
سخنراني در ديدار با كارگران نمونه كشور
بسم الله الرحمن الرحيم
شناسه خبر: 28138 -
سهشنبه 13 ارديبهشت 1390 - 14:00
اللهم عجل لوليك الفرج والعافية والنصر واجعلنا من خير اعوانه
و انصاره والمستشهدين بين يديه
هفتة كارگر را به شما عزيزان و همة كارگران و ملت ايران و همة ملتهاي آزاده صميمانه تبريك عرض ميكنم. خداي بزرگ را سپاسگزارم كه يك بار ديگر توفيق حضور در جلسهاي را كه به نام كار و كارگر برپا ميشود، عنايت فرمود.
كار و كارگري جوهر انسانيت است. حقيقت انساني با كار مفيد و سازنده متجلي ميشود. آنچه براي يك انسان از عمر اين دنيا ميماند، كار است.
خداي متعال انسان را براي يك زندگي جاويد خلق كرد. در اين دنيا به او مهلت دادو همةامكانات و فرصتها را در اختيار او گذاشت تا حركتي راآغاز كند و توشهاي برگيرد، سرعت اوليهاي پيدا كند كه در فضاي ابديت بتواند به سمت خدا حركت كند. خداوند به گونهاي قرار داد كه انسان بتواند از دلِ خاك تا خودِ خدا حركت و پرواز كند. حركت در اين مسير جز با كار مفيد امكان پذير نيست. آن سوخت و توشهاي كه انسان در اين دنيا ذخيره ميكند، همه حاصل كار است. جز كار و تلاش براي انسان چيزي نميماند؛ ليس للانسان الا ما سعي.
سعادت دنيا و آخرت يك انسان و ملت در گرو كار و تلاش است. اگر همة فرصتهاو ثروتهاي عالم در اختيار يك فرد و جامعه قراربگيرد،اما آن جامعه اهل كار و تلاش نباشد، به جايي نخواهد رسيد.
اگر كسي به دنبال عزت دنيا و آخرت و استقلال و عظمت و شكوفايي و خدايي شدن و زندگي حقيقتاً انساني است، رسيدنِ به اين اهداف از رهگذر كار است. كار زيباترين تجلي انساني است و كارگري بالاترين است. بدترين انسانها كساني هستند كه به هر ترتيب بار خودشان را به دوش جامعه مياندازند.
كساني كه با شيوههاي مزورانه (فريبكاري، ذغلكاري و سوء استفاده از خلأها و پيچ و خمهاي تعبيه شده توسط انسانهاي غير متكامل) طفيلي ديگران ميشوند و به ظاهر لذت و بهرهاي ميبرند، آنها در خسراناند.
كساني حقيقتاً از اين دنيا سود ميبرند كه اهل كار و تلاش مستمر باشند. امروز هم كه ميبينيم اگر بنا باشد كشوري آباد و عزيز باشد و ملتي قدرتمند و سرفراز باشد، اينها همه به كار نياز دارد.
آن انديشهها و بازوان و دستاني كه صادقانه حركت ميكنند و ميسازند و آجر روي آجر و قطعه روي قطعه ميگذارد، براي يك ملت ميماند و يك ملت رابه اوج ميرساند و امام عزيز ما چقدر زيبا فرمود كه حق تعالي مبدأ كار و كارگري است و به نظرم آقاي پارسا چقدر زيبا فرمودند كه ائمه و پيامبران ما جزء پرتلاش ترين اقشار جامعه بودند؛ يعني كسي نميتواند بگويد من از پيامبر بيشتر كار كردهام. پيامبر لحظهاي آرامش نداشت. البته كار در اينجا فقط به معناي كار مادي نيست.
من صميمانه از جامعة كارگري كشور تشكر ميكنم. قطعاً سهم جامعة كارگري در افتخارات ملت ايران سهمي بسيار برجسته و پرافتخار است و همة ملت ايران و خادمان آنها هميشه منت دار جامعة كارگري بودهاند، هستند و خواهند بود. من از همة شما و كارگران اين سرزمين صميمانه تشكر ميكنم و دست مريزاد و خدا قوّت ميگويم. براي حركتهاي بزرگتر و بزرگتر آماده شويد.
