بسم الله الرحمن الرحيم

اللهم‌ عجل‌ لوليك‌ الفرج‌ والعافية والنصر واجعلنا من‌ خير انصاره‌ واعوانه‌ و المستشهدين‌ بين‌ يديه‌

ساخت اين داروها را به جامعه دارويي کشور، داروسازان عزيز و جامعه بهداشت و درمان و سلامت کشور تبريک مي‌گويم و از همه کساني که با عشق به ايران، عشق به انسان‌ها، عشق به خوبي‌ها و سعادت انسان‌ها تلاش مي‌کنند، مي‌انديشند، طراحي مي‌کنند، قدم برمي‌دارند، مي‌سازند و افتخار مي‌آفرينند تشکر مي‌کنم. از شرکت‌ها، محققان، اعضاي هيئت علمي و مديران صميمانه تشکر مي‌کنم.

از خانم دکتر دستجردي و همکارانشان، خانم سلطان‌خواه و همکارانشان و همه شما که آمديد تا بار ديگر بر توانايي ملت ايران براي فتح قله‌هاي بلند تأکيد کنيد و صحه بگذاريد از شما هم تشکر مي‌کنم.

مطالب گفته شد. در اين فيلمي هم که پخش شد همه حرف‌ها به نظرم تکرار شد، حرف جديدي نيست، الا اينکه بايد دو سه نکته را هميشه به خودمان و ديگران يادآور باشيم. شمردن ده ميليون، بيست ميليون، هفده ميليون، چهل و هفت ميليون ريال خيلي ارزشمند است. نشان مي‌دهد که ما به سرعت به سطح اول دنيا نزديک مي‌شويم.

الان تعداد داروهاي بيولوژيک يا بيوتکنولوژيک (به قول خانم دستجردي) 31 شده است. الان در بازار دنيا 170 تا است. سرعت ما بايد از رشد آن 170 تا جلو بزند.

بايد به سمتي برويم که ان‌شاءالله داروها به نام ايران و با مارک ايران در همه بازارهاي دنيا در دسترس نيازمندان قرار بگيرد. به نظرم اين شدني است. الان 31 شده است، فکر مي‌کنم اگر يک حرکت ديگري با کمک همه انجام بدهيم، سال ديگر به 62 تا مي‌رسد و اين شدني است. کشوري که مي‌تواند ابن‌سينا و رازي، علما، انديشمندان و انسان‌هاي بزرگ تاريخي و جهاني را در دامان خويش تربيت کند، عبور از اين مرزها برايش کار سختي نيست.

امروز همه چيز در کشور فراهم است. گفتند کمک کنيد. چشم کمک مي‌کنيم و در کنارتان هستيم. گفتند صندوقي هم براي پشتيباني از فعاليت‌هاي پژوهشي درست شده که در تمام مسير از تحقيق گرفته تا تبديل به کالا و سپس ورود آن به بازار تأمين مالي خواهد کرد.

نکتۀ دوم که بايد دائماً به خودمان يادآوري کنيم ارزشي است که در پشت اين تلاش‌ها نهفته است. حالا 150 ميليون دلار نه، 150 ميليارد دلار. من از شما مي‌پرسم آيا 150 ميليارد دلار صرفه‌جويي کردن يا تحصيل کردن زيباتر و ارزشمندتر است يا اينکه لبخند را به لبان يک انسان جاري کردن. کدام زيباتر است؟ کدام ارزشش بالاتر و ماندگارتر است؟ 150 هزار هزار ميليارد دلار در جيب آدم باشد در مسير کمالي و اعتلاي انسان و در انسان شدن انسان چقدر اثر دارد. اما شما يک خانواده را زنده مي‌کنيد و يک مادر، پدر يا يک فرزند با يک کار علمي و فني به دامان خانواده برمي‌گردد. قابل مقايسه نيست. وقتي رفت قابل جبران نيست. دلار، ريال يا يورو باشد ديگر قابل جبران نيست.

بگذاريد به شما درس پس بدهم. اصلاً موفقيت، پيشرفت، عظمت و سعادت انسان در گرو همين اعمال انساني اوست. چقدر انسان هستيم؟ همان قدر که به فکر انسان‌ها هستيم. چقدر انسان هستيم؟ همان قدر که عاشق انسان‌ها هستيم. چقدر در دلمان نسبت به انسان‌ها محبت هست همان قدر کمال پيدا کرديم. چرا کارهايي که در ايران انجام مي‌شود در دنيا گل مي‌کند؟ براي اينکه پشت آن عشق به انسان‌هاست و به همين خاطر در دنيا زود گل مي‌کند. هر کاري که برآمده از عشق الهي و عشق به انسان‌ها باشد اين ماندگار است و در دنيا مي‌درخشد.

نکتۀ آخر، اتفاقاتي که بيرون مي‌افتد هيچ کدام اصالت ندارند و همه تابع متغير دروني انسان‌هاست. اگر در دل انسان‌ها تغيير کند محيط بيروني تغيير مي‌کند. تغييرات بيروني تابع تغييرات دروني است. پيشرفت‌هاي علمي، صنعتي، عزت، سرافرازي، استقلال همه تابع اتفاقاتي است که در انديشه و اراده و قلب انسان‌ها مي‌افتد. خودش به خودي خود اصالت ندارد.

اصالت در قلب انسان است. اگر يک ملت تصميم بگيرد عزيز زندگي کند حتماً عزيز زندگي خواهد کرد. محيط بيرون تابع ارادۀ اوست و به شکلي که او مي‌خواهد درخواهد آمد. ماده و محيط بيرون در تسخير انسان و تابع درون انسان‌هاست. اگر اراده کنيم که فردا کار را به زيباترين و بهترين شکل بسازيم، اين اتفاق خواهد افتاد. مهم نيست چقدر خرج دارد، موانع چيست و دشمن چه مي‌گويد و مهم نيست دست‌اندازها کدام است.

اينها اصلاً اهميت ندارد. ارادۀ انسان است که اهميت دارد. اراده وقتي مستحکم شد از تمام موانع عبور خواهد کرد.

من فکر نمي‌کنم که کسي شک داشته باشد که ما بايد بهترين فردا را براي خودمان و جامعه بشري بسازيم. اگر نسازيم چه کار بايد بکنيم؟ مي‌شود در تاريخ در جا بزنيم يا به عقب برگرديم. بايد رو به جلو حرکت کنيم، با بالاترين سرعت و به سمت بالاترين قله‌ها و اينها شدني است، مستلزم ارادۀ من و شماست. فردا را تصميمات ما مي‌سازد.

باور من اين است هر فرد يا ملتي تصميم بگيرد در مسير اعتلا قله‌هايي را فتح کند به طور طبيعي و بر اساس سنت‌هاي الهي لوازم و امکانات آن برايش فراهم مي‌شود. شايد 50 سال پيش ما اصلاً فکر نمي‌کرديم که بايد اينها را بسازيم. بالاخره سخت است آدم مي‌خواهد برود توچال بايد خودش را تجهيز و تمرين کند. حالا ملتي تصميم بگيرد به اورست برود معلوم است که سختي‌هاي طبيعي راه هست ولي محقق مي‌شود.

امروز اگر تصميم بگيريم بهترين‌ها را براي فردا بسازيم، شک نکنيد امکانات آن فراهم مي‌شود. اصلاً پول، امکانات، وام و ... در برابر ارادۀ انسان به حساب نمي‌آيد. بالاخره سالروز ابن سينا را داشتيم. ابن‌سينا کي بود؟ کسي است که هم حاکم بوده و هم زنداني، هم مرفه بوده و هم آواره يعني يک زندگي بسيار پرتلاطم و سخت، اما در هفده سالگي آن شاه ساماني را درمان کرد؛ آن درمان ابتکاري خلاقانه و در 22 سالگي يک فيلسوف برجستۀ درجه يک تاريخ و از نظر انساني متواضع، مؤمن، فروتن که اصلاً هيچ جا کسي از ابن سينا نديده که ادعايي از خودش داشته باشد. در سخت‌ترين شرايط در آن زمان که نه ارتباطات نه سرچي که بتواند تمام سوابق تاريخي آن بيايد و دکمه‌اي بزنيد که يک کتابخانه در اختيارات بيايد. يک کتاب که مي‌خواستند بخوانند بايد قاطر، الاغ و اسب را زين مي‌کردند و شب و روز در اين مسيرها به مسافرت طولاني مي‌رفتند تا برسند که آيا باشد يا نباشد و يک کتاب را استنساخ کنند و از اول تا آخر خودشان بنويسند و با خودشان ببرند.

ارادۀ درون انسان است. تصميم بگيرد مي‌تواند به بالاترين قله‌هاي انساني صعود کند. الحمدلله اين ظرفيت در ايران هست و همچنين فرهنگ و نمونه‌هاي ساخته شده آن هم هست. ممکن است بعضي‌ها بگويند نمي‌شود، چرا نمي‌شود. در ايران مي‌شود. وقتي دو نمونه درست شد معلوم است که مي‌توان نمونه‌هاي بيشتري درست کرد. همين کاري که شما در آزمايشگاه انجام مي‌دهيد. اول اين دارو را مي‌سازيد مي‌گوييد خب يک نمونه آن درست شد آن وقت مي‌شود صنعتي‌سازي کرد. واقعاً بايد ما در کشورمان صنعتي‌سازي ابن‌سينا، رازي و ابوريحان‌ها راه بيندازيم، اين استعداد هست و اين کار شماست.

من مجدد تشکر مي‌کنم. اميدواريم هيچ کس در دنيا مريض نشود و اگر کسي مريض شد داروهاي شفابخش ساخته شده توسط متخصصين و استادان ايراني با قيمت ارزان در اختيارش باشد و با مصرف اين داروها صحت و سلامتي خودش را به دست بياورد.

موفق و سربلند باشيد