- متن کامل سخنراني در همايش بدرقه ورزشكاران المپيكي
پنج‌شنبه 23 آذر 1391 - 17:57
فارسی | اردو | العربية | English | Français | Español

Array

متن کامل سخنراني در همايش بدرقه ورزشكاران المپيكي

Array

شناسه خبر: 40454 - 

چهارشنبه 28 تير 1391 - 09:41

بسم‌الله الرحمن الرحيم

اللهم عجل لوليك الفرج و العافيه و النصر واجعلنا من خير انصاره و اعوانه والمستشهيدين بين يديه


از صميم دل خوشحالم و خداي بزرگ را سپاسگزار كه اين فرصت و توفيق را عنايت كرد كه لحظاتي در اين جشن پرشكوه بدرقه قهرمانان، مربيان و ياوران ورزشكاران عزيز را درك بكنم و در آن حاضر بشوم.

جناب آقاي عباسي و افشارزاده مطالب خوبي را گفتند. جلسه هم جلسۀ شادي است. نمي‌خواهم جلسه خيلي جدي بشود. اول يك نكته به مجري عزيزمان اين جوان برومند عرض كنم، يك نكته هم خدمت جوانهاي عزيزمان و قهرمانان هم المپيكي‌ و هم پارالمپيكي‌.‌ عرض كنم بالاخره ما بايد خيلي خوشحال باشيم و خدا را شكر كنيم كه خدا ما را در اين دوران خلق كرد. مي‌توانستيم 500 سال قبل به دنيا بياييم، مي‌توانستيم در يك نقطه ديگري از كرۀ زمين به دنيا بياييم، خدا را شكر مي‌كنيم كه ما را در ايران زمين و در اين دورۀ پرتحول و پرافتخار خلق كرد. باز خدا را شكر كنيم فرصت داد كه به نمايندگي از پرافتخارترين ملت تاريخ يعني ملت ايران، در يك عرصۀ جهاني حاضر باشيم.

عزيزان من، خوشبختانه گرچه شما امروز در اوج اعتماد به نفس و خودباوري هستيد ولي وظيفۀ من به عنوان خادم و كوچك ملت ايران اين است كه دوباره يادآوري كنم خودتان را باور كنيد و با اعتماد به نفس و توكل بر خدا براي فتح قله‌ها برويد. گرچه ملت ايران همين امروز هم شما را قهرمان مي‌داند. ما به وجود همۀ جوانهاي اين سرزمين و همۀ قهرمانان ورزشي افتخار مي‌كنيم و همۀ شما را قهرمان مي‌دانيم. گرفتن سهميۀ المپيك خودش به اندازۀ چند سهميه جهاني ارزش دارد. گرچه ما يك مقدار غصه‌دار هستيم كه جوانهاي شايستۀ بسكتبال و واليبال ما با يك فاصله كم نتوانستند در اين مسابقات حاضر بشوند در حالي كه همگي شايستگي حضور در اين عرصه را داشتند.

باور من اين است كه جوانهاي اين سرزمين هر موقع خودشان را پيدا كنند و توكل برخدا بكنند بالاترين و مرتفع‌ترين قله‌ها زير پاهاي آنهاست. اميدوارم كه با اخلاص، اتكا به قدرت عظيم ملت ايران، توكل برخدا و دلهاي پاك براي افتخارآفريني برويد. آن چيزي كه ما از شما مي‌خواهيم حفظ اعتماد به نفس است و آن موردي كه ملت از شما مي‌خواهد حفظ اخلاق و جوانمردي ورزشي است.

گرچه مسائل حاشيه‌اي در عرصۀ المپيك پيدا شده است، اما فرصتي براي ترسيم و تصوير فرهنگ ملتهاست. شما نمايندۀ فرهنگ ملت ايران هستيد. بالاخره مسائل و حواشي پيش مي‌آيد. بعضي جاها ممكن است حق بالا و پايين بشود. سرپرستها و مربيان، مسئول پيگيري و پافشاري بر حق جوانها و ملت ايران هستند. اما ورزشكاران ما بايد نماد عزت نفس و اقتدار ملي، تواضع، دوستي با ساير ملتها و عشق به انسانيت باشند. اين را بايد به نمايش بگذاريم و اين توصيۀ من به ورزشكاران است.

اما توصيه به سرپرستان و مربيان اولاً بايد سلامت ورزشكاران را حفظ كنيد. ما براي كسب مدال هيچ وقت دنبال اين نيستيم كه جوان عزيز ما دچار آسيب بشود. محيط را آرام نگه داريد و شرايط را طوري فراهم كنيد كه ورزشكار ما با خيال راحت و آرامش روحي و بدون دغدغه روي سكو يا محلي كه بايد وارد يك رقابت سنگين بشود، حاضر شود.

مطالبي را جناب آقاي عباسي فرمودند. ما هميشه در خدمت ورزشكارها بوديم الان هم با افتخار هستيم. اما آقاي عباسي گفتند ما مي‌خواهيم ورزشكارها وقتي برگشتند ديگر بين برگشتن آنها و دادن هديه‌ها فاصله‌اي نباشد.

من مي‌خواهم بگويم آقاي عباسي كارها را آماده كن اين اسامي و قهرمانان‌هايي كه من ديدم ان شاءالله همه با مدالهاي رنگي برمي‌گردند جيب را آماده كن كه بلافاصله بپردازيم.

من از آقاي عباسي و علي آبادي پرسيدم، گفتم اين هيئت ورزشي اعم از سرپرستان، مربيان، ورزشكاران همين طوري دست خالي مي‌خواهد برود؟ بچه‌ها مي‌خواهند در آن عرصۀ سخت بروند مسابقه‌شان هم حالت اردويي دارد. اردو هم دورۀ سختي است، گرچه ما نديديم، شنيديم. دور از خانواده، خيلي محدوديتها هست تا روزي كه بچه‌ها مسابقاتشان تمام مي‌شود باز حالت اردويي دارد. بعدش مي‌خواهند بروند كادويي، هديه‌اي، سوغاتي براي خانواده پدر، مادر، همسرشان تهيه كنند. هم آقاي عباسي و هم آقاي علي‌آبادي به من قول دادند آن هديه‌اي كه مي‌خواستند به اعضاي كاروان و به خصوص ورزشكاران بدهند، ان شاءالله آن را ضربدر 2 بكنند و در جيب جوانها بگذارند تا بتوانند راحت سوغاتي هم بياورند.

من از خانوادۀ بزرگ ورزشي ايران، از روح بلند تختي كه الگو و سمبل جوانمردي و ورزش اين سرزمين است، از همۀ پيشكسوتان، قهرمانان، مربيان، كادر فني و سرپرستان و مسولين محترم كه در خدمت ورزش كشور هستند تشكر مي‌كنم. به ويژه امشب مي‌خواهم از همسران و فرزاندان شما كه با صبر، حوصله، تشويق و روحيه دادن شما را به المپيك رسانده‌اند تشكر كنم و خواهش مي كنم به عنوان تشكر دست همسر و فرزندانتان را ببوسيد و در مقابل آنها تواضع بكنيد.

تشكر آخرم از پدر و مادرهاي عزيز اين سرزمين و پدر و مادرهاي قهرمانان ايران عزيز است. بالاخره پدر و مادر مي‌سوزند تا بسازند همه موجودي ما متعلق به پدران و مادران است. اگر جواني فرصت مي‌كند در عرصه‌هاي افتخار بدرخشد و ببالد، اين حاصل فداكاري و از خودگذشتگي پدر و مادرهاست. من از همۀ پدر و مادرهاي قهرمانهايمان و از همۀ پدر و مادرهاي ايران عزيز تشكر مي‌كنم و دست تك تك آنها را مي‌بوسم.

همه امشب با هم عهد ببنديم، همۀ همتها، انديشه‌ها، نگاهها و دعاها براي افتخار جوانان ايران عزيز و برافراشته شدن پرچم سه رنگ زيباي ايران باشد.

سرفراز باشي وطن من.

عزيزو سربلند و پيروز باشيد


شناسه خبر: 40454  

- متن کامل سخنرانی