عزيزان من! در ايران بايد جامعة نمونه برپا شود. اين هم شايسته و هم مأموريت ملت ايران است. در جامعة شايسته همه بايد عزيز باشند و كرامت انسانها بايد در نقطة اوج قرار بگيرد. عزت و كرامت انسانها در ساية عدالت، رفاه و پيشرفت است. اگر ما ملتي عقب افتاده و فقير باشيم، يا كشوري باشيم كه بخش وسيعي از مردم ما دچار فقر باشند، نه تنها اين كشور نمونه و شاهد نخواهد بود، بلكه آحاد مردم هم طعم عزت را نخواهند چشيد. ما بايد ايران را بسازيم و به قلههاي عزت برويم. براي رسيدنِ به آنجا تك تك مردم بايد عزيز باشند.
براي تك تك مردم بايد فرصت شكوفايي ايجاد شود. من نميخواهم تكرار كنم، اما لازم است بعضي نكات را در اينجا يادآوري كنم. يكي از زمينههاي عزت يك انسان اين است كه نيازمند ديگران نباشد و بتواند با كار و تلاش مفيد زندگي خود را به نحو شايستهاي تأمين كند.
اگر ما در شرايطي زندگي كنيم كه بخش وسيعي از جامعه يا فرصت مناسب براي كار و تلاش به دست نياورند، يا كار و تلاشي كه ميكنند، در شأن و شايستة استعدادهاي آنها نباشد، يا قادر به تأمين معاش متعادل آنها نباشد، اين گير اساسي است و بايد آن را برطرف كنيم.
ايجاد فرصتهاي اشتغال مناسب براي آحاد مردم يك كار انقلابي و انساني و در جهت استقلال و عزت ملت است.
جناب آقاي شيخالاسلامي اشاره كردند، در سال گذشته بيش از يك ميليون و ششصد هزار شغل ايجاد شد و امسال دو ميليون و پانصد هزار شغل پيشبيني شده است.
نزديك دو ميليون و چهار صد هزار متقاضي شغل داريم كه شغل مناسب پيدا نميكنند. اين خيلي بد است. چقدر جوانان با استعداد و انسانهاي كارآمد داريم. كسي كه شغل نداشته باشد و نتواند خودش را تأمين كند، يعني بايد دستش را جلوي ديگران دراز كند و تحقير بشود و سركوفت بخورد و اين براي جامعة متعالي سم مهلك است.
پيش بيني شده كه ظرف دو سال دو تا دو ميليون و پانصد هزار شغل ايجاد بشود و انشاءالله ريشة بيكاري در كشور كنده بشود و اين شدني است. به خدا يكي از سختترين صحنهها براي اين برادر كوچك شما صحنهاي است كه ميبينم كسي اهل كار و تلاش است، اما فرصت پيدا نميكند، يا كار ميكند، به دليل اشباع بازار از متقاضي كار، حق و حقوق و كرامت او محفوظ نيست. اين بساط بايد جمع بشود و انشاءالله با همت كارگران، به فضل الهي، امسال و سال ديگر بايد اين مسئله را حل كنيم. جامعة ما بايد جامعة نمونه بشود.
كار ديگري كه بايد براي اين كشور انجام بدهيم، عمران، آبادي و ايجاد زيرساختهاست. كشوري كه ميخواهد نمونه باشد، بايد آباد باشد. هر جا عقب افتادگي در زمينه امكانات، آب، برق و ...هست، حتماً فقر، تبعيض و فاصله ايجاد ميشود.
سالي كه گذشت تقريباً ركوردي در كار عمراني به جا گذاشتهاند؛ 21 هزار و 500 ميليارد تومان فقط از طرف دولت براي زيرساختها سرمايهگذاري شد. امسال 47 هزار و 500 ميليارد تومان پيشبيني شدهاست. البته دستكاريهايي در مجلس شد كه اميدواريم آن را خيلي قيچي نكنند. چرا پروژه راهآهن 30 سال طول بكشد، دو ساله بايد تمام شود. بايد ايران را آباد كنيم، كه اين هم نيازمند كار است.
جامعة ما بايد در توليد و اقتصاد نمونه باشد. ما كشوري پهناور با استعدادهاي فراوان هستيم. ما ميتوانيم معادل نياز وارداتمان، بلكه بيشتر، صادر كنيم. ميبينيم كه چه استعدادهايي در اين كشور هست.گفتند اين يك مشتي از خروار است. چهارده هزار نفر در ايران امسال براي گزينش كارگر نمونه معرفي شدند كه همه از سرمايههاي كشور، منشأ خلاقيت، نوآوري، ابتكار و دلسوزي هستند. بايد جهشي در توليد ايجاد بشود. حركتي در سالهاي گذشته آغاز شده و كارهاي خوبي انجام شده، اما امسال ما نيازمند جهش هستيم. بايد همة ظرفيتهاي كشور فعال بشود. در پايان سال 1383 حدود هفت ميليارد دلار صادرات غير نفتي كشور بود. سال 1389 به 30 ميليارد دلار رسيد. من يادم هست 10، 12 سال قبل اگر در يك سال 500 ميليون دلار اضافه ميشد، جشن گرفته ميشد، اما در 5 سال چهار برابر شد. معنايش اين است كه ميتوانيم. امسال قرار شد 45 ميليارد بشود. دو گام ديگر برداريم 60 تا 65 ميليارد ميشود.
اين هم نيازمند كار و ابتكار و خلاقيت كار آفرينان و كارگران عزيز ماست. هر سازندگياي بخواهد اتفاق بيفتد نيازمند كار است. كار خمير مايه است. اما ما بايد در جهت عدالت و تأمين آينده هم حركت كنيم.
سه چهار طرح است كه من اشاره ميكنم براي اينكه همة مردم هم اهميت آنها را بدانند و هم براي اجراي آنها اهتمام بكنند. يكي طرح هدفمند كردن يارانههاست. بالاخره گوشهاي ممكن است ضعف و اشكالي باشد كه بايد اين را اصلاح بكنيم. هيچكس ادعا نميكند كار بيعيب و نقص است. كار بيعيب و نقص فقط براي خدا و انسان كامل است. اما من اعتقاد دارم و با افتخار اعلام ميكنم كه ملت ايران در اين كار بزرگ درخشيد و نمره اول را در دنيا گرفت. وقتي ميبينيم كساني كه سالها هميشه عليه ما حرف ميزدند و هميشه به دنبال نقطه ضعف بودند، امروز زبان به تمجيد و ستايش ملت ايران باز كردند، آدم ميفهمد كه كار خيلي بالاتر از آني است كه اينها امروز ميگويند.
در نظام اسلامي نبايد فقير باشد. در جامعة نمونه نبايد گرسنه باشد. نبايد كسي نيازمند غذا و پوشاك باشد. تا كي ما بنشينيم عدهاي بيايند سه، چهار كشور اروپايي را به رخ ما بكشند كه فلان كشور اينطور و آنطور است. امروز ميتوانيم با افتخار اعلام كنيم در سرزمين پهناور ايران گرسنهاي وجود ندارد. روشن است؛ يك خانوادة چهار نفره 3-182 هزار تومان ميگيرد، حق خودش است. خيلي از فضاي كار دور باشد و بيحال باشد، بالاخره 140، 150 هزار توماني هم خودش ميتواند گير بياورد، زندگياش ميگذرد. اين طرح بايد با قوت ادامه پيدا كند. اين طرح هم در جهت عدالت است و هم در جهت بهرهوري و اقتصاد و هم حق خود مردم است. اين را ان شاءالله با قدرت ادامه خواهيم داد. ببينيد در 50 سال 70 درصد همين پولي كه الان دارد تقسيم مي شود در اختيار 30 درصد بود. حالا 50 سال هم يكسان توزيع بشود تا فاصلهها پر بشود.
كار ديگري كه در ايران بايد با قدرت دنبال كنيم بحث مسكن است. يكي از غصههاي من هميشه اين بوده است يك خانواده يا يك فرد بايد 40 سال، 50 سال از عمرش را تلاش كند تا صاحب آپارتماني 60، 70، 80 متري ميشود. چرا بايد چنين باشد؟ چه موقعي به خود و خانوادهاش برسد، تفريح و مطالعه كند و به فكر تعالي خود باشد.
خوشبختانه ايجاد مسكن مهر شروع شده است و ان شاءالله تا رفع تمام كسريهاي و انباشتگيها و عقبماندگيها ادمه پيدا خواهد كرد. اما اين اول كار است.
درست است كه عظيم ترين طرح مسكن در ايران و تقريباً دنياست. كسي از كشور ديگري آمده بود و در تهران مهمان ما بود. در كشور خودشان يك طرح چند هزار تايي مسكن اجرا ميكنند، تصور ميكرد اين خيلي كار عظيمي است بعد كه در ايران ديد دويست هزار تا مسكن داريم ميسازيم، وقتي آمد بيش من گفت فلاني شما داريد چه كار ميكنيد؟ گفتم هيچي ما داريم دو سه ميليون خانه در ايران ميسازيم. گفت مگر ميشود؟ گفتم چرا نميشود. گفتم اينجا ايران است.
