گزارشگر:

[امريكا مي گويد ايرانيها به عراق سلاح مي فرستند، آيا شما براي كشتن امريكاييها، به عراق سلاح ارسال مي كنيد؟]

رئيس جمهور:

بسم الله الرحمن الرحيم. اجازه بدهيد صبح به خيري به بينندگان شما در سرتاسر امريكا و مردم خوب آنجا عرض كنيم. ما الان در تهران يك هواي بهاري را داريم تجربه مي كنيم، اميدواريم همة جاي دنيا و همة ملتها هر روزشان بهار باشد. ما از هر نوع درگيري و كشتار در هر جايي كه باشد، ناراحتيم، مخالف درگيري هستيم. همان طور كه بارها اعلام كرديم، فكر مي كنيم مسائل جهان را مي شود با گفتگو، منطق و احساس دوستي حل كرد. نياز به لشكركشي و درگيري ندارد. مواضع ما از اول معلوم بوده. در رابطه با عراق هم موضع ما كاملاً معلوم است. هر نوع ناامني در عراق به ضرر ما و ملتهاي منطقه است.

اصولاً عراق با همسايگانش، غير از دورة صدام، روابط خوبي داشته. ملت عراق با ملت ما روابط تاريخي دارند. دوستان تاريخي هستيم. مردم ما با هم ازدواج مي كنند. ميليونها خانواده داريم كه با هم ازدواج مي كنند. سالانه ميليونها نفر به كشور همديگر سفر مي كنند. موضع ما دربارة عراق خيلي روشن است. ما خواهان آرامش هستيم، خواهان امنيت هستيم. از هر طرف كه كشته بشود ما ناراحت مي شويم، فرق نمي كند؛ چه مردم مظلوم عراق باشند كه كشورشان تحت اشتغال است، چه كساني كه بدون ارادة خودشان آنجا آمده اند و در وسط يك درگيري قرار گرفتند.

گزارشگر:

[اما چگونه ممكن است اين را باور كرد؟ امريكاييها مداركي در اين زمينه ارائه كرده اند و مي گويند ايران در اين زمينه نقش دارد.]





رئيس جمهور:

مشخص است كه مسئولين امريكايي در تدبيرهايشان در عراق دچار اشتباه شده اند و متأسفانه دارند شكست مي خورند و حيثيت مردم امريكا را مخدوش مي كنند. بالاخره بايد ديگران را متهم كنند. متهم كردن ديگران مشكلي را حل نمي كند. بايد حقايق و واقعيتها را پذيرفت.

گزارشگر:

[اما آنها مي گويند كه شماره سريالهايي از سلاحهاي ايراني دارند؟]

رئيس جمهور:

نياز به اينها نيست. من يك عددهايي را مي گويم كه همة مردم دنيا خبر دارند. بيش از 160 هزار نيروي نظامي امريكايي در عراق هستند. صدها هواپيما، هزاران تانك، هلي كوپتر، اسلحه در عراق چه مي كنند؟ ما فكر مي كنيم علت ناامني در عراق همين ها هستند و اينها هم بهانه اي است براي ادامه ماندن شان در عراق، والا اگر آنها به عراق نمي آمدند، ناامني وجود نداشت.

گزارشگر:

[شما مي گوييد كه هيچ سلاح ايراني در عراق نيست؟ آيا شما مرز را مي بنديد و هركس را كه در حال انتقال سلاح بود، مجازات مي كنيد؟]



رئيس جمهور:

ببينيد، موضع دولت مهم است. ما مخالف درگيري در عراق هستيم. هر كسي كه به زمين بيفتد، ما ناراحتيم و فرق نمي كند كدام طرف باشد. آيا امريكا مي تواند مرزهاي طولاني خودش را ببندد؟ نه؛ ولي دولت ما مخالف درگيري است. قطعاً مخالف هر نوع حضور بيگانه در عراق است و به همين دليل است كه ما با حضور امريكاييها مخالفيم. ما مي گوييم شما بيرون برويد، همه بيرون بروند. بيگانة نظامي نبايد در عراق باشد و آن وقت خواهيد ديد كه امنيت برقرار خواهد شد.

گزارشگر:

آيا شما كسي را از لحاظ حقوقي و جزايي پيگيري و محكوم خواهيد كرد؟ ظاهراً اعضاي سپاه پاسداران مسئول اين عمليات هستند؟

رئيس جمهور:

ببينيد، حالا دولت امريكا و آقاي بوش عادت دارد كه دائم ديگران را متهم كند. اينكه يك مشت كاغذ رديف بكند و به عنوان سند و مدرك، اين مشكلي را حل نمي كند. هر مطلبي بايد در يك دادگاه صالح اثبات و تأييد بشود. موضع دولت ما اين است، موضع سپاه پاسداران هم كاملاً معلوم است. ما مخالف هر نوع درگيري در عراقيم. مخالف حضور مسلحانة بيگانگان در عراق هستيم. ما طرفدار تثبيت دولت عراقيم. تثبيت دولت عراق كه دولت مردمي و قانوني است، به نفع همة مردم منطقه است. اما فكر مي كنيم سياستهاي دولت امريكا عكس اين است. براي اينكه برشكست هاي خودش و شكست تدبيرهاي خودش پوشش بگذارد، بي جهت ديگران را متهم مي كند. اين مشكلي را از مسائل امريكا حل نمي كند.

