بسم الله الرحمن الرحيم





مى دانيد كه دولت نهم با چهار شعار عدالت گسترى، مهرورزى، خدمت رسانى و پيشرفت و تعالى همه جانبه كشور قدم به عرصه خدمت نهاد. در طول قريب به هشت ماه دولت در زمينه هاى گوناگون اقدامات خودش را سازماندهى كرد. به طور طبيعى بخش مهمى از توان و برنامه هاى دولت مصروف سازماندهى امور اقتصادى شد. در كارهاى اقتصادى تلاش براى توسعه سرمايه گذارى توسط مردم و بخش غير دولتى چه داخلى و چه خارجى در سال گذشته انجام شد و ما رشد سرمايه گذارى داخلى و رشد سرمايه گذارى توسط متقاضيان خارجى را شاهد بوديم. حمايت از توليد داخلى با رفع بعضى مقررات و قوانين دست وپاگير و ايجاد امنيت در وضع قوانين ثابت و صيانت از روندهاى مثبت در دستور كار دولت بود. به همين دليل ما در سال گذشته شاهد رشد اقتصادى مناسبى بوديم. رشد اقتصادى 7/5 درصد غير از بخش نفت نشان دهنده تلاش مثبت دولت و مردم در اين زمينه است. در بخشهاى كشاورزى و صنعت و خدمات ما شاهد رشد بوديم. تلاش براى خودكفايى در بخش كشاورزى در سال گذشته هم ادامه پيدا كرد. توسعه اشتغال به عنوان يك ضرورت امروز اقتصاد ايران در دستور كار دولت قرار گرفت و برنامه هاى متعددى سازمان دهى شد. هدايت منابع بانكى به سمت صنايع و بنگاههاى اقتصادى زود بازده، ايجاد صندوقهاى حمايتى و كاهش بهره بانكى در جهت توسعه اشتغال بود. به علاوه براى تحقق عدالت، منابع بانكى و سرمايه گذاريها به طور عادلانه در سراسر كشور و بين استانهاى مختلف توزيع شد. هدايت بخشى از درآمدهاى نفتى به سمت سرمايه گذارى و توسعه اشتغال، همان چيزى كه به نام منابع ذخيره ارزى مشهور شده است، براى استانهاى گوناگون سهميه منظور شد و تسهيلاتى براى سرازيرشدن اين منابع در بخش توليد فراهم شد. براى تسهيل ازدواج، مسكن و اشتغال جوانان علاوه بر اينكه منابع قرض الحسنه اختصاص پيدا كرد، خوشبختانه، صندوق مهر امام رضا(ع) تأسيس شد كه از ميلاد حضرت زهرا(س) در تمام كشور كار خودش را آغاز مى كند. منابع خوبى براى اين صندوق منظور شده است كه در بخش اول براى حمايت از ازدواج جوانان و بعد اشتغال و مسكن اختصاص پيدا خواهدكرد.

در سال گذشته فعاليتهاى عمرانى با يك جهشى مواجه بود. شايد براى اولين بار طى دهه اخير 80 درصد اعتبارات عمرانى تخصيص داده شد كه ما شاهد يك تحرك جدى در بخش عمرانى بوديم. به علاوه در بودجه سال 1385 هم ما با يك جهش در فعاليتهاى عمرانى مواجه هستيم. براى اولين بار طى سالهاى اخير در هفته اول آغاز سال نو قريب به اتفاق موافقت نامه هاى عمرانى مبادله شد و كار در صحنه عمل آغاز شد. دولت توزيع سهام عدالت را در دستور كار خودش دارد. كار بسيار بزرگى است كه مجموعه سهام دولت در بخش اقتصادى تقديم بشود و در يك سازو كار مناسبى بين ملت ايران توزيع بشود. اين كار به عنوان نمونه از چهار استان كشور و در بين محروم ترين اقشار جامعه آغاز شده، در گام اول به ازاى هر نفر 500 هزار تومان كه اين به 2 ميليون تومان به ازاى هر نفر افزايش پيدا خواهد كرد و دهكها را به ترتيب جلو مى رويم. اما كار، كار بسيار بزرگ و گسترده اى است. سازمان دهى قانونى اش به طور كامل انجام شد. خوشبختانه، مقررات و اساسنامه هاى لازم به تأييد شوراى محترم نگهبان هم رسيد. ان شاء الله كار با سرعت جلو خواهد رفت. جهت گيرى ديگر دولت تغيير روند واردات - مصرف به توليد - صادرات است. الان از صفر كارخانه تا گمركات در دستور كار دولت قرار دارد و گام به گام تجديد نظر و اصلاح مى شود و روندهاى جديدى وضع مى شود تا تمام ظرفيت داخلى كشور فعال بشود. سفرهاى استانى دولت به عنوان يك حركت نو براى توزيع توانمندى و اختيار و حضور و نظارت دولت به طور عادلانه در سطح كشور سازماندهى شده است. در سال گذشته سفر به 9 استان در دستور كار دولت بود. خوشبختانه اين انجام شد. مابقى استانها هم امسال ان شاء الله انجام مى شود. بعد از يك وقفه سه هفته اى مجدداً اين كار تكرار خواهد شد. يكى از مشكلات كشور ما، ساختارهاى ادارى به جا مانده از زمانهاى دور است كه اين ساختارها براى تحول و حركتهاى سريع ايجاد نشده اند.

براى اينكه اين ساختارها به حركت در بيايند و نظارت كافى بر آنها انجام بشود هم، سفرهاى استانى بسيار مفيد هستند. دولت نظارت خودش را بر كل سازمان ادارى كشور به طور بسيار سازمان يافته دارد انجام مى دهد. به جاى اينكه گزارشها از دور دست كشور حركت بكند و بعد از مدتهاى طولانى و چرخشها و تغييراتى كه در ساختار ادارى انجام مى شود، آيا به دولت برسد يا نه، دولت مستقيماً در صحنه حاضر است و همان جا تصميم مى گيرد. البته از قبل - اطلاع داريد - حدود يك ماه قبل از هر سفر كارگروههاى كارشناسى تمام مطالعات و تصميمات قبلى را جمع مى كنند، جلسه مى گذارند، بررسى مى كنند، نيازها را با برنامه چهارم، با جهت گيريهاى دولت و قوانين كشور تطبيق مى دهند. بعد در جلسه اى كه دولت دارد، ديگر به سرعت اينها را تصويب مى كند كه جنبه رسمى پيدا كند والا كارهاى اصلى اش قبلاً در جلسات كارشناسى انجام مى شود. تجربه نشان داد كه تحرك بالاى اقتصادى موجب كاهش تورم است. برخلاف نظر بعضيها كه تصور و تبليغ مى كردند كه تحرك بالاى اقتصادى، رشد سرمايه گذارى و رشد كار عمرانى و تحركات دولت موجب افزايش تورم است، بررسيها نشان مى دهد كه خوشبختانه در سال 1384 با اينكه سياستهاى دولت تقريباً در هفت ماه از سال اجرا شد (كمتر از هفت ماه)، با اين حال ما شاهد كنترل تورم و كاهش نرخ آن در سال گذشته بوديم. اين سياستها امسال هم ادامه پيدا خواهد كرد. كشور ما يك كشور بسيار پر استعداد و توانمندى است. ايران به لحاظ منابع مادى و انسانى بسيار غنى است. و مى تواند چشم انداز بيست ساله را در زمان كوتاه ترى محقق كند. دولت مصمم است به سرعت زمينه شكوفايى همه استعدادها را فراهم كند. در بخشهاى آموزش و پرورش، آموزش عالى و تحقيقات دولت مصمم به تغيير نگاه و تحول است.

خوشبختانه در سال گذشته جهتگيريهاى دانشمندان و محققان ما به سمت رفع نيازهاى كشور و پيشبرد كشور و دسترسى به علوم برجسته و فاخر در بخشهاى متعدد ثمر داد. امروز من با افتخار مى توانم اعلام كنم كه دانشمندان و محققان ما در عرصه هاى گوناگون علمى صاحب سبك، نظر و ايده هاى جديد براى دنيا هستند. البته ما هنوز با نقطه مناسب و مطلوب ملت ايران فاصله داريم. شما مى دانيد كه ملت ايران قرنهاى متوالى پرچمدار علم و فرهنگ و ادب و فناورى در جهان بوده است. دانشمندان ايرانى پايه گذار بسيارى از علومى بوده اند كه امروز در اختيار بشر است. امروز ملت ما مصمم است كه جايگاه شايسته خودش را در علم و فناورى مجدداً به دست بياورد. تقويت كرامت انسانى و ترويج مهرورزى از سياست هاى ديگر دولت است. دولت خودش را خادم مردم و در كنار و غمخوار مردم مى داند. فرهنگى كه دولت به دنبال ترويج آن است، اين است كه تمام امكانات، وقت، توان، قدرت تصميم گيرى، منابع مالى، امكانات ادارى و هر چيزى كه در اختيار مجموعه دستگاههاى حكومتى است، متعلق به مردم است و بايد با كمترين هزينه و در روان ترين سامانه در اختيار و خدمت تعالى مردم قرار بگيرد. خوشبختانه، ملت ما امروز منسجم تر، متحدتر و همدل تر از هميشه تاريخ ايستاده و آرمانهاى بلند خود را دارد دنبال مى كند و دولت فكر مى كند كه بالاترين افتخار براى او خدمت به چنين ملتى است. ما تلاش مى كنيم كه حركت مردم و فعاليت آنان در بخش اقتصاد به بالاترين حد خودش برسد. سرمايه گذارى در بخش دولتى را هم محدود كرده ايم و هم به شدت كاهش داده ايم و در بسيارى از بخشها به مشاركت مردم و همكارى با مردم منوط كرده ايم. مردم ما توانمنديهاى بسيار بالايى دارند. وظيفه دولت اين است كه راه را باز كند تا اين توانمنديها بتواند در خدمت مردم قرار بگيرد. تمركززدايى نيز از جهتگيريهاى دولت بود.

بسيارى از شركتها نقل مكان كردند. به بقيه مهلت داده شده، آنهايى كه بايد از تهران بروند، بايد بروند. ما بايد هزينه هاى تهران را كاهش بدهيم. از جهت گيريهاى ديگر دولت كاهش مصرف انرژى است. مى دانيد كه در سال گذشته نزديك به 10 ميليارد دلار فقط مصرف بنزين داشتيم. اين مصرف، مصرف بسيار بالايى است. شايد سرانه مصرف بنزين ما در دنيا در رده هاى اول باشد. اين بايد كاهش پيدا كند. توسعه حمل و نقل عمومى در دستور كار دولت قرار گرفت. در تبصره 13 بودجه، يك مجموعه كامل سياستها و برنامه ها براى كنترل مصرف بنزين و سوخت، تغيير و كاهش سوخت و اصلاح سيستمهاى حمل و نقل عمومى در دستور قرار گرفت. خوشبختانه مجلس شوراى اسلامى هم به طور كامل تبصره را تصويب كرد. آيين نامه هاش آماده شده، ان شاء الله به زودى كارها آغاز خواهد شد. در شهرهاى بزرگ حمل و نقل ريلى و عمومى در دستور كار دولت است كه ان شاء الله بايد ظرف چهار سال اينها را سامان بدهد. به علاوه جابجايى سوخت از بنزين و نفت و گاز به گاز در دستور كار دولت است. امسال احداث چهارصد جايگاه سوخت گاز با تجهيزات لازم در دستور كار دولت قرار دارد. كار ديگرى كه دولت انجام داد، كنترل مصرف بخش دولتى است. شما مى دانيد كه هزينه هاى دولت دو بخش است: يكى هزينه مصرفى، ديگرى هزينه هاى سرمايه گذارى. ما تلاش مى كنيم كه هزينه هاى مصرفى را كاهش بدهيم. هزينه هاى مصرفى هم باعث تورم است و هم سهمى از آن هزينه هايى است كه از جيب ملت مى رود. در واقع مثل بالاسرى و سربارى مى ماند. هر مقدار بالاسرى را كاهش بدهيم، راندمان و بازدهى كار بالا مى رود.

سال گذشته رشد مصرف دولت به 8/2 درصد رسيد كه سال قبل از آن نزديك به 7 درصد بود و معنايش اين بود كه به سرعت داريم جلو ريخت و پاشها و دوباره كاريها و هزينه هاى زائد مصرفى را در دستگاههاى دولتى مى گيريم. كار ديگر دولت جلوگيرى از بعضى امتيازات ويژه و رانتها بود. امروز در مجموعه دولت كمتر راهى پيدا مى شود كه افرادى بخواهند از امتياز ويژه استفاده كنند. اين دستها تقريباً قطع شده است. اگر هم كسى بخواهد انجام بدهد، حتماً بايد با سختيها و پيچيدگيهاى فراوانى انجام بدهد كه اميدواريم بااصلاح روندها و روالها اين مسيرهاى بسيار معدود هم مسدود بشود و راهى براى سوء استفاده باقى نماند. ترميم حقوق كارمندان، ترميم حقوق بازنشستگان، ترميم حقوق كارگران، ما بايد به سمت عدالت برويم. البته ممكن است در كوتاه مدت تبعات منفى داشته باشيم كه حتماً با همكارى بسيار صميمانه اى كه اصحاب صنعت و سرمايه گذاران با دولت دارند، اين تبعات به حداقل خواهد رسيد و دولت هم در خدمت همه است كه تبعات منفى را به سمت صفر ميل بدهد. اما ما بايد به سمت عدالت حركت كنيم. كارهاى ديگرى هم هست. در بخش داخل، در بخش فرهنگى، ما معتقديم فرهنگ اين سرزمين مى تواند براى همه ملتها الگو باشد. فرهنگ ايرانى - اسلامى يك فرهنگ جامع و كامل براى يك زندگى سعادتمند است. ملت ايران يك ملت عاطفى، ادبى، هنرمند، ايمانى و پاك است كه دوستدار و غمخوار همه ملتهاست. فرهنگ ملت ايران فرهنگ بسيار ارزشمندى است كه اين فرهنگ هم بايد تبيين، ترويج و تبليغ بشود. ما امروز به همه دنيا اعلام مى كنيم كه فرهنگ ملت ايران مى تواند براى همه ملتهاى عالم الگو بشود. ملت سختكوش، مصمم و مقاوم و هوشمند، ملتى كه هنر و ادبيات در متن زندگى و در لابه لاى زندگى اش پيچ خورده و تنيده شده است. ملتى كه نسبت به سرنوشت همه بشريت حساس است. ملتى كه براى تك تك انسانهاى عالم ارزش قائل است و كرامت و عزت انسانى را يك اصل خدشه ناپذير مى داند و از كرامت انسانى دفاع مى كند.