يادم هست روزي كه اين طرح مسكن مطرح شد چقدر مخالفت شد. ميگفتند مگر ميشود، بياييد يك ده هزار تا واحد اجاره به شرط تمليك راه بيندازيد، فضاي رواني جامعه را درست كنيد، كار خودتان را بكنيد تا دورهتان تمام شود. حتي آنهايي كه به طور تخصصي مسئول اين كار بودند باور نميكردند. ميگفتيم چرا نميشود، اينجا ايران است. حالا ميبينيم كه شد. بيش از يك ميليون مسكن روستايي در اين چهار، پنج سال ساخته شده است و مردم در آن زندگي ميكنند. اما از نظر من اين در واقع مُسكن است. درمان اصلي در راه است. من اعتقاد ندارم در سرزمين 670/1 هزار كيلومتر مربعي ايران مردم در خانههاي40، 50، 60، 80 متري زندگي كنند. ميشود كه همه ويلا داشته باشند، اگر درست تنظيم كنيم و قيمت كاذب زمين را بشكنيم. سياست گذاريهاي غلط باعث شده است كه يك آپارتمان80 متري 200 ميليون تومان باشد. چرا 200 ميليون تومان؟ ساختمان متري 400 هزار تومان است. اين فاصله از كجاست؟
ارزشهاي كاذبي كه سياستهاي غلط به وجود آورده است فرصت سوء استفاده براي همان كساني كه اشاره كردم كه كار نميكنند را درست ميكند و يك دفعه جيبها پر ميشود. اين جيبها از كجا پر ميشود؟ از جيب ديگران. شما الان يك ساختمان بسازيد بهترين ساختمان متري 400، 450 هزار تومان خرج دارد. چرا 2 ميليون تومان؟ آن 2 ميليون تومان بقيه مربوط به كجاست؟ مربوط به ارزش كاذبي است كه به خاطر برنامههاي غلط روي زمين ايجاد كرديم. كشوري كه يك ميليون و ششصد و هفتاد هزار كيلومتر وسعت دارد، مگر زمين كم دارد؟ اين سيستم خانه براي نظام سرمايهداري و كمونيستي است كه ميگويد همه بايد كار كنند براي يك عدة خاص و همه بايد از صبح تا شب كارگري كنند شب بيايند در خانه بخوابند و صبح سركار بروند. در حالي كه از نظر ما خانه محل امنيت و آرامش و تربيت و زندگي است. اصل لذت آدمها در خانواده و خانه بايد انجام بشود. آنها ميگويند همه كارگر هستند، لذتي هم ميخواهد ببرد بيرون و شب. اين خوابگاه كارگري و دانشجويي است، نه زندگي.
برنامههاي ديگري هم در اين كشور بايد اجرا بكنيم. سهام عدالت را اشاره كردند، من اميدوارم كه همۀ جامعۀ كارگري سهامش را گرفته باشند. هر كس در اين كشور زندگي ميكند بايد سهم داشته باشد. بالاخره اين ثروتي كه ما به نام اصل 44 و خصوصيسازي و مردميسازي واگذار ميكنيم، اينها براي ملت بوده است. پنجاه سال از ثروت ملت سرمايهگذاري شد. حالا ميخواهيم اين را واگذار كنيم، با شرايط خيلي ساده در بورس واگذار ميشود. وقتي به صورت بلوكي واگذار ميشود 20 درصدش را نقد ميگيرند بقيهاش پنج ساله است. اين تقريباً خيلي ارزان درميآيد و اشكالي هم ندارد، اما اگر همهاش را اين طوري واگذار بكنيم، باز آن فاصله ايجاد ميشود. تا حالا نزديك 40 ميليون نفر گرفتهاند اما تا 45 ميليون الان بايد بدهيم. چون جامعه 6 دهك است.
