- مشروح كنفرانس خبري رييس جمهور در استانبول در حاشيه اجلاس سازمان ملل درباره كشورهاي كمتر توسعه يافته
چهارشنبه 25 ارديبهشت 1392 - 18:13

رييس جمهور پس از شركت در اجلاس چهارم سازمان ملل درباره كشورهاي كمتر توسعه يافته كه در استانبول برگزار شد در كنفرانسي خبري به سوالات نمايندگان رسانه‌هاي داخلي و خارجي پاسخ داد.

مشروح كنفرانس خبري رييس جمهور در استانبول در حاشيه اجلاس سازمان ملل درباره كشورهاي كمتر توسعه يافته

رييس جمهور پس از شركت در اجلاس چهارم سازمان ملل درباره كشورهاي كمتر توسعه يافته كه در استانبول برگزار شد در كنفرانسي خبري به سوالات نمايندگان رسانه‌هاي داخلي و خارجي پاسخ داد.

شناسه خبر: 28152 - 

دوشنبه 19 ارديبهشت 1390 - 22:04

مشروح اين كنفرانس به شرح زير است:



بسم الله الرحمن الرحيم

اللهم‌ عجل‌ لوليك‌ الفرج‌ والعافية والنصر واجعلنا من‌ خيرانصاره‌ و اعوانه والمستشهدين‌ بين‌ يديه‌



از ملاقات مجدد با شما خوشحالم و خدا را شكر مي‌كنم كه فرصت حضور در اجلاس سازمان ملل را عنايت كرد.

اجلاس امروز از حيث هدف‌گذاري و مأموريت از اجلاس‌هاي بسيار مهم است، چرا كه بزرگ‌ترين مشكل امروز جامعة بشري بعد از مشكل امنيت، فقر و فاصلة بين كشورهاي برخوردار و فقير است. شما آمار و اطلاعات را مي‌دانيد. بيش از يك ميليارد نفر از جمعيت جهان در فقر مطلق به سر مي‌برند؛ يعني امكان استفاده از يك وعده غذاي گرم در روز را ندارند. در سال بيش از ده ميليون كودك و نوزاد به دليل فقر و بيماري مي‌ميرند و نزديك به ده ميليون نفر كودك زير پنج سال به دليل بيماري‌هاي قابل درمان كه به دليل فقر درمان نمي‌شوند، از دنيا مي‌روند.

از نخستين اجلاس سازمان ملل براي كمك به كشورهاي فقير كمتر توسعه يافته تا امروز شرايط بدتر شده است، هم تعداد كشورهاي فقير بيشتر شده و هم وسعت جمعيت فقير افزايش يافته است. امروز مي‌بينيم كه در بخش وسيعي از امريكا، امريكاي جنوبي، آسيا و حتي امريكاي شمالي و اروپا جمعيت فقرا، كارتن خواب‌ها و بي خانمان‌ها رو به افزايش است.

اجلاس چهارم براي ريشه‌يابي و طراحي برنامه‌هاي رفع اين فاصله و فقر در استانبول تشكيل شد و ديدگاه‌ها مطرح مي‌شود و ما اميدواريم با مديريت سازمان ملل و دولت و ملت عزيز تركيه، اين اجلاس بتواند به نتايج اثربخشي دست يابد.

اما به نظرم علت اصلي مشكلات عالم و ناامني‌ها و فقر حاكم بر بخش وسيعي از جهان به مديريت حاكم بر جهان برمي‌گردد.

اگر ما از عالم مديريت غافل بشويم، همواره در بيراهه حركت مي‌كنيم و تصميمات ما قادر به حل مشكلات نخواهد بود. همان طور كه طي سه دهة اخير علي رغم اينكه بعضي‌‌ها تلاش كردند، دولت‌ها و ملت‌هايي كمك مالي كردند و تئوري‌هاي فراواني ارائه شد، نتايج قابل قبول نيست و مي‌توانيم بگوييم كه جامعة بشري در رفع فقر و گرسنگي شكست خورد، چرا كه از عامل مديريت حاكم بر جهان غافل شديم.

امروز متأسفانه مديريت در جهان، مديريت انحصاري است، يعني مديريتي با اختيارات مطلق و بدون مسئوليت است.

شما وضع امنيت را در دنيا ببينيد، هر جاي عالم كه ناامني هست، حداقل يكي از اعضاي دائم شوراي امنيت در آنجا دخالت دارند و عامل اصلي يا تشديد كننده هستند. معلوم است كه وقتي يك عضو دائم شوراي امنيت در يك ناامني دخالت مي‌كند، بقية كشورها امكان و فرصتي براي مداخله و رفع علت ناامني در اختيار ندارند.

