بالاخره شما مي‌دانيد يك كار را نمي‌شود از دو جا مديريت كرد. يك خانه را نمي‌شود دو نفر مديريت كنند يا خانم يا خود بايد مديريت كنيد و ديگري تبعيت كند. در اجرا نمي‌شود در قانونگذاري مي‌شود در قوه قضائيه قضات هر كدام مستقل هستند اما در قوه مجريه نمي‌شود هركس مستقل باشد. مستقل شد از هم مي‌پاشد. در اين عالم اگر دو خدا با همه ويژگي‌هاي خدايي بود، خود خدا هم مي‌گويد لفسدتا فاسد مي‌شود. بايد از يك جا مديريت شود. نه اين كه ديگران همكاري نكنند. هر كس در هر سطحي كه هست همانجا بايستد. ريزتر شود در كار مشكل ايجاد مي‌شود. بالاخره يك نفر اگر در دو جا هر روز براي پاسخگويي برود و در يك موضوع واحد و در يك سطح، حتماً دچار تناقض مي‌شود.

بايد همراهي‌ها و همكاري‌ها و مديريت‌ها در طول هم قرار بگيرد نه در عرض همديگر. در عرض همديگر قرار بگيرد مشكل پيدا مي شود. نه الان، در بهترين شرايط هم باشيم مشكل پيدا مي‌شود به خصوص كه الان ما به تمركز مديريت در عمليات و اجرا نياز داريم. همه بايد كمك كنيم اين اتفاق بيفتد و همه بايد همراهي كنيم.

من اهل گله نيستم، مي‌دانيد. من هميشه به آينده نگاه مي‌كنم. بالاخره دشمن دارد يك سنگ‌هايي پرتاب مي‌كند. بايد بسيج شويم و طوري عمل كنيم كه ده برابر آن سنگ‌ها برگردد به ملاج خودشان بخورد و جمع و جور كنند و بروند و ديگر مأيوس شوند از اينكه بخواهند روزي به فشار بياورند. هركس به اندازه اختياري كه دارد، مسئوليت هم دارد و بايد همراهي و كمك كند. من مطمئن هستم به لطف خدا عبور مي‌كنيم. اسم بردند كه مرغ و... اينها كه بالاخره جمع و جور مي‌شود، اما مسئله مهم‌تر اين است كه ما به يك اقتصاد پويايي برسيم كه بايد دهم و هشتم دنيا باشيم و با صادرات كشور را اداره كنيم و اينها شدني است.

يك موردش را اينجا با هم جمع‌بندي كنيم. همانطور كه آقاي لاريجاني هم گفتند و درست هم گفتند، هزينه‌ها را جمع و جور كنيم. فرض را بر اين بگذاريم كه يك ميليون بشكه نفت مي‌فروشيم 85 دلار، ما بدترين حالت را در نظر گرفته‌ايم. با اين اداره كنيم. از همين نهاد رياست جمهوري يا مجلس شروع كنيم. نرويم در زندگي مردم، ما زندگي مردم را قيچي نكرديم. از خودمان شروع كنيم، مي‌شود اداره كرد.

طرح‌هاي مهر ماندگار تمامش زيربنايي است. يا سد، يا نيروگاه و يا ريلي‌ است و همه به ارتقاي توليد و افزايش ثروت و رشد اقتصادي كمك مي‌كند. براي اينكه اين همه هم براي دولت اهميت داشت، ما تصميم گرفتيم نقدينگي حداقل را بدهد يعني شايد ما 5 هزار ميليارد تومان بودجه عمراني هم به اين ندهيم با اين كه بودجه خود اينها بالاي 15 هزار است. گفتيم مي‌رويد از تبادل، تهاتر و بايد اموال مرده را زنده كنيد.

