- سخنراني‌ در ديدار با خانواده شهدا و ايثارگران استان خراسان رضوي
سه‌شنبه 24 بهمن 1391 - 15:10
فارسی | اردو | العربية | English | Français | Español

 بسم الله الرحمن الرحيم

سخنراني‌ در ديدار با خانواده شهدا و ايثارگران استان خراسان رضوي

 بسم الله الرحمن الرحيم

شناسه خبر: 21610 - 

پنج‌شنبه 17 بهمن 1387 - 14:24

اللهم‌ عجل‌ لوليك‌ الفرج‌ والعافية والنصر و اجعلنا من‌ خير انصاره و اعوانه ‌والمستشهدين‌ بين‌ يديه‌



ايام دهة فجر انقلاب، تولد مجدد بشريت و ايام ميلاد حضرت امام موسي كاظم (ع) را به همة شما، ملت ايران و به ويژه به حضرت علي ابن موسي الرضا (ع) تبريك عرض مي كنم و خداي بزرگ را سپاسگزارم كه در اين ايامِ افتخار و عزت، توفيق زيارت شما سرافرازان، عزت آفرينان و مؤمنان و مجاهدان في سبيل الله را عنايت فرمود.

از امام رضا (ع) صميمانه تشكر مي كنم كه به اين بهانه و بهانه هاي ديگر، ما را به پابوسي خودش طلبيد.

عزيزان، دو سه مطلب كوتاه را خدمتتان عرض مي كنم و زياد وقت شما را نمي گيرم. مطلب اول دربارة اين جلسه است. جلسة امروز يك جلسة نمادين است. اظهار دلبستگي و دلدادگي ملت ايران به راه شهيدان است. اظهار ارادت ملت ايران به خانوادة بزرگ شهيدان و ايثارگران و تأكيد بر اين نكتة اساسي است كه ايثارگران، پدران، مادران، همسران، فرزندان و بستگان شهيدان پرچم عزت، افتخار و عظمت ملت ايران اند. من به بعضي عزيزان وقتي كه اين نشان بر سينة آنها نصب مي شد، عرض كردم حقيقت اين است كه خود شما يك نشان نوراني و پر افتخار بر سينة ملت ايران هستيد. تك تك پدران و مادران شهدا و فرزندان شهدا، چلچراغهاي نوراني درخشنده در مسير پر افتخار ملت ايران و ستونهاي نگه دارندة عزت و عظمت ملت ايران هستند. جلسة ما نمادين است، يعني چند نفر به عنوان نمونه از بين خانوادة بزرگ.

بحمدالله امروز اين خانوادة بزرگ، مؤمن تر و مصمم تر از روز اول پاي آرمانهاي انقلاب ايستاده اند.

مادر شهيدي آمده بود و همين جا به من مي گفت كه فلاني من فقط همينها را داشتم. حيف كه بيشتر نداشتم كه در راه خدا بدهم. الله اكبر!

خدمت عزيزمان، حاج آقاي علم الهدي عرض كردم. خدا چه بندگان عظيم و بزرگي را خلق كرده؛ بي نام و نشان، بي سر و صدا، يك خانم و يك مرد بي ادعا همة حاصل زندگيش را داده و الان مي گويد من افسوس مي خورم كه بيشتر نداشتم تا در راه خدا بدهم. من عرض كردم، مادر شما همة موجوديت را تقديم كردي. ملت ايران به وجود شما افتخار مي كند.

 اميدوارم اين مسيري كه امروز باز شده است يعني حفظ و ترويج فرهنگ ايثار، فداكاري در راه خدا و آرمانهاي الهي هر روز نوراني تر، پرشكوه تر و شتابنده تر ادامه پيدا بكند و خادمان ملت موفق بشوند كه اين نشان احترام و اعلام مديون بودن به خانوادة شهدا را بر سينة تك تك اين خانوادة بزرگ نصب كنند.

عزيزان من، راه درست همين است و جز اين حقيقت چيزي در عالم وجود ندارد كه كساني آماده باشند از آن چيزي كه خداي متعال به آنها روزي كرده است، در راه خدا و براي خدا انفاق كنند.

نكتة دوم بشارت است. همة مجاهدت شما براي عزت و سربلندي پرچم توحيد است. همة اين فداكاريها براي بسط خدا پرستي، عدالت وعشق است. همة اين فداكاريها براي برپايي حكومت الله و انسان كامل امام عصر (عج) بر جهان است.

من مي خواهم به شما بشارت بدهم كه به فضل الهي اين انديشه و آرمان به سرعت و با سرعت روزافزون در حال انتشار در جهان است.

فرزندان و بستگان شما روزي كه مي رفتند، گفتند ما مي رويم تا امام بماند. ما مي رويم تا خط امام بماند. ما مي رويم تا مقدمات حاكميت گل فاطمه مهدي موعود (عج) فراهم شود.