همين وضعيت در فضاي اقتصادي دنيا حاكم است. تقريباً همة مناسبات اقتصادي به نفع چند كشور طراحي و تحميل شده است. امروز يك ارز يا پول بر دنيا حاكم است. معنايش اين است كه مناسبات پولي و مالي دنيا را مديران و برنامه‌ريزان آن پول تنظيم و اعمال مي‌كنند. در واقع خزانه داري امريكا تعيين مي‌كند كه ما چگونه زندگي كنيم. ارزش پول تركيه، ايران، چين، روسيه و بقية كشورها تابع تصميماتي است كه در تيم اقتصادي امريكا و مسئولين خزانه‌داري امريكا اتخاذ مي‌شود. وقتي آنها تصميم مي‌گيرند برابري ارزها را تغيير بدهند، همه جا تغيير مي‌كند و با اين برابري صدها و هزاران ميليارد دلار جابه‌جا مي‌شود و از جيب ملت‌ها به جيب كلان سرمايه‌داران مي‌رود.

شما نگاهي به فهرست بدهي خارجي دولت‌هاي سرمايه‌داري بيندازيد. ميزان بدهي قريب به اتفاق آنها، بيش از توليد ناخالص داخلي‌شان است. معنايش اين است كه آنها اقتصادشان را با پول ديگران و از جيب ديگران اداره مي‌كنند. حجم دارايي‌هاي كاغذي خلق شده توسط دولت ‌امريكا و متحدين او سرسام‌آور است. معناي عدد 32 هزار ميليارد دلار دارايي كاغذي، برداشت همين مقدار از جيب ملت‌ها به نفع امريكاست. با اين روند تأمين كسري بودجه‌هاي دولت‌هاي متوالي امريكا معلوم است كه فقيران هر روز فقيرتر مي‌شوند و كشورهايي مثل تركيه و ايران كه در حال پيشرفت هستند، همواره بخش كمتري از تلاش خودشان را در جيب شان مي‌يابند.

ملت‌هايي شبانه روز كار و تلاش مي‌كنند، به جاي اينكه صد واحد پيشرفت كنند، بيست سي يا چهل واحد پيشرفت مي‌كنند. علت آن است كه مابه‌التفاوت تا صد، به دليل مناسبات غلط اقتصادي در جيب كلان سرمايه داران حاكم بر چند كشور مي‌رود. ما اگر بخواهيم ريشة فقر را بكنيم، بايد اين مناسبات ظالمانه را اصلاح كنيم.

بگذاريد دو مثال كوتاه بزنم و عرضم را تمام كنم. نه سال قبل اتفاق مهمي در منطقة ما افتاد. به بهانة واقعة يازده سپتامبر و به بهانة اينكه ترورريست‌ها در مطنقة ما پنهان شده‌اند، بزرگ‌ترين لشكركشي به افغانستان و عراق انجام شد. البته از همان ابتدا بر ما و بسياري از آگاهان سياسي روشن بود كه اين تهاجم فقط و فقط براي نجات اقتصاد رو به مرگ امريكاست؛ از يك سو براي پوشاندن مشكل و از سوي ديگر براي ايجاد فرصت و غارت منابع ملت‌هاست.

يكي از اولين كارهايي كه نيروهاي اشغال‌گر در افغانستان انجام دادند، اين بود كه نقشه‌هاي معادن افغانستان را با خودشان بردند. در عراق نيز اولين كاري كه كردند، بر جريان نفت مسلط شدند. درآمدهاي نفت به حساب‌هاي ويژه‌اي واريز مي‌شود، آنها سهم خودشان را بر مي‌دارند و مابقي را در اختيار دولت عراق قرار مي‌دهند. امروز هم كه آن نقشه شكست خورده و ادامة وضع سابق در افغانستان و عراق امكان پذير نيست، مي‌بينيم كه طراحي جديدي انجام شده است. اين طراحي جديد هم باز به دنبال تأمين منافع نامشروع كلان سرمايه‌داران جهاني است.

مثال دوم هولوكاست است و اين دو چه قدر به هم شبيه‌اند. در ماجرا و داستان هولوكاست به بهانه‌اي كه ادعا كردند در جنگ جهاني دوم اتفاق افتاده است، سرزمين ديگران را اشغال و مردم را آواره كردند و يك حكومت تجاوزگر، توسعه طلب و جنايتكار را حاكم كردند و در طول 65 سال به واسطة اين حكومت در منطقه نفوذ كردند و جريان ثروت ملت‌ها را به سمت جيب سرمايه‌داران جهاني سرازير كردند. جالب است كه در ماجراي هولوكاست اجازه ندادند گروه‌هاي مستقل تحقيقات كنند و نتايج آن را در اختيار بشريت قرار بدهند.

خودشان ادعايي كردند و اعلام كردند همه موظف‌اند اين ادعا را بپذيرند و هر نوع اعتراضي يا تحقيقات جديد را سركوب كردند. امروز هم در ماجراي 11 سپتامبر علي رغم پيشنهاد صريح در سازمان ملل، از تحقيقات گروه‌هاي مستقل به شدت جلوگيري كردند تا معلوم نشود عامل اصلي كه بود، هدف چه بود و نتايج آن چه خواهد بود.

دوستان من! اگر بخواهيم فقر و ناامني در جهان ريشه كن شود، بايد يك مديريت دموكراتيك، مردمي و عادلانه بر جهان حاكم شود و مراكز اصلي قدرت و تصميم‌گيري‌هاي سياسي و اقتصادي جهان در اختيار گروه‌هايي باشد كه انساني بينديشند و عادلانه عمل كنند.

خبرنگار:

ارزيابي خود را در مورد تحولات منطقه و شمال افريقا و به خصوص سوريه بفرماييد؟

رئيس‌جمهور:

همان طوري كه به درستي اشاره كرديد، حوادث و تحولاتي در منطقة ما تا شمال افريقا جريان دارد. من به طور مشخص دو نكته را خدمتتان عرض مي‌كنم.

نكتة اول اينكه ما معتقديم همة ملت‌ها حق دارند آزاد باشند و آزادانه انتخاب كنند و عدالت و رفاه و عزت داشته باشند.اين حق ملت‌هاست. فكر مي‌كنيم بايد در فضاي منطقي همة ملت‌ها به حقوق خودشان دسترسي پيدا كنند.

اما نكتة دوم دربارة دخالت‌هاي غربي‌ها به خصوص امريكا و ناتو در حوادث منطقة ماست. ما فكر مي‌كنيم اين دخالت‌ها نه تنها موجب بهتر شدن اوضاع نخواهد شد، بلكه مردم را از دسترسي به حقوق خودشان از طريق مسالمت‌آميز و كم هزينه محروم مي‌كند. دخالت‌هاي آنها در ليبي، اوضاع را بهتر نكرد، بلكه پيچيده‌تر كرد و امروز متأسفانه، مردم ليبي كشته مي‌شوند. هر طرفي كه موشك مي‌زند، يا شليك مي‌كند، مردم آسيب مي‌بينند.

من به آقاي دبيركل سازمان ملل گفتم كه اي كاش شما از دخالت ناتو جلوگيري مي‌كرديد. بهترين كمك به مردم ليبي اين بود كه يك گروه بي‌طرف بين‌المللي – نه كساني كه به دنبال نفت و سلطه بر ملت‌ها هستند و نه كساني كه مديريت ظالمانة دنيا دست آنهاست – كه هم دولت و هم مردم ليبي و مخالفان دولت آنها را قبول كنند، انتخاب مي‌كرديد، مي‌رفتند و گفتگو مي‌كردند و براي انتخابات و حقوق مردم و آزادي توافق ايجاد مي‌كردند، اما دخالت آنها اوضاع را به شدت پيچيده كرده و امروز هيچ كس راه حل روشني ندارد.

همين توصيه را من براي بقية كشورها هم دارم. من فكر مي‌كنم ملت‌هاي مصر، سوريه و ساير ملت‌ها از آن چنان رشد و بلوغي برخوردارند كه بتوانند دربارة آيندة خودشان تصميم بگيرند. قطعاً همة دولت‌ها موظف‌اند با مردم‌شان همراهي كنند و شرايط را براي اعمال حاكميت ملي فراهم آورند. از نظر ما استثنايي در اين مسئله وجود ندارد.

اما توصيه‌اي به كشورهاي ايران و تركيه و عراق و بقية همسايگان و دوستان داريم. ما بايد كمك كنيم تنش‌هايي كه در كشورها به وجود مي‌آيد، از طريق منطقي و دوستانه حل و فصل شود و اين به نفع همه است. هر يك نفر كه كشته مي‌شود، به ضرر همه ملت‌هاست و حل مسئله را پيچيده‌تر مي‌كند و امكان دخالت بيگانگان را فراهم مي‌كند.

ما به همة دولت‌ها و ملت‌ها توصيه مي‌كنيم كه منطقي و بر اساس قانون و عدالت و آزادي و حق تعيين سرنوشت ملت‌ها، با مخالفان گفتگو كنيد و اين به نفع همه است و همه مراقب باشيم كه بيگانگان دخالت نكنند. دخالت بيگانگان به ضرر همه است.