گزارشگر:

آيا شما ايرانيها را اعزام مي كنيد تا شبه نظاميان عراق را آموزش بدهند، خب در يك مورد و در مورد ديگر ايرانيها را دستگير كردند و امريكاييها مي گويند كه پنج نفري كه دستگير كردند، موهاي خودشان را تراشيده بودند و مدارك مجعول داشتند و زماني كه آنها را دستگير كردند، سعي كردند كه مدارك خودشان را از بين ببرند.

رئيس جمهور:

من فكر نمي كنم در قوانين قضايي و حقوقي امريكا اين طور باشد كه دستگيري افراد به منزلة اتهام افراد باشد.

ما فكر مي كنيم متهم را دستگر مي كنند، نه اينكه كسي كه دستگير مي شود، متهم است. اين به نظر من رفتار خيلي بچگانه اي بود كه دولت امريكا انجام داد. يك عدة بي دفاع را مي گيرد و اجازه نمي دهد كسي با آنها صحبت كند و يك طرفه اطلاعاتي را منتشر مي كند. باز مي گويم، اين رفتار مشكل دولت امريكا را در عراق حل نخواهد كرد. مشكل جاي ديگري است.

گزارشگر:

اصلاً چرا اين آقايان آنجا بودند؟

رئيس جمهور:

ديپلماتهاي ما در عراق هستند، امريكاييها در عراق چه كار مي كنند؟ آنها ديپلمات هستند و بايد در عراق باشند. ديپلمات كارش چيست؟ كار كنسولگري چيست؟ كار سفارت چيست؟ ما كه [با عراق] قطع رابطه نيستيم. ما ارتباط كامل با عراق داريم. ارتباطاتمان بسيار گسترده است، ارتباطات سياسي، اقتصادي و فرهنگي داريم. سالانه چند ميليون نفر مردم هر دو كشور به كشور ديگر سفر مي كنند.

سؤال اين است كه امريكاييها در آنجا چه كار مي كنند؟ چرا بر خلاف مقررات بين المللي به كنسولگري حمله مي كنند؟ اين كار خيلي زشتي بود. البته مشكل را حل نخواهد  کرد. مشكل مديريت دولت امريكا در عراق، جاي ديگري است.

گزارشگر:

پس شايد ايرانيهاي بيشتري را به عراق اعزام بكنيد، آيا آنها ميليشياها را آموزش مي دهند؟

رئيس جمهور:

من نمي دانم منظورتان از ميليشيا چيست؟

گزارشگر:

منظورم نيروهاي شورشي است و ميليشياهاي شيعه و سپاه بدر و ارتش المهدي.

رئيس جمهور:

من از شما سؤال مي كنم، آن كساني كه شيعيان را مي كشند، توسط امريكا سازماندهي مي شوند؟

گزارشگر:

سني ها و بعثي ها و...

رئيس جمهور:

هركس، آيا امريكاييها بعثي ها را سازماندهي مي كنند؟

گزارشگر:

نه

رئيس جمهور:

شما از كجا مي گوييد نه؟

گزارشگر:

آنها دارند امريكاييها را هم مي كشند.

رئيس جمهور:

نه، من دارم از شما سؤال مي كنم. چه كساني آنها را كه شيعيان را

مي كشند، سازماندهي مي كنند؟ طبق مقررات بين المللي مسئوليت امنيت بر عهدة اشغالگران است. امريكاييها نمي توانند مسئوليت شان را انجام بدهند، ديگران را متهم مي كنند. باز مي گويم كه اين مشكلي را حل نخواهد كرد.

گزارشگر:

اجازه بدهيد كه در مورد راه حل عراق از جناب عالي سؤال بكنم و همچنين موضع ايران. آيا ايران مي تواند درگيريها را در عراق متوقف كند؟ و اگر اين توان را داريد، آيا اين كار را انجام خواهيد داد يا خير؟

رئيس جمهور:

ببينيد، درگيريهاي عراق دست ما نيست، دست امريكاست. ما فكر

مي كنيم دولت امريكا بايد رفتارش را عوض بكند تا درگيريها در عراق تمام بشود. امروز عراق قانون اساسي دارد، مجلس ملي دارد، دولت برخاسته از رأي مردم دارد، بايد كار را دست آنها بدهيم. ما بايد ريشة ناامني را پيدا بكنيم؛ البته اگر دولت عراق از ما كمك بخواهد، ما كمك فكري خواهيم داد، به امريكاييها هم حاضريم كمك فكري بدهيم كه بيرون بروند و مشكلشان حل بشود.



گزارشگر:

دولت عراق اعلام كرده كه اگر امريكا بلافاصله فردا صبح نيروهايش را از عراق بيرون بكشد، واقعاً هرج و مرج خواهد شد. نظر شما چيست؟ آيا

مي فرماييد بايد يك جدول زمان بندي شده براي خرج امريكاييها باشد؟ يك سال يا دو سال، نظر جنابعالي چيست؟

رئيس جمهور:

حالا شما مسئول حل مشكلات دولت امريكا در عراق هستيد؟

گزارشگر:

خب، من اميد داشتم كه جناب عالي لطف بكنيد و راه حلي براي مسئلة عراق مطرح بفرماييد؟

رئيس جمهور:

اينها بحثهايي است كه بايد از سوي ديپلماتها مطرح شود. شما يك خبرنگاريد.

گزارشگر:

فرمايش جناب عالي كاملاً درست است.

رئيس جمهور:

البته ما فكر مي كنيم كه دولت عراق از امريكا خواسته است كه مسئوليت امنيت را به دولت عراق واگذار كند. ما فكر مي كنيم اگر اين واگذاري انجام بشود، به رفع مشكل كمك مي كند.

گزارشگر:

يك سؤال هم در مورد پروندة اتمي. ديروز من شاهد شعار مرگ بر امريكا در راهپيمايي مردم بودم. سؤال اين است كه اگر شما امروز و فردا مسلح به سلاح اتمي بشويد، آيا اصلاً سلاح اتمي مي خواهيد؟

رئيس جمهور:

موضع ما كه بسيار روشن است. ما مخالف گسترش سلاح هسته اي هستيم. ما با هر نوع سلاح كشتار جمعي مخالفيم. ما فكر مي كنيم دوران سلاح هسته اي به پايان رسيده است. اكنون دوران انسانهاست، دوران منطق و فرهنگ است. بيش از اينكه ما به فكر سلاح باشيم، بايد به فكر دوست داشتن انسانها باشيم. شعار مرگ بر امريكا را هم من قبلاً جايي توضيح دادم و پاسخش بسيار روشن است. اين مطلقاً ارتباطي به مردم خوب امريكا ندارد. مردم ما با مردم امريكا هيچ مشكلي ندارند. احساس دوستي دارند. آن قدر احساس دوستي است كه بخش هواپيمايي ما نامه نوشت كه پرواز مستقيم بين تهران و نيويورك برقرار بشود. بياييم دو طرف اجازه بدهيم كه شهروندان سفر و ملاقات بكنند. مردم ما مشكلي ندارند. همين الان هم گروههاي ورزشي مي روند و مي آيند. برخي دانشمندان مي روند و مي آيند. اين مرگ بر امريكايي كه مردم ما مي گويند، به بخشي از سياستهاي دولتمردان امريكا در ايران بر مي گردد. در سالگرد انقلاب، مردم ياد حمايتهاي امريكا از جنايتكاران مي افتند. همين صدامي كه اعدام شد، هشت سال جنگ را به ملت ما تحميل كرد و دولت وقت امريكا از او حمايت مي كرد. صدها هزار نفر از جوانان ما كشته و مجروح شدند. دولت امريكا به جاي اينكه طرف حق و ملت ايران را بگيرد، طرف صدام را گرفت. مردم به اين سياستها مرگ مي گويند.

گزارشگر:

نظر جنابعالي وقتي تصاوير اعدام صدام حسين را مشاهده كرديد، چه بود؟خب، صدام دشمن ايران بود.

رئيس جمهور:

بله، ولي دشمن ايران را چه كسي تجهيز كرد كه هشت سال عليه ما جنگيد؟ دولت امريكا از او حمايت كرد.

گزارشگر:

شما احساس همدردي نسبت به او در اين لحظات آخر داشتيد؟

رئيس جمهور:

شما چه، آيا با او احساس همبستگي داشتيد؟

گزارشگر:

من يك ژورناليست هستم و اين هم مصاحبه اي است كه بايد با جناب عالي انجام بدهم.

رئيس جمهور:

بله، ولي شما در هيئت يك سياستمدار وارد شده ايد.

طبيعي است وقتي جنايتكاري از صحنه خارج مي شود، همة انسانها خوشحال مي شوند، ولي ما فكر مي كنيم اگر دولت امريكا از صدام حمايت نمي كرد، او هيچ گاه به ايران و كويت حمله نمي كرد.

گزارشگر:

چند سؤال صريح دربارة پروندة اتمي. جناب آقاي لاريجاني ظاهراً در آلمان گفته است كه اين مسئله حل و فصل خواهد شد. ايران حاضر است كه مشكلات لاينحلي كه از قديم باقي مانده است را حل و فصل نمايد. آيا ايران حاضر است مطالعه كند و مشكلاتش را با آژانس [انرژي اتمي] حل و فصل نمايد.

