بسم الله الرحمن الرحيم

اللهم‌ عجل‌ لوليك‌ الفرج‌ والعافية والنصر واجعلنا من‌ خير انصاره و اعوانه‌‌ والمستشهدين‌ بين‌ يديه‌

خداي بزرگ را سپاسگزارم که توفيق زيارت شما و حضور در جمع ارزشمند و صميمي شما را عنايت کرد؛ جمعي که بخش مهمي از سرمايۀ عظيم ميراث فرهنگي و معنوي ملت ايران است.

مطالب بيان شد و من بايد تشکر کنم، اما بايد تشکر را با روش خودم انجام بدهم. بالاخره همه مي‌دانند که انسان گل سرسبد و مهم‌ترين موضوع هستي است. خدا همۀ اين عالم را براي انسان خلق کرده است، اما از انسان خواسته که هم به لحاظ منش و هم به لحاظ درون و هم از حيث بيرون زيبا و هنرمندانه زندگي کند. خدا زيستن در فضاي خشن، خشک، بي روح و خالي از زيبايي زندگي را براي انسان نمي‌پسندند. خدا زيباست؛ انسان را زيبا خلق کرد و خواست که انسان هم زيبا و هنرمندانه زندگي کند. نخواست که يک زندگي بي‌روح و خشک مثل سنگ و ساير موجودات داشته باشد. خدا در درون انسان استعدادي قرار داد که بتواند همۀ زيبايي‌هاي آفرينش را بازآفريني و ايجاد کند. هنر از يک سو انعکاس درون انسان‌ها و از سوي ديگر سازندۀ درونِ انسان‌هاست.

هنر همۀ ملت‌ها را در ذهن‌تان تصور کنيد. آن که يک تابلوي مغشوش، بي‌روح، بي هدف و بي‌پيام ترسيم مي‌كند، نشان دهندۀ درون به بن بست رسيده است آن انسان است.

ملت ايران در طول تاريخ ملتي رو به جلو، پر اميد، با نشاط و مؤمن به آيندۀ درخشان بشري، موحد، پاک، مهربان و در شادي و غم همۀ ملت‌ها شريک بوده و هميشه يک زندگي هنرمندانه داشته است.

سفرۀ ايراني را به ذهن‌تان بياوريد، در کجاي دنيا اين قدر به سفره اهميت مي‌دهند؟

چرا اهميت دارد؟ براي اينکه کسي که مي‌خواهد از خوراك سفره تناول كند، اهميت دارد. اين سفره بايد تزئيين شود و زيبا باشد. غذا نيز بايد زيبا و خوش طعم باشد. لباس، خانه، ظرف و تزئيين خانه، همه بايد زيبا باشند. بايد با روح زيبايي‌طلب و هنرطلب انسان همنوايي کند. به همين دليل است که مي‌بينم صنايع دستي در ايران اوج گرفته است. 220 رشتۀ صنايع دستي در دنيا شناخته شده است و 160 رشته از آنها در ايران الان حضور دارد.

من احتمال مي‌دهم بقية رشته‌ها هم در ايران بوده و اكنون از دست رفته است. مي‌بينيم اين صنايع دستي به بسياري از نقاط دنيا مي‌رويم، وقتي از ايران به آنجا رفته است. خودشان مي‌گويند الان دارند، اما وقتي آن را کنار نمونۀ ايراني‌اش مي‌گذاريم، تفاوت از زمين تا آسمان است.

در هنر صنايع دستي، هم مهندسي، محيط زيست و زيبايي و هم جلوۀ کرامت و بزرگي انسان است. من مخصوصاً گفتم آن تابلو را جلو بياورد. آدم بايد ساعت‌ها بنشيند و اين تابلو را نگاه کند. هم در آن مهندسي و حساب کتاب و اندازه در مقياس کمتر از ميليمتر و هم زيبايي و آرامش روح دارد و هم آرامش‌آفرين و زيبايي‌آفرين است.

شما مثلاً يک زندگي را در سيصد سال قبل تصور کنيد که زيراندازمان همين جاجيم‌ها، گليم‌ها و فرش‌هاي ايراني باشد. ظروفي را که با دست ساخته شده باشد. پارچه و لباسي که استفاده مي‌کنيم، سنتي باشد. تزئينات خانه از هنرهاي سنتي خودمان باشد. اين زندگي چقدر زيبا و دوست داشتني است. وقتي وارد ميدان امام اصفهان يا مسجد جامع مي‌شويم، بي‌اختيار احساس آرامش، امنيت، بزرگي و کرامت مي‌کنيم. هنر ايراني به منظور سرکوب انسان‌ها نيست که خودش را به رخ آدم‌ها بکشد و آدم‌ها را کوچک کند. بلكه آدم‌ها را بزرگ مي‌کند. خيلي جاها هنرهايي هست که انسان را تحقير مي‌کند. هنر ايراني انسان‌ها را بالا مي‌کشد.

بالاخره ماشين، پلاستيک و لاستيک را به هم زدند و ظروف تفلون و... را توليد و وارد زندگي انسان كردند، بعد گفتند اين تفلون باعث بيماري مي‌شود. مراقب باشيد.

ما ظروف مسي، گلي، لعابي، سفالي و... داشتيم و همه‌اش صنعت خودمان و زيبا و سنگين بود. همين آبگوشتي که در سنگ پخته مي‌شود، با آنچه در آلومينيوم پخته مي‌شود، خيلي فرق دارد. حالا فرض کنيد آن ظرف آلومينيومي هيچ تشعشعي هم نداشته و اکتيو نباشد. اصلاً کيفيت زندگي متفاوت است، چون نگاه متفاوت است.