خبرنگار:

آيا احتمال نمي‌دهيد كه اتفاقات منطقه به ايران هم سرايت كند و در ايران هم انقلاب رخ دهد؟

رئيس‌جمهور:

ايران 32 سال است كه در حال تحول و انقلاب است. امروز هم يك دولت مردمي و انقلابي با رأي بسيار بالاي مردم سر كار است. من نگران كشورهايي هستم كه سي سال، پنجاه سال با حمايت دولت‌هاي امريكا و انگليس به صورت استبدادي كشورهاي‌شان را اداره كرده‌اند و متأسفانه امروز با كشتار مردم مي‌‌خواهند سلطة خودشان را ادامه بدهند. البته در يك افق بالاتر من نگران اين هستم كه اين تحولات در اروپا و امريكا هم خودش را نشان بدهد.

واقعيت اين است كه در برخي كشورها اگر يك نفر يا يك خاندان سي، پنجاه يا هفتاد سال حاكم اند، در امريكا و اروپا هم صد سال، صد و پنجاه سال يك يا دو حزب حاكم‌اند. ماهيت اينها يكي است و فرصتي براي گروه‌هاي آزاد و مردمي وجود ندارد.

توجه داشته باشيم كه اين بيداري يك بيداري انساني است. اعتراضي عليه مديريت حاكم بر جهان است و به زودي اين اعتراض به مراكز اصلي مديريت ظالمانة جهاني خواهد رسيد.

خبرنگار:

آقاي دكتر! امروز شما در كنفرانس ملل متحد راهكارها و پيشنهادهاي مختلفي ارائه كرديد. به نظر حضرت‌عالي مهم‌ترين راه و پينشهاد يا روشي كه مي‌شود در آن به تحقق عدالت جهاني در بخش توسعة اقتصادي كشورهاي فقير دست يافت، چيست؟

رئيس‌جمهور:

خيلي متشكرم. پاسخ روشن است. اولين كاري كه بايد بكنيم، اين است كه مديريت و مقررات حاكم بر جهان را به نفع عدالت و ملت‌ها تغيير بدهيم.

مي‌بينيد كه سال‌هاست كه همة دولت‌ها و ملت‌ها به اين نتيجه رسيده‌اند كه ساختار سازمان ملل بايد عوض شود. اين بيان همان حقيقت و مطالبة واقعي ملت‌هاست.

كار دومي كه بايد كرد، اين است كه گروه مستقلي تشكيل بشود و خساراتي كه در طول دوران برده‌داري و استعمار به ملت‌ها و نيز در دورة تحميل جنگ‌ها بر ملت‌ها وارد شده، اينها بايد محاسبه بشود و به ملت‌ها و دولت‌ها برگردانده بشود.

يك سازمان مستقل از كشورهاي مستقل كه فاقد سابقة استعماري هستند، مي‌تواند به تنظيم روابط عادلانة بين ملت‌ها كمك كند و از غارت ثروت ملت‌ها توسط چند دولت جلوگيري كند.

من به كشورهايي از افريقا و امريكاي جنوبي سفر كرده و با مديران آنجا صحبت كرده‌ام. كشورهايي كه معادني بسيار غني دارند، اما حتي مسئولين آن كشورها از ميزان ذخاير معدني اطلاع ندارند. همان كشورهايي كه قبلاً استعمار مي‌كردند، امروز بر معادن آن كشورها مسلط‌اند و بي‌حساب غارت مي‌كنند.

كشوري چهار ميليون نفر جمعيت و معادن الماس، اورانيوم و فلزات گرانبها با ذخيرة بسيار گسترده دارد، اما كشورهاي غربي اينها را استخراج مي‌كنند و مي‌برند و مردم آنجا خبر ندارند كه چقدر استخراج شد و چقدر رفت. مردم فقير و پابرهنه و گرسنه‌اند. البته از وظايف سازمان ملل است كه از اين غارت ممانعت كند. اما سازمان ملل هم متأسفانه در اختيار همان چند كشور است. اين يك مبارزه انساني و منطقي است و من مطمئنم كه به پيروزي خواهد رسيد. مطمئنم كه روزي خواهد آمد كه ملت‌ها حاكم خواهند شد و عدالت حاكم خواهد شد.

خبرنگار:

آيا به اعتقاد شما، دولت بشار اسد به پايان راه خود رسيده است؟

رئيس‌جمهور:

نه، ما چنين اعتقادي نداريم. من اعلام كردم كه ملت و دولت سوريه به آن اندازه از بلوغ رسيده‌اند كه خودشان مسائل‌شان را حل كنند و نياز به دخالت ديگران وجود ندارد.