رئيس جمهور:

ما در چارچوب قوانين و مقررات ، هميشه آمادة همكاري بوده ايم، اين مطلب جديدي نيست. ما هميشه همكاري كرده ايم، از اين به بعد هم همكاري مي كنيم و اهل گفتگو هم هستيم، اما در چارچوب مقررات و در شرايط عادلانه. اگر مقررات ء ابزار تحميل بشود، خير.

گزارشگر:

ده روز ديگر احتمالاً تحريمهايي مضاف بر تحريمهاي اوليه اعمال خواهد شد، آيا مي فرماييد كه ظرف اين ده روز حركتي صورت خواهد گرفت؟ رئيس جمهور:

من پاسخم روشن است. ما هميشه آماده گفتگو در چارچوب مقررات و حقوق ملت ايران بوده ايم. شما ديديد، ديروز دهها ميليون نفر در ايران آمدند و بر حقوق خود پافشاري كردند. اين حق ملت ماست و قانوني است، عضو آژانس هستيم و مي خواهيم از حقوق قانوني خود برخوردار باشيم. در چارچوب اين حقوق اهل مذاكره، گفتگو و بحث هستيم.

گزارشگر:

جناب عالي قبلاً اعلام كرديد كه ايران حق دارد از تحقيقات اتمي بهره مند شود. سؤال اين است، آيا ايران حق دارد كه حداقل امكان توليد سلاح اتمي را داشته باشد؛ منظورم تحقيقاتي كه منتهي به سلاح شود، نيست، منظورم توان اتمي است.

رئيس جمهور:

موضع ما كاملاً معلوم است، ما عضو آژانس هستيم، معاهده NPT را امضا كرده و به آن پايبند هستيم، اعلام هم كرده ايم كه در دكترين دفاعي ما سلاح هسته اي جايگاهي ندارد، اعلام هم كرده ايم كه به [سلاح هسته اي] نياز نداريم. آژانس هم كه بر فعاليتهاي ما نظارت مي كند، شفاف ترين فعاليتها مربوط به ايران است، دوربينهاي آژانس نظارت مي كنند، مأمورين آژانس بازرسي مي كنند و همكاري ما با آژانس همكاري كاملي است.

گزارشگر:

من ديروز با آژانس بين المللي انرژي اتمي صحبت كردم و گفتند كه در بحث ايران حفره هايي وجود دارد.رئيس جمهور امريكا هم اعلام كرده كه ايران اتمي را تحمل نخواهد كرد. آيا فكر مي كنيد كه اقدامي عليه ايران خواهد كرد؟

رئيس جمهور:

البته رئيس جمهور امريكا ظاهراً خود را مقيد نمي داند كه در چارچوب قانون صحبت كند. او صحبتهايي مي كند كه خارج از مقررات قانوني است. ما در چارچوب مقررات آژانس و NPT حركت مي كنيم، براساس قوانين كارمان را انجام مي دهيم و حقوق قانوني خودمان را مي خواهيم؛ نه بيشتر و نه كمتر. صحبت ما خيلي روشن است. آقاي بوش هم نمي تواند مشكلاتش را در عراق به گردن ديگران بيندازد و با مسئله سازي آنها را بپوشاند.

گزارشگر:

آيا شما شخصاً بالفرض از حملات هوايي امريكا عليه ايران ترس و واهمه اي داريد؟

رئيس جمهور:

ترس؟! براي چه بايد بترسيم؟ اولاً ما احتمال چنين چيزي را نمي دهيم. فكر مي كنيم در امريكا عقلايي هستند كه مانع اين اقدامات غير قانوني خواهند شد. اما موضع ما معلوم است، ملت ما موضع خود را اعلام كرده اند، هركس بخواهد به ملت ما تجاوز كند، سيلي سختي خواهد خورد.

گزارشگر:

جناب عالي اعلام كرديد 52 هزار بمب گذار استشهادي داريد، آنها را به كجا روانه خواهيد كرد؟

رئيس جمهور:

من چنين چيزي گفته ام؟!

گزارشگر:

يكي از مقامات عراقي اين مطلب را اعلام كرده است.

رئيس جمهور:

اين مقام عراقي كه بوده است؟

گزارشگر:

جلال شرفي.

رئيس جمهور:

جلال شرفي؟ من او را نمي شناسم. او از قول من گفته است؟ حرفهاي من كاملاً روشن است.

گزارشگر:

از جناب عالي نقل قول نكرده اند.

رئيس جمهور:

پس چه كسي گفته است؟

گزارشگر:

فكر مي كنم كه ظاهراً اطلاعات آنها بوده. حداقل برداشت من اين است.







رئيس جمهور:

خب شما بايد بررسي كنيد. در دنيا زياد حرف زده مي شود. يكي از مقامات رسمي وزارت كشور عراق گفت: پشت صحنة تمام اين ترورها در عراق ارتش امريكاست. يك مقام رسمي و مسئول در عراق بود.

