اللهم‌ عجل‌ لوليك‌ الفرج‌ والعافية والنصر واجعلنا من‌ خيراعوانه‌

وانصاره‌ والمستشهدين‌ بين‌ يديه‌



خداي بزرگ را سپاسگزارم كه توفيق زيارت چهره هاي نوراني شما و خانواده معظم ايثارگران، شهيدان و جانبازان و آزادگان را عنايت فرمود.

دو نكته را خدمتتان عرض مي كنم به عنوان عرض ارادت به ساحت شما و ساحت شهيدان و جانبازان و آزادگان.

مطلب اول درباره اين جلسه است. جناب آقاي مهندس زريبافان توضيح دادند. ان شاءالله به مرور كه تلاش خواهيم كرد سرعتش افزايش پيدا كند، همة خانوادة بزرگ ايثارگران نشان ملي دريافت خواهند كرد.

اين نشان به معناي قدرداني و قدرشناسي ملت بزرگ ايران از

بهترينهاي خودش است؛ قدرشناسي از كساني كه با ايثار و ايستادگي بالاترين افتخارات را براي ملت ايران آفريدند و راه عزت و سربلندي را نه تنها به روي ملت ايران، بلكه به روي همه بشريت باز كردند و معناي نشان ايثار اين است كه راه پيروزي، عزت و شرف ملت ايران و همة ملتها هماني است كه ايثارگران ما پيموده اند. ما با افتخار اعلام مي كنيم كه ملت ايران قدرشناس خانواده ايثارگران است و خود و همة موجوديت خود را مديون آنان مي داند.

اما نكته دوم درباره جايگاه ايثارگري در نظام بشريت و در مسير كمال انساني است. شما نگاه كنيد به آدمها از اول تاريخ تا الان، آدمها حداكثر دنبال سه چيز بوده اند. يك جاودانگي، آدمها همه خواسته اند و مي خواهند كه جاودانه بشوند. چقدر دنبال آب حياب گشتند و مي گردند. ذات انسان به دنبال جاودانگي است. اين يك امر فطري است. هيچ كس از هيچ شدن و معدوم شدن خرسند نيست. همه مي خواهند جاودانه شوند.

دو، همه مي خواهند به سعادت برسند. هركس هر تلاشي مي كند، حتي آن كسي كه در مسير خلاف حركت مي كند، ته ذهنش اين است كه سعادتمند شود. آن كسي هم كه دارد دنيا را چپاول مي كند فكر مي كند با چپاول اين ثروتها به سعادت مي رسد.

همه دنبال سعادت هستند و هيچ كس دنبال شقاوت نيست. چرا اين كار را مي كني؟ براي اينكه مي خواهم سعادتمند شوم. چرا عبادت مي كني؟ مي خواهم سعادتمند شوم. چرا زاهدي؟ مي خواهم سعادتمند شوم. چرا پول جمع مي كني؟ مي خواهم سعادتمند شوم و سه، همه انسانها به دنبال اين هستند كه نام نيكي از خودشان در جامعه باقي بگذارند. مي خواهند مفيد باشند. مي خواهند مردم دوستشان داشته باشند. اين در فطرت انسان است. انسان علاقه مند است كه ديگران او را دوست داشته باشند. همة اين كارهايي كه مي بينيد در دنيا انجام مي دهند، براي همينهاست. طرف مي رود هنرمند و هنرپيشه مي شود و فيلم بازي مي كند. مي گوييم اين شغل تو خيلي سخت است، مشكلات شديدي دارد و چه بسا درآمد آن با اين مشكلات همخواني ندارد. مي گويد من علاقه مندم مردم مرا دوست داشته باشند. مي رود از بالاي كوه، از ارتفاع بالا خودش را پرت مي كند پايين، صدمتري زمين چتر را مي زند. عمليات محيرالعقول انجام مي دهد.

مي گوييم چرا اين كارها را مي كني؟ مي گويد مي خواهم مردم به من توجه كنند و من را دوست داشته باشند.

براي رسيدن به اين سه هدف ابناي بشر زحمات فراواني را متحمل

مي شوند و هركس يك راهي را انتخاب مي كند. يكي مي رود از مسير شب زنده داري و زهد و دوري از دنيا. يكي مي رود دنبال ثروت جمع كردن، يكي دنبال خدمت كردن، راههاي گوناگون.