خبرنگار:

ارزيابي خود را در مورد كشته شدن بن لادن بفرماييد؟

رئيس‌جمهور:

من فكر مي‌كنم كه ريشة تروريسم به مديريت ناعادلانة حاكم بر جهان بر مي‌گردد و من به طور جدي اعتقاد دارم كه تمام جريان‌هاي تروريستي به نوعي با بلوك سرمايه‌داري در ارتباط‌اند.

ما اين تجربه را در كشور خودمان داشتيم. يك گروه تروريستي كه سي سال قبل بيش از 16 هزار نفر از ملت ايران را در كوچه‌ها و خيابان‌ها ترور كرد، مورد حمايت كامل دولت امريكا و متحدان اروپايي او بود. در سال‌هاي اخير هم اسناد به دست آمده نشان داد كه يك گروه تروريستي كه در جنوب شرق ايران عمليات جنايت بار تروريستي انجام مي‌دادند، مورد حمايت سياسي، اطلاعاتي و مالي نظاميان امريكايي و ناتو در افغانستان هستند. فرهنگ اسلامي ما از اساس و به طور ريشه‌اي با ترور مخالف است. من فكر مي‌كنم امروز تروريسم و گروه‌هاي تروريستي ابزاري در اختيار نظام سرمايه‌داري براي اعمال سياست‌هاي اوست. شما هر يك از اين جريان‌هاي تروريستي را كه دنبال كنيد، به آنجا خواهيد رسيد. در خود تركيه، ايران و عراق هم داريم. اصولاً ملت‌هاي متمدن و با فرهنگ و ملت‌هايي كه طعم حقيقت توحيد را چشيده‌اند، نيازي به ترور ندارند. ترور متعلق به گروه‌ها و دولت‌هاي فريبكار و ضعيف است.

شما ببينيد، اوج تروريسم در منطقة ما رژيم صهيونيستي است. در روز روشن مردم را ترور و خانه‌ها را خراب و شهرها و سرزمين‌ها را اشغال و تهديد مي‌كنند. خود بنده را بارها و بارها تهديد به ترور كرد‌ه‌اند. از روزي كه نيروهاي ناتو وارد افغانستان و عراق شده‌اند، گروه‌هاي تروريستي هم تقويت شده‌اند و گسترش پيدا كرده‌اند و اعمال تروريستي صدها برابر شد.

تا قبل از آن اگر ماهي و چند ماهي يك عمليات انجام مي‌شد، بعد از حضور نيروهاي ناتو ما هر روز شاهد بمب‌گذاري، ترور و انتحار هستيم، در حالي كه آنها گفتند آمده‌اند تا با تروريسم مبارزه كنند. ما از اول هم مي‌دانستيم كه دروغ مي‌گويند. به همين دليل حاضر نيستند يك ساز و كار مستقل و كارآمد براي مبارزه با تروريسم در دنيا طراحي و راه اندازي بشود.

آنها مي‌گويند ما خودمان رهبر مبارزه با تروريسم هستيم، ما مي‌گوييم چه كسي تروريست است؟ آنها مي‌گويند شيوة مبارزه با تروريسم را هم خودمان تعيين مي‌كنيم و همه هم بايد قبول كنند. حاضر نيستند خارج از ناتو يك مشاركت بين‌المللي واقعي براي مبارزه با تروريسم شكل بگيرد، چرا كه آن وقت دست آنها رو خواهد شد.

خبرنگار:

در خصوص انعقاد قرارداد تشكيل دولت ملي بين فتح و حماس نظر خود را بفرماييد؟

رئيس‌جمهور:

ما فكر مي‌كنيم ملت فلسطين مظلوم‌ترين ملت تاريخ معاصر است؛ ملتي كه سرزمينش اشغال شد، مردمش آواره، ترور و زنداني شد و خانه‌ها بر سرش خراب شد. ما فكر مي‌كنيم زشت‌ترين كاري كه در 70 سال اخير انجام شد، تأسيس رژيم صهيونيستي است.

رفع اشغالگري، بازگشت آوارگان و تأسيس دولت ملي فلسطين آرزوي تاريخي همة ملت‌هاي منطقه است. همه آرزو دارند كه روزي برسد كه ديگر هيچ اثري از رژيم اشغالگر و آدمكش صهيونيستي نباشد.

هر گامي كه اين اميد را زنده كند، گامي مثبت و به نفع ملت‌هاي منطقه است. همه دوست دارند كه همة ملت فلسطين تحت يك پرچم متحد باشند. البته بايد مراقب باشند، دشمن در كمين است. آرمان فلسطين، آزادي تمام سرزمين فلسطين و بازگشت همة آوارگان فلسطيني است. بايد مراقب باشيم كه خللي در اين آرمان وارد نشود. من فكر مي‌كنم تا تحقق آن آرمان، هنوز راه قابل توجهي در پيش است.