گزارشگر:

اگر اجازه بدهيد سئوالي در مورد اسرائيل [دارم.] من نمي خواهم راجع به فرمايش جناب عالي در مورد هولوكاست و محسوب كردن آن به عنوان يك افسانه [صحبت بكنم.] آيا حاضر هستيد به آشويتس سفر كنيد و اين اسناد و مدارك را از نزديك مشاهده كنيد؟ جناب عالي دانشمند هستيد، آيا حاضريد چنين سفري را انجام بدهيد؟

رئيس‌جمهور:

فكر مي كنيد چه مشكلي را حل مي كند.

گزارشگر:

خب حداقل اطلاعات جناب عالي را افزايش خواهد داد، اگر واقعاً اعتقاد داريد كه اين يك افسانه است.

رئيس‌جمهور:

يكي از روشهايي كه براي پنهان كردن حقيقت انجام مي شود و به كار گرفته مي شود، منحرف كردن موضوع از مسير اصلي خودش است. سئوال من اين است: اگر هولوكاست واقعيت دارد، ارتباط آن با ماجراي فلسطين چيست؟ چرا به بهانة هولوكاست بايد يك رژيم جعلي در فلسطين برپا شود؟ چرا بايد به بهانة هولوكاست اجازه بدهند يك عده اي بيايند سرزمين ديگران را اشغال كنند، مردم بومي را آواره كنند و زن و بچه ها را هر روز در خيابانها بكشند؟ سئوال من اين است. مديران دولت امريكا بايد به اين سئوال پاسخ بدهند نه اينكه سئوال را منحرف بكنند. هر اتفاقي افتاده، اگر متعلق به تاريخ است پس چرا امروز روي آن اينقدر حساسيت است؟ اگر ارتباطي به مسئلة فلسطين ندارد بگويند به كجا ارتباط دارد. اگر موضوع مهمي نيست و واقعيت است، اجازه بدهند تحقيقات انجام بشود. اينها سئوالهاي جدي است و من اينها را كنار مي گذارم و با اينها كاري ندارم.

مي گويم چرا به بهانه هولوكاست بايد يك رژيم تحميلي در منطقه ما برپا بشود، 60 سال دائم تجاوز بكنند، زن و بچه ها را بكشند و آواره كنند؟ حرف ما اين است، بچه هاي فلسطين هم انسان اند، مادرهاي فلسطين هم مادرند، بچه ها و وطنشان را دوست دارند. آيا اگر كسي بيايد در امريكا به بهانه اي يك حكومت جعلي درست بكند و مردم امريكا را آواره بكند و مردم، زنها و بچه ها را هر روز در خانه خودشان بكشد، شما حق نداريد سئوال كنيد؟ اين يك سئوال جدي است. نمي توانند از پاسخ به اين سئوال طفره بروند. اين سئوال در مقابل همة سياستمداران دنياست و سئوالي جدي است. ارتباط هولوكاست با رژيم صهيونيستي و كشتار مردم فلسطين چيست؟ اين يك سئوال است. اين را بايد پاسخ داد.

گزارشگر:

جناب عالي اعلام كرده ايد كه اسرائيل بايد از نقشة روزگار محو شود. همچنين اعلام كرده ايد كه اسرائيل در آتش خشم مسلمانان خواهد سوخت. آيا جناب عالي امروز هم همان فرمايشات را مي گوييد و اگر موضوع فلسطين حل و فصل بشود و طرفين توافقي بكنند كه كشور جديدي تأسيس بشود آيا جنابعالي موافقت خواهيد كرد كه فلسطين و اسرائيل در كنار يكديگر موجود باشند؟

رئيس‌جمهور:

ظاهراً قرار است كه شما همة صحبتها را پخش بكنيد. همين طور است؟

گزارشگر:

بله، پاسخهاي جناب عالي را پخش خواهيم كرد.

رئيس‌جمهور:

منتها بعضي ها حرفها را قطعه قطعه مي كنند و پخش نمي كنند. حرف ما راجع به فلسطين كاملاً روشن است. ما مي گوييم طبق منشور ملل متحد، طبق قوانين جاري در دنيا، اجازه بدهيم مردم فلسطين تصميم بگيرند، در يك رفراندوم آزاد.

اجازه بدهيم ملت فلسطين تصميم بگيرند و همه به نتيجه تصميم ملت فلسطين تسليم بشوند، اما اجازه بدهيم ملت فلسطين تصميم بگيرد. صحبتهاي من كاملاً روشن است. الان اتحاد جماهير شوروي كجاست؟ اتحاد جماهير شوروي چه شد؟ از نقشه محو شد، با جنگ محو شد؟ نه با تصميم ملت. حرف ما كاملاً روشن است.

گزارشگر:

در آتش خشم مسلمانان؟

رئيس‌جمهور:

عجله نكنيد، آن را هم خواهم گفت، عجله نكنيد، مقداري هم گوش كنيد. ما معتقديم بايد در فلسطين همه پرسي انجام بشود. فلسطيني ها، مسلمان، مسيحي و يهود، هر كس كه فلسطيني است، اين منطبق بر قوانين بين الملل است و اين حق تعيين سرنوشت است. هر تصميمي مردم فلسطين بگيرند همه تبعيت كنيم. اين پيشنهاد بسيار روشني است. چرا مخالفت مي كنند؟ اما حرف ما كاملاً روشن است. اگر به كشتار مردم ادامه بدهند. اگر به آواره كردن مردم ادامه بدهند. اگر به ماجراجويي و حمله به كشورهاي همسايه ادامه بدهند، ملتهاي منطقه خشمگين هستند، چون اصل وجود رژيم صهيونيستي زور و تحميل است. شما ببينيد تمام خانواده ها در منطقة ما متلاشي شده اند. خانه اي نيست كه در آن يك يا دو كشته و زنداني نداده باشد. چه مادرهايي كه در عزاي فرزندانشان هستند. حتي رژيم صهيونيستي به دولت فلسطيني كه با رأي مردم فلسطين است، حمله مي كند. اعضاي مجلس را دستگير مي كند، اعضاي دولت را دستگير ميكند، به هيچ قانوني پايبند نيست. وقتي ملتهاي منطقه مدام فرياد مي زنند و خواهان اجراي عدالت و حق خودشان هستند و متأسفانه بعضي از دولتمردان امريكا از ظلم دفاع مي كنند، راهي براي مردم باقي نمي ماند. دفاع مشروع حق قانوني مردم است.

گزارشگر:

يك سئوال ديگر ، [چرا در ايران زنان امريكايي] بايد روسري سرشان بكنند، در كشورهاي منطقه من چنين تجربه اي را نداشتم. صرفاً كنجكاو هستم كه چرا خانمهاي خارجي بايد روسري سرشان بكنند؟

رئيس‌جمهور:

اين قانون ماست.

گزارشگر:

من مي خواهم برسم به موضوع نامه خطاب به ملت امريكا. كنجكاو هستم، آيا شما هنوز دنبال نصب 3000 سانتريفيوژ هستيد؟

رئيس‌جمهور:

ما هر موضوعي را آشكارا بيان خواهيم كرد. ما تنها كشوري هستيم كه همة فعاليتهايمان شفاف است و هر كاري بخواهيم بكنيم قبلاً اعلام مي كنيم.

گزارشگر:

اگر اجازه بدهيد به موضوع نامة جناب عالي خطاب به مردم امريكا بپردازم. من فكر مي كنم كه مردم امريكا درك مي كنند و همچنين جناب عالي سعي كرده ايد پلي با مردم امريكا ايجاد كنيد. سئوال اين است: آيا امريكاييهايي هستند كه جناب عالي بخواهيد با آنها ملاقات بكنيد؟ چهره اي هست كه جناب عالي مايل باشيد با او ملاقاتي داشته باشيد؟

رئيس‌جمهور:

در همين سفري كه به امريكا كردم با افراد مختلفي ملاقات كردم، از دانشمندان، خبرنگاران، از گروههاي مختلف، از شوراي روابط خارجي، افراد گوناگوني بودند، از استادان دانشگاه، از گروههاي مذهبي، با بيش از صد، صد و پنجاه نفر ملاقات كردم. ما با همه گفتگو مي كنيم.

گزارشگر:

من فكر مي كنم كه امريكاييها اين ارتباط انساني را درك مي كنند و بعضي از مواقع اشك به چشم مي آيد وقتي كه ايرانيها به سراغ شما مي آيند و صحبت از مشكلات اقتصادي خود مي كنند. من اين مطلب را جايي خوانده ام. آيا حقيقت دارد؟ صحت دارد؟

رئيس‌جمهور:

منظورتان چيست؟ يعني ما مشكل اقتصادي داريم؟

گزارشگر:

بله

رئيس‌جمهور:

مسايل اقتصادي همه جا هست، مگر در امريكا مشكلات اقتصادي نيست؟ 45 ميليون نفر در امريكا فاقد هرگونه پوشش بيمه اي هستند و همين تعداد تقريباً آواره هستند. مشكلات اقتصادي در همة كشورها هست، اما بايد تلاش كنيم اينها را برطرف كنيم.

گزارشگر:

من نكته اي را توضيح بدهم كه ظاهراً مشكلي در ترجمه پيش آمد در مورد گرية مردم، به من گفته اند كه جناب عالي خيلي رئوف هستيد و منظورم اين نبود كه مردم گريه مي كنند، به خاطر وضعيت مشقت بار اقتصادي خودشان. منظورم رئوف بودن و سخاوت جنابعالي است، وقتي با مردم مواجه مي شويد.

به من گفته شده است كه وقتي شهروندان ايراني به جناب عالي مراجعه مي كنند و مشكلات خود را مطرح مي كنند، خيلي از مواقع اشك در چشمان جنابعالي جاري مي شود و اشك مي ريزيد.

رئيس‌جمهور:

بله همين طور است. نه فقط براي ايرانيها، كه آنها به من نزديك ترين هستند و من عاشق همة ايرانيان هستم؛ در هر جاي دنيا وقتي عده اي از مردم در رنج اند. همين است. واقعاً ما براي مردم عراق متأثريم و براي مردم فلسطين متأثريم، هر جا جنگي هست، ما متأثريم. حتي وقتي در تصوير مي بينيم كه برخي از مردم امريكا به خاطر توفان آواره شده اند، در آنجا هم به همين اندازه متأثر مي شويم؛ براي اينكه از نگاه ما انسان محترم است، هر جا كه باشد. انسانها محترم اند، انسان كرامت دارد. همه بايد كمك كنيم تا انسانها در رفاه و آرامش و صلح و برادري باشند. از نگاه دين ما همة انسانها محترم اند. همه عزيزند و ما بايد صرف نظر از مليت و نژاد و مذهبشان، همه را دوست داشته باشيم. اين دين ماست. ما با اين دين زندگي مي كنيم.

گزارشگر:

در مسايل مختلف دانشجويان دانشگاه اعتراض كردند و حتي نسبت به پيگيري موضوع هولوكاست هم اعتراض كردند. همچنين اشاره مي كنم به نرخ بيكاري كه ظاهراً در ايران بالاست.

رئيس‌جمهور:

در كشور ما آزادي، آزادي حقيقي و واقعي است؛ نمايش آزادي نيست. همان طوركه در يك جلسه 2000 نفر از رئيس جمهور طرفداري مي كنند، 100 نفر هم مخالفت مي كنند. اين آزادي در كشور ما است. بسيار هم روشن است. بله ما تلاش مي كنيم كشورمان را جلو ببريم، كارهاي خوبي هم دارد انجام مي شود، البته ما با اتكا به خودمان اين كار را خواهيم كرد و نيازي به ديگران نداريم.

گزارشگر:

در خصوص مردم امريكا، جناب عالي چه مي خواهيد به مردم امريكا بگوييد، منظورم روابط ايران و امريكاست و همچنين امكانات واقعي و يا عدم وجود امكان براي برگزاري گفتگويي كه منجر به صلح و ايجاد روابط واقعي بين ايران و امريكا بشود.

رئيس‌جمهور:

ببينيد، شما بايد به چند نكته توجه بكنيد. اول اينكه دولت امريكا رابطه اش را با ما يكطرفه قطع كرد و تصورش اين بود كه اين اهرم فشاري عليه ملت ماست. قبل از انقلاب، دولت امريكا از يك ديكتاتور خشن حمايت مي كرد؛ ديكتاتوري كه بنيانهاي اقتصاد و فرهنگ ما را متلاشي كرد. به طور كامل مورد حمايت دولت امريكا بود؛ ديكتاتوري كه نه انتخابات، نه دموكراسي و نه آزادي را مي فهميد. ملت ما براي آزادي، استقلال و جمهوري اسلامي و براي رأي انقلاب كرد. تصور ملت ما اين بود كه بايد دولت امريكا از ملت ما حمايت بكند، اما علي رغم اين، دولت امريكا در كنار مخالفين ملت ما ايستاد، عليه ما طراحي كرد. توطئه كودتا، توطئه اختلاف افكني و حمايت از صدام در 8 سال جنگ و بعد هم محاصره و تحريم اقتصادي، بدون هيچ دليل موجهي، اما ملت ايران اقدام قابل توجهي انجام نداد، كمترينهايي را كه مي توانست [انجام داد؛] يعني يك اقدام دفاعي براي رساندن فرياد اعتراض خود به گوش ملتها و به گوش ملت امريكا.

ما هميشه اهل گفتگو بوده ايم و هيچ وقت آن را نفي نكرده ايم، اما گفتگو در شرايط عادلانه. حتي امسال وقتي من به سازمان ملل آمدم، اعلام كردم آماده هستم با رئيس جمهور امريكا مناظره بكنيم، سازمان ملل محل گفتگو و مناظره هست، ما گفتگو بكنيم، مستقيم پخش بشود. مناظره بكنيم راجع به مسائل گوناگون جهان و ديدگاههايمان را بگوييم و همه هم بشنوند و انتخاب بكنند. منتها پاسخ روشني دريافت نكرديم، حتي من به بوش نامه دادم و مسائل مهم جهان را مطرح كردم. پاسخ روشني دريافت نكرديم. ما اهل گفتگو بوده ايم و هستيم، اما گفتگو در شرايط عادلانه و برابر. اگر كسي بخواهد از موضع قدرت و زور با ما صحبت بكند، ما مطلقاً صحبت نخواهيم كرد. متأسفانه گروهي كه امروز در امريكا حاكم است دنبال گفتگو و حل عادلانه مسائل نيست. آنها فكر

مي كنند همه چيز را مي شود با بمب و ارتش و… حل كرد. مشكل امروز دنيا بمب و ارتش نيست، مشكل امروز دنيا منطق است، فرهنگ است، به رسميت شناختن حقوق انسانها است، به رسميت شناختن حقوق خانواده هاست، به رسميت شناختن عشق به انسانها و دوست داشتن انسانهاست، به رسميت شناختن صلح و آرامش و عدالت و رفاه براي همه است.

