اللهم‌ عجل‌ لوليك‌ الفرج‌ والعافية والنصر واجعلنا من‌ خير اعوانه‌

وانصاره‌ والمستشهدين‌ بين‌ يديه‌



خدا را سپاسگزارم كه توفيق حضور در اين جمع و ملاقات با شما همكاران عزيز را عنايت فرمود. روز بيمه را به شما و همة كساني كه به نوعي در اين صنعت بسيار مهم و پيچيده مشغول خدمتگزاري هستند تبريك مي گويم.

صحبتها را جناب آقاي دكتر حسيني و آقاي فرشباف به خوبي مطرح كردند و شما هم راجع به بيمه بيش از من مي دانيد. من تأكيدي بر اهميت بيمه مي كنم و يك تشكر هم از شما كه زياد هم معطل نشويد.

با گسترش ارتباطات اجتماعي زندگي پيچيده تر شده و ابتكارات،

انديشه ها، نوآوريها و فعاليتهاي هر فرد با مسائل اجتماعي و فعاليتهاي ديگران بيش از گذشته مرتبط مي شود به همين نسبت خطر و

آسيب پذيري، عدم اطمينان و نگراني بيشتر مي شود. نمي خواهم بگويم بيمه كاتاليزور، حلقه، پايه و سكويي است كه آرامش و اطمينان مي دهد و مي تواند به منزله تضمين هم وارد كار بشود.

اگر بيمه نباشد، افراد فقط در حد ريسك پذيري و تواناييهاي خودشان پرواز يا پرش مي كنند؛ يعني افق پروازشان را در حد تواناييهاي خودشان تنظيم مي كنند. بنابراين كارهاي بزرگ، اساسي، عمومي و كارهايي كه افقش فراتر از جغرافياي كشور است تقريباً به بايگاني سپرده مي شود. حتي اگر اين فضا به طور كامل غلبه كند همه افراد در افق روستا، شهر و محله خودشان نگاه مي كنند و برنامه ريزي مي كنند. در حالي كه امروز در تهران نشسته ايم و مردم يك شهر كوچك در بوشهر هم در زندگي ما كاملاً تأثير مي كنند. تحولات بوشهر و نوشهر هم اينجا اثر مي گذارد. حالا تحولاتي كه بيرون از مرزهاست كه جاي خود دارد. به نظرم جا براي كار در صنعت بيمه خيلي زياد است. ما هنوز شايد در همان قدم اول هستيم. امروز بيمه در سرمايه گذاريهاي گوناگون، تجارت، توليد و نوآوري نقش تعيين كننده دارد؛ البته بيمه در ايجاد آرامش، اطمينان و تضمين به نوعي يك مشاركت عمومي است.

شايد يك سال و نيم قبل بود كه از نمايشگاه صنعت نفت بازديدي داشتيم. پيمانكاران و صنعتگران بسيار خوبي در آنجا شركت كرده بودند. شيرآلات و قطعات پيچيده با استانداردهاي بالا ساخته بودند اما به من گفتند وزارت نفت از ما نمي خرد. ما از وزارت نفت سؤال كرديم كه شما چرا نمي خريد؟ گفت اينها بايد ليسانس فلان مؤسسه را داشته باشند. گفتيم ليسانس يعني گوشت لخم، آن بايد به آنجا برود و بخش مهمي از درآمدش را به آنجا اختصاص بدهد. همان جا جلسه اي برگزار شد و ما به اين نتيجه رسيديم كه بيمه بهترين عامل براي حمايت از توليدات داخلي و رشد آن است. گفتيم يك درصد كمي را بدهيد موسسات بيمه بيايند شما را بيمه كنند، شما شير و قطعه را بساز بده وزارت نفت استفاده كند، اگر مشكل پيدا كرد بيمه هست. الان نمي دانم واقعاً چقدر از آن محقق شده است. به من گفتند كه راه افتاده. نمي دانم حالا شركتهاي بيمه [چه كردند] و اصلاً بيمه اي براي اين تعريف شده يا نشده. حالا برويم سراغ بحث در مورد صنايع گوناگون.

استعداد كشور ما اگر نگوييم بي نظير است حتماً كم نظير است. منتها اين استعداد نيازمند پشتيباني است. اگر انتظار داشته باشيم پشتيباني را دولت انجام بدهد خب تا كجا و چقدر؟ فرياد شما هم اين است كه كار را بايد از دست دولت گرفت و به دست مردم سپرد. آن نهادي كه مي تواند كار را دست مردم بدهد و پشتيبانيهاي تك تك مردم را در توليد، سرمايه گذاري و تجارت، جمع آوري و حمايت بكند بيمه است.

اشاره كردند، ما جزء هفده اقتصاد بزرگ جهان هستيم. يعني گردش كار اقتصادي در كشور ما بسيار بالاست، چه در داخل و چه در مبادلات خارجي. حضور بيمه، هم خودش اشتغال و كار درست مي كند و هم ظرفيتي درست مي كند كه ما بتوانيم به سرعت اين رتبه هفدهم را به رتبه دهم، ششم و چهارم برسانيم. امروز اين ابزاري ضروري است كه بدون آن نمي شود در عرصه هاي مهم و با گسترة وسيع تر از جغرافياي كشور حركت كرد.

در حوادث هم همين طور است. ما در حوادث هم هنوز اول راه هستيم. دولت بيش از 500 ميليارد تومان بابت هزينه حوادث مي پردازد. در حالي كه اگر بيمه وارد بشود دولت به همين هم كمك مي كند. تازه ما خسارت حوادثي را كه مي پرداختيم شايد يك دهم يا يك هشتم آن خسارت واقعي است كه اتفاق مي افتد. خشكسالي اتفاق مي افتد مردم ده هزار ميليارد تومان خسارت مي بينند مگر دولت چقدر آن را مي تواند خسارت بدهد، نمي تواند؛ دولت يك هشتم يا يك دهمش را مي پردازد. به طور متوسط ما بالاي 500 ميليارد تومان خسارت مي دهيم. از جيب چه كسي، از جيب مردم مي دهيم. اگر بيمه وارد بشود اين را ريز كند و بر آن مديريت بكند هم اين مسئوليت از روي دوش بيت المال برداشته مي شود، هم مطئمن هستم كه هزينه ها كاهش پيدا مي كند. مي گويد:

خرج كه از كيسه مهمان بود         حاتم طائي شدن آسان بود

از كيسة دولت راحت خرج مي شود اما وقتي قرار است افراد بپردازند، يك مؤسسه اي هم مثل بيمه بخواهد بپردازد، بالاخره ضابطه بگذارد، استانداردها را اعمال كند، نظارت و حسابرسي بكند، مي تواند تغييرات خوبي ايجاد كرده و فرصتهاي مناسبي را در اختيار همگان قرار بدهد. حالا در همين طرح تحول كار خوبي كرديد و افقهاي جديدي باز شد.

من مي خواهم دو سه توصيه كنم. عزيزاني كه در صنعت بيمه هستند افق نگاه را بلند بگيرند. چه آنهايي كه در بخش دولتي و چه در بخش خصوصي اند. خيال نكنيد هميشه بايد يك بيمه جهاني و بين المللي باشد كه پولها را ده برابر بگيرد و خيانت هم بكند و ما نمي توانيم وارد بشويم و درست كار بكنيم و سود خوب هم ببريم. مي بينيد كه اكثر مؤسسات چه ارزيابي و چه مؤسسات بيمه جهاني، پشت و روي يك سكه اند و با هم كار مي كنند دستشان در يك كيسه است. يك بازي سياسي درست مي كنند يك دفعه مي گويند ريسك فلان جا از شش به هشت تبديل شد ريسك فلان جا از شش به دو تبديل شد.

بعد مي بيني اقتصادش از بنيان خراب است، به قول آقاي دكتر حسيني اقتصادهاي غربي سالهاي سال پايين ترين ريسك و... را داشتند و بعد هم چقدر اطمينان مي دادند كه هر كس بيايد اينجا سرمايه گذاري بكند اين طور و آن طور مي شود. از اساس ديديم كه اصلاً دروغ بوده است.

افق نگاه را بالا بگيريد. من فكر مي كنم كه اگر مقداري جهاني بينديشد همين حق بيمه هايي كه ايران براي چه نفت، تجارت و صنعت ما

مي پردازد، خودش يك منبع درآمد بسيار بالاست كه اين مال خود ماست.

خوشبختانه اين ظرفيت در كشور هست، يعني اين بحثهايي كه از پارسال تا حالا انجام شد، نشستهايي كه گذاشته شد، صاحب نظراني كه آمدند بحث كردند، من اينها را پيگيري مي كنم. بحثها بسيار پخته و عميق است و نشان مي دهد كه توانمندي در اينجا بالاست؛ يعني عناصري هستند كه مي توانند طراحي و مديريت كنند و دولت هم حتماً كمك خواهد كرد. كمك دولت آنجايي كه بايد بالاخره وارد شود، تبليغ كند، حمايت كند، فرهنگ سازي كند، اين كار را خواهد كرد منتها بايد حركت كند.

حالا خوب است بيمه ايران هم وارد عرصه هاي جديد بشود، اما شما ميدان را دست آن بخشهايي بدهيد كه مردمي شده. بگذاريد نوآوريها، ابتكارات و عرضه هاي جديد در صنعت بيمه را بخش خصوصي انجام بدهد و حمايت كنيد، ما هم حمايت مي كنيم كه ان شاءالله كار جلو برود.

براي مردمي هم كه در هر بخشي بخواهند از ظرفيت بيمه استفاده كنند به نفعشان است. اولاً اين يك اطمينان خاطر است، دوماً آرامش و كاهش شديد هزينه هاست. اين طور نيست كه يك نفر يكباره ساقط بشود و تمام. خوشبختانه صنعت بيمة ما هم جزو صنايع بالنده، رو به جلو و مبتكر است. استقبال كنند. ما بايد به نقطه اي برسيم كه همة فعاليتهاي اجتماعي از مسير بيمه عبور كند. شما هم مديريت و طراحي كنيد كه هزينه ها را پايين بياوريد و اعتماد مردم را در صنعت بيمه جلب كنيد. خوب معرفي كنيد تا ان شاءالله مردم هم بيايند. حالا تذكري كه داديد در مورد بخشهاي دولتي، حتماً آقاي دكتر حسيني دنبال مي كنند. همه بخشهاي دولت بايد بيايند و از مسير بيمه عبور كنند. اين همه ساختمانها، يعني بخش ساختمان، صنعت و خدمات ما اين را به عنوان كمكي به صنعت بيمه [در نظر بگيريم]. صنعت بيمه نبايد متكي به كارهاي بخش دولتي باشد. دهها برابر بخش دولت، در بخش مردمي كار اقتصادي انجام مي شود. بايد برويد خودتان را در اين چرخه وارد كنيد.

خوشبختانه امروز اين توان در شما هست. خود جناب آقاي فرشباف و بقيه دوستان، آقاي دكتر حسيني كه بالاخره پيگير است و آقاي پورمحمدي و بعضي دوستاني كه در هيئت مديرة بيمه ايران و مدير عامل بيمه مركزي و كساني كه من مي شناسم آدمهاي توانمند و پيگير هستند و ما هم در خدمتتان هستيم. به آقاي فرشباف گفتم با هر سرعت كه مي تواني جلو برو ما هم هستيم. بالاخره اگر نتوانيم همپاي شما بدويم مطمئن باشيد دست نمي اندازيم تا شما را متوقف كنيم. و شما را تشويق مي كنيم كه جلوتر از ما داريد حركت مي كنيد.

جمله آخر من تشكر است. صميمانه از همه همكارانم در صنعت بيمه چه در بخش دولتي چه در بخش خصوصي [تشكر مي كنم]. بالاخره كارهاي خوبي را انجام مي دهيد. همين پوشش 95 درصدي كه يك آرزو بود كه البته نيروي انتظامي هم انصافاً خوب به بخش بيمه كمك كرد و ديديم كه مي شود. تا قبل از آن حدود 70 درصد بود. خب جهشي 25 درصدي در همين حوادث بيمه شخص ثالث بوده كه اين واقعاً مي تواند در بخشهاي ديگر به همين سرعت رشد كند. يك هماهنگي، پيگيري و برنامه ريزي مي خواهد.

من از همه شما تشكر مي كنم. ان شاءالله كه موفق باشيد و در آينده نزديك ببينيم كه شركتهاي بيمه در سطح منطقه و بين الملل دارند فعاليتها را بيمه مي كنند و خودشان نقطه اتكايي براي ديگر شركتهاي بيمه شده اند. موفق و سربلند باشيد.



والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته