اللهم عجل لوليك الفرج والعافية و النصر واجعلنا من خير انصاره و اعوانه و المستشهدين بين يديه



خداي بزرگ و مهربان را سپاسگزارم و از صميم دل خوشحال كه اين توفيق و فرصت را عنايت كرد لحظاتي در جمع شما عزيزان و بزرگواران حاضر بشوم و چهره هاي نوراني شما را زيارت كنم.

شايد و بلكه قطعاً در طول اين سه سال و چند ماه و در گذشتة آن لحظاتي شيرين تر از اين لحظاتي كه امروز خدمت شما هستم برايم وجود نداشت و اين چند علت دارد؛ يكي از علتهايش اين است كه حقيقتاً وقتي من شما را زيارت كردم به ياد پدر مرحومم افتادم و همة شما را جاي پدر خودم فرض كردم. گفتم چقدر پدر بزرگوار با دلهاي مهربان، نوراني. علت ديگر اين بود كه ديدم خدايا ما در اين كشور چه ذخايري داريم. تو به ما دستور دادي، گفتي اگر مي خواهيد درهاي رحمت به روي جامعه باز بشود بايد به بزرگترها احترام بگذاريد. بزرگترهاي جامعه دروازة بارش رحمت خدا بر جامعه، كانون محبت، عشق و مهرورزي هستند.

ما قوانين حاكم بر عالم را نمي دانيم. چطور خداي متعال ترتيباتي، داده كه وقتي دست يك بزرگتر را مي بوسيم و به او احترام مي كنيم، خدا

گره هاي جامعه و درهاي رحمت را باز مي كند. اين فرهنگ و اعتقادات ماست.

شما بزرگواري كرده و اين همايش را با نام «سپاس از خادمان» برگزار کرديد، در صورتي که اين جلسه را ما بايد براي سپاس از شما برگزار

مي کرديم که پيش کسوت هستيد و حضورتان، قدم زدنتان، دست كشيدنتان بر سر ديگران و مهربانيهايتان باعث مي شود كه جامعه محكم بماند. هرکدام از شما يك ستون و محور هستيد. شما بخشي از جامعه را سرپرستي معنوي و روحي مي كنيد و امروز آن چيزي كه در جامعه جاري است حاصل زحمات چند ده سالة شماست.

جهت ديگر اينكه وقتي ما شما را مي بينيم الحمدلله مثل كوه در جامعه ايستاده ايد . شنيديد سرودهايي را كه اين عزيزان خواندند و من

نمي خواهم وارد آنها بشوم، يك دستگاه سخت ايراني را انتخاب كرده اند. سرود  بسيار زيبا راجع به ايران كه عشق همة ماست و ذره ذرة خاكش براي ما بالاتر از طلا، گوهر و همة دنياست و ما همه آمادگي داريم تمام وجودمان را براي يك وجب خاك ايران مقدس فدا بكنيم. من گروه سرود زياد مي بينم. اما گروه کري به اين وزانت، صلابت ، متانت و استحكام در عمرم نديدم و ان شاءالله دفعة بعدش را هم بايد در جلسة با شما ببينيم.

واقعاً جاي يك برنامة سپاس پرشكوه از عزيزان پيش كسوت كه طي سالهاي گذشته بالاخره رابطه شان با دستگاه اداري قطع شده، خالي است. من نمي خواهم اين كلمة بازنشسته را به كار ببرم. قبلاً هم به دوستان

گفته ام و الان هم مي گويم. اين كلمة بازنشسته درونش ضعف هست. بايد اين ضعف را برداريم. بالاخره پيش كسوت و كارآزموده خوب است. يك اصطلاحي را با كمك خود عزيزان درست كنيد كه در آن قوت باشد. انسان كه انسان است. ان شاءالله همه تان 120 سال عمر مفيد، سالم و پرنشاط داشته باشيد، همة ملت ايران. مثلاً پيش كسوت كلمة زيبايي است كه همه بدانيد اينجا يك خزانه است كه ما بايد از اين خزانه بهره گيري كنيم. مثلاً خردمند يا ... بنشينيد نظرخواهي کنيد. واقعاً اسم ديگري بگذاريد من از اين واژه خوشم نمي آيد كه بعضيها يك جور ديگر بخوانند. انگار در آن شكستگي هست. در حالي كه آدم يک قراردادي بسته  20، 30 سال يك كاري انجام داده، حالا اين قرارداد تمام شده، آيا معنايش اين است كه ديگر كار و زندگي و نشاط به پايان رسيده است. مگر مي شود.

چون شما خودتان پدر، مادر، پدربزرگ و مادربزرگ هستيد قبلاً هم البته اين چيزي را كه من مي گويم حس كرده ايد. اصلاً آدم 120 ساله هم كه بشود دست محبت پدربزرگ و مادر بزرگ با هيچ چيزي قابل مقايسه و جايگزين نيست. آن چنان لذتي دارد كه آدم نمي خواهد با هيچ چيزي عوض بكند. اينهاست كه جامعه و انسان را مي سازد.

متروها، مرزها، هواپيماها، آسانسورها، برجها، سيمانها، فولادها و بتنها كه انسان را نمي سازد، جامعه را محبت و عشق مي سازد و كانون عشق و محبت هم پدرها و مادرها هستند. هر چه قدر سن بالاتر مي رود، اين عشق و محبت عميق تر مي شود. اگر كسي يك انگشتر به شما بدهد امروز يك علاقه اي به آن داريد، وقتي اين 20 سال در دستتان مي ماند، علاقة ديگري به آن پيدا مي کنيد. و هر چه زمان مي گذرد اين عشق و محبت بيشتر مي شود.

من مي خواهم دو خواهش و دو سه سفارش بكنم؛ خواهش از سازماني كه شما بعداً اسمش را مي گذاريد. همين سازمان؛ اسم قشنگي پيدا كنيد كه نشان بدهد اعتلايي در اينجا هست.

ما در يک کارخانه و براي يک کار فني از ميان دو نفر کسي را که تجربه و سابقه کار بيشتري دارد انتخاب مي کنيم. در اين صورت مسلم است كسي كه در زندگي، مديريت خانواده و ارتباطات اجتماعي عمري از او گذشته،  جايگاه ديگري دارد. حالا ما مقررات و قوانيني داريم كه متأسفانه اينها را نمي بيند و بعضاً نمي تواند هم ببيند. اما اصل جايگاه و منزلت كه نبايد كاهش پيدا بكند.

خواهش من اين است كه اولاً در تمام دستگاهها يك آيين نامه بنويسيد هر سال آن عزيزاني كه ارتباطشان از نظر اداري با سازمان قطع مي شود يك جلسة تجليل برايشان بگذاريم. ما هر سال در دانشگاه براي بچه هايي كه فارغ التحصيل مي شوند مراسم فارغ التحصيلي مي گذاريم و آنجا لباس، گل و هديه مي دهيم و تجليل مي كنيم تا همه بدانند كه اين مهم است. يك چنين كاري بكنيم. بعد همين كاري كه دوستان امروز ترتيب دادند از آن طرف برگزار کنيم. يعني تجليل مردم از كساني كه 30-35 سال به مردم خدمت كردند. اين را هم به صورت سراسري برگزار كنيد. اگر لازم شد در استاديوم آزادي يا در هر شهري بهترين جا را بگيريد و اين كار را انجام بدهيد.

نكتة آخري كه مي خواهم به همكارانم در سازمان [بازنشستگان] و وزارت رفاه توصيه بكنم اين است كه حالا بالاخره خداي متعال توفيق داد، لايحه اي درست شد، مجلس محترم هم همراهي كرد، يك ترميمي اتفاق افتاد. اما آيا كار تمام شد. از اين به بعد چه؟ بالاخره ادامه دارد. الان دوست عزيزمان گفتند ما مي خواهيم حج عمره برويم. خب بايد بروند. نبايد بروند؟

من به سازمان حج مي گويم يك سهميه ويژه اختصاص دهند که اينها هرچه زودتر بتوانند بروند. الان ما مثلاً براي دانشجويان، دانش آموزان و بعضي جاهاي ديگر سهميه داريم. يك سهميه درست و حسابي بگذارند.

(صحبت حضار)

اجازه بدهيد من با اصلش موافقم. اين را ان شاءالله در دولت و وزارت بهداشت مطرح مي كنيم كه ببينيم چگونه مي شود كه نظر آن خانم و بقية دوستان همه عمل خواهد شد.

اجازه بدهيد عرضم را تمام كنم. اين چيزهايي كه آقاي مصري اينجا گفتند قرار شد ما از سال 1379 به قبل كساني را كه پاداش نگرفته اند يا كامل نگرفته اند، معوقه ها را بدهيم. اما توجه داشته باشيد آن چيزي كه در قانون به ما اجازه داده شده سهام است. ما هم در دولت براي سهام فكر كرديم و ديديم سهام مشكل عزيزان را حل نمي كند. يك طراحي كرديم. چون ما خارج از سهام كاري نمي توانيم بكنيم. سهام را داريم منتقل

مي كنيم به سازمان و بعضي نهادها و آنها پول نقد بدهند كه ما بتوانيم نقدي پرداخت كنيم كه دست باز باشد. مثلاً يك نفر چطور مي تواند ... منتها خواهشي از شما دارم. چون مبلغ خيلي است يك ريال و دو ريال نيست. صدها ميليارد تومان است ما نمي توانيم اينها را يكجا در بورس نقد كنيم. بخواهيم به بورس ببريم، بورس زمين مي خورد و قيمت سهام پايين مي آيد و ما بايد پول كمتري به شما بپردازيم. يك زمان بندي مي كنند. مقداري حوصله كنيد تا ما بتوانيم ظرف چند ماه بدون اينكه اينجا ضرري بشود، ضرر كه بشود هم از جيب شما مي رود هم از جيب دولت مي رود و به جيب كس ديگري مي رود كه اينجا هم حضور ندارد. بگذاريد مقداري مديريت كنيم و ان شاءالله ما مصميم بالاخره جزء آرزوهاي من واقعاً اين بوده كه در اين بخش بتوانيم معوقه ها را بدهيم. هم يك اصلاحي بكنيم كه عزيزاني كه 25- 40 سال كار كرده اند ديگر در خانه و جاهاي ديگر سرشان را بالا بگيرند. بالاخره نوه و بچه شان مي آيد مي خواهد ... ما اينها را مي فهميم. شما هم بالاخره كمك و دعا كنيد كه اين آرزو به طور كامل محقق بشود.

براي عظمت، آباداني ايران و براي اينكه ان شاءالله موانع پيشرفت ايران از مقابل ملت ايران برداشته بشود، چند دعا كنم و شما آمين بگوييد.

اي خداي بزرگ، اي خداي مهربان، به احترام همة كساني كه دوست داري، به احترام اين عزيزاني كه اينجا هستند و شما دوستشان داري، اينها خدمت كرده اند و زحمت كشيده اند، عمرشان را داده اند، از خود گذشتگي و فداكاري كرده اند، به احترام اين عزيزان جوانان اين مرز و بوم را حفظ كن؛

جوانان ما را به قله هاي پيشرفت برسان؛

دروازه هاي علم، ايمان، عمل صالح و زندگي سعادتمند را در برابر جوانان ما باز كن!

همة آرزوهاي نيك ملت ايران بخصوص جوانان ما را برآورده ساز!

اي خداي بزرگ، بدخواهان ملت ما را منكوب كن!

اي خدا بزرگ، ملتهاي مظلوم را نجات عنايت بفرما!

اي خداي بزرگ، به خادمان اين ملت توفيق بده آن چيزي را كه نسبت به ملت در دلشان هست عملياتي كنند!

اي خداي بزرگ، باران رحمتت را بر ملت ايران ببار!

اي خداي بزرگ، به كمك ملت ايران و همة ابناي بشر سلامتي، وسع در روزي، دل شاد و تن سالم عنايت بفرما!

اي خداي بزرگ، آن كسي كه همة عالم منتظر اوست، آن كسي كه

مي آيد، همه جوان مي شوند، بدانيد وقتي كه آن وعدة خدا محقق بشود، همة كيلومترها صفر مي شود، همه جوان مي شوند، همة دلها شاد مي شود، همة خوبيها جاري مي شود و همة زيباييها هويدا مي شود، اي خداي بزرگ، آن زيباي موعود خودت را براي همه برسان!

اي خداي بزرگ، عمرة مقبول نصيب همة عزيزان بفرما!



موفق و سربلند باشيد