اما متأسفانه ظاهراً دولتمردان امروز امريكا همه چيز را مي خواهند با زور حل بكنند و اين نمي شود، دورانش به پايان رسيده است. نه تنها خودشان آسيب مي بينند، بلكه به ريشه مردم امريكا هم آسيب مي زنند. ما مطمئن هستيم مردم آمريكا آن چيزي كه امروز دولت امريكا منعكس ميكند، نيست؛ ما نه، مردم و دولت ما يكي هستند، راهپيمايي دهها ميليوني را شما مي بينيد. دولتمردان و مردم با هم اند. همه يك حرف مي زنند. وقتي مردم چيزي را مي گويند، دولت تأييد مي كند. رهبري مي گويند، همه تأييد مي كنند. مردم مي گويند، رهبري تأييد مي كند. اما ما مطمئن هستيم كه مردم امريكا اين طور كه دولت امريكا منعكس مي كند نيستند. مردم امريكا طرفدار صلح و عدالت و مذهبي هستند و اهل گفتگو و منطق هستند، اين طور نيست كه يك گروهي بيايند و همه چيز را با ارتش، لشكركشي و توپ و تانك [بخواهند پيش ببرند] و هر جا هم شكست خوردند ديگران را متهم كنند، به جاي اينكه رفتار خودشان را اصلاح بكنند ديگران را متهم بكنند. مشكلات اينهاست، والا ما همواره اهل گفتگو بوده ايم و اهل منطق هستيم، ملت ما هيچ گاه در تاريخ خود به كشوري تجاور نكرده و هميشه طرفدار صلح بوده است. در همة دنيا ملت ايران را به عنوان ملت متمدن و فرهنگي مي شناسند. همين الان بيش از يك ميليون نفر ايراني در امريكا زندگي مي كنند، قانونمندترين و شريف ترين انسانها هستند. شما مي توانيد برويد اينها را ببينيد و گزارش تهيه كنيد، مردمي صميمي، پركار و پرتلاش، هر جا كه هستند تلاش مي كنند و سعي مي كنند قانون را رعايت كنند و دوستدار همسايگان و مردم شهرشان باشند و براي محيطشان مفيد باشند. اين ويژگيهاي ملت ايران است.

ما هميشه طرفدار گفتگو بوده ايم، اما گفتگو در يك چارچوب روشن. من در شوراي روابط خارجي امريكا صحبت كردم؛ در يك چارچوب بسيار روشن، در پرسش و پاسخ ديدگاهها را روشن كرديم و به نظر من جلسة خيلي خوبي بود. هم من با ديدگاههاي آنها آشنا شدم و هم آنها با ديدگاههاي ما آشنا شدند. اين پاية سياست ماست. گفتگو و پذيرش عدالت و صلح براي همه. شما همين فلسطين را مي ببينيد. بالاخره ما انسانيم؛ چرا وقتي زن و بچه هاي فلسطيني به خاك و خون كشيده مي شوند، هيچ كس در بين دولتمردان امريكا ناراحت نمي شود . مردم امريكا حتماً ناراحت مي شوند. اما به محض اينكه يك فلسطيني از خودش دفاع مي كند، دولتمردان امريكا فرياد

مي زنند. اين روش نمي تواند ادامه پيدا كند. دوران اين نوع حكومت بر جهان به پايان رسيده است.

الان بايد بياييم حق و عدالت را رعايت كنيم. اگر يك امريكايي حق حيات دارد، يك آفريقايي و يك ايراني هم حق حيات دارد. اگر يك ايراني حق حيات دارد، يك امريكايي هم حق حيات دارد، اگر ما رفاه مي خواهيم، مردم امريكا هم رفاه مي خواهند، آفريقا و اروپا هم مي خواهند. ما بايد خوبيها را براي همه بخواهيم و بديها را براي هيچ كس؛ نه اينكه بديها را براي يك عده بخواهيم و خوبيها را براي عده اي. «خوبي براي همه و بدي براي هيچ كس»؛ اين شعار ماست. ما مي توانيم اين دنيا را بسازيم؛ دنياي پر از دوستي و محبت و برادري.

گزارشگر:

آيا جناب عالي اميد داريد؟

رئيس‌جمهور:

سرشار از اميدم.

گزارشگر:

ً آقاي رئيس جمهور تشكر مي كنم كه اجازه داديد به ايران سفر كنيم و با حضرت عالي جلسه اي داشته باشيم.

رئيس‌جمهور:

موفق باشيد.