كار خيلي خوبي كرديد. پارسال در بودجه سال 1390 احكامي گذاشته شد و امسال هم كامل شد و تكرار شد. اين احكام يك فرصت استثنايي به همه دستگاههاي حكومتي داده است، نه فقط دولتي، مجلس و قوه قضائيه هم همين طور است. يك تمايل شديد به مصرف بودجه است. از خزانه بگيريم و خرج كنيم. همه دست‌ها به سمت خزانه است. همه دنبال مهمانسرا و توسعه ساختماني و تجهيزات هستند. بيت‌المال است و خرجش هم راحت است. آدم هنگام خرج كردن احساس درد نمي‌كند چون از جيب خودش كه نيست. چقدر ملك، ساختمان، زمين، سرمايه همه اينها را بياوريم و به سرمايه جديد تبديل كنيم. پارسال موتور دولت دير راه افتاد يعني تا آمديم مقدمات آن را فراهم كنيم توجيه كنيم و گره‌هاي آن را بگشاييم، به اسفند و فروردين كشيده شد. اما يك جهش اتفاق افتاد. الان شما گزارش واقعي تخصيص عمراني، چه آن جايي كه خزانه داده چه جايي كه تهاتر كرديم و اموال را داديم، بالاي 50 هزار ميليارد تومان است و امسال اين مي‌تواند به 70 هزار ميليارد تومان برسد، بدون اينكه ما ريال بدهيم. اموال هست، وزارت نيرو اموالش را بدهد. من جاي ديگري گفتم اگر من وزير نيرو بودم اين ساختمان نيايش را مي‌فروختم و به راه‌آهن مي‌رفتم. ساختمان را پول مي‌كردم و با آن پروژه اجرا مي‌كردم.

مخابرات همين‌طور. مجلس؛ الان ساختمان داريد، براي چه مي‌خواهيد حالا بسازيد، دو سال عقب بيندازيد. چه مي‌شود؟

ببينيد، نمي‌شود بگوييم همه تصويب مي‌كنيم، دولت صرفه جويي كند. در اين قضيه هم شما صرفه جويي كنيد و اضافه نكنيد يك سال، دو سال اضافه نكنيم، چه مي‌شود؟ همه با هم در سيستم اداري ريخت و پاش نكنيم. اين نمي‌شود كه بگوييم ما قانون مي‌نويسيم دولت اجرا كند. خودمان ديگر خارج از قانونيم. شما اين را نمي‌گوييد اما اگر اينطوري باشد، موفق نمي‌شويم.

همه دست به دست بدهيم. ما آمادگي داريم. حتي بانك‌ها، الان آقايان حسيني و بهمني مأمور شده‌اند، آقاي لاريجاني درست گفتند، الان بانك‌ها در پرداخت تسهيلات مشكل دارند. البته يك اشكال آن به خاطر مسايل پارسال است. بالاخره آن برخوردها، آثارش هست. اما علت عمده ديگر آن اين است كه منابع نيست. گفتيم برويد تمام ساختمان‌هاي اضافه و شركت‌هاي سرمايه‌گذاري را نقد كنيد. چرا اين‌ها را راكد كردند؟ بانك چرا بايد سرمايه را راكد كند؟ چرا در خيابان جمهوري كه مي‌رويم، يك مغازه در ميان بانك است؟ حالا يك اشكالات اساسي داريم كه بايد با هم صحبت كنيم. اينها را بفروشند به مردم بدهند، در توليد و جاهاي ديگر ببريم و استفاده كنيم و اينها شدني است.

آقايان مأمور شدند اموال مازاد بانك‌ها را نقد كنند. حتي اگر 10 درصد ارزانتر بفروشند. هم قيمت‌ها در بازار پايين مي‌‌آيد هم پول نقد را در توليد و سرمايه‌گذاري اساسي ببرند.

كلام آخر؛ امروز تشريف آوريد و بزرگواري كرديد. اما اين به ما نچسبيد يك بار ديگر بايد بياييد. بحث‌هاي اقتصادي چيزي نيست. دو جمله من بگويم، دو جمله شما، تمام شود. اين حرف درستي بود كه دوستمان گفتند كه ما بايد به يك تحليل مشترك از اقتصاد برسيم تا بتوانيم عبور كنيم. وگرنه هركس به طرفي مي‌كشد بعد هم كه پاي صحبت‌هايش بنشيني، حق دارد چون يك برداشت ديگري از صحنه دارد. بايد اطلاعات، آمار و موانع و عوامل موثر و اينكه چه كار بايد بكنيم، معلوم باشد.

دولت يك پلان دارد. براساس اطلاعات و آمار و تحليل، اين را وسط بگذاريم، توضيح بدهيم شما هم چكش كاري آن را بكنيد، بگوييم اين برنامه عبور از اين مرحله است. ديگر همه كمك كنيم و جلو برويم، موافقيد.

صلوات بر محمدو آل محمد