حالا مثل همۀ داشته‌هاي تاريخي و فرهنگي ما در يک دوره‌اي صنايع دستي ما هم يک سير نزولي طي کرد و دليلش را همه مي‌دانيد. امروز روزي است که بايد اوج بگيرد. بخشي از صنايع دستي به عنوان تزئين منزل است، اما قريب به اتفاق آن ابزار زندگي است. ما بايد به اين برگرديم. هم بايد فرهنگ آن را در جامعه ايجاد کنيم و هم توليداتش را گسترش بدهيم و اين شدني است. بايد چند کار را انجام بدهيم. جناب آقاي موسوي فرمودند، کارگروه امروز در دولت تصويب شد. ان‌شاءالله بتواند خدمات خوبي به جامعۀ هنرمندان صنايع دستي کشور عرضه کند.

دوم اين است که هزينه‌ها را پايين بياوريم و توليد را بالا ببريم که اين بتواند رقابت کند و وارد زندگي مردم بشود. جناب آقاي موسوي فرمودند که ما مقداري تسهيلات ارزان بدهيم.

امسال ما اجازه داريم از صندوق توسعۀ ملي ده درصدش را به صورت ريالي براي صنعت و معدن و تجارت بگذاريم. اتفاقاً اينجا جايي است که سودش دست ماست و ديگران آن را تعيين نمي‌کنند.

ان‌شاءالله بخش خوبي از اين مثلاً 500 ميليارد تومان را با سود خيلي پايين براي صنايع دستي مي‌گذاريم.

ما همين امروز ان‌شاءالله با رئيس صندوق توسعۀ ملي صحبت مي‌کنيم که اين را با بانکي تنظيم کند که در دسترس شما باشد و خودتان با صنايع دستي و ميراث فرهنگي هماهنگي‌هاي آن را انجام بدهيد و تنظيم کنيد و ان‌شاءالله سودش را پايين مي‌گذاريم.

بالاخره سعي مي‌کنيم همان کارمزد بانک باشد. 2 درصد کارمزد بانک است و 2 درصد هم کف سود صندوق توسعۀ ملي كه مجموعاً 4 درصد مي‌شود.

شما هم همان همت تاريخي، ايماني، الهي و ايراني را که داريد به کار بگيريد و بعد يک جهش درست کنيد. اين صنايع دستي وقتي صادر بشود، فقط اقتصاد نيست. کمترينش اقتصاد است. بخش مهم‌ترش فرهنگ و انسانيت است که صادر مي‌شود. آيينه‌اي است که در آن همۀ موجوديت ملت ايران خودش را نشان مي‌دهد.

يکي از وجوه هنرهاي دستي ما جلوه‌گري از عدالت است. بايد آن را گسترش بدهيم. گفته‌اند يک و نيم ميليارد دلار، سال گذشته 500 ميليون دلار بوده است. آخر 500 ميليون دلار در مقياس ايران [رقم پاييني است] البته مشکلات هست، منابع و صادرکننده کم است، بر نمي‌گردد، مواد اوليه مشکل دارد، هزار مشکل هست. اما من از شما سؤال مي‌کنم: ملت ما يک رودخانه است، يک رودخانه وقتي يک لحظه به آن نگاه مي‌کنيد، لحظۀ بعد که نگاه مي‌کنيد، آن آب، آب قبلي نيست. آب قبلي رفته، اما رودخانه همان رودخانه است. الان ما هستيم و پنجاه سال ديگر گروهي ديگر اينجا نشسته‌اند، اما ملت همان ملت است. اين ملت در طول تاريخ از کدام سختي‌ها و گردنه‌هايي عبور کرده است؟ چه هجمه و اشغال‌گري‌هايي را پشت سر گذاشته، اما همچنان ملت ايران است.

کسي که پانصد سال قبل اين ملت را ديده و الان هم ديده است، مي‌گويد ملت امروز ايران همان ملت پانصد سال قبل است. مثل اينکه شما رودخانه را مي‌بينيد، هميشه همين رودخانه است. رودخانۀ کارون، رودخانۀ کارون است.

ان‌شاءالله دست به دست هم بدهيم، من نمي‌خواهم بگويم احيا، چون واژۀ احيا يک بار منفي در خود دارد. ما بايد اين را به جايگاه خودش برسانيم که هم به خانه‌هاي ايراني بيايد و هم به دنيا برود و به جايي برسيم که ما به هر جاي دنيا که مسافرت مي‌کنيم و در هر ساختماني، جلسه‌اي و مهماني‌اي که مي‌رويم، ببينيم که صنايع دستي ايران آنجا هست و دارد خودش را نشان مي‌دهد. نمي‌شود؟ به خدا مي‌شود.

ما در خدمت شما هستيم و دستان شما را هم مي‌بوسيم. من دست تک تک هنرمندان صنايع دستي کشور را مي‌بوسم.

مي‌دانم که بالاخره سخت است. آن که دارد روي آن نقش مي‌بندد، اين قلم و چکش نيست، آن چشم، قلب و انديشۀ اوست که دارد کار مي‌کند و وجودش را در آنجا منعکس مي‌كند. من دست همۀ شما را مي‌بوسم. بياييم با هم قرار بگذاريم. گفته‌اند يک و نيم ميليارد، بسم‌الله پشتيباني از ما، هنرمندي از شما.

موفق و سربلند باشيد.