بعد از ملاقات جناب عالى با مسئولان اندونزى، پيشنهاد كرده اند به عنوان ميانجى در مسئله هسته اى ايران عمل كنند. مى گويند ايران به دنبال ايجاد يك بحران ديپلماتيك مى باشد، آقاى دكتر نظرتان چيست؟

رئيس جمهور:

بسم الله الرحمن الرحيم. اللهم عجل لوليك المهدي الفرج و العافيه و النصر واجعلنا من خير انصاره و اعوانه والمستشهدين بين يديه.

اجازه بدهيد ابتدا سلامى خدمت مردم اندونزى عرض كنم. خداى بزرگ را سپاسگزارم كه توفيق داد از سرزمين زيبا و دوست داشتنى اندونزى ديدار كنم؛ سرزمينى با بهترين مردم، مردمى مؤمن، موحد، عدالت خواه، سختكوش و صميمى. اندونزى بخش مهمى از جهان است، بخش مهمى از پيكره جهان اسلام است، مردم اندونزى هميشه مردمى صميمى، وفادار و مؤمن بوده اند، مردمى كه موحدند، با خدا هستند، مردمى كه به پيامبر اسلام(ص) علاقه مند هستند، مردمى سرشار از استعداد و توانمندى و عزت، مردمى با جوانان پاك، مصمم و مستعد و كارى. من خدا را شكر مى كنم كه توفيق داد به ديدار چنين مردمى بيايم، مردمى خوب، مسئولينى خوب، سرزمينى آباد و سرسبز و يك ذخيره نه تنها براى جهان اسلام بلكه براى همه بشريت.

اجازه بدهيد من قبل از اينكه پاسخ سؤال شما را بدهم، اشاره اى هم به نامگذارى امسال بكنم. شما مى دانيد كه در كشور ما امسال به نام پيامبر اسلام نامگذارى شده، پيامبر اسلام كانون همه خوبيهاست، كانون رحمت و لطف براى همه بشريت است. همه پيامبران هم اين گونه بوده اند. همه پيامبران پيام آور صلح و دوستى و عدالت و نيكى براى همه بشريت بوده اند. اگر ما مشكلى در جهان مى بينيم، اگر ظلم، فقر و تبعيض هست، اينها به خاطر اين است كه برخى از قدرتها از مسير و تعليمات پيامبران فاصله گرفته اند. راه حل مشكلات عالم، بازگشت به تعليمات انبياست، بايد به مسير انبيا، خداپرستى و عدالت برگردند.

اما اينكه گفتيد ما چرخه سوخت را راه اندازى كرده ايم، بله، ما اعلام كرده ايم كه از صفر تا 100 چرخه توليد سوخت هسته اى را دراختيار داريم. سوخت هسته اى براى نيروگاه و توليد انرژى است، به علاوه براى استفاده در زمينه هاى پزشكى، كشاورزى و صنعت است. اين ارتباطى به سلاح و اقدامات تخريبى ندارد. مانورهاى نظامى يك چيز طبيعى است و هر ساله در كشور ما برگزار مى شود. همه ارتشها هر سال چند بار مانور دارند و روشها و سلاحهاى خودشان را آزمايش و تمرين مى كنند. ما دنبال تنش نيستيم. ما دنبال صلح و آرامش هستيم. ريشه تنش در برخوردهاى دوگانه و ناعادلانه است. چند قدرت هستند كه مى خواهند همه علوم و فناورى را در انحصار خودشان داشته باشند و با آن بر ساير ملتها مسلط بشوند. خيلى خنده دار است. كسانى كه انبارهايشان از سلاحهاى اتمى، شيميايى و ميكروبى پر است، آنها به ملت ما كه دنبال استفاده صلح آميز از انرژى هسته اى است، مى گويند شما خطرناك هستيد. كسانى كه در همين نزديكيهاى شما از بمب اتم استفاده كردند و صدها هزار نفر را از بين بردند، ملت ما را به انحراف متهم مى كنند، اينها حرفهاى سياسى است. همه فعاليتهاى ما زيرنظر آژانس و براساس مقررات آژانس است. هزاران بازرسى و صدها گزارش كوچك ترين انحرافى را مشاهده نكرده است.

گزارشگر:

اگر شما را تحريم كنند، عكس العمل شما چه خواهد بود؟

رئيس جمهور:

بايد به اطلاع شما برسانم بعد از پيروزى انقلاب، چند كشور غربى كه مدعى دموكراسى و حقوق بشر هستند، در نقطه مقابل خواست ملت ما ايستادند. ما قبل از انقلاب دچار حكومت مستبد، ضدمردمى، ضددموكراسى و وابسته به غرب بوديم و آنها از آن حمايت مى كردند، اما به محض پيروزى انقلاب و برپايى جمهورى، آنها با ما مخالفت كردند. بيست و هفت سال است كه كالاها و قطعات اساسى را به ما نمى دهند. الان هم ما در حال تحريم كالاهاى مهم و حساس هستيم، بسيارى از اينها را خودمان ساخته ايم، من بعيد مى دانم كه اين قدر بى عقلى نشان بدهند كه بخواهند تحريم را اعلام كنند. گرچه كار خاصى هم نمى توانند بكنند، خود آنها بيش از ما خسارت خواهند ديد. ايران يك كشور قدرتمند است، ما قدرت فرهنگى اقتصادى و نيز استعدادهاى فراوان انسانى داريم. ما امروز قادريم خودمان را اداره كنيم، ما نيازى به چند كشور غربى نداريم. بسيارى از دانشمندان و صنعتگران ما خوشحال مى شوند اگر بشنوند كه غربيها ما را تحريم كرده اند، چون باعث جهش علمى و صنعتى در بين ملت ما خواهد شد.

گزارشگر:

اگر جنگى اتفاق بيفتد و هزاران نفر كشته شوند، آيا اين ايستادگى در مسئله هسته اى ارزشى دارد؟

رئيس جمهور:

اولاً بحث جنگ يك شوخى است. به چه دليل بايد جنگ بشود؟ مگر مى شود حقوق يك ملت را به سادگى تضييع كرد؟ ما مى خواهيم از حقوق قانونى خودمان استفاده كنيم. يادتان باشد اگر در داخل كشور خودتان براى تصميم گيرى و قدم زدن از ديگران اجازه بگيريد، مطمئن باشيد هميشه عقب مانده خواهيد ماند. ما براى انتخاب نوع زندگى، صنعت و استفاده از انرژى از ديگران اجازه نمى گيريم. دقت كنيد اينجا بحث انرژى مطرح نيست، بحث استقلال و عزت يك كشور مطرح است. اگر شما پذيرفتيد كه در تصميمات خودتان تحميلات و فشارهاى ديگران را قبول كنيد، بدانيد كه تحميلات آنها پايان ندارد. آنها تا همه ذخاير و استقلال شما را نبرند، دست بردار نيستند. بنابراين ما از استقلال و حاكميت خودمان دفاع مى كنيم. ضمن اينكه آنها هم خودشان مى دانند كه هيچ كارى نمى توانند بكنند، جنگ روانى و تبليغاتى است. مى دانيد ما از توانايى لازم براى دفاع از خودمان و منافع خودمان برخورداريم. آنها مى دانند هر نوع بداخلاقى با ملت ايران بيشتر به ضرر خودشان است. آنها به ما بيشتر نياز دارند تا ما به آنها، آنها فقط حرف مى زنند.

گزارشگر:

فكر مى كنيد آيا صنعتى وجود دارد كه ارزش سرمايه گذارى روى آن را داشته باشد كه شما اين كار را بكنيد؟

رئيس جمهور:

بله، الان آن كسانى كه دارند، به ديگران نمى دهند. آنهايى كه دارند انحصارى استفاده مى كنند. مطمئن باشيد وقتى سوخت فسيلى پايان بپذيرد، انرژى هسته اى ابزارى براى سلطه و تحميل به ملتها خواهد بود. ما فكر مى كنيم انرژى هسته اى هم مثل ساير علوم و فناوريها بايد در اختيار همه ملتها قرار بگيرد. چرا چند كشور خاص از آن استفاده كنند؟ منطق ما خيلى ساده است. مى گوييم اگر چيز خوبى است، همه داشته باشند و اگر بد است، هيچ كس نداشته باشد. چرا عده خاصى داشته باشند؟

گزارشگر:

درخصوص نامه شما به رئيس جمهور امريكا چه فكر مى كنيد، اگر قرار باشد يك مذاكره رسمى داشته باشيد تا يك راه حل ديپلماتيك براى اين مسئله پيدا كنيد؟

رئيس جمهور:

هر كارى به سمت صلح و آرامش نيازمند مقدمه است. ما اهل گفتگو با همه عالم هستيم. ما فقط رژيم اشغالگر قدس را به رسميت نمى شناسيم. با همه گفتگو مى كنيم، اما براى گفتگو با هر كس شرايط خاصى لازم است. مثلاً ما با كشور اندونزى مثل برادران با هم گفتگو مى كنيم. محدوديتى نداريم، آنها هر گاه بخواهند دلسوزانه كارى را انجام دهند، ما استقبال مى كنيم. چون ما به پيروى از پيامبر اسلام خواهان صلح، آرامش و برادرى هستيم. اما اگر كسى اسلحه بگيرد و به شقيقه شما بگذارد و بگويد صحبت كن، آيا شما صحبت مى كنيد؟ بعضى از كشورها بداخلاق هستند. البته خودخواه هم هستند و خيال مى كنند مالك دنيا هستند. البته اينها در تفكرات صد سال قبل است. تفكر دوران استعمار، اينها فقط به بمب فكر مى كنند، اما به صلح و انسانيت نه. لازم است يك مقدار رفتار خودشان را عوض كنند، يك مقدار صداقت، انسانيت و پايبندى به حقوق انسانها داشته باشند. در شرايط عادلانه ما با همه گفتگو مى كنيم. ما با كسى دعوا نداريم، آنها خودشان مشكل درست مى كنند و در حل مشكل مى مانند. ما طبق قانون داريم زندگى مى كنيم. هيچ وقت مزاحم كسى نبوديم. در طول تاريخ ايرانيها پيام آور صلح، دوستى و فرهنگ بوده اند. حتى بعد از انقلاب، آنها جنگ را بر ما تحميل كردند، ما با كسي جنگ نداريم. رفتارشان را عوض كنند، همه چيز درست مى شود.

گزارشگر:

جناب آقاى رئيس جمهور، شما در نامه خود به آقاى بوش وى را به بازگشت به تعاليم انبيا دعوت كرده ايد و از اين حرفها...

رئيس جمهور:

نامه، حرف است. پس مى خواهيد در نامه چه باشد؟ در نامه كه خودكار و عينك و... نمى گذارند، حرف است. همه مشكلات عالم هم از همين حرف است. من فكر مى كنم يك فضاى جديدى براى دنيا باز كرده ايم. آن كسانى كه مى خواهند اصلاح كنند، بايد ريشه اى برخورد كنند. پوشاندن روى مشكلات كه چاره مشكلات نيست. ريشه مشكلات امروز عالم چيست؟ ما فكر مى كنيم بعضيها از تعليمات انبيا فاصله گرفته اند. صلح و آرامش برپايه عدالت و خداپرستى امكان پذير است. اگر عدالت نباشد، صلح معنا ندارد. اگر خداپرستى و تعهد به اخلاق نباشد، صلح معنا ندارد. ريشه همه جنگها و درگيريها، به خاطر دورى از اين فرهنگ است. شما ببينيد در امريكاى جنوبى مردم همه تحت فشار و سختى زندگى مى كنند، هر حكومت مردمى كه سر كار مى آيد، در معرض تهديد است، چرا؟ در افريقا بسيارى از مردم گرسنه هستند، اما ذخاير بسيار ارزشمندى دارند. جلوى چشم خودشان ذخايرشان را مى برند، اما خودشان گرسنه هستند. چرا؟ سودان تحت فشار است؟ چرا مردم لبنان تحت فشارند؟ چرا سوريه تحت فشار است؟ چرا مردم فلسطين بايد آواره شوند؟ چرا مردم عراق بايد روزانه كشته شوند؟ چرا مردم افغانستان بايد تحت فشار باشند؟ چرا مردم اندونزى بايد تحت فشار باشند؟ به خاطر اينكه بعضى از قدرتها از فرهنگ پيامبران فاصله گرفته اند. وقتى ما دعوت مى كنيم كه به فرهنگ انبيا برگرديد، ريشه مشكلات را حل مى كند. ما مى خواهيم اصلاح كنيم، دعوت به پيامبران، دعوت به صلح، آرامش و برادرى است. آيا شما پيامى زيباتر، روشن تر و عملياتى تر از اين سراغ داريد؟ آنها چون خودشان را قدرت حاكم بر دنيا مى دانند، در حالى كه چنين نيست، انتظار دارند همه با آنها از همين موضع صحبت كنند. ما آنها را به عنوان قدرت غالب قبول نداريم، آنها كسى نيستند كه بخواهند بر دنيا حاكم باشند، آنها هم مثل بقيه هستند، چرا خودشان را بالاتر از بقيه مى دانند؟ ما راه جديدى را پيش پاى آنها باز كرديم و يك فرصت تاريخى به آنها داديم، اين يك دعوت است، انتخاب با خودشان است.