يك ملت صلح دوست، ملتى كه خواهان صلح و آرامش براى همه ملتهاست. ملتى كه خواهان سعادت همه ملتهاست. از شادى همه ملتها شاد مى شود و از غم همه ملتها غمگين مى شود. ملت ايران يك ملت الگوست و فرهنگ ايرانى مى تواند براى همه الگو باشد. اما اجازه بدهيد مطالبى را هم درباره مسائل جهانى خدمتتان عرض بكنم. سال، سال پيامبران است. پيامبران آمدند كه بشريت را به دو اصل دعوت كنند؛ خدا پرستى و عدالت. اين دو، پايه زندگى سعادتمند است؛ پايه صلح و آرامش پايدار است. امكان ندارد بدون خداپرستى و عدالت ما شاهد سعادت يك ملت يا يك فرد يا صلح و آرامش پايدار باشيم. اگر امروز مى بينيم كه دردنيا ظلمها هست، جنگها هست، فضاى تهديد بسيارى از ملتها را در فشار قرار داده است، ادبيات چند كشور قدرتمند، ادبيات زور و سلطله و چپاول است، مى بينيم كه منابع ملتها صرف انبار كردن تسليحات مى شود، به جاى اينكه صرف رفاه و پيشرفت ملتشان شود. اينكه مى بينم بعضيها فقط از موضع زور و به رخ كشيدن سلاحهاى پيشرفته خوشان صحبت مى كنند، اينها به خاطر اين است كه بعضى از اينها از فرهنگ و از اصول انبياء فاصله گرفته اند. هرجايى كه بشريت به سمت آرمانها و دعوت انبياء حركت كرد، آنجا نقطه سعادت، آرامش، صلح و دوستى و برادرى شد و هر مقدار از فرهنگ انبياء فاصله گرفت، همان جا نقطه آسيب پذيرى، جنگها و جدالها شد. امروز مشكل بشريت حضور چند قدرتى است كه هيچ پايبندى و اعتنايى به اصول اخلاقى و اعتقادى انبياء ندارند. گرچه ممكن است بعضيهايشان ادعا كنند كه پيرو بعضى از انبيا هستند، اما رفتار آنها هيچ شباهت و سنخيتى با اخلاق و رفتار انبياء ندارد. من اجازه مى خواهم يكى از پديده هاى مشكل امروز جهان را براى شما اينجا واكاوى كنم. شما مى دانيد كه در قرن گذشته دو جنگ جهانى اتفاق افتاد. دو جنگى كه در يكى از آنها حداقل 60 ميليون انسان كشته شدند و چند برابر آن، معلول شدند و چندين براى آن آواره شدند.

چه كسانى مسبب اين جنگها بوده اند و چرا؟ غير از اين بود كه خودخواهيها، قدرت طلبيها، سلطه طلبيها و تجاوز طلبيهاى دو سه قدرت و بعضى سران برخى از كشورها كه از فرهنگ و اخلاق و انبياء فاصله گرفته اند، موجب آتش شد كه دهها ميليون انسان را در خودش سوزاند؟ نه تنها در زمان خودش آثار بسيار مخربى را بر جاى گذاشت، حتى ملتهايى كه هيچ نقشى در آن جنگ نداشتند، آنها هم مورد تجاوز قرار گرفتند. آنها هم صدمه ديدند. بسيارى از ملتهاى خاورميانه قربانى جنگى شدند كه اصلاً در آن دخالتى نداشتند. طرف هيچ يك از طرفين نبودند؛ نه متحدين و نه متفقين. آنها با هم سر توسعه سرزمين جنگ داشتند؛ بسط محدوده حكمرانى و امپراتورى، سرازير كردن منابع و ثروت ملتها به سمت خودشان. اما مى بينيم كه ملتهايى كه هيچ نقشى نداشتند، بعداً مورد تجاوز و سلطه قرار گرفتند كه امروز هم مهم ترين مشكلى كه بشريت از آن رنج مى برند، و مهم ترين مشكلى كه ملتهاى خاورميانه از آن رنج مى برد، ادامه ماجراهاى جنگ دوم جهانى است. در جنگ دوم جهانى با هم جنگيدند، بسيار خوب، ما مخالف آن جنگ بوديم و الان هم هستيم. ما اصولاً معتقديم فرهنگ انبيا فرهنگ منطق و گفتگو و انسانيت است. فرهنگ جنگ متعلق به انسانهايى است كه از اخلاق انبيا فاصله گرفته اند. خب، جنگيديد. به فرض كه ماجراهايى اتفاق افتاد، چرا به بهانه آن بايد مردم خاورميانه بيش از شصت سال غرامت پس بدهند؟ ماجرايى طراحى شد، به بهانه آن در سرزمينهاى خاورميانه يك رژيم تأسيس شد و تا امروز هر روز مردم مظلوم و بى پناه را به خاك و خون مى كشد.

آن كسانى كه مدعى اند كه نجات بخش بشريت بوده اند، آمدند در جنگ دوم جهانى مانع كشتار شدند، به خونخواهى كشتگان جنگ دوم جهانى برخاسته اند، در طول شصت سال صدها هزار نفر از مردم بى گناه را به خاك و خون كشيده اند. چرا؟ مردم فلسطين چه نقشى در جنگ دوم جهانى داشته اند؟ اگر بين برخى از گروههاى قدرت در اروپا و غرب درگيرى و دعوا بود، چرا مردم فلسطين بايد تقاص آن را پس بدهند؟ شصت ميليون نفر كشته شده اند، ما براى همه آن كشته شدگان متأسفيم. تك تك شان عزيزند، هر يك انسان از ديد ما عزت و كرامت دارد. كرامت احترام، سعادت و شخصيت او محترم است. خون و جان و مال و ناموس و حيثيت او محترم است. اين تعليمات انبياست. اما چرا فقط براى عده اى از كشتگان مرثيه سرايى مى شود؟ گيرم كه درست بوده، چه كسى بايد تقاص پس بدهد؟ اين يك سؤال جدى در مقابل بشريت امروزاست. ما با ايجاد مضيقه و مشكلات براى هر انسان مخالفيم. ما به پيروان همه اديان احترام مى گذاريم. كشور عزيز ايران تنها كشورى است كه پيروان اديان را فقط به احترام اينكه پيرو دين الهى هستند، پيرو موسى، عيسى زرتشت هستند، ولو اينكه تعدادشان خيلى كم است، كرسى نمايندگى در مجلس شوراى اسلامى دارند، از حقوق يكسان برخوردارند، ما تنها كشورى هستيم كه اين گونه ايم. از يك طرف داعيه دلسوزى براى يهوديان دارند، دو سه كشور همزمان بعد از جنگ دوم جهانى و در دوران جنگ دوم جهانى جريان وسيع يهودى ستيزى را در اروپا برپا كردند. اگر شما طرفدار يهوديان هستيد، پس اين ماجراى يهودى ستيزى چه بود؟ چرا محيط كل اروپا را براى يهوديان ناامن كرديد؟ آيا غير از اين بود كه اينها را مجبور كنيد كه در شرايط ناامن به سرزمين فلسطين پناه برند؟ چرا خيال مى كنيد كه آنها امروز در فلسطين در آرامش اند؟ كسانى كه وطن خودشان را به خاطر يهودى ستيزى و فشارهاى شما رها كرده اند، آمده اند به سرزمينى رفته اند كه مال آنهانيست.

اقليتهاى گوناگون از كشورهاى مختلف كنار هم آمده اند مثل كاغذهايى كه با يك سنجاق به هم گره بزنيم. هر روز هم دارند در فضاى ناامنى زندگى مى كنند. يك بار گفتم و امروز هم مى گويم. درهاى اين زندان بزرگ را باز كنيد. اجازه بدهيد آن مردم خودشان آزادانه تصميم بگيرند، ببيند كه به موطن اصلى شان برخواهند گشت. البته شما يهودى ستيزى را كنار بگذاريد. ما فكر مى كنيم كه يهوديها هم به اندازه همه بشريت حق زندگى كردن دارند؛ حق زندگى سعادتمند و آزاد و در امنيت دارند. رها كنيد و اجازه بدهيد به موطن خودشان برگردند و اجازه بدهيد ملت فلسطين كه بيش از شصت سال است كه دارد كشته مى شود، خانه اش روى سرش خراب مى شود، شخصيت ها و رهبرانش با اعلام قبلى ترور مى شوند. اجازه بدهيد صلح و امنيت برپايه عدالت و معنويت برپا بشود كه اين صلح و امنيت پايدار است. يك مشكل را درست كرده ايد. حالا خودتان هم حلش كنيد. مشكل را شماها بر منطقه تحميل كرده ايد. چرا راه حلش را در نابودى يك ملت كه موطن آباد و اجدادى اوست، جستجو مى كنيد. اين اتفاق نخواهد افتاد. وقتى ما مى گوييم اجازه بدهيد ملت فلسطين تصميم بگيرد، مى گويند فلانى طرفدار جنگ و يهودى كشى است. اين شيوه ها، شما را به كجا خواهد برد؟ با اين شيوه ها چگونه مى خواهيد دنيا را اداره كنيد؟ ما مى گوييم به طور منطقى اين رژيم جعلى نمى تواند ادامه حيات بدهد. يك بار اجازه بدهيد ملت فلسطين نظر خودش را آزادانه اعلام كند، ببينيد چه اتفاقى مى افتد.

شما كه مى گوييد دموكراسى و مردم سالارى، بسم الله. اينجا آزمايش تمام دستاوردهاى ليبراليسم است. تمام تمدن كشور امريكا و انگليس در اينجا بايد تجربه پس بدهد. اينجا بايد آزمايش بشود. ما مى گوييم اجازه بدهيد، ملت فلسطين خودش تصميم بگيرد. نه اينكه بر ملت فلسطين تحميل بشود. شروع مى كنيد به جار و جنجال، فلانى مثل فلان جنايتكار است. اينها را كه خودتان هم قبول نداريد. اينها چه شيوه اى است؟ كارى كرده ايد كه در دنيا ديپلماسى به دروغ و كلك تبديل شده است و هيچ كس به هيچ كس اعتماد ندارد. دو نفر به چشمان هم نگاه مى كنند به عنوان دو شخصيت جهانى و به هم لبخند مى زنند، در همان زمان در ذهن شان نقشه مى كشند كه چگونه پدر طرف را در بياورند و به هم دروغ مى گويند. اين چه ادبياتى است؟ ما با اين به صلح و امنيت پايدار و دموكراسى و مردم سالارى و حقوق بشر خواهيم رسيد؟ اين به شدت از مرام و فرهنگ انبيا به دور است. فرهنگ انبيا بر صداقت، انسان دوستى و مهرورزى است و بايد برگرديم. حالا اجازه بدهيد من دو سه جلسه هم با مردم آلمان و اتريش صحبت كنم. شما ببينيد كه فضا در دنيا چگونه است. مدعيان حقوق بشر و دموكراسى چگونه مى خواهند دنيا را اداره كنند. شصت سال قبل جنگى اتفاق افتاده است. بالاخره دوطرف كشته اند. شصت ميليون نفر كشته شده اند. اگر ما در آن زمان قدرتى داشتيم، حتماً جلو اين كشت و كشتار را مى گرفتيم، در حد توانمان اجازه نمى داديم. اما 60 سال از جنگ گذشته است، مردم فلسطين هنوز دارند خسارت جنگى را كه در آن نقشى نداشتند، مى پردازند. مردم آلمان هم دارند خسارت جنگى را كه در آن موقع در آن حضور نداشتند، مى پردازند. سؤال اين است، فرض مى كنيم 60 سال قبل حكومتى در آلمان جنگى را راه انداخته، جنايتى اتفاق افتاده، بعد از سه نسل، نسل امروز آلمان چه گناهى كرده كه بايد همچنان تو سرى خور باشد. نبايد در مناسبات جهانى نقش مستقلى را ايفا كند؟ دائم به او القاء مى كنند كه تو كسى هستى كه پدرانت جنايتكار بوده اند

. همه كشورها نماد افتخار خود را درست مى كنند و وقتى توريستها مى آيند، نمادهاى افتخار خود را به آنها نشان مى دهند، اما در آلمان نمادى درست مى كنند كه هر آلمانى از هر پاركى رد مى شود، مى گويد تو كسى هستى كه پدرانت جنايتكارند، پس تو بايد امروز تو سرى خور باشى! اين چه مناسباتى است؟ چرا اين قدر بايد به يك ملت تحميل كرد. همين طور مردم اتريش. ما از جنگ دفاع نمى كنيم. ما محكوم مى كنيم، اما 60 سال قبل كسانى آنجا حاكم بودند و كارهايى كردند، چرا بايد نسلى كه امروز به دنيا مى آيد، بدهكار به دنيا بيايد؟ هم به لحاظ سياسى، هم به لحاظ فرهنگى و هم به لحاظ اقتصادى، بدهكار است و بايد همچنان باج بدهد. به كى؟ به عده اى صهيونيست. براى كجا؟ براى سركوب ملت فلسطين. من ترديد ندارم كه ملت بزرگ آلمان چنين صحنه اى را نمى پسندد. شصت سال قبل جنگ تمام شده، هنوز دارند از يك ملت باج خواهى مى كنند. اين چه مناسباتى است؟ ما مى گوييم اين مناسبات ناعادلانه است. ما وقتى بحث مى كنيم، نمى گوييم ملت فلسطين، چون اكثريت آنها مسلمان اند. مردم آلمان هم براى ما عزيز هستند. چرا بايد تحقيرى تاريخى را بر ملتى هوشمند تحميل كنيم. جايگاه ملت آلمان در مناسبات علمى، فرهنگى و سياسى جهان بايد جايگاهى برجسته باشد. بعد از 60 سال هنوز اسير عده اى آدم هستند كه تمام وقايع آن زمان را همين ها طراحى كردند. بعد هم مى گويند كسى راجع به آن حادثه حرف نزند و تحقيق نكند. چرا تحقيق نكند؟ اگر حقيقت است اجازه دهيد دانشمندان تحقيق كنند، و حقيقت هر روز آشكارتر مى شود. چرا اجازه نمى دهيد؟ به آنجا سفر مى كنى، دست تو را مى گيرند و به آنجا مى برند و نمادى نشان مى دهند كه اين نماد تحقير ملت آلمان است. اين چه مناسباتى است؟ چرا عده قليلى براى پر كردن جيبهاى خود بايد دنيا را به آتش بكشند. ما مخالف اين روش اداره دنيا هستيم و اين را اعلام هم مى كنيم. من به صراحت عرض مى كنم، بنده مخالف سياستهاى انگليس و امريكا در اداره جهان هستم.

