اللهم‌ عجل‌ لوليك‌ الفرج‌ والعافية والنصر واجعلنا من‌ خيرانصاره‌

واعوانه‌ والمستشهدين‌ بين‌ يديه‌



خداي بزرگ را سپاسگزارم كه توفيق حضور در جمع شما عزيزان بسيجيان مخلص و عزاداران حضرت اباعبدالله الحسين(ع) را عنايت فرمود.

آخر هفته بسيج و اوايل ماه محرم است. دو سه مطلب كوتاه را خدمت شما عرض مي‌كنم.

بسيج چيست؟ چرا بسيج اين قدر مهم است؟ چرا امام (ره) فرمودند دفتر تشكيل بسيج را انبياء و اولياء از اول تا آخر امضاكرده‌اند. ايشان همچنين فرمودند كه از خدا مي‌خواهم كه مرا با بسيجيان محشور فرمايد؟

بسيج تعريف شده، اما من مي‌خواهم از نگاه ديگري باز تعريف كنم. بسيج جلوه‌اي از حقيقت انسان، روح الهي و فطرت خدايي است. همۀ انسان‌ها را در نظر بياوريد، نژاد، رنگ، زبان، جغرافيا،شكل و شمايل ، خودخواهي‌ها و تمايلات مادي و حيواني را كنار بگذاريد. آخرش چه مي‌ماند؟

آنچه مي‌ماند، فطرت الهي انسان‌هاست كه در همه مشترك است. آن فطرت، بالقوه خداجو و موحد است و براساس توحيد آفريده شده و پاك، عدالتخواه، و سرشار از محبت است.

هركس در هر كجاي عالم به هر نسبت اضافه‌ها و پيرايه‌ها (رنگ، نژاد، خودخواهي و حسادت و...) را كنار زد و خداجويي، عشق و عدالت طلبي و پاكي را در خود زنده كرد، بسيجي است.

در حقيقت، بسيجي كسي است كه حلقه‌هاي اتصال انسان به زمين را پاره مي‌كند و حلقه‌هاي اتصال انسان به آسمان را تقويت مي‌كند. بسيجي در حقيقت تجلي آن حقيقتي است كه خدا مي‌خواست بيافريند و براي آن به خود تبريك گفت.

نقطۀ اوج بسيجي، انسان كامل و امام (عج) است كه همۀ زيبايي‌ها را در خود متجلي كرده و از همۀ زشتي‌ها به دور است و او حلقه اتصال عالم با خداست كه ما اسم آن را ولايت گذاشته‌ايم؛ حبل الله است؛ حلقۀ اتصال آسمان و زمين است. همۀ زيبايي‌ها و خوبي‌ها در عالم هستي به واسطه او جاري مي‌شود.

چقدر به ولايت پيوسته‌اي؟ همان قدر كه از زخارف، خودخواهي‌ها و حسادت‌ها فاصله گرفته‌اي و به انسان كامل، امام معصوم، به لحاظ ويژگي‌ها و خصلت‌ها نزديك شده‌اي.

سرنوشت عالم را نيز كساني تعيين مي‌كند كه از آن اضافه‌ها و وابستگي‌ها فاصله گرفته‌اند و به حقيقت انساني خود نزديك شده‌اند.

خدا را سپاسگزاريم كه امام (ره) عزيز ما اين درس را به روي ما باز كرد و چشم‌ها را باز كرد و بار ديگر ما را به خود و حقيقت انساني و الهي خود بازگرداند، بار ديگر كرامت و عظمت انسان را در دنيا زنده كرد.

بسيج نيز يعني تلاش مستمر براي گسستن از اين سمت و پيوست به آن سمت. بسيجي در عرصه اجتماع تجلي همۀ خوبي‌ها و زيبايي‌هاست كه شايد در دو سه كلمه خلاصه شود. بسيجي مظهر پاكي است؛ هر چه پاك‌تر، بسيجي‌تر. بسيجي مظهر اخلاص است؛ هر چه مخلص‌تر، بسيجي‌تر. بسيجي مظهر مهرورزي و عشق است؛ هر چه عاشق‌تر به ارزش‌هاي الهي و انساني، بسيجي‌تر.

حضرت محمد مصطفي (ص) مظهر اتم و اكمل عشق بودند، براي همه انسان‌ها و موجودات، حتي براي دشمنان. پيامبر عزيز ما و اميرالمومنين علي(ع) و ائمه طاهرين و سلسله مراتب ولايت، بالاترين بسيجي هستند.

بسيجي همچنين خدمتگزار است. تمام زندگي پيامبر و آل پيامبر خدمت بي‌منت بود. پيامبر آن همه خدمت كرد، اما گفت من هيچ اجري از شما نمي‌خواهم جز اين كه هدايت شويد، انسان شويد. جز عشق به اهل بيت و ولايت از شما نمي‌خواهم كه راه پاك شدن، بزرگ شدن و به خدا رسيدن است. بسيجي مظهر خدمت بي‌منت و عدالت خواهي است.

تضمين گسترش و استقرار پاكي، توحيد، محبت و خدمتگزاري، عدالت است. تضمين حاكميت الله و همۀ خوبي‌ها و آرزوهاي فطري انسان استقرار عدالت است. عدالت ستون فقرات است و بسيجي پرچمدار عدالت و ظلم ستيزي است. امام (ره) عزيز ما فرمودند تا ظلم هست، مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستيم.

در جاي ديگري فرمودند در هر كجاي دنيا ظلمي باشد، ما ياور مظلومان و در برابر ظالمان هستيم. امام (ره) تجلي اعلاي بسيج در دوران ما بود. بسيجي دنبال عدالت است.

ما خدا را سپاسگزاريم كه امروز ملت بزرگ ايران با تمسك به پيامبر و آل پيامبر و خط نوراني ولايت پرچمدار فرهنگ بسيجي در عالم است و خدا را سپاسگزاريم كه در گوشه و كنار اين كشور در هر اجتماع مردمي بسيجيان عزيز ما حضور پرنشاط، با انگيزه و سازنده دارند و پرچمدار توحيد، پاكي، عشق، خدمتگزاري و عدالت‌اند.

تا زماني كه اين روحيه در ملت ايران زنده است، ما پيروزيم، نه از موضع انفعال. امروز بايد به سمتي برويم كه اين فرهنگ و روحيه جهان گير شود و به فضل الهي چنين خواهد شد. اين وعده الهي است.

اما بحث دوم درباره محرم است. چرا حادثه عاشورا اين قدر مهم است؟ چرا امام حسين(ع) عزيز همۀ هستي است. چرا همۀ انسان‌ها با هر فكر، گرايش و عقيده‌اي وقتي با امام حسين(ع) آشنا مي‌شوند، عاشق او مي‌شوند؟ پاسخ روشن است. امام حسين(ع) تجلي كامل همۀ خوبي ها و خود خداست.

ظلمي كه در عاشورا شد، بزرگترين ظلم تاريخ است؛ چرا؟ براي اين كه ظالمان همۀ خوبي‌ها و همۀ حقيقت را سربريدند، اگر بعضي اشكال نگيرند، در واقع خدا را كشتند؛ يعني اگر نعوذ بالله خدا مجسم مي‌شد، آنها آن قدر سقوط كرده بودند كه حاضر بودند خدا را هم بكشند؛ چرا كه تجلي كامل خدا و واسطه خدا و خلق خدا را كشتند اما در حقيقت خودشان، انسانيت و فطرت خود را كشتند كه ظلم بالاتر از اين اتفاق نخواهد افتاد.

صحنه كربلا عجب صحنه‌اي است. از يك طرف تابلو و راهنماي همه است؛ فرمودند سفينه نجات و چراغ هدايت است. كشتي نجات است؛ چرا؟ چون تصويري خيلي روشن است. دو راه است. انسان از يك طرف مي‌تواند آن قدر بالا رود كه عينيت توحيد شود. همۀ صحنه كربلا توحيد است. امام حسين(ع) را ببينيد؛ جز پاكي، عشق و توحيد چه مي‌بينيد؟

اين يك مسير كه انسان مي‌تواند آن قدر بالا برود كه ملائك به حال او حسرت بخورند. از طرف ديگر مي‌تواند آن قدر سقوط كند كه حدي براي آن نيست. اگر انسان اسير نفس و خودخواهي‌هاي خود و دلبسته آن شود، ببينيد كه كارش به كجا مي‌رسد. جنگ و كشتار در دنيا زياد اتفاق افتاده اما هيچ يك مثل صحنه كربلا نيست. از آن طرف همه عطش دارند كه زودتر به خدا برسند. عطش دارند كه همه هستي خود را در راه خدا بدهند، و از آن طرف عده‌اي حرص دارند كه از پايين‌ترين طبقات جهنم هم پايين تر روند.

آنها چه كساني بودند؟ كساني كه در برابر عظمت علي(ع) و آل علي كم آوردند و به دليل دلبستگي‌ها، عقده‌ها و كينه‌ها نتوانستند خودي نشان بدهند. آمده بودند ريشۀ اتصال به آسمان و پيامبر و آل پيامبر را بزنند؛ والا دليلي نداشت بچه شش ماهه را بكشند.

خب، كشتيد و سرها را بريديد، انسان كشته كه كاري از او برنمي‌آيد. چرا با اسب روي بدن‌ها رفتيد؟ شما را چه شده بود؟ اين امام كه همه‌اش لطف و رحمت بود.

دليل روشن است، مي‌خواستند نابود و محو كنند، بعد ديدند اين بدن‌هاي بي‌سر مانند خورشيد در آسمان مي‌درخشد و پرچم‌هاي برافراشته توحيد بالاتر از گذشته جهان را هدايت مي‌كند. بدن‌ها مثل پتكي بر سر دنياطلبان خودخواه شد.

كسي كه به خدا پيوست، ماندني است و كسي كه از خدا گسست رفتني است.

خدا راسپاسگزاريم كه امروز فرهنگ حسيني، فرهنگ ملت ما و مكتب راهنماي ملت ما در صحنه‌هاي سخت است و اين تنها راه نجات است.

خدا را سپاسگزاريم كه بسيجيان ما عاشقان خط سرخ حسيني و مكتب ابا عبدالله الحسين(ع) هستند.

از خدا مي‌خواهم كه ملت و رهبري عزيز ما را در پناه مكتب عاشورا و عنايات امام عصر(ع) تا پيروزي نهايي مؤيد و سلامت و محفوظ بدارد.