اما عزيزان كوتاه ترين و نزديك ترين و مؤثرترين راه، ايثارگري است كه نقطه اوجش شهادت است. اصلاً هيچ يك از اين سه جز از طريق ايثارگري به دست نمي آيد. محال است. قرآن كتاب آسماني است. كلام خداست. يك جا شهادت داده راجع به يك گروه كه اينها زنده اند؛ بل احياء عند ربهم يرزقون . چه كساني جاودانه اند؟ آنهايي كه در قله ايثار هستند. چه كساني سعادتمند هستند؟ چه كساني به قله كمال انساني

مي رسند؟ تنها راه رسيدن به سعادت و قله هاي كمال انساني ايثار است. تاريخ را نگاه كنيد. انسانهاي بزرگي كه سعادتمند زندگي كرده اند و به

قله هاي كمال رسيده اند، ايتها همه كساني هستند كه از مسير ايثار عبور كرده اند.

يك مثال نمي توانيد بزنيد كسي كه به قلة كمال و سعادت رسيده باشد اما ايثار نكرده باشد. ارتفاع قله اي كه به آن مي رسيم متناسب با ميزان ايثارگري است؛ هرچه ايثارگري، گسترده تر، عميق تر، ارتفاع قله كمال و سعادت بالاتر و بلندتر. اين حرف من نيست. حرف خداست. فرمود لن تنالواالبر حتي تنفقوا مما تحبون . به هيچ بر (نيكي)، به هيچ زيبايي، كمال و سعادتي هرگز نمي رسيد (راههاي ديگر بسته است)؛ حتي تنفقوا مما تحبون؛ از آن چيزي كه دوست داريد ايثار كنيد. آدم چه چيزي را دوست دارد؟ عزيزترينها نزد آدم كدام است؟

هر مقدار آن چيزي كه ايثار مي كنيم عزيزتر، ايثار بالاتر و كمال بالاتر. يكي از مالش ايثار مي كند، به اندازه همان مي رود بالا. يكي از فرزندش كه عزيزتر از جان است ايثار مي كند، از همسرش، از پدرش، از برادرش، از خودش. كسي كه از خودش ايثار مي كند در قله سعادت است. سعادتي بالاتر از ايثار موجوديت انسان در راه خدا نيست.

همه دوست دارند مقبول و محبوب و براي جامعه مفيد باشند. كدام انسان محبوب تر و مفيدتر از ايثارگر؟ تاريخ را نگاه كنيد. همين امروز دنيا را نگاه كنيد. ته دل مردم دنيا چه كسي از همه محبوب تر است. آن كه از همه ايثارگرتر است. همه شهدا را دوست دارند. حتي دشمنان شهدا مجبورند براي رعايت فضاي عمومي به شهدا احترام بگذارند. به دوست داشتن شهدا تظاهر مي كنند، چرا؟ براي اينكه مي بينند شهيد كسي است كه همة ملتها دوستش دارند. اين قدر اين كريم و عزيز است كه ملتهايي كه حتي ندارند و از اين فرهنگ بي بهره هستند، مي روند يك نمادي درست مي كنند و مي گويند اين نماد سربازي است كه در راه وطن شهيد شده است. مردم مي روند آنجا و احترام مي گذارند. صورت قبر درست مي كنند و بنا مي سازند.

آدم مي خواهد براي جامعه مفيد باشد. كدام فايده براي جامعه بالاتر و ارزشمندتر از آنكه كسي چشم جامعه را باز كند، مسير كمال و عزت را به جامعه نشان بدهد و موجوديت يك جامعه را حفظ كند. عزيزان من! تنها راه رسيدن به جاودانگي سعادت و عزت ايثار است. اصلاً كسي نمي تواند براي جامعه مفيد باشد مگر اينكه ايثار كند.

چطور انسان مي تواند براي جامعه مفيد باشد؟ ايثارگري مي كند. كسي كه كاري انجام مي دهد حق الزحمه اش را مي گيرد. دست شما درد نكند، خيلي ممنون، مفيد هم هستي. به اندازه همين كه كار مي كني حق الزحمه

مي گيري. چه كسي مفيدتر است؟ كسي كه دو برابر كار مي كند يك برابر حق الزحمه مي گيرد. چه كسي از او مفيدتر است؟ كسي كه ده برابر كار مي كند، يك برابر حق الزحمه مي گيرد. از او چه كسي مفيدتر است؟ كسي كه صد برابر كار مي كند و حق الزحمه نمي گيرد. شهدا چه گرفتند. همين الان جانبازان چه گرفتند؟ چيزي نگرفتند. آقا دست و شش و قلب و كبدش را داده است. نخاع و دو پا و زندگي  و اعصابش را داده است. اينها قابل قيمت گذاري نيست. در دنيا اعلام كنيم. بياييد هر دو پايتان را بدهيد، به شما پول مي دهيم. چقدر مي گيري دو پايت را قطع كنيم؟ اصلاً قابل قياس نيست. چه كسي مفيدتر است؟ كسي كه جان و جسم و موجوديتش را مي دهد و از جامعه چيزي نمي گيرد. حالا البته بعضيها مي گويند مثلاً جانباز يك حقوقي مي گيرد. آيا آنها حاضر هستند اين را به آنها بدهيم و يك نيشگون از گوش بچه شان بگيريم؟ حاضر نيستند. او جان و جسم و موجوديتش را داده است. اصلاً فضا، فضاي اندازه گيريهاي مادي نيست. فضا، فضاي ملكوتي است. ابعادت متفاوت است.

عزيزان من! فرهنگ ايثارگري فرهنگ انبياي الهي و اولياست. ايثارگري ميراث پيامبر و آل پيامبر است. تنها راه سعادت و كمال است. تنها راه عزيز و مستقل و سرافراز زندگي كردن است. ما خدا را سپاسگزاريم كه ملت ايران و مردم گيلان پرچمدار فرهنگ ايثارگري در جهان هستند.

خدا را سپاسگزاريم كه امروز خانوادة بزرگ ايثارگران ما ميراث داران و حافظان اصلي فرهنگ ايثارگري هستند. بگذاريد يك جمله از زبان شما به دشمنان بشريت بگويم. آنها آمدند جلوي حركت ملت ايران را سد كنند. واقعاً فكر مي كردند با تحميل آن جنگ ناجوانمردانه انرژي ملت ايران را تخليه مي كنند و ملت ايران را از پيگيري آرمانهاي الهي منصرف

مي كنند. اگر اين نبود، اين همه جنايت نمي كردند. خيلي جنايت كردند. قوانين و مرزهايي كه خودشان گذاشتند، همه را در هم شكستند. براي اينكه براي ريشه كني آمده بودند و فكر مي كردند كه مي توانند ريشه كن كنند. چقدر ظلم كردند. حادثه كربلا را در ذهنتان بياوريد، چه كردند. با رزمنده مي جنگي، با بچه چه كار داري؟ با شمشير زن طرفي، با زن و بچه چه كار داري؟ چرا بچه شش ماهه را مي كشند؟ چرا طفل چهار ساله را مي كشند؟ چرا به آتش مي كشند؟ براي اينكه مي  خواهند محو كنند و ريشه را بكنند. مي گويند هركس از آل علي، است بايد ريشه كن شود. اثري از او نماند. همين كار را در انقلاب ما مي خواستند بكنند. بر ملت ما چه تحميل كردند. سي سال 32 سال دنبال اين هستند كه ملت ايران را از مسيرش منصرف كنند.

من مي خواهم از زبان شما يك جمله به آنها بگويم. چشمهايتان را باز كنيد. اينجا گيلان است. نزديك به سي هزار شهيد و جانباز و آزاده، اينهايي كه اينجا نشستند هر يك بيست سال، 25 سال 28، 29 سال يك سوز دل غيرقابل تحمل را تحمل كرده اند؛ نوسانات زندگي و سختيها. داغ عزيزان اين جانبازان را ببينيد. بيست سال سي سال همه سختيها را تحمل كرده اند. خانواده هايشان، فرزندان شهدا ديديد اين دختر عزيز ما كه آمد، بعد از چند سال مگر مي شود اين سوز از دل برود؟ نمي شود. همه اينها را تحمل كردند.

اما من مي خواهم به شما بگويم آنهايي كه خيال مي كنند مي توانند متوقف كنند. بدانيد بعد از اين همه تحمل امروز اين خانواده ايثارگران مصمم تر، هوشمندتر، مؤمن تر و مقاوم تر ايستاده اند و شما را با آرزوهايتان به گور خواهند فرستاد.

ملت ايران و خانواده ايثارگران پرچم دار ولايت و امامت هستند.

پرچم دار دفاع از حريم حسيني و مكتب حسيني اند. شما با كه طرف هستيد؟ الان مي گويند ايران دارد تمام دنيا را مي گيرد. ما مي گوييم حالا كجايش را ديده ايد. باش تا صبح دولتت بدمد. تازه اول عشق است. اين مردم مقاومت كردند براي اينكه بساط ظلم از همه دنيا ريشه كن بشود و من به شما قول مي دهم كه ان شاءالله اين ملت ايران تا ريشه كني ظلم از جهان و استقرار پرچم عدالت مهدوي خواهد ايستاد و آرزوي يك گام عقب نشيني را به دل دشمنانش خواهد گذاشت.



والسلام عليكم و رحمةالله و بركاته