خبرنگار:

سؤال اول، با توجه به اينكه اجراي قانون هدفمندي يارانه‌ها به عنوان يك سامانة حمايتي عادلانه، مورد تأييد و حمايت سازمان‌هاي بين‌المللي است، آيا برنامه‌اي براي انتقال تجربياتي كه در اين راستا به دست آمده به كشورهاي توسعه يافته در دست هست؟

سؤال دوم دربارة ارزيابي شما از مبادلة پيام‌هاي ايران و مصر است كه اين موضوع موجب نگراني رژيم صهيونيستي و امريكا شده است. فكر مي‌كنيد كه نزديكي تهران و قاهره چه كمكي به محور مقاومت در منطقه خواهد كرد؟

رئيس‌جمهور:

امروز مسئولين سازمان هاي بين المللي اقتصادي اذعان دارند كه مديريت اقتصادي در ايران مديريتي موفق است و در شرايطي كه سرمايه داران جهاني با تحريم و تهديد تلاش داشتند اين مديريت را از كار كرد بيندازند، توانست پيشرفت هاي بزرگ اقتصادي و كارهاي بسيار تحول آفرين اقتصادي را سازمان بدهد. آنها اذعان كردند كه اين مديريت، الگوست و اين تجربه مي تواند در اختيار ساير ملت‌ها و دولت ها قرار بگيرد.

ما هم در اين زمينه اعلام آمادگي كرده ايم و قرار شده است كه توسط همان مراجع بين المللي كنفرانس ها و برنامة كاري مشخصي تنظيم شود تا كارشناسان ما حضور پيدا كنند و تجربيات را منتقل كنند.

من دربارة روابط بين ملت هاي منطقه بارها اعلام نظر كرده ام. به نظر ما اگر ملت هاي منطقه با هم باشند، جايي براي استعمارگران، سلطه گران و چپاولگران وجود نخواهد داشت.

اصل محوري و راهبردي استعمار يا استعمار نو و سلطه گران امروز براي تسلط بر ملت ها، ايجاد تفرقه و فاصله است. مي بينيد كه به بهانه-هاي گوناگون، حتي اخيراً بهانه هاي مذهبي، مي خواهند بين شيعه و سني، مسلمان و مسيحي، ايران و عرب و كرد و ترك درگيري ايجاد كنند، براي اين كه فرصت تسلط بر ملت ها را پيدا كنند.

ملت هاي ما صدها سال با هم عزتمند و موفق زندگي كرده اند. امروز هم بايد همان مسير را دنبال كنيم. ما به دنبال رابطة صميمي با همة دولت ها و ملت هاي جهان هستيم. فقط يك دولت استثناء هست كه آن هم رژيم صهيونيستي است. رژيم صهيونيستي براي ايجاد تفرقه و زمينه سازي سلطة سلطه گران آمده است و اگر ببيند كه ملت ها و دولت ها به هم نزديك شوند، مرگ خود را نزديك مي بيند و نگران مي شود.

خبرنگار:

ارزيابي خود را از اخبار منتشر شده از سوي امريكا دربارة كشته شدن بن لادن بفرماييد؟

رئيس‌جمهور:

ما به نيت و خبرهاي امريكا اعتماد نداريم. اين يك اصل است چرا كه ديديم در 10 سال قبل با استفاده از نام همين شخص سنگين ترين هجوم را به منطقة ما كردند و تا امروز نزديك به يك ميليون انسان را كشته اند. اين كه در حال حاضر چه هدفي دارند، بايد بررسي شود.

ما به آنها اعتماد نداريم، اما احتمال مي دهيم كه مي خواهند ماجراي 11 سپتامبر را جمع و جور كنند. بايد يك گروه حقيقت ياب تعيين شود - كه من اين را امسال هم در مجمع عمومي سازمان ملل دنبال خواهم كرد - كه بررسي كند تا معلوم شود آيا اطلاعاتي كه امريكايي ها دربارة عوامل حادثة 11 سپتامبر دادند، اطلاعاتي يك جانبه بوده است يا نه؟ در اين صورت جهان به تصميم ديگري خواهد رسيد.

احتمال ديگر اين است كه مي خواهند دامنة درگيري را به پاكستان گسترش دهند كه من همين جا به آقاي اوباما هشدار مي دهم كه از سرنوشت بوش عبرت بگيرد و به توسعه تجاوزها نپردازد. بهترين راه براي او اين است كه نيروهايش را از منطقة ما خارج كند. اگر چنين تصميم اشتباهي بگيرد، به سرنوشتي بدتر و ننگين تر از بوش دچار خواهد شد.