يكي ديگر از طرحهاي اساسي دولت طرح آتيه است. ما بايد به سمتي برويم كه هر كس در ايران به دنيا ميآيد يك نقطۀ اتكا براي آينده داشته باشد. الان چقدر پدرها و مادرها نگران آيندۀ تحصيل، مسكن، شغل بچهها هستند. اين طرحي است كه پيش بيني شده كه اميدوارم نمايندگان محترم هم همراهي بكنند. ما كشور فقيري نيستيم، كشور ثروتمندي هستيم و مردم ما هم اهل كار، تلاش، كوشش و فكرند و هميشه همين طور بودهاند. چقدر حادثه در اين سرزمين اتفاق افتاده؟ چند بار ايران كامل خراب شده؟ چه كسي دوباره ساخته؟ همين ملت ساختند، چون اهل كار و تلاش و فكر و پاكي، ايمان و خدا هستند، ميسازند.
ما بايد نمونه باشيم بايد بهترين طرح تأمين اجتماعي را به دنيا عرضه كنيم و بگوييم هر كسي در ايران به دنيا ميآيد حساب بانكي دارد. پدر و مادر مشاركت ميكنند، وقتي 20 ساله شد، ديگر دنبال خانه و شغل و... نباشد. اين شدني است. والله ما بيپول نيستيم. سال گذشته ما ضوابط اجرايي بودجه را بخشنامه كرديم. اين طبق قانون اساسي از اختيارات رئيس جمهور است. حالا ايراد گرفتند، نقضش كردند و سروصدا كردند. اين باعث شد ما در بخش هزينهاي بودجه، نه در بخش حقوق و مزايا در سال 89، شش هزار و دويست ميليارد تومان صرفهجويي كرديم. حالا باز هم براي صرفه جويي جا داريم. ان شاءالله امسال انجام مي دهيم.
2000 ميلياردش را به بچههايي كه به دنيا ميآيند بدهيم. براي آيندۀ بچههايمان بگذاريم اين بچهها سرمايهها و آيندۀ يك ملت هستند. الان ما ملت ايران هستيم و اين ملت در بستر زمان جاري است، چهل سال ديگر بچههاي ما ملت ايران هستند و بايد عزيز و راحت باشند. همين الان اگر كسي بخواهد تحصيل بكند، با شهريۀ مدرسه، دانشگاه و... چه مشكلاتي هست. ميدانيد همهتان بچههاي دانشجو و دانش آموز داريد. چه اشكالي دارد ما پايهاي بگذاريم كه پانزده سال ديگر همه راحت باشند. اينها همهاش شدني است. بعضيها كه اهل كار نيستند و از قبل ديگران ميخورند فقط آيۀ ياس ميخوانند. آنها دوست دارند سيستمهاي اقتصادي ما معيوب باشد و عادلانه نباشد تا بتوانند دست اندازي كنند و ببرند. ما بايد نمونه و عزيز باشيم. همه بايد عزيز باشند. عزت در اين است كه آدم نيازمند ديگران نباشد، دستش جلوي ديگران دراز نشود و سرش جلوي ديگران خم نشود. براي آنكه به آنجا برسيم بايد كار كنيم، بسازيم، آباداني، توليد، اشتغال، عدالت باشد و از ثروتمان و فرصتهايمان خوب و عادلانه استفاده كنيم و اينها شدني است و همۀ اينها نيازمند كار و تلاش است. زيباترين لحظۀ زندگي انساني لحظه اي است كه دارد كار مي كند.
داستان را شنيدهايد. شخص كم اطلاع و كوته بيني عبور ميكرد، ديد امام باقر(ع) دارد در مزرعه كار ميكند و عرق ميريزد. فكر كرد كه ديگر خيلي مؤمن است و مؤمن بودن به اين است كه كار نكني و تنبل باشي و طفيلي ديگران باشي. آمد و خواست نيشي به امام بزند. گفت اگر الان خدا را ملاقات كني، در چه حالي ملاقات ميكني؟ فرمود: در بهترين حال. براي جامعهام مفيد هستم و دارم تلاش و ايجاد ميكنم و ميسازم.
من مطمئن هستم با همت كارگران و كارآفرينان ايران عزيز ملت ما قلههاي عزت و پيشرفت را به سرعت فتح خواهد كرد و به فضل الهي در آيندۀ نه چندان دور ايران به يك جامعۀ پيشرفته، آباد وان شاءالله نمونه و شاهد تبديل خواهد شد.
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته
شناسه خبر: 28138
- دیدارهای داخلی
, سخنراني ها
, متن کامل سخنرانی
1390 رياست جمهوري اسلامي ايران 2011 Presidency of The Islamic Republic of Iran
آدرس: تهران - میدان پاستور - خیابان پاستور تلفن: +98(21)64451