اتفاقاً طرفدار صلح و آرامش هستم. بسيار هم صلح دوست هستم. اين چه روشى است هركس به شما انتقاد مى كند و خلافهاى شما را آشكار مى كند، با شبكه رسانه اى كه با پولهاى مفت و باد آورده تغذيه مى كنيد، به او حمله مى كنيد و به عنوان جنايتكار [معرفى مى كنيد.] نه خير، احمدى نژاد يك معلم مدرسه است و بسيار هم صلح دوست است. تا امروز آزارم به يك مورچه هم نرسيده است و ان شاء الله به هيچ جاندار و بى جانى هم نخواهد رسيد. ما طرفدار صلح، آن هم صلح پايدار و ريشه اى هستيم، نه صلح تحميلى. اين وضعيت كشور آلمان است. البته من با بعضى ملتهاى ديگر هم صحبتهايى دارم و صحبت خواهم كرد. اين چه ادبياتى است؟ چرا بايد همه ملتها اسير باشند تا شما جيبهايتان را پر كنيد؟ خيال مى كنيد با شبكه رسانه اى تان مى توانيد هر چيزى را به ملتها تحميل كنيد و هر كسى را هر جور خواستيد به ملتها معرفى كنيد و هر ملتى را هر جور خواستيد معرفى كنيد؟ اين دوران گذشت، تمام شد. امروز دوران ملتها آغاز شده است. ملت ايران در تاريخ خود به هيچ ملتى تجاوز نكرده است. ملت ايران همواره پرچمدار صلح و دوستى بوده است. ملت ما هميشه دفع تجاوز و دفاع كرده است. تاريخ ثبت نكرده است كه ملت ايران ابتدا به ساكن به ملتى تجاوز كرده باشد. در همين 27 سال شما با ملت ايران چه كرديد؟ چرا با آزادى و پيشرفت ملت ايران مخالفيد؟ چرا اينكه ملت ايران جمهورى باشد، با آن مخالفيد. چرا؟ چرا جنگ را تحميل كرديد؟ چرا از صدام حمايت كرديد؟ بعد انتظار داريد ملت ايران براى شما هورا بكشد؟ الان هم باز تجربه نگرفته ايد. باز هم عبريت نگرفته ايد، چرا؟ من به شما نصيحت مى كنم كه به اخلاق انبياء برگرديد. ما حتى شماها را هم دوست داريم. ما نمى خواهيم آبروى شما برود. ما نمى خواهيم شما مفتضح بشويد. ما نمى خواهيم شما در فشار باشيد. چرا اين قدر ملتهاى خودتان را تحت فشار گذاشته ايد؟ براى اينكه بيايند ملت ديگرى را غارت كنند و تحميل كنند، هر روز يك فضاى تهديد دروغين براى مردم خودشان درست مى كنند. خطرهاى كاذب براى مردم خودشان، رسانه ها به كار مى افتد. مرتب خطر، خطر، خطر. من مى بينم كه بعضى از اين مجلات، روزنامه ها، رسانه ها و شخصيتها راجع به خود بنده اظهار نظر مى كنند. البته خيلى برايم مهم نيست، ولى بالاخره مى آورند و مى بينيم. يك چيزهاى دروغى همين طورى.

حتى اخيراً شنيده ام كه گفته اند ايران دارد قيمت نفت را بالا مى برد. بله، ما واقعاً علاقه منديم كه قيمت نفت بالا برود. اما نمى خواهم مناسبات ظالمانه اى در دنيا برپا بشود. ما هيچ نمى خواهيم؛ مناسبات عادلانه. نفت يك قيمتى دارد. توليدات ديگران هم قيمتى دارد. ارزشيابى كنيم، كنار هم بگذاريم، ما نمى خواهيم تحميل كنيم. حتى بنده پيشنهاد دادم براى اينكه كشورهاى ضعيف و فاقد نفت آسيب نبينند، اوپك تلاش كند و الان هم وزير نفت ما دارد دنبال مى كند كه در نشستى كه دارند اين را محقق كنيم، كمك كنيم. ما نمى خواهيم ظلمى به كسى اتفاق بيفتد. ما از ناراحتى ملتها ناراحتيم. اما اين چه رفتارى است كه شما مى كنيد؟ بعد انتظار داريد كه همه هم از شما تبعيت كنند. اين اتفاق نخواهد افتاد. دوران اتكاء به تسليحات و زرادخانه ها به سر آمده است. الان ديگر دوره فكر و انديشه و فرهنگ و ادب است. ما ملتى خواهان صلح و آرامشيم و پيشرفت و اقتدار خودمان را نقطه مقابل هيچ ملتى نمى دانيم. با همه هم گفتگو مى كنيم. البته بعضيها هستند كه استثناء هستند. رژيم اشغالگر قدس از نظر ما استثناست و ما كارى با آن نداريم. اما ما با همه دنيا گفتگو مى كنيم. ما منطقى داريم كه در همه مجامع ارائه مى دهيم. چرا كارى مى كنند كه تمام اين سازمانهاى بين المللى بى اعتبار بشود؟ چرا؟ بعد با چه ساختارى مى خواهيد دنيا را اداره كنيد؟ الان جلوه اى كه بيرون است، نهادهايى كه بايد مسئول امنيت جهان باشند، تصوير بيرونى شان اين است كه اينها ابزار دست دو سه قدرت اند. سازمانهايى كه بايد حقوق ملتها را تأمين كنند، تصوير بيرونى شان اين است كه اينها ابزار دست دو سه قدرت اند. بگذاريد يك مثال بزنم بقيه فرصت متعلق به شما. شما داستان هسته اى را ببينيد. ببينيد خنده دارتر از اين صحنه مى شود در دنيا اتفاق بيفتد؟ كسانى كه بمب اتم دارند، بارها استفاده كرده اند و الان هم دارند مى سازند و هرروز هم مى گويند ما داريم نسل جديدش را آزمايش مى كنيم.

نه مقررات NPTرا قبول دارند و نه پادمانها را قبول دارند، نه پروتكل الحاقى را قبول دارند، اصلاً آژانس يك بار هم گذرش به تأسيسات اتمى آنها نيفتاده است. آنها آمده اند ملت ايران را كه صد در صد درمسير صلح آميز دارد حركت مى كند و همه شان هم مى دانند، نهايت جمله اى كه تا حالا گفته اند اين است كه ما هنوز نتوانسته ايم بگوييم كه ايران در مسير انحراف نيست؛ يعنى عدم را اثبات كنند. بارها آمده اند و گفته اند ما هيچ نشانه اى دال بر انحراف پيدا نكرده ايم. اما هنوز مطمئن نيستم. خب، شايد شما سيصد سال مطمئن نباشيد. اما آقا دارد رسماً اعلام مى كند كه من بمب اتم دارم، ولى كارى با او ندارند. آن وقت انتظار دارند با اين مناسبات ملتها هم تبعيت كنند. خب، تبعيت نخواهند كرد. من رسماً اعلام كرده ام: ما يك كشور هسته اى هستيم. از صفر تا صد فناورى غنى سازى را در اختيار داريم، و اين را در خدمت فناوريهاى صلح آميز، انرژى، پزشكى، صنعت و كشاورزى قرار مى دهيم. دوربين هاى آژانس هم آنجاست، مى توانيد بياييد و ببينيد. دائم تصوير مى گيرند، بازرسى مى كنند. ما تمام فعاليتهايمان علنى است. ما مثل بعضيها نيستم كه مخفى نگه داريم. همه چيزمان رو است. همين رو بودن بهترين سند حقانيت و پاك بودن ماست. ما نياز نداريم. آژانس بايد عادلانه رفتار كند. آژانس بايد گزارش به ملتها بدهد كه در بيش از سى سال عضويت ايران به ما چه داده است. كه امروز مى خواهد همواره از، حساب بكشد. و بيشترين حسابها را از ما كشيده است. اگر آدم برود و عضو يك نهاد بين المللى بشود و آن نهاد نه از او حمايت كند و نه حقوقش را تأييد بكند و نه فناورى به او بدهد، نه كمك تكنولوژيك به او بدهد، فقط بخواهد خواسته هاى دو سه قدرت بزرگ را ترجمه كند و به او تحميل كند، آيا عضويت در اين نهاد براى يك ملت زير سؤال نمى رود؟ ما علاقه منديم در چارچوب آژانس باشيم، كارهايمان را ادامه بدهيم، دوربين هايشان باشد، نظارت كنند، اما مطمئناً ما نمى پذيريم كه يك آژانس با رفتارى كاملاً دوگانه. همه شان مى دانند كار ايران صد در صد صلح آميز است.

به ديگران كارى ندارم، من اعلام كرده ام ما يك كشور هسته اى هستيم. و فناورى را داريم. آماده هستيم بنشينيم با همه كشورها براى بسط صلح در جهان گفتگو كنيم. من در سازمان ملل پيشنهاد دادم. ما آماده هستيم همه گونه همكارى كنيم براى خلع سلاح آن چند قدرتى كه مهارى ندارند. ما مخالف انواع سلاحهاى شيميايى و بيولوژيك و هسته اى و غير هسته اى هستيم ما اينها را مخالف تعليمات انبياء و مضر به حال جامعه مى دانيم. ما فكر مى كنيم كه نهادهاى بين الملل بايد اين چيزها را دنبال كنند. نه اينكه ابزار دست چهار تا قدرت بشوند. خب، معلوم است وقتى شدند ديگر تصميمات شان نافذ نيست و از اعتبار حقوقى ساقط مى شود و ملتهاى آزاده بالاخره تصميم خودشان را خواهند گرفت. من باز اعلام مى كنم كه ما خواهان صلح و آرامش براى همه هستيم. البته من به زودى براى سران برخى از اين كشورها نامه اى خواهم فرستاد و مطالبى را با آنها در ميان خواهم گذاشت. پيام ملت ايران، دعوت همه به فرهنگ انبياست. اين شعار امسال ملت ايران است. به فرهنگ انبيا برگرديم تا صلح و آرامش و سعادت برپايه عدالت و خداپرستى براى همه بشريت محقق بشود.



و السلام عليكم و رحمة الله.







گزارشگر نشريه اينديپندنت:



برخى از روزنامه هاى غربى اعلام كرده اند كه چنانچه ايران برنامه غنى سازى خودش را ادامه بدهد، آنها اقدام به تحريمهاى اقتصادى عليه كشور جمهورى اسلامى ايران خواهند كرد. اگر آنها دست به اين تحريمهاى اقتصادى عليه ايران بزنند، شما چگونه مى خواهيد سيستم عدالت ورزى در كشورتان و برنامه اى را كه شروع كرده ايد، در آينده ادامه بدهيد.



رئيس جمهور:



اولاً اينكه من خيلى بعيد مى دانم اين قدر بى عقل باشند كه اين كار را بكنند. من فكر مى كنم همان دو سه كشورى كه به شدت با ما مخالف اند، اين قدر عاقل هستند كه دست به چنين خطاى بزرگى نزنند. ما فكر مى كنيم هر نوع محدوديتى براى ما ايجاد كنند، خودشان بيشتر ضرر خواهند كرد. نمى توانند، امروز ملت ما يك ملت مقتدر است، بنيان هاى اقتصاد ما قوى است و اين قوت را هم از آنها نگرفته است، بلكه حاصل كار و تلاش ملت و دانشمندان خودمان است؛ كارگران و صنعتگران و كشاورزى و متفكران خودمان كشور را ساخته اند. ما يك كشور بسيار غنى هستيم. البته ابزارهاى لازم را هم براى صيانت از منافع ملى خودمان داريم. بسيارى از دانشمندان و صنعتگران و طراحان و متفكران ما اتفاقاً علاقه مندند كه اين اتفاق بيفتد تا ما بتوانيم آن بخشهايى كه هنوز در داخل خودكفا نشده، آن را به سرعت خودكفا كنيم.



گزارشگر روزنامه اطلاعات:



آقاى رئيس جمهور! بسيارى از كارشناسان سياسى بر اين عقيده اند كه مذاكره با امريكا ولو درباره عراق براى جمهورى اسلامى ايران سودى نخواهد داشت و در اين ارتباط موضع گيريهاى رسمى حاكى از اين است كه ايران نسبت بر حسن نيت امريكا در اين باره ظنين است. سؤالى كه مطرح است اين كه اصولاً چرا با انجام اين مذاكره موافقت شده است؟



رئيس جمهور:



قبلاً به نظرم توضيحات كافى داده شد. ما اصولاً به دولت امريكا بى اعتماديم. خوشحال نيستيم از اينكه اين بى اعتمادى وجود دارد، ولى واقعيت است. بالاخره رفتارهايى كه دولت امريكا انجام مى دهد، خودش را صاحب همه مى داند، صاحبى كه هيچ قدرتى ندارد، اما علاقه مند است كه صاحب بودن او را همه بپذيرند. رفتارهايى را از خودش نشان مى دهد كه اعتماد ملت ما را از خودش سلب كرده است. به همين خاطر ما با او گفتگو نمى كنيم.



درباره عراق به طور خاص مى دانيد كه ملت عراق الان تحت اشغال هستند و روزانه دهها نفر از مردم مظلوم عراق به خاك و خون كشيده مى شوند. امريكاييها دهها بار پيغام دادند و درخواست كردند كه بياييد شما يك همكارى كنيد كه كمك كنيد به ارتقاى امنيت در عراق. با اينكه مسئوليت امنيت در عراق طبق قوانين بين الملل بر عهده اشغالگران است كه مسئول هستند امنيت را برقرار كنند.



مسئولين عراق هم چندين بار از ما خواستند، گفتند شما بياييد كمك كنيد. خب، وقتى ما مى بينيم مردم مظلومى هر روز دارند به خاك و خون كشيده مى شوند، ما مخالف اين وضع هستيم و هم اشغالگران و هم سران دولت كشور اشغال شده به ما مى گويند بياييد كمك كنيد، ما نمى توانيم و وجدانمان اجازه نمى دهد، با اينكه اصلاً اعتمادى به امريكا نداريم.



اعلام شد از طرف كارشناسان به ما كه ما در اين زمينه آماده گفتگو هستيم. متأسفانه در همين زمينه هم ديديم كه رفتار خوبى نشان ندادند. ما واقعاً متأسفيم براى اين رفتارى كه انجام دادند. ما الان هم فكر مى كنيم ان شاء الله با استقرار دولت پايدار عراق ديگر نيازى نيست و اميدواريم اجازه بدهند مردم عراق خودشان خودشان را اداره كنند. الان دولت منتخب مردم هست. كنار بروند. ملت عراق ملت رشيدى است و خودش مى تواند روى پاى خودش بايستد. چرا تحقير مى كنيد؟ كنار برويد و بگذاريد ملت عراق خودش خودش را اداره كند.



گزارشگر خبرگزارى ايتارتاس روسيه:



جناب آقاى دكتر ارزيابى شما از آينده همكارى در زمينه هسته اى بين ايران و روسيه چيست و موضع روسيه را نسبت به مسئله هسته اى ايران را چگونه ارزيابى مى كنيد؟



رئيس جمهور:



روابط ما با كشور روسيه روابط دوستانه و گسترده اى است و علاقه مند هستيم اين روابط را توسعه بدهيم. نيروگاه بوشهر را الان دوستان روسى ما دارند مى سازند و اميدواريم امسال كه طبق قرار داد بايد پايان يابد، تمام بشود.



ما اميدواريم كه روابطمان در همه زمينه هاى اقتصادى و فرهنگى هر روز گسترش پيدا كند. در مجموع مواضع روسيه تا امروز مواضع قابل قبول و دوستانه اى بوده است و اميدواريم اين مواضع با همين شكل و با همين قوت ادامه پيدا كند.







گزارشگر خبرگزارى فارس:



جناب آقاى رئيس جمهور! در فضاى داخل و خارج از كشور بعضاً ابهاماتى در خصوص عملكرد و مواضع جناب عالى وجود دارد كه خواستار توضيح در اين زمينه هستيم. اولاً گفته مى شود توجه و تأكيد شما بر مسائل اقتصادى و عمرانى، به كم توجهى در حوزه هاى فرهنگى به ويژه مسائل نخبگان را منجر شده است.



دوم اين كه با توجه به مواضع محكم و قاطع شما در عرصه سياست خارجى به خصوص درزمينه پرونده هسته اى اين گونه تفسير مى شود كه شما روحيه جنگ طلبى داريد. به راستى آيا دلتان براى جنگ تنگ شده است؟





رئيس جمهور:



من فكر مى كنم كه جهت گيريهاى فرهنگى اين دولت جهت گيريهاى بسيار درستى است. وظيفه دولت اين است كه خودباورى، اتكا به نفس و هويت خودى را تقويت و بازسازى مى كند. اين كه مى بينيد الان دانشمندان ما دارند با همه وجود و علاقه در دانشگاهها و مراكز تحقيقاتى كار مى كنند، نشان دهنده همراهى و پيوند عميق آنها با جهت گيريهاى كلى كشور است. در بعضى از بخشها دانشمندان ما در همين هفت هشت ماه كار سه سال را انجام دادند كه حالا ان شاء الله اخبارش منتشر خواهد شد، در زمينه سلولهاى بنيادى و فناوريهاى مربوط به پزشكى پيشرفتهاى بسيار ارزشمندى داريم كه ان شاء الله در آينده اعلام خواهد شد.



بنده خودم يك معلم دانشگاه هستم و طيف دوستان من هم على القاعده همين طورى هستند. يا محقق اند يا دانشمند يا دانشگاهى يا متخصص در زمينه اى هستند. دولت بهترين فرصتها را فراهم مى كند.



اينكه در مسائل جهانى موضع قاطعى داريم، بايد قاطع باشيم، نمى شود كه با مِس مِس كردن و اين حرفها، حقوق ملتهاست. ما حرف درستمان را محكم مى زنيم. ديگران هم اگر حرف درستى دارند، محكم بزنند. گفتگو هم مى كنيم. ما چون حرفهايمان را باور داريم، محكم مى زنيم. بدهكار كسى نيستم. بنابراين حرفمان را محكم مى زنيم. نمى توانيم در مقابل ظلم آشكار بى تفاوت بمانيم. ما نمى توانيم عده اى بنشينند و براى خودشان بگويند به نظر ما ايران نبايد چرخه سوخت داشته باشد. ما مى گوييم شما كى هستيد. شما چه كاره هستيد؟ اين تند صحبت كردن نيست. كسانى تند صحبت مى كنند كه هر روز دارند ملتها را به جنگ و حمله و اين جور چيزها تهديد مى كنند. ما هيچ ملتى را تهديد نمى كنيم و اصلاً ما ادبيات تهديد را قبول نداريم. اما حرفمان را محكم مى زنيم. بله ما در دفاع از منافع ملى مان بسيار محكم هستيم. مواضع مان را هم اعلام كرده ايم و همه هم مى دانند كه در ايران چه خبر هست.



گزارشگر نيويورك تايمز:



آقاى رئيس جمهور شما در بخشى از سخنان خودتان گفتيد كه آمادگى داريد با تمام كشورها به غير از اسرائيل گفتگو كنيد. آيا شما آمادگى داريد كه با ايالات متحده امريكا به طور مستقيم گفتگو كنيد؟



رئيس جمهور:



ما گفتيم كه با همه دنيا گفتگو مى كنيم اما طبيعى است كه گفتگو با هر كس شرايط خودش را دارد. مثلاً ما با روسيه كه همكار هستيم، خيلى راحت گفتگو مى كنيم، با چين، هند، پاكستان، عربستان، تركيه همين طور. با امريكا هم شرايط خودش را دارد كه بارها هم اعلام كرده ايم. اگر اين شرايط محقق بشود، گفتگو خواهيم كرد.



گزارشگر نيويورك تايمز:



مى شود يكى از اين شرايط را بفرماييد.



رئيس جمهور:



تكرارى مى شود.



گزارشگر واحد مركزى خبر:



سلام عرض مى كنم خدمت شما و همه خبرنگاران ميهمان كه به هر حال اينجا ميهمان بر ميزبان مقدم بود و با توجه اينكه رسانه هاى خارجى به مسائل ايران زوم مى كنند در واقع مصاحبه درس خوبى براى آنها باشد كه خبرنگاران ايرانى در خارج از كشور بتوانند خوب از رئيس جمهورهاى آنان پرسش كنند.



گام بعدى ايران در غنى سازى چيست؟



سؤال اصلى من اقتصادى است. شما به هزينه هاى مصرفى كشور اشاره كرديد كه خيلى بالاست. باتوجه به اينكه بانك مركزى نرخ تورم را اعلام كرده كه نسبت به پارسال كاهش پيدا كرده است. در واقع سؤال من اين است كه شما به عنوان مسئول اجرايى كشور آيا يك خبر خوش اقتصادى به مردم مى دهيد كه كاهش نرخ تورم و قيمت كالاها و خدمات طى امسال و سالهاى بعدى هم ادامه پيدا كند. حالا با توجه به اينكه نقدينگى كمى بالا رفته است؟







رئيس جمهور:



بله، ما طى سالهاى اخير رشد نقدينگى داشته ايم. و امسال هم خواهيم داشت. منتها ما تلاش داريم كه اين نقدينگى به سمت سرمايه گذارى سوق پيدا كند و سرمايه گذارى هاى قبلى زودتر به بهره بردارى برسد كه اينها ضد تورم خواهد شد. واقعاً جزء جهت گيريهاى اصلى دولت مهار تورم و كاهش نرخ تورم است و اين را دنبال خواهيم كرد و در هشت ماه مقدار زيادى توانستيم در اين جهت حركت كنيم. اميدواريم ادامه داشته باشد.



غنى سازى يعنى يك فناورى كه ما سوخت را توليد كنيم. ما الان مرحله آزمايشى آن را پشت سر گذاشته ايم. ان شاء الله مرحله صنعتى يعنى توليد سوخت، ما 20 هزار مگاوات بايد طبق مصوبه مجلس شوراى اسلامى بايد برق توليد كنيم. يك نيروگاه دارد تمام مى شود و يك نيروگاه جديد تصويب كرديم. مطالعه براى ساير نيروگاهها تا سقف 20 هزار مگاوات هم آغاز شده. ما علاقه منديم سوخت مورد نياز خودمان را خودمان تأمين كنيم. به علاوه در بخشهاى پزشكى و كشاورزى و صنعت هم از اين توانمندى استفاده كنيم. غنى سازى دستگاههاى گوناگونى دارد كه حالا جلو برويم، هر كس علاقه دارد كه بهترين دستگاهها را داشته باشد. حالا ما فعلاً از اين دستگاههاى اوليه استفاده مى كنيم.



گزارشگر شبكه العربى:



آقاى رئيس جمهور! الان جو منطقه بسيار متشنج است. الان بحث بحرانى كه درباره ايران وجود دارد، نگرانيهايى در كشورهاى حاشيه و همسايگان ايران هست، اقداماتى در رابطه با اعتمادسازى از طرف دولت ايران و جنابعالى انجام شده، ولى به نظر مى رسد كه اين اقدامات در حد كافى نبوده است. اقدامات بعدى جناب عالى و هيئت دولت جمهور اسلامى براى مرتفع كردن اين نگرانيها و اعتماد سازى بيشتر با همسايگان شما چيست؟



رئيس جمهور:



ما فكر مى كنيم كه واقعاً هيچ التهابى در منطقه نيست.



اين كه دوسه قدرت مرتب بگويند بحران و تنش و خطرناك و التهاب ست، اين كه حرف است. روابط ما با همسايگان ما بسيار دوستانه است. رفت و آمدهاى مكررى داريم. گفتگو مى كنيم. خوشبختانه قريب به اتفاق همسايگان ما اعلام كرده اند كه دسترسى ايران به فناورى توليد سوخت را مقابل منافع و امنيت خودشان نمى دانند و از اقتدار ايران نگران نيستند. ما هم همين را مى گوييم. ما با همسايگان مان واقعاً هيچ مشكلى نداريم و در يك آرامش و صلح كامل هستيم. روابط اقتصادى و فرهنگى مان دارد توسعه پيدا مى كند. روابط سياسى مان دارد توسعه پيدا مى كند و امسال شتاب بيشترى خواهد گرفت. اين يك حرف است كه از آن طرف مى نشينند و مى گويند. خب، بگويند، ما الان با تمام كشورهاى حاشيه خليج فارس و همسايگانمان روابط بسيار صميمى و دوستانه اى داريم. و همه هم بر حق ايران بر داشتن چرخه سوخت هسته اى تأكيد اعلام كرده اند. تنش ميان كسانى است كه براى خودشان مشكل درست مى كنند بعد نمى توانند حلش كنند. اين يك نكته اى است حالا از من داشته باشيد.



به دو سه تا كشور نصيحت مى كنم خودشان براساس بعضى از منافعى شخصى، گروهى و حزبى شان مشكل درست مى كنند، بعد در حل آن مى مانند. چرا مشكل درست مى كنيد كه در حل آن بمانيد؟ بى جهت آمده ايد و مى خواهيد مقابل ملت ايران بايستيد، خب نايستيد؟ چرا مى ايستيد كه كار پيچيده بشود و نمى توانيد حل كنيد. دائم فرياد مى زنيد، آقا التهاب و بحران است. كجا بحران است؟ شما بحران داريد كه نمى توانيد مشكل خود ساخته را حل كنيد.



ما بحرانى نداريم، هيچ احساس بحران و مشكلى نمى كنيم. كشورهاى همسايه ما هم اين مشكل را ندارند، بلكه دو سه كشور غربى هستند كه رسانه هايشان دائم مى گويند در منطقه التهاب است. نه، التهاب وجود آقايان است. آقايان لطف كنند به منزل شان تشريف ببرند، خود ببينند كه در اين منطقه مشكلى نيست.



گزارشگر روزنامه كيهان:



آقاى رئيس جمهور سلام عليكم؛ ملت ايران از موفقيت چشمگير دولت عدالتخواه در دستيابى به فناورى هسته اى بسيار خرسند هستند. البته در اين ميان هم عده اى ظاهراً نگران و ناراحتند. برخى از افراد سياسى در داخل با اظهارات تفرقه افكنانه در مورد مذاكره با امريكا و بحث هسته اى كه در تقابل مستقيم با فرمايشات مقام معظم رهبرى و حضرت عالى بود، در اين روزها سعى در ايجاد خدشه در اين شادمانى دارند، من مى خواهم شما پاسخ اين اظهارات تفرقه افكنانه از سوى برخى افراد سياسى كه قبلاً هم در پرونده هسته اى مسئوليت داشته اند را بفرماييد؟



رئيس جمهور:



من دو تا نكته را اينجا اشاره مى كنم. اولاً كه ايستادن روى حق ملت خشونت طلبى و التهاب آفرينى نيست. بعضى ها نقل مى كنند مى گويند كه آن سه كشور اروپايى قبلاً پذيرفته بودند كه ما نطنز و اصفهان را راه بيندازيم؛ بسيار خوب، ما همان ها را راه انداختيم و كار ديگرى نكرديم اگر پذيرفتند كه پذيرفتند، پس چه مشكلى است؟ پس در اين زمينه ما اختلاف نظرى نداريم.



اما مى خواهم اشاره اى بكنم به همين دو سه كشور كه خيال مى كنند در اينجا خبرى هست، اشتباه مى كنند. ملت ايران يكپارچه است و اگ