امروز ملت‌ها بيدارند. نمي شود در بازي هاي تبليغاتي سرنوشت، جان، مال و امنيت ملت ها را به بازي گرفت. هنوز نه يك گزارش دقيق و مستدل و نه تصوير واضح و روشني از ادعاهاي امريكا منتشر نشده است و مرجع مستقلي اظهارات آنها را تأييد نكرده است. اما چه تأييد بشود يا نشود، معنايش اين است كه چنين شخصيتي ديگر نمي تواند در عرصة سياسي فعاليت چشمگيري داشته باشد و اين به معناي تغيير سياست و رفتار دولت امريكاست.

خبرنگار:

چه زماني ايران به نامة خانم اشتون پاسخ خواهد داد؟

رئيس‌جمهور:

من فكر مي كنم به زودي پاسخ اين نامه توسط مسئولين مربوطه در ايران براي خانم اشتون ارسال خواهد شد.

ما از اين كه گروه 1 + 5 دوباره مي خواهد به مسير مذاكره برگردد، استقبال مي كنيم. ما هميشه براي مذاكره آماده بوده ايم، امروز هم آماده هستيم؛ البته مذاكره در چارچوب عدالت، احترام و در جهت همكاري. اميدوارم آنها هم به اين نتيجه رسيده باشند كه گفتگو در چارچوب عدالت و قانون و همكاري با ملت ايران بيشتر به نفع آنهاست.

همين جا از دولت تركيه براي ميزباني خوب مذاكرات قبلي تشكر

مي كنم. اميدوارم اين مسئله مهم در مذاكرات استانبول به نتيجة نهايي برسد.

خبرنگار:

اخيراً شاهد تغييراتي در تركيب تيم امنيتي امريكا بوديم، تحليل شما نسبت به اين موضوع چيست؟

رئيس‌جمهور:

تصميم گيري هاي اصلي در امريكا، خارج از ارادة تيم امنيت ملي يا حتي دولت امريكاست.

گروهي كه در پشت صحنه هستند، عوامل متناسب با تصميم خود را وارد صحنه مي كنند، درست مانند يك كارگردان نمايش نامه يا مربي يك تيم ورزشي.

اين عوامل نيستند كه تغيير را ايجاد مي كنند، تغيير قبلاً در طراحان اتفاق افتاده است، براي اين كه بتوانند آن را عملياتي كنند، مهره ها را جابه جا مي كنند.

ما فكر مي كنيم تغييري در راهبرد امريكا در منطقة ما در حال وقوع است. اميدواريم به سمت اين بروند كه منطقه را تخليه كنند و ما هم آمادگي كمك به آنها را در اين زمينه داريم. حالا هم بهانه دارند و

مي گويند در نابودي تروريسم موفق بوده اند، خيلي ممنون، از لطف شما كه يك ميليون انسان را كشتيد، تشكر مي كنيم! حال ديگر تشريف ببريد به خانه هاي خودتان. اما مجدداً هشدار مي دهم كه اگر به دنبال گسترش دامنة تجاوزات خود باشند، حتماً با سرنوشت زشت و ذلت باري مواجه خواهند شد.

خبرنگار:

چرا مذاكرات هسته اي به نتيجه اي نمي‌رسد و اصولاً غربي ها چه خواسته اي دارند؟ و سؤال دوم در مورد ارزيابي شما از تحولات بحرين است؟

رئيس‌جمهور:

در مورد موضوع هسته اي بارها توضيح داده ام. نفس مذاكره چيز خوبي است و ما فكر نمي كنيم كه مذاكرات شكست خورده است. اگر چنين بود، مجدداً خانم اشتون به سمت مذاكره باز نمي گشتند. مذاكره تنها راه است، اما مذاكرات ساده اي نيست كه در يك جلسه مسئله تمام شود.

اگر واقعاً بحث هاي حقوقي هسته اي مطرح شود، در يك جلسة يك ساعته همه چيز حل خواهد شد. چون طبق قانون حق ملت ايران است كه فناوري غني سازي را در اختيار داشته باشد. ما هم آن را داريم و آژانس انرژي اتمي هم نظارت دارد.

اما حقيقت اين است كه سياست هاي ديگري زير لواي موضوع

هسته اي در مذاكرات مطرح مي شود. معلوم است كه برخي از دولت هاي غربي نمي خواهند كشورهاي منطقه پيشرفت كنند. هسته اي شدن هم پيشرفت قابل توجهي است. آنها صدها سال طراحي كردند كه در منطقة ما تفرقه ايجاد كنند و بر ما مسلط شدند.

آنها نمي خواهند كه هيچ پيشرفت علمي و صنعتي داشته باشيم. چقدر جنگ به منطقة ما تحميل كردند؟ چه كسي صدام را به جنگ عليه ايران تشويق كرد كه زير ساخت هاي دو كشور نابود شود؟ چه كسي 60 ميليارد دلار به كشورهاي منطقه اسلحه مي فروشد؟ ما كه همه با هم برادريم و با هم زندگي مي كنيم.

مسئله اين است كه آنها نمي خواهند ما پيشرفت كنيم. ما بايد با منطق و ايستادگي با اين مسئله مواجه بشويم. ملت و دولت ايران مطلقاً از قوانين آژانس منحرف نشده است. ما طبق قانون عمل مي كنيم و فكر مي-كنم آنها هم بايد قانون را بپذيرند، كه خواهند پذيرفت. نمي شود كه در مراجع بين المللي به دشمن خودمان به عنوان قاضي رجوع كنيم. امريكا بارها و از 60 سال قبل اعلام كرده است كه دشمن ماست.

ما بايد به شوراي امنيت كه در دست خود امريكاست به امريكا شكايت كنيم!

اميدواريم كه در مذاكرات استانبول باز هم قدم هايي جلو برويم. همين كه فهميده اند تنها راه، مذاكره است، يك گام به پيش است. ما پيشنهادات خوبي براي مذاكره داده ايم كه اساس آن بر قانون، عدالت و همكاري است. اميدواريم كه از نقطه اي و در محدوده اي همكاري ها آغاز شود.

در مورد سؤال دوم، بحرين هم مانند بقيه كشورها، آن مطالبي كه گفتم به بحرين هم مربوط مي شود. قبلاً در اين باره صحبت كرده ام.

بدترين كار براي يك حاكم اين است كه در مقابل مردمش ايستاد. حاكم مي خواهد براي مردم كار كند و بر آنها حكومت كند، وقتي مقابل مردم ايستاد، كار سخت مي شود. نبايد مردم را بكشند. با مردم گفتگو كنند و با هم تفاهم كنند.

هيچ كس نبايد خيال كند كه يك ملت را مي شود كشت يا از جغرافيا حذف كرد. فرض كنيم كه حذف شد، آن وقت حاكمان مي خواهند بر چه كساني حكومت كنند؟ يك كشور بي ملت كه ديگر نياز به حاكم ندارد.

وقتي افراد كشته مي شوند، كار سخت مي شود. نبايد بكشند. ديگران هم نبايد به هر دليل نيروي نظامي به اين كشور ببرند. اينها توجيه هايي است كه خودمان درست مي كنيم. پنج شش نفر دور هم جمع مي شوند و به توافقي مي رسند و عمل مي كنند و بعد مي گويند بر اساس آن عمل كرديم. اين را كه خودتان درست كرده ايد. مگر مي شود ما با هم تصميم بگيريم كه به كشوري تجاوز كنيم، براساس اين كه خودمان تصميم گرفته ايم تجاوز كنيم؟

بايد با مهرباني، دوستي، محبت و احترام مسئله را حل كرد. مگر اينها نمي خواهند با هم زندگي كنند كه مردم را مي كشند؟ من مطمئن هستم با توجه به وجود پايگاه دريايي امريكا در بحرين،‌امريكايي ها در اين مورد حساس هستند و حتماً مسائل را بر دولت و ملت بحرين تحميل مي-كنند.

من همين جا از دولت بحرين مي خواهم كه در فضاي دوستانه با مردم گفتگو كنند و خودشان با هم تفاهم كنند و تصميم بگيرند كه كشورشان را بهتر و مردمي تر اداره كنند. اين كه چيز بدي نيست.

اما گرفتن و كشتن مردم،‌آينده اي ندارد و خيلي هم نبايد به حرف امريكايي ها گوش داد. امريكايي ها خودشان رفتني هستند و دير يا زود بايد به مرزهاي خود بازگردند.

از همة شما تشكر مي كنم. اميدوارم آن كساني كه عامل تروريسم، جنگ و تحميل به ملت ها هستند، عبرت بگيرند و دست از رفتارهاي زشت غير انساني بردارند و در كنار ملت ها قرار گيرند تا ما شاهد جهاني سرشار از عدالت، محبت و رفاه براي همگان باشيم.

من مجدداً از دولت و ملت تركيه براي ميزباني خوب اجلاس و همكاري هاي خوب دوجانبه و منطقه اي تشكر مي كنم.



والسلام عليكم و رحمة الله بركاته

شناسه خبر: 28152  

- سفرهای خارجی

, مصاحبه ها