ديديد اين دو عزيز ما دخترانم، خانم حسيني و خانم اكبري چقدر زيبا، عميق و با صلابت آرمان پدرانشان را در اينجا فرياد زدند.

به شما عرض مي كنم امروز ملتها فوج فوج به سمت اين انديشه و آرمان در حال حركت اند. علت عصبانيت دزدهاي بين المللي و آدمكشهاي حرفه اي از همين جاست. مي بينند كه سي سال حنجره هايشان را پاره كردند، آنچه داشتند عليه ملت ايران به كار گرفتند، هرچه توانستند كردند تا اين نور الهي را خاموش كنند.

چراغي را كه ايزد بر فروزد     هر آنكس پف كند، ريشش بسوزد

هر روز اين نور، نوراني تر و درخشنده تر است.

عرض سوم و آخر؛ عزيزان من، از ابتداي ماجراي انسان مشكل جامعة بشري وجود مديريتهاي ناصالح بوده است. اصلاً دعواي اصلي در تاريخ براي مديريت است. چه كسي بايد مدير انسانها باشد. چه كسي بايد جامعة بشري را اداره كند. در طول تاريخ دو حرف و ادعا هم بيشتر نبوده است؛ يك، ادعاي پيامبران الهي و اولياء و صلحا و دو، ادعاي طاغوتها و گردنكشها. ادعاي پيامبران اين بوده است كه حق حاكميت و مديريت از آنِ انسان صالح كل و كامل است. جز انسان معصوم و پيوستگان به انسان معصوم نمي توانند سعادت جامعة بشري را تأمين كنند. و در نقطة مقابل گردنكشان، حاكميت را از آنِ خود و تمايلات نفساني و خودخواهيها و توسعه طلبيهاي خودشان مي دانستند و اساس دعواهاي جبهة حق و باطل اينجاست.

همين امروز نگاه بكنيد، مشكلات جامعة بشري از كجاست. يك مشت آدم خود ناساخته، طعم معنويت نچشيده، اسير نفس اماره و خودخواهيها بر بعضي مراكز قدرت و ثروت مسلط شده اند. ببينيد چه مي كنند.

هر جا جنگي هست، كار اينهاست. هر جا ظلمي هست، كار اينهاست. هر جا فاصله ها، تبعضها، كدورتها و كينه ورزيها هست، كار اينهاست. منطق را ببينيد. يك عده را از اين طرف و آن طرف دنيا با تبليغات دروغ و زور اسلحه جمع و وارد سرزمين فلسطين مي كنند. مردم فلسطين را آواره

مي كنند. شصت سال نسل كشي و محاصره مي كنند. آب و غذا و دارو را مي بندند. بعد هم از زمين، هوا و دريا به جمعي كوچك حمله

مي كنند. بمبها و سلاح ممنوعه به كار مي برند. آن وقت وقتي يقه شان را

مي گيرند و مي گويند چرا اين كار را كرديد ــ دقت كنيد و منطق را ببينيد ـ مي گويند ما به اينها گفتيم از خانه هايتان بيرون برويد، ما مي خواهيم خانه هايتان را بمباران كنيم. اينها مقصرند كه بيرون نرفته اند. اصلاً اينها به چه حق از خودشان دفاع مي كنند. اينها مقصرند كه از خودشان دفاع

مي كنند. والا اگر زمين و وطنشان را ترك مي كردند و تحويل جنايتكارها مي دادند، جنگي درست نمي شد.

منطق را ببينيد. اينها با اين منطق مي خواهند دنيا را اداره كنند. معلوم است كه اين منطق ريشة جنگها، تبعيضها، فاصله ها و بدبختيهاي بشريت است. خودشان مي خواهند از همة علوم و فنون استفاده كنند، اما به محض اينكه ملتهاي مستقل و آزاده پيشرفتي به دست مي آورند، اخمهايشان را در هم مي كنند و اظهار ناراحتي مي كنند و مي گويند ما نگرانيم. نگران چه هستيد؟ كسي كه خطاكار نباشد و نيت پليد نداشته باشد، كسي كه دزد نباشد چرا بايد از پيشرفت ملتها ناراحت بشود. جرثومه اي به نام رژيم صهيونيستي درست كرده اند، هر ملتي در هر عرصه اي بخواهد پيشرفت بكند، مي گويند ممكن است امنيت اين رژيم را به خطر بيندازد.

خودشان انبارهايشان را از انواع سلاحها پر كرده اند، بعد يك ملتي

مي خواهد در خدمت رفاه مردمش كار علمي بكند، حنجره هايشان را پاره مي كنند. اين است ريشة مشكلات بشر و اين آن دردي است كه بايد درمان بشود و تا درمان نشود، مشكلات بشريت پا برجاست.

حمله كرده اند و افغانستان را گرفته اند. مراسم عروسي را بمباران

مي كنند. زنها، كودكان و مردم بي دفاع را در خانه هايشان بمباران مي كنند. بعد طلبكار مردم افغانستان و عراق اند. همه جاي دنيا نيروي نظامي دارند، بعد مي گويند ما نگرانيم. بله، شما بايد نگران باشيد. نگراني شما ريشه در انديشه ها، نيتها و اهداف پليد شما دارد. آن را بايد درست بكنيد. تا آن را درست نكنيد، هميشه نگران خواهيد بود. بايد فكرتان را درست كنيد و آدم بشويد. يك مقدار به فكر ديگران باشيد و ديگران را هم آدم به حساب بياوريد. دلهايتان را از نفاق، بداخلاقي و انديشه هاي ضد انساني پاك كنيد، آن وقت ببينيد چقدر آرامش، لذت، عشق و محبت هست.

تمام وجودشان را از بدخواهي ملتها پر كرده اند، بعد مي گويند نگرانيم. خب نگراني از درون وجود شماست. اين را اصلاح كنيد. ما دوستان شماييم. به شما نصيحت مي كنيم. دردتان را شناخته ايم و داريم برايتان نسخه مي دهيم، خودتان را اصلاح كنيد. هنوز ياد نگرفته اند. با ملتها چگونه صحبت كنند. عجيب است كه تجربه نمي آموزند. اگر مي خواهيد در رفتارتان تغيير بدهيد، اولش اين است كه حرف زدن درست با ملتها را ياد بگيريد. با احترام و ادب با ملتها حرف بزنيد.

ملت ايران يك ملت فرهنگي و منطقي است. ملتي است كه عميقاً طرفدار صلح و برادري است. اهل گفتگو و منطق است، اما بر پاية عدالت و احترام. دانشمندان ايران تلاش كرده اند ماهواره را در مدار قرار داده اند. احساس مي كنند خودشان پيشرفت كرده اند. ماهواره اي كه مي خواهد ارتباطات مخابراتي را برقرار بكند، مسائل محيط زيستي را رصد بكند، در خدمت رفاه ملت ايران و ساير ملتها باشد، پيام صلح، برادري و عدالت براي دنيا ببرد. البته اهميتي ندارد.

بعضيها مي گفتند ما خيلي نگرانيم. از چه نگران ايد؟ ملت ايران چيز مخفي ندارد. هر كاري مي كند، اعلام مي كند. ما موشك زمين به زمين هم كه مي زنيم، اعلام مي كنيم. مي گوييم موشك شهاب سه را آزمايش كرديم. نسل جديدش را با سوخت جامد آزمايش كرديم.

ما نصيحت مي كنيم، اخلاقشان را درست كنند. البته خودشان مي دانند كه اين ادبيات، رفتار و اخلاق به پايان راه خودش رسيده است. ديگر اثر ندارد. به چه كسي مي خواهد اثر بگذارد. در ايران كه روي چه كسي اثر دارد؟ بچه هاي دبستاني ما هم به اين رفتار آنها مي خندند. تعجب مي كنند و مي گويند مثل اينكه اينها نمي فهمند چه خبر است. گويي سرشان را در برف فرو برده اند.

راه ملت ايران راهي روشن، آرماني، الهي، مردمي، راه عدالت، صلح، يكتاپرستي و برادري و راه عشق و محبت است و به فضل الهي اين ملت اين راه را با قدرت تر و مصمم تر و ان شاءالله با پيروزيهاي پي در پي و بزرگ تر تا آخر خواهد پيمود. اين چيزي نيست كه كسي بخواهد متوقفش بكند. بيايند از ملت ايران ياد بگيرند. با ملت ايران همراهي بكنند. اين به نفع آنهاست.

گفته اند ما مي خواهيم با ايران كار ديپلماسي انجام بدهيم. بسيار خوب بياييد. ما اهل ديپلماسي هستيم. اتفاقاً اين حرف ماست. مي گوييم براي حل مسائل دنيا اين قدر موشك و بمب به رخ ملتها نكشيد. اگر منطقي داريد بسم الله، بنشينيد منطقتان را عرضه بكنيد. اگر حرف درستي داريد بياييد بزنيد. ما اهل منطق و حق هستيم. هر كسي در هر جاي دنيا حرف درستي و حقي بزند، ما استقبال مي كنيم. هر كسي پيشنهاد انساني بدهد ما از آن استقبال مي كنيم. هر كس راه عادلانه و راه همراه با احترام و كرامت براي حل مسائل جهاني بدهد، ما استقبال مي كنيم.

ديگر آن دوراني كه عده اي دور هم بنشينند و خود را آقاي جهان فرض كنند و براي ملتها تعيين تكليف بكنند و خط و نشان بكشند، گذشت. نه اينكه امروز اين دوران به پايان رسيده است، خير همان روزي كه امام پرچم را بلند كرد و ملت ايران لبيك گفت، همان روز اين دوران به پايان رسيده بود.

موفق و سربلند باشيد



شناسه خبر: 21610  

- سفرهای داخلی

, متن